Actueel
alle pijlers
Madeleine Mccan
dinsdag 15 oktober 2013 om 16:56
De zaak Madeleine McCann is weer geopend en lijkt nieuw leven ingeblazen. Zal er nu eindelijk duidelijkheid komen? Zou het meisje ooit nog gevonden worden? Op de een of andere manier houdt deze zaak me altijd erg bezig. Misschien fijn om met elkaar hier de ontwikkelingen te volgen omtrent Maddie MccCann..
dinsdag 5 november 2013 om 10:40
Hier
http://miscarriageofjustice.co/index.php?board=68.0
Kun je de zaak tegen Amaral volgen.
Vandaag gaat deze verder.
http://miscarriageofjustice.co/index.php?board=68.0
Kun je de zaak tegen Amaral volgen.
Vandaag gaat deze verder.
dinsdag 5 november 2013 om 11:58
Hoewel dit meer gaat over het effect van het boek op de McCanns. Zoals ik het zie in die link vooral onbekende namen van mensen die ondervraagd worden. Minder op de gebeurtenissen itself..
Denk niet dat hier heel veel nieuws uit komt, behalve misschien (hopelijk) a slip of the tongue?
Denk niet dat hier heel veel nieuws uit komt, behalve misschien (hopelijk) a slip of the tongue?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 5 november 2013 om 12:35
Blijft dat er relatief veel meer aandacht is gegaan, vanaf het begin, naar de (media)aandacht omtrent deze zaak, hoe over te komen op het publiek en focus op wie de evt schuldigen zijn of verdedigen, dan aan de opsporing van Maddie..
Het is voor de McCanns duidelijk wel heel belangrijk hoe "men" over hun denkt.. de buitenwereld dus. Vanaf dag 1. Als je werkelijk weet hoe het zit en onschuldig bent, zou je dat dan zo belangrijk vinden, dat anderen (bekende en onbekende mensen) jou geloven of niet?
Tuurlijk kan de focus op schuld/beschuldigen (dat anderen te weinig doen, dat anderen steken laten vallen) je afleiden van eigen steken laten vallen (en bijbehorend schuldgevoel waar waarschijnlijk niet mee te leven is)..
je kan het op 2 manieren zien: "aanval is de beste verdediging" (zoals mensen die hun niet geloven denken: "wie niet met me eens is, is tegen mij" en dat dat verdacht is, nl focus van zich af houden), of "aanvallen vanuit slachtofferschap" (zoals mensen die hun geloven denken: "logisch dat je er kapot van bent om vals beschuldigd te worden en de behoefte hebt je naam te zuiveren door zo'n boek te willen verbieden en rechtszaken te starten tegen mensen die je zwartmaken")..
Ondertussen is er vanaf het begin meer aandacht voor het bekvechten dan voor de zoektocht en zeker niet in het belang van "de waarheid vinden".. dan kan je die Portugese politie daar wel van beschuldigen, van niet (genoeg) zoeken, maar zelf deden ze dat ook niet, gingen joggen, met de twins naar het strand, enz.
Ze hebben zich voornl ingespannen om anderen op te roepen te zoeken en alert te blijven, door de aandacht te blijven vragen in de media, maar zelf zoeken? Ook als daardoor de twins door creche en whatever wie werden opgevangen.. ik weet het niet, hoor, wat ik zou doen, maar ik geloof dat ik zeker de eerste maanden/jaren die kinderen die je nog hebt, niet uit het oog zou willen verliezen.. en zeker niet ver weg van ze op reis (Amerika enz) willen zijn.
Buiten het feit of dat die kinderen ook niet verder beschadigt, hoe klein ze ook zijn, dat ouders hun dat veilige gevoel niet meegeven als er al een zusje weg is. Je zou denken dat psychologen zouden zeggen dat ook de tweeling hun veilige basis behoorlijk is aangetast en die veiligheid moet proberen te herstellen door er te zijn voor ze, niet zelf om de haverklap weg te zijn met allerlei wisselende opvang/ oppas/ crecheleidsters..
McCanns zeggen zelf dat geadviseerd is de dagelijkse routine zoveel mogelijk te handhaven. Maar dat was een vakantieroutine, niet hun vaste normale routine en verzorgers (als ze in Engeland daarvoor ook naar de creche gingen)?
In dat dagboek nauwelijks een woord over hoe die tweeling dit (onbewust) ervaart, alleen dat ze er nauwelijks last van lijken te hebben..
Maar aanbod van oppas die vakantieweek afsloegen omdat ze niet wilden dat de kinderen een vreemde zouden aantreffen? Ergens kan ik nog snappen dat het complex zo veilig aanvoelde dat ze dachten dat het niet nodig was, met vrienden die ook steeds gingen checken, uitzicht op die appartementen en allemaal naast/boven elkaar gehuurd, maar nadat Maddie aangaf wakker te zijn geweest en zij en haar broertje zo overstuur waren geweest, zonder dat er iemand kwam.. en hoe lekker relaxt zit je dan als ouders in de "adult-time", als je elke keer moet gaan checken?
Als je geld zat hebt voor opvang en prima, zelfs heerlijk vindt (en behoorlijk wat "me-time") door je kinderen bijna de hele dag bij de kidsclub achter te laten?
Het is voor de McCanns duidelijk wel heel belangrijk hoe "men" over hun denkt.. de buitenwereld dus. Vanaf dag 1. Als je werkelijk weet hoe het zit en onschuldig bent, zou je dat dan zo belangrijk vinden, dat anderen (bekende en onbekende mensen) jou geloven of niet?
Tuurlijk kan de focus op schuld/beschuldigen (dat anderen te weinig doen, dat anderen steken laten vallen) je afleiden van eigen steken laten vallen (en bijbehorend schuldgevoel waar waarschijnlijk niet mee te leven is)..
je kan het op 2 manieren zien: "aanval is de beste verdediging" (zoals mensen die hun niet geloven denken: "wie niet met me eens is, is tegen mij" en dat dat verdacht is, nl focus van zich af houden), of "aanvallen vanuit slachtofferschap" (zoals mensen die hun geloven denken: "logisch dat je er kapot van bent om vals beschuldigd te worden en de behoefte hebt je naam te zuiveren door zo'n boek te willen verbieden en rechtszaken te starten tegen mensen die je zwartmaken")..
Ondertussen is er vanaf het begin meer aandacht voor het bekvechten dan voor de zoektocht en zeker niet in het belang van "de waarheid vinden".. dan kan je die Portugese politie daar wel van beschuldigen, van niet (genoeg) zoeken, maar zelf deden ze dat ook niet, gingen joggen, met de twins naar het strand, enz.
Ze hebben zich voornl ingespannen om anderen op te roepen te zoeken en alert te blijven, door de aandacht te blijven vragen in de media, maar zelf zoeken? Ook als daardoor de twins door creche en whatever wie werden opgevangen.. ik weet het niet, hoor, wat ik zou doen, maar ik geloof dat ik zeker de eerste maanden/jaren die kinderen die je nog hebt, niet uit het oog zou willen verliezen.. en zeker niet ver weg van ze op reis (Amerika enz) willen zijn.
Buiten het feit of dat die kinderen ook niet verder beschadigt, hoe klein ze ook zijn, dat ouders hun dat veilige gevoel niet meegeven als er al een zusje weg is. Je zou denken dat psychologen zouden zeggen dat ook de tweeling hun veilige basis behoorlijk is aangetast en die veiligheid moet proberen te herstellen door er te zijn voor ze, niet zelf om de haverklap weg te zijn met allerlei wisselende opvang/ oppas/ crecheleidsters..
McCanns zeggen zelf dat geadviseerd is de dagelijkse routine zoveel mogelijk te handhaven. Maar dat was een vakantieroutine, niet hun vaste normale routine en verzorgers (als ze in Engeland daarvoor ook naar de creche gingen)?
In dat dagboek nauwelijks een woord over hoe die tweeling dit (onbewust) ervaart, alleen dat ze er nauwelijks last van lijken te hebben..
Maar aanbod van oppas die vakantieweek afsloegen omdat ze niet wilden dat de kinderen een vreemde zouden aantreffen? Ergens kan ik nog snappen dat het complex zo veilig aanvoelde dat ze dachten dat het niet nodig was, met vrienden die ook steeds gingen checken, uitzicht op die appartementen en allemaal naast/boven elkaar gehuurd, maar nadat Maddie aangaf wakker te zijn geweest en zij en haar broertje zo overstuur waren geweest, zonder dat er iemand kwam.. en hoe lekker relaxt zit je dan als ouders in de "adult-time", als je elke keer moet gaan checken?
Als je geld zat hebt voor opvang en prima, zelfs heerlijk vindt (en behoorlijk wat "me-time") door je kinderen bijna de hele dag bij de kidsclub achter te laten?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 5 november 2013 om 12:45
quote:Suzy65 schreef op 05 november 2013 @ 10:22:
Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat je in shock raakt (bijv een ongeluk was) en het hele gebeuren verdringt. Dissociatie. Ook niet meer precies weten wat je deed op dat moment, laat staan hoe laat precies enzo. Als de adrenaline door je lijf giert omdat je net hebt ontdekt dat je kind is verdwenen lijkt me eerder het tegenovergestelde gelden: je wordt veel alerter en scherper. Dissociatie (verdringing) zou volgens mij meer passen bij aanwezigheid of betrokkenheid bij de dood/verdwijning.
Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat je in shock raakt (bijv een ongeluk was) en het hele gebeuren verdringt. Dissociatie. Ook niet meer precies weten wat je deed op dat moment, laat staan hoe laat precies enzo. Als de adrenaline door je lijf giert omdat je net hebt ontdekt dat je kind is verdwenen lijkt me eerder het tegenovergestelde gelden: je wordt veel alerter en scherper. Dissociatie (verdringing) zou volgens mij meer passen bij aanwezigheid of betrokkenheid bij de dood/verdwijning.
Bah
dinsdag 5 november 2013 om 14:23
Ik lees dit topic al een tijdje met veel interesse mee.
Zelf moet ik steeds denken aan een affaire tussen Kate en David en dat Maddie iets gezien heeft. Maddie het op een huilen heeft gezet [weeral schreeuwend om pappa] en toen door een fatale klap of een hand over haar mondje om stil te zijn, gestikt/overleden is.
Het slaat eigenlijk nergens op, mijn spinsels, maar iets zegt me dat er iets niet klopt tussen die David en Kate. Blijft nog de vraag wat Gerry zijn aandeel is..
Zelf moet ik steeds denken aan een affaire tussen Kate en David en dat Maddie iets gezien heeft. Maddie het op een huilen heeft gezet [weeral schreeuwend om pappa] en toen door een fatale klap of een hand over haar mondje om stil te zijn, gestikt/overleden is.
Het slaat eigenlijk nergens op, mijn spinsels, maar iets zegt me dat er iets niet klopt tussen die David en Kate. Blijft nog de vraag wat Gerry zijn aandeel is..
dinsdag 5 november 2013 om 14:27
quote:tepelsteeltje schreef op 05 november 2013 @ 14:23:
Ik lees dit topic al een tijdje met veel interesse mee.
Zelf moet ik steeds denken aan een affaire tussen Kate en David en dat Maddie iets gezien heeft. Maddie het op een huilen heeft gezet [weeral schreeuwend om pappa] en toen door een fatale klap of een hand over haar mondje om stil te zijn, gestikt/overleden is.
Het slaat eigenlijk nergens op, mijn spinsels, maar iets zegt me dat er iets niet klopt tussen die David en Kate. Blijft nog de vraag wat Gerry zijn aandeel is..Interessante theorie, maar ik denk dat Gerry hier ook een aandeel in heeft en die zou niet meewerken met zoiets als Kate een verhouding met David zou hebben, neem ik aan.
Ik lees dit topic al een tijdje met veel interesse mee.
Zelf moet ik steeds denken aan een affaire tussen Kate en David en dat Maddie iets gezien heeft. Maddie het op een huilen heeft gezet [weeral schreeuwend om pappa] en toen door een fatale klap of een hand over haar mondje om stil te zijn, gestikt/overleden is.
Het slaat eigenlijk nergens op, mijn spinsels, maar iets zegt me dat er iets niet klopt tussen die David en Kate. Blijft nog de vraag wat Gerry zijn aandeel is..Interessante theorie, maar ik denk dat Gerry hier ook een aandeel in heeft en die zou niet meewerken met zoiets als Kate een verhouding met David zou hebben, neem ik aan.
dinsdag 5 november 2013 om 15:08
quote:Conundrum schreef op 04 november 2013 @ 21:05:
Ja inderdaad Meds, belangrijke sleutelfiguren contacten in GB als je nog aan het zoeken bent en neutraal gezien dus niet kan weten wat er met Madeleine gebeurd is, ook heel raar.
Ik heb geen kinderen maar ik zou jankend de hele buurt uitkammen, als een bezetene, op zoek naar iets wat de ontvoerder eventueel heeft achtergelaten, naar een aanwijzing.
Als de ouders het dus gedaan hebben (de schijn hebben ze tegen), zijn de politie/familie/vrienden/pers zeer koelbloedig en manipulatief op het spoor van ontvoering gezet.
Door de pers te bellen, familie en belangrijke figuren en meteen uit te roepen dat het ontvoering is, prent je al een hele belangrijk beeld bij mensen in hun hoofd.
Ouders te bevragen die zoiets verschrikkelijks hebben meegemaakt mogen haast niet als mogelijke dader gezien worden. De slachtofferrol (ze zijn natuurlijk ook slachtoffer) staat ze iets te goed naar mijn mening.
Zelf zou ik het ook niet echt prettig vinden om verdacht te worden van zo een daad, maar als ze de andere invalshoeken ook nog onderzoeken had de politie me van alles mogen vragen, graag zelfs !Aan de andere kant... Stel dat je daar bent in Portugal en er is toch iets van een taalprobleem en je hebt niet de indruk dat je serieus genomen wordt door de portugese politie dan kan ik me ergens wel voorstellen dat als je invloedrijke vrienden hebt in de UK dat je die dan belt met de vraag of zij je kunnen helpen?
Ja inderdaad Meds, belangrijke sleutelfiguren contacten in GB als je nog aan het zoeken bent en neutraal gezien dus niet kan weten wat er met Madeleine gebeurd is, ook heel raar.
Ik heb geen kinderen maar ik zou jankend de hele buurt uitkammen, als een bezetene, op zoek naar iets wat de ontvoerder eventueel heeft achtergelaten, naar een aanwijzing.
Als de ouders het dus gedaan hebben (de schijn hebben ze tegen), zijn de politie/familie/vrienden/pers zeer koelbloedig en manipulatief op het spoor van ontvoering gezet.
Door de pers te bellen, familie en belangrijke figuren en meteen uit te roepen dat het ontvoering is, prent je al een hele belangrijk beeld bij mensen in hun hoofd.
Ouders te bevragen die zoiets verschrikkelijks hebben meegemaakt mogen haast niet als mogelijke dader gezien worden. De slachtofferrol (ze zijn natuurlijk ook slachtoffer) staat ze iets te goed naar mijn mening.
Zelf zou ik het ook niet echt prettig vinden om verdacht te worden van zo een daad, maar als ze de andere invalshoeken ook nog onderzoeken had de politie me van alles mogen vragen, graag zelfs !Aan de andere kant... Stel dat je daar bent in Portugal en er is toch iets van een taalprobleem en je hebt niet de indruk dat je serieus genomen wordt door de portugese politie dan kan ik me ergens wel voorstellen dat als je invloedrijke vrienden hebt in de UK dat je die dan belt met de vraag of zij je kunnen helpen?
dinsdag 5 november 2013 om 15:13
quote:hollandstheemutsje schreef op 04 november 2013 @ 21:04:
[...]
Ergens heb ik gelezen dat de tweeling wel maar Madeleine niet in de middag op de creche zou zijn geweest. Dit was verklaard door de crècheleidster daar (die dit later wel weer ineens introk).
Dat kan ik niet terugvinden maar wel dat een nanny van de creche in eerste instantie verklaarde de mcCanns voor het laatst gezien te hebben rond 18 uur en later veranderde ze haar verklaring en had ze ze ineens voor het laatst gezien rond lunchtijd (13 uur?).
http://www.mccannfiles.com/id70.html
[...]
Ergens heb ik gelezen dat de tweeling wel maar Madeleine niet in de middag op de creche zou zijn geweest. Dit was verklaard door de crècheleidster daar (die dit later wel weer ineens introk).
Dat kan ik niet terugvinden maar wel dat een nanny van de creche in eerste instantie verklaarde de mcCanns voor het laatst gezien te hebben rond 18 uur en later veranderde ze haar verklaring en had ze ze ineens voor het laatst gezien rond lunchtijd (13 uur?).
http://www.mccannfiles.com/id70.html
dinsdag 5 november 2013 om 15:16
quote:Emma95 schreef op 04 november 2013 @ 19:16:
Dat is ook een vaag verhaal. Dat David Payne toen een paar minuten volgens de een, en een half uur volgens de ander bij Kate was, die net in een handdoek uit de douche kwam.Dat is zeker raar. Persoonlijk vind ik het ook apart om onder de douche te gaan terwijl je 3 jonge kinderen (Madeleine was bijna 4 en de tweeling 2 jaar en 2 maanden?) in een andere ruimte zijn. Nu heb ik maar 1 kind maar ik zou mijn kind van 2 jaar niet alleen in de woonkamer laten terwijl ik onder de douche ging en zeker niet 3 kleine kinderen. Of ben ik gewoon een watje?;)
Dat is ook een vaag verhaal. Dat David Payne toen een paar minuten volgens de een, en een half uur volgens de ander bij Kate was, die net in een handdoek uit de douche kwam.Dat is zeker raar. Persoonlijk vind ik het ook apart om onder de douche te gaan terwijl je 3 jonge kinderen (Madeleine was bijna 4 en de tweeling 2 jaar en 2 maanden?) in een andere ruimte zijn. Nu heb ik maar 1 kind maar ik zou mijn kind van 2 jaar niet alleen in de woonkamer laten terwijl ik onder de douche ging en zeker niet 3 kleine kinderen. Of ben ik gewoon een watje?;)
dinsdag 5 november 2013 om 16:41
quote:Suzy65 schreef op 05 november 2013 @ 12:37:
Zo, sorry voor lange stukken, ik geloof dat ik ff wat afstand ga nemen, tis heel fascinerend, maar je kan blijven ronddolen in dit raadsel..
Ik heb toen het pas gebeurd was heel intensief hierover meegeschreven op een forum en het hele gebeuren heeft me nooit echt los gelaten.
Hier lees ik wel intensief mee, maar schrijf niet meer. Ik heb er iets meer afstand van genomen, merk ik. (alhoewel...)
Zo, sorry voor lange stukken, ik geloof dat ik ff wat afstand ga nemen, tis heel fascinerend, maar je kan blijven ronddolen in dit raadsel..
Ik heb toen het pas gebeurd was heel intensief hierover meegeschreven op een forum en het hele gebeuren heeft me nooit echt los gelaten.
Hier lees ik wel intensief mee, maar schrijf niet meer. Ik heb er iets meer afstand van genomen, merk ik. (alhoewel...)
dinsdag 5 november 2013 om 18:01
quote:aaquamarine schreef op 05 november 2013 @ 14:27:
[...]
Interessante theorie, maar ik denk dat Gerry hier ook een aandeel in heeft en die zou niet meewerken met zoiets als Kate een verhouding met David zou hebben, neem ik aan.
Die weet/wist misschien [nog] van niks?
En omdat het schijnbaar toch de gewoonte was de kinderen te drogeren, kan het zijn dat Kate zo de schuld ook op Gerry heeft weten te krijgen ipv zij alleen, en kwamen ze samen [Kate en Gerry] uit op de ontvoeringstheorie. Om zo hun eigen hachje te redden.
Of is dit heel vergezocht?
[...]
Interessante theorie, maar ik denk dat Gerry hier ook een aandeel in heeft en die zou niet meewerken met zoiets als Kate een verhouding met David zou hebben, neem ik aan.
Die weet/wist misschien [nog] van niks?
En omdat het schijnbaar toch de gewoonte was de kinderen te drogeren, kan het zijn dat Kate zo de schuld ook op Gerry heeft weten te krijgen ipv zij alleen, en kwamen ze samen [Kate en Gerry] uit op de ontvoeringstheorie. Om zo hun eigen hachje te redden.
Of is dit heel vergezocht?
dinsdag 5 november 2013 om 18:08
quote:Conundrum schreef op 05 november 2013 @ 15:32:
De Mccann's verschuiven de aandacht iets te veel van een verdwenen kind naar het beschermen van hun ego's.
Ze zouden mij van alles mogen beschuldigen, als ze (de politie) andere leads ook maar bleven onderzoeken.
Dat heb je mooi gezegd! Inderdaad zouden ze mij ook mogen beschuldigen en dat zou ik ergens ook wel begrijpen gezien de statistieken. Zolang ze maar alle opties blijven onderzoeken.
Dan mogen ze me ondervragen tot ze er bij neer vallen!
Dat snap ik ook niet aan die ouders. Op het moment dat het onderzoek hun kant op ging namen ze de benen en werd het onderzoek stilgelegd wegens gebrek aan bewijs. Als je kind ontvoerd is wil je toch dat ze verder gaan met hun onderzoek? Ze weigerden vragen te beantwoorden, weigerden een reconstructie en weigerden een leugendetectortest terwijl je als ouders toch gewoon je ego opzij zou zetten en OVERAL aan mee zou werken want je wil er immers ALLES aan doen om je kind terug te krijgen? Ook als dat betekent dat er onderzocht wordt of je er wellicht zelf iets mee te maken hebt? Oké, dat is natuurlijk niet fijn maar helaas onvermijdelijk in zulke situaties?
Wat ik ook "erg" vind is dat de ouders nooit verantwoordelijkheid hebben genomen voor hun daden. Ik zou me zo ontzettend schuldig voelen al heb ik mijn kind niet zelf iets aangedaan, ik heb wel mijn kinderen achtergelaten zonder toezicht. Tuurlijk dacht ik op het moment zelf dat het wel veilig zou zijn, achteraf is het toch niet veilig gebleken en ik zou mezelf nooit vergeven dat ik zo'n inschattingsfout heb gemaakt en dat die inschattingsfout er voor gezorgd heeft dat mijn kind nu misschien wel dood is.... Dát heb ik ze nooit horen zeggen. Wel dat ze 'hele goede ouders zijn'. Nou daar verschillen de meningen dan over;)
En in eerste instantie was de schuifdeur op slot en dan ineens weer niet 'omdat de kinderen dan naar buiten konden in geval van brand' terwijl ze eerder verklaarde dat Madeleine de schuifdeur niet zelf had kunnen openen? Maar het feit dat je dus rekening hield met bv een eventuele brand zegt mij dat je je dus wel degelijk bewust was van het feit dat er IETS zou kunnen gebeuren in je afwezigheid. Als je je daar dus bewust van bent en je doet het toch moet je daar ook de consequenties van aanvaarden en toegeven dat je een fout hebt gemaakt door je kinderen alleen te laten.
De Mccann's verschuiven de aandacht iets te veel van een verdwenen kind naar het beschermen van hun ego's.
Ze zouden mij van alles mogen beschuldigen, als ze (de politie) andere leads ook maar bleven onderzoeken.
Dat heb je mooi gezegd! Inderdaad zouden ze mij ook mogen beschuldigen en dat zou ik ergens ook wel begrijpen gezien de statistieken. Zolang ze maar alle opties blijven onderzoeken.
Dan mogen ze me ondervragen tot ze er bij neer vallen!
Dat snap ik ook niet aan die ouders. Op het moment dat het onderzoek hun kant op ging namen ze de benen en werd het onderzoek stilgelegd wegens gebrek aan bewijs. Als je kind ontvoerd is wil je toch dat ze verder gaan met hun onderzoek? Ze weigerden vragen te beantwoorden, weigerden een reconstructie en weigerden een leugendetectortest terwijl je als ouders toch gewoon je ego opzij zou zetten en OVERAL aan mee zou werken want je wil er immers ALLES aan doen om je kind terug te krijgen? Ook als dat betekent dat er onderzocht wordt of je er wellicht zelf iets mee te maken hebt? Oké, dat is natuurlijk niet fijn maar helaas onvermijdelijk in zulke situaties?
Wat ik ook "erg" vind is dat de ouders nooit verantwoordelijkheid hebben genomen voor hun daden. Ik zou me zo ontzettend schuldig voelen al heb ik mijn kind niet zelf iets aangedaan, ik heb wel mijn kinderen achtergelaten zonder toezicht. Tuurlijk dacht ik op het moment zelf dat het wel veilig zou zijn, achteraf is het toch niet veilig gebleken en ik zou mezelf nooit vergeven dat ik zo'n inschattingsfout heb gemaakt en dat die inschattingsfout er voor gezorgd heeft dat mijn kind nu misschien wel dood is.... Dát heb ik ze nooit horen zeggen. Wel dat ze 'hele goede ouders zijn'. Nou daar verschillen de meningen dan over;)
En in eerste instantie was de schuifdeur op slot en dan ineens weer niet 'omdat de kinderen dan naar buiten konden in geval van brand' terwijl ze eerder verklaarde dat Madeleine de schuifdeur niet zelf had kunnen openen? Maar het feit dat je dus rekening hield met bv een eventuele brand zegt mij dat je je dus wel degelijk bewust was van het feit dat er IETS zou kunnen gebeuren in je afwezigheid. Als je je daar dus bewust van bent en je doet het toch moet je daar ook de consequenties van aanvaarden en toegeven dat je een fout hebt gemaakt door je kinderen alleen te laten.
dinsdag 5 november 2013 om 19:38
Toch vraag ik me wel eens af of de Mccan's zichzelf hiermee een plezier hebben gedaan.
En dan bedoel ik met de "ontvoerings- verzinzels" want wat was er gebeurd als ze gewoon open kaart hadden gespeeld?
Hoe strafbaar is het om 150 meter verderop te eten met een controle eens per kwartier, dan heb ik het niet over verstandig maar juridisch.
Oke ze waren maatschappelijk veroordeeld als onverantwoorde ouders maar na een bepaalde periode was dat ook tot rust gekomen.
Er is wel eens gezegd dat dan was de tweeling afgepakt.
Mmmmmmmmm die vraag kan alleen een specialist in Brits recht je vertellen maar lijkt me onwaarschijnlijk.
Als ik soms zie hoe het er in armoedige Britse achterstand wijken aan toe gaat waar niet ingegrepen wordt.
En dan bedoel ik met de "ontvoerings- verzinzels" want wat was er gebeurd als ze gewoon open kaart hadden gespeeld?
Hoe strafbaar is het om 150 meter verderop te eten met een controle eens per kwartier, dan heb ik het niet over verstandig maar juridisch.
Oke ze waren maatschappelijk veroordeeld als onverantwoorde ouders maar na een bepaalde periode was dat ook tot rust gekomen.
Er is wel eens gezegd dat dan was de tweeling afgepakt.
Mmmmmmmmm die vraag kan alleen een specialist in Brits recht je vertellen maar lijkt me onwaarschijnlijk.
Als ik soms zie hoe het er in armoedige Britse achterstand wijken aan toe gaat waar niet ingegrepen wordt.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
