Even terug denken...
vrijdag 25 oktober 2013 om 13:34
Ik was met mijn moeder aan de telefoon en we spraken over familie. Mijn moeders familie woont in het buitenland. De laatste keer dat ik daar was was ik 15. Het onderwerp kwam op die vakantie. En ik moest even terug denken. Wil verder niks met dit topic, alleen even van me afschrijven.
Ik was 15 en op vakantie... 2 maanden lang door omstandigheden bij familie in het buitenland op bezoek. Na 1 maand en 3 weken werd ik verliefd. Tot over mijn oren smoor verliefd. Hij was knap, lief en interesant. Uren zaten we buiten te praten.. Bij het zwembad, bij de zee, of gewoon op wat rotsen... Na een paar avonden praten zaten we weer samen bij het zwembad.. Hij schoof wat dichter naar me toe en vroeg: mag ik je kussen? Mijn hart smolt.. Natuurlijk mocht hij dat en ik vond het zo schattig en van veel respect getuigen dat hij dat vroeg. Damn wat was ik verliefd op hem.. Mijn eerste echte verliefdheid.
Mijn laatste avond daar was een drama. We hebben de hele nacht samen buiten gezeten. Praten, huilen en zoenen.. Hij huilde ook.. En bleef me maar vragen waarom we elkaar niet eerder hadden gevonden. Wat hadden we maar weinig tijd gehad samen terwijl ik daar al zo lang was..
Ik ging terug naar huis. Weken heb ik overwogen om terug te gaan. Ik wilde daar gaan wonen, kon bij familie terecht..
Maar school, en mijn familie hier hield me tegen. Ons contact was maar kort, en verwaterde al snel.. We hebben nog een paar keer gebeld. Ik spaarde voor telefoonkaarten om hem te kunnen bellen en dan huilde ik. Maar het werd minder en het hield op..
Het leven ging door, maar ik vergat hem niet. Soms kwam hij ineens weer tevoorschijn in mijn gedachten.
Jaren later, ik vergeet het nooit meer.. Ik was 20 en ging bij mijn moeder koffie drinken. Twijfelend keek ze me aan. 'Ik weet niet of ik je dit moet vertellen...' Ze werd stil en keek me droevig aan. 'Hij is vermist..' Auw...
Hij was visser. Van boord geslagen op zee. Ze hebben hem nooit meer gevonden...
We zijn weer jaren verder, ik heb een fijn leven en ben gelukkig. Maar vergeten zal ik hem nooit, mijn eerste liefde...
Rust zacht O. Je was een lieverd..
Ik was 15 en op vakantie... 2 maanden lang door omstandigheden bij familie in het buitenland op bezoek. Na 1 maand en 3 weken werd ik verliefd. Tot over mijn oren smoor verliefd. Hij was knap, lief en interesant. Uren zaten we buiten te praten.. Bij het zwembad, bij de zee, of gewoon op wat rotsen... Na een paar avonden praten zaten we weer samen bij het zwembad.. Hij schoof wat dichter naar me toe en vroeg: mag ik je kussen? Mijn hart smolt.. Natuurlijk mocht hij dat en ik vond het zo schattig en van veel respect getuigen dat hij dat vroeg. Damn wat was ik verliefd op hem.. Mijn eerste echte verliefdheid.
Mijn laatste avond daar was een drama. We hebben de hele nacht samen buiten gezeten. Praten, huilen en zoenen.. Hij huilde ook.. En bleef me maar vragen waarom we elkaar niet eerder hadden gevonden. Wat hadden we maar weinig tijd gehad samen terwijl ik daar al zo lang was..
Ik ging terug naar huis. Weken heb ik overwogen om terug te gaan. Ik wilde daar gaan wonen, kon bij familie terecht..
Maar school, en mijn familie hier hield me tegen. Ons contact was maar kort, en verwaterde al snel.. We hebben nog een paar keer gebeld. Ik spaarde voor telefoonkaarten om hem te kunnen bellen en dan huilde ik. Maar het werd minder en het hield op..
Het leven ging door, maar ik vergat hem niet. Soms kwam hij ineens weer tevoorschijn in mijn gedachten.
Jaren later, ik vergeet het nooit meer.. Ik was 20 en ging bij mijn moeder koffie drinken. Twijfelend keek ze me aan. 'Ik weet niet of ik je dit moet vertellen...' Ze werd stil en keek me droevig aan. 'Hij is vermist..' Auw...
Hij was visser. Van boord geslagen op zee. Ze hebben hem nooit meer gevonden...
We zijn weer jaren verder, ik heb een fijn leven en ben gelukkig. Maar vergeten zal ik hem nooit, mijn eerste liefde...
Rust zacht O. Je was een lieverd..