Lijf & Lijn
alle pijlers
Eetstoornis
maandag 16 december 2013 om 10:35
Hoi,
Dit is voor mij de eerste keer dat ik bericht plaats op dit forum. Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
Ik ben een getrouwde moeder van 2 kinderen en kamp sinds mijn 18de met Boulimia. Ik ben nu 31 jaar... Ik heb het al die tijd nooit iemand verteld. Zelfs mijn man weet van niets. Ik kan het goed verborgen houden.
Ik merk dat het de laatste tijd slecht met mij gaat, zit niet lekker in mn vel, voel me dik, heb weer regelmatig eetbuien waardoor ik me nog waardelozer voel. Ben in mn hoofd constant bezig met eten. Dit heb ik al heel lang maar nu ik kinderen heb, heb ik het er nog moeilijker mee. Ik wil me niet constant bezig houden met eten. Wil genieten van mn gezin en mn man. Het dwangmatig bezig zijn met eten belemmert dit.
Nu denken jullie waarschijnlijk 'waarom ga je niet naar de HA of in therapie'. Ik zou graag willen maar ik kan niet leven met de gedachte dat ik dit moet vertellen aan mn man of familie/vrienden. Dan kies ik er liever voor om het nooit te vertellen en dan maar het leven dat ik nu heb.
Ik ben ook opzoek naar personen die in een zelfde situatie zitten. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
Dit is voor mij de eerste keer dat ik bericht plaats op dit forum. Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.
Ik ben een getrouwde moeder van 2 kinderen en kamp sinds mijn 18de met Boulimia. Ik ben nu 31 jaar... Ik heb het al die tijd nooit iemand verteld. Zelfs mijn man weet van niets. Ik kan het goed verborgen houden.
Ik merk dat het de laatste tijd slecht met mij gaat, zit niet lekker in mn vel, voel me dik, heb weer regelmatig eetbuien waardoor ik me nog waardelozer voel. Ben in mn hoofd constant bezig met eten. Dit heb ik al heel lang maar nu ik kinderen heb, heb ik het er nog moeilijker mee. Ik wil me niet constant bezig houden met eten. Wil genieten van mn gezin en mn man. Het dwangmatig bezig zijn met eten belemmert dit.
Nu denken jullie waarschijnlijk 'waarom ga je niet naar de HA of in therapie'. Ik zou graag willen maar ik kan niet leven met de gedachte dat ik dit moet vertellen aan mn man of familie/vrienden. Dan kies ik er liever voor om het nooit te vertellen en dan maar het leven dat ik nu heb.
Ik ben ook opzoek naar personen die in een zelfde situatie zitten. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
maandag 16 december 2013 om 13:09
quote:samosa schreef op 16 december 2013 @ 12:16:
Ik kan mij goed voorstellen dat het moeilijk is om het aan je man te vertellen. Zeker als het iemand is die niet makkelijk over zijn gevoelswereld praat. En jij vindt dat zo te lezen ook moeilijk, dus dat houdt elkaar in stand. Misschien is het ook niet voor niets dat je voor deze man gekozen hebt. Hij is blijkbaar iemand die geen lastige vragen stelt, dus veilig voor jou. Je schrijft dat je bang bent dat je relatie nooit meer wordt zoals het is. Daar zou je gelijk in kunnen hebben, maar betekent dat per definitie een verslechtering? Wat zou je het liefste willen? In het geniep in therapie en dan de boulimia onder controle krijgen? Stel hè dat het lukt, je hebt je eetstoornis overwonnen en onderliggende zaken aangepakt. Denk je dan gewoon weer je oude leven op te kunnen pakken? Ik denk zelf dat je dan zo'n grote verandering hebt doorgemaakt dat het onmogelijk is om weer op de oude voet verder te gaan. Dat je dan misschien wel behoefte hebt aan een man die doorvraagt, die oog heeft voor jouw gevoelswereld. En dat je dan alsnog op een punt komt waarop je gedwongen wordt écht te praten met je man, voor je eigen geluk, jullie geluk en het geluk van de kinderen.Bedankt voor je reactie.. Zo had ik het nog niet bekeken..
Ik kan mij goed voorstellen dat het moeilijk is om het aan je man te vertellen. Zeker als het iemand is die niet makkelijk over zijn gevoelswereld praat. En jij vindt dat zo te lezen ook moeilijk, dus dat houdt elkaar in stand. Misschien is het ook niet voor niets dat je voor deze man gekozen hebt. Hij is blijkbaar iemand die geen lastige vragen stelt, dus veilig voor jou. Je schrijft dat je bang bent dat je relatie nooit meer wordt zoals het is. Daar zou je gelijk in kunnen hebben, maar betekent dat per definitie een verslechtering? Wat zou je het liefste willen? In het geniep in therapie en dan de boulimia onder controle krijgen? Stel hè dat het lukt, je hebt je eetstoornis overwonnen en onderliggende zaken aangepakt. Denk je dan gewoon weer je oude leven op te kunnen pakken? Ik denk zelf dat je dan zo'n grote verandering hebt doorgemaakt dat het onmogelijk is om weer op de oude voet verder te gaan. Dat je dan misschien wel behoefte hebt aan een man die doorvraagt, die oog heeft voor jouw gevoelswereld. En dat je dan alsnog op een punt komt waarop je gedwongen wordt écht te praten met je man, voor je eigen geluk, jullie geluk en het geluk van de kinderen.Bedankt voor je reactie.. Zo had ik het nog niet bekeken..
maandag 16 december 2013 om 13:12
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 11:38:
@ lilalinda
Ik wil dolgraag het probleem oplossen maar dan zonder man/familie/vrienden.
Met angst bedoel ik dat ik ben bang dat onze relatie nooit meer wordt zoals het is. Dat hij walgt van me als hij hoort dat ik al die tijd dat we samen waren eetbuien heb gehad en heb lopen kotsen in de toilet. Dat hij geen vrouw wil met psychische problemen.wat zou jij doen, als je man een probleem openbaarde, wat hij je nog niet had durven vertellen?
@ lilalinda
Ik wil dolgraag het probleem oplossen maar dan zonder man/familie/vrienden.
Met angst bedoel ik dat ik ben bang dat onze relatie nooit meer wordt zoals het is. Dat hij walgt van me als hij hoort dat ik al die tijd dat we samen waren eetbuien heb gehad en heb lopen kotsen in de toilet. Dat hij geen vrouw wil met psychische problemen.wat zou jij doen, als je man een probleem openbaarde, wat hij je nog niet had durven vertellen?
maandag 16 december 2013 om 13:13
quote:Jihoe schreef op 16 december 2013 @ 12:20:
Hier een lotgenoot, ook al ruimschoots volwassen en dolgelukkige moeder van 1 zoontje en 1 dochter, nog steeds straal verliefd op mijn man en alles gaat goed
Maar stoppen met vreetbuien en overgeven lukte me telkens niet. Soms was het vaak ( dagelijks) soms een half jaar niks
De gevaren er van wist ik wel, maar dat zou mij niet overkomen.
Na met de dag meer last te krijgen van brandend maagzuur ben ik bij de huisarts en daarna specialist geweest en blijk ik mijn Slokdarm ernstig beschadigt te hebben
Zo ernstig dat ik een verhoogde kans heb op slokdarmkanker
Google maar eens op slokdarmkanker , ik ben me wezenloos geschrokken , dat ik hier zelf invloed op heb gehad vond ik echt heel erg
Wat 'fijn' om een reactie te horen van een lotgenoot. Zo denk ik inderdaad ook: 'het zal mij niet overkomen'. Ik heb ook nooit geweten van een verhoogd risico op slokdarmkanker, vreselijk!!!
Maar ondanks dit heb je nog steeds eetbuien en braak je?
Is je partner op de hoogte? Ben je in behandeling geweest? Heeft het geholpen?
Sorry voor al deze vragen..
Hier een lotgenoot, ook al ruimschoots volwassen en dolgelukkige moeder van 1 zoontje en 1 dochter, nog steeds straal verliefd op mijn man en alles gaat goed
Maar stoppen met vreetbuien en overgeven lukte me telkens niet. Soms was het vaak ( dagelijks) soms een half jaar niks
De gevaren er van wist ik wel, maar dat zou mij niet overkomen.
Na met de dag meer last te krijgen van brandend maagzuur ben ik bij de huisarts en daarna specialist geweest en blijk ik mijn Slokdarm ernstig beschadigt te hebben
Zo ernstig dat ik een verhoogde kans heb op slokdarmkanker
Google maar eens op slokdarmkanker , ik ben me wezenloos geschrokken , dat ik hier zelf invloed op heb gehad vond ik echt heel erg
Wat 'fijn' om een reactie te horen van een lotgenoot. Zo denk ik inderdaad ook: 'het zal mij niet overkomen'. Ik heb ook nooit geweten van een verhoogd risico op slokdarmkanker, vreselijk!!!
Maar ondanks dit heb je nog steeds eetbuien en braak je?
Is je partner op de hoogte? Ben je in behandeling geweest? Heeft het geholpen?
Sorry voor al deze vragen..
maandag 16 december 2013 om 13:17
quote:lilalinda schreef op 16 december 2013 @ 13:12:
[...]
wat zou jij doen, als je man een probleem openbaarde, wat hij je nog niet had durven vertellen?Ik zou hem natuurlijk steunen hierin. Dat zal mijn man denk ik ook doen maar denk ook dat hij zich tegelijkertijd ook afvragen hoe het mogelijk is dat hij hier al die tijd niets vanaf wist en of onze relatie nog wel oke is.. (ik heb de irritante gewoonte om voor een ander te denken)
[...]
wat zou jij doen, als je man een probleem openbaarde, wat hij je nog niet had durven vertellen?Ik zou hem natuurlijk steunen hierin. Dat zal mijn man denk ik ook doen maar denk ook dat hij zich tegelijkertijd ook afvragen hoe het mogelijk is dat hij hier al die tijd niets vanaf wist en of onze relatie nog wel oke is.. (ik heb de irritante gewoonte om voor een ander te denken)
maandag 16 december 2013 om 13:21
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 13:01:
[...]
Geloof mij nou maar, hij weet echt van niets! Ik heb het altijd goed weten te plannen en na al die jaren weet ik goed wat ik moet doen om geen 'sporen' achter te laten. Daarnaast zou hij het nooit van mij verwachten omdat ik bekend sta als de 'gezondheidsfreak'. In het bijzijn van anderen eet ik altijd gezond, nooit snoepen etc. Ze kennen mij niet anders. Dus dit zal echt een schok zijn voor mijn man..
Het zou kunnen, maar dan is je man ook verdomd goed in struisvogel zijn.
Ik heb zelf 25 jaar een eetstoornis "gehad" Van anorexia tot Boulimia. Ook voor een lange periode verborgen weten te houden en zelfs toen men het wist een hoop stiekem en zeer zorgvuldige verborgen gedrag gehad. Maar helemaal achterlijk is je omgeving natuurlijk niet.
[...]
Geloof mij nou maar, hij weet echt van niets! Ik heb het altijd goed weten te plannen en na al die jaren weet ik goed wat ik moet doen om geen 'sporen' achter te laten. Daarnaast zou hij het nooit van mij verwachten omdat ik bekend sta als de 'gezondheidsfreak'. In het bijzijn van anderen eet ik altijd gezond, nooit snoepen etc. Ze kennen mij niet anders. Dus dit zal echt een schok zijn voor mijn man..
Het zou kunnen, maar dan is je man ook verdomd goed in struisvogel zijn.
Ik heb zelf 25 jaar een eetstoornis "gehad" Van anorexia tot Boulimia. Ook voor een lange periode verborgen weten te houden en zelfs toen men het wist een hoop stiekem en zeer zorgvuldige verborgen gedrag gehad. Maar helemaal achterlijk is je omgeving natuurlijk niet.
maandag 16 december 2013 om 13:24
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 13:17:
[...]
Ik zou hem natuurlijk steunen hierin. Dat zal mijn man denk ik ook doen maar denk ook dat hij zich tegelijkertijd ook afvragen hoe het mogelijk is dat hij hier al die tijd niets vanaf wist en of onze relatie nog wel oke is.. (ik heb de irritante gewoonte om voor een ander te denken)
Draai je denkpatroon eens om:
Ten eerste gaan we er gewoon vanuit, dat je man je steunt en er voor je is.
Maar, als hij je nou dingen gaat verwijten, er niet voor je is, of jullie relatie onder druk zet. Kun je je afvragen, of hij wel die lieve man is, die jij denkt dat hij is. En of jullie relatie wel zo goed is.
[...]
Ik zou hem natuurlijk steunen hierin. Dat zal mijn man denk ik ook doen maar denk ook dat hij zich tegelijkertijd ook afvragen hoe het mogelijk is dat hij hier al die tijd niets vanaf wist en of onze relatie nog wel oke is.. (ik heb de irritante gewoonte om voor een ander te denken)
Draai je denkpatroon eens om:
Ten eerste gaan we er gewoon vanuit, dat je man je steunt en er voor je is.
Maar, als hij je nou dingen gaat verwijten, er niet voor je is, of jullie relatie onder druk zet. Kun je je afvragen, of hij wel die lieve man is, die jij denkt dat hij is. En of jullie relatie wel zo goed is.
maandag 16 december 2013 om 13:37
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 11:38:
@ lilalinda
Ik wil dolgraag het probleem oplossen maar dan zonder man/familie/vrienden.Dit kan als je het echt een te grote stap vindt via Prezens, die bieden online cursussen aan om te helpen met allerlei problemen waaronder ook Boulimia.
@ lilalinda
Ik wil dolgraag het probleem oplossen maar dan zonder man/familie/vrienden.Dit kan als je het echt een te grote stap vindt via Prezens, die bieden online cursussen aan om te helpen met allerlei problemen waaronder ook Boulimia.
We can do it!
maandag 16 december 2013 om 14:01
quote:consuelabananahammok schreef op 16 december 2013 @ 13:21:
[...]
Het zou kunnen, maar dan is je man ook verdomd goed in struisvogel zijn.
Ik heb zelf 25 jaar een eetstoornis "gehad" Van anorexia tot Boulimia. Ook voor een lange periode verborgen weten te houden en zelfs toen men het wist een hoop stiekem en zeer zorgvuldige verborgen gedrag gehad. Maar helemaal achterlijk is je omgeving natuurlijk niet.Ergens hoop ik dat je gelijk hebt en dat hij zegt dat hij altijd wel een vermoeden had maar wilde dat ik er zelf over zou beginnen, dat zou voor mij denk ik wel een opluchting zijn..
[...]
Het zou kunnen, maar dan is je man ook verdomd goed in struisvogel zijn.
Ik heb zelf 25 jaar een eetstoornis "gehad" Van anorexia tot Boulimia. Ook voor een lange periode verborgen weten te houden en zelfs toen men het wist een hoop stiekem en zeer zorgvuldige verborgen gedrag gehad. Maar helemaal achterlijk is je omgeving natuurlijk niet.Ergens hoop ik dat je gelijk hebt en dat hij zegt dat hij altijd wel een vermoeden had maar wilde dat ik er zelf over zou beginnen, dat zou voor mij denk ik wel een opluchting zijn..
maandag 16 december 2013 om 14:02
maandag 16 december 2013 om 14:29
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 14:01:
[...]
Ergens hoop ik dat je gelijk hebt en dat hij zegt dat hij altijd wel een vermoeden had maar wilde dat ik er zelf over zou beginnen, dat zou voor mij denk ik wel een opluchting zijn..
Hij zal wellicht niet richting eetstoornis denken, maar als je partner zo loopt te worstelen met zichzelf door het leven, kan ik mij niet voorstellen dat wanneer je je blootlegt hij water ziet branden.
Overigens om hulp in te gaan schakelen hoef je niet meteen met je partner te gaan praten. Een bezoek aan je huisarts is al een eerste stap die je zonder gesprekken thuis op eigen houtje kan zetten. Bespreek je probleem daar, ook dat je niet met je man durft te praten.
Misschien kan je de komende tijd voor een aantal gesprekken bij je huisarts terecht voor advies en wennen aan het idee dat je erover praat.
je zult echt een vorm van therapie nodig hebben en daarnaast is het echt door het zware en moeilijke heen beuken ( en nee dat is niet makkelijk, tell me)
Ik heb zelf echt een ommekeer in eetbuien kunnen krijgen met het medicijn topamax. Dat is echt mijn wondermiddel geweest.
Ik ben het gaan gebruiken toen het nog niet officieel tegen boulima geregistreerd stond en nog in onderzoek was daarvoor.
Maar inmiddels is dit officieel als middel geregistreerd ook ter behandeling van Boulimia.
De moeite waard om je daar eens in te verdiepen samen met je huisarts.
Let wel, het is geen pilletje die alles oplost, praten en dingen in je hoofd gaan veranderen zullen er ook bij horen om het onder controle te krijgen.
Ik hoop dat je jezelf beter maken gaat gunnen.
[...]
Ergens hoop ik dat je gelijk hebt en dat hij zegt dat hij altijd wel een vermoeden had maar wilde dat ik er zelf over zou beginnen, dat zou voor mij denk ik wel een opluchting zijn..
Hij zal wellicht niet richting eetstoornis denken, maar als je partner zo loopt te worstelen met zichzelf door het leven, kan ik mij niet voorstellen dat wanneer je je blootlegt hij water ziet branden.
Overigens om hulp in te gaan schakelen hoef je niet meteen met je partner te gaan praten. Een bezoek aan je huisarts is al een eerste stap die je zonder gesprekken thuis op eigen houtje kan zetten. Bespreek je probleem daar, ook dat je niet met je man durft te praten.
Misschien kan je de komende tijd voor een aantal gesprekken bij je huisarts terecht voor advies en wennen aan het idee dat je erover praat.
je zult echt een vorm van therapie nodig hebben en daarnaast is het echt door het zware en moeilijke heen beuken ( en nee dat is niet makkelijk, tell me)
Ik heb zelf echt een ommekeer in eetbuien kunnen krijgen met het medicijn topamax. Dat is echt mijn wondermiddel geweest.
Ik ben het gaan gebruiken toen het nog niet officieel tegen boulima geregistreerd stond en nog in onderzoek was daarvoor.
Maar inmiddels is dit officieel als middel geregistreerd ook ter behandeling van Boulimia.
De moeite waard om je daar eens in te verdiepen samen met je huisarts.
Let wel, het is geen pilletje die alles oplost, praten en dingen in je hoofd gaan veranderen zullen er ook bij horen om het onder controle te krijgen.
Ik hoop dat je jezelf beter maken gaat gunnen.
maandag 16 december 2013 om 14:32
Ik ben nu in behandeling voor mijn slokdarm, niet voor de boulimia want de schok heeft er in 1 klap voor gezorgd dat ik geen vreetbui meer heb gehad of over heb gegeven
Vind het ook te bizar voor woorden dat ik risico's heb genomen met mijn gezondheid terwijl ik zo veel heb om goed voor mezelf te zorgen .
Hoe kan ik het ook aan mijn kinderen vertellen dat ik liever dood kan gaan dan dik, dat kan toch niet?
Vind het ook te bizar voor woorden dat ik risico's heb genomen met mijn gezondheid terwijl ik zo veel heb om goed voor mezelf te zorgen .
Hoe kan ik het ook aan mijn kinderen vertellen dat ik liever dood kan gaan dan dik, dat kan toch niet?
maandag 16 december 2013 om 15:00
quote:consuelabananahammok schreef op 16 december 2013 @ 14:29:
[...]
Hij zal wellicht niet richting eetstoornis denken, maar als je partner zo loopt te worstelen met zichzelf door het leven, kan ik mij niet voorstellen dat wanneer je je blootlegt hij water ziet branden.
Overigens om hulp in te gaan schakelen hoef je niet meteen met je partner te gaan praten. Een bezoek aan je huisarts is al een eerste stap die je zonder gesprekken thuis op eigen houtje kan zetten. Bespreek je probleem daar, ook dat je niet met je man durft te praten.
Misschien kan je de komende tijd voor een aantal gesprekken bij je huisarts terecht voor advies en wennen aan het idee dat je erover praat.
je zult echt een vorm van therapie nodig hebben en daarnaast is het echt door het zware en moeilijke heen beuken ( en nee dat is niet makkelijk, tell me)
Ik heb zelf echt een ommekeer in eetbuien kunnen krijgen met het medicijn topamax. Dat is echt mijn wondermiddel geweest.
Ik ben het gaan gebruiken toen het nog niet officieel tegen boulima geregistreerd stond en nog in onderzoek was daarvoor.
Maar inmiddels is dit officieel als middel geregistreerd ook ter behandeling van Boulimia.
De moeite waard om je daar eens in te verdiepen samen met je huisarts.
Let wel, het is geen pilletje die alles oplost, praten en dingen in je hoofd gaan veranderen zullen er ook bij horen om het onder controle te krijgen.
Ik hoop dat je jezelf beter maken gaat gunnen.
Je laatste zin is heel mooi.. Daar draait het uiteindelijk allemaal om.
Oke, ik ga morgenochtend een afspraak maken bij de HA, ik kan daarna altijd nog bepalen wat ik ga doen, of ik het mn partner ga vertellen en of ik in therapie ga. Ik denk dat je gelijk hebt en dat het al goed is om er met iemand over te praten, want op dit moment is het nu voor het eerst sinds 13 jaar dat ik het iemand überhaupt vertel. En ik kan dan altijd nog terug.. Bedankt voor het delen van jouw ervaring en voor je tips.
[...]
Hij zal wellicht niet richting eetstoornis denken, maar als je partner zo loopt te worstelen met zichzelf door het leven, kan ik mij niet voorstellen dat wanneer je je blootlegt hij water ziet branden.
Overigens om hulp in te gaan schakelen hoef je niet meteen met je partner te gaan praten. Een bezoek aan je huisarts is al een eerste stap die je zonder gesprekken thuis op eigen houtje kan zetten. Bespreek je probleem daar, ook dat je niet met je man durft te praten.
Misschien kan je de komende tijd voor een aantal gesprekken bij je huisarts terecht voor advies en wennen aan het idee dat je erover praat.
je zult echt een vorm van therapie nodig hebben en daarnaast is het echt door het zware en moeilijke heen beuken ( en nee dat is niet makkelijk, tell me)
Ik heb zelf echt een ommekeer in eetbuien kunnen krijgen met het medicijn topamax. Dat is echt mijn wondermiddel geweest.
Ik ben het gaan gebruiken toen het nog niet officieel tegen boulima geregistreerd stond en nog in onderzoek was daarvoor.
Maar inmiddels is dit officieel als middel geregistreerd ook ter behandeling van Boulimia.
De moeite waard om je daar eens in te verdiepen samen met je huisarts.
Let wel, het is geen pilletje die alles oplost, praten en dingen in je hoofd gaan veranderen zullen er ook bij horen om het onder controle te krijgen.
Ik hoop dat je jezelf beter maken gaat gunnen.
Je laatste zin is heel mooi.. Daar draait het uiteindelijk allemaal om.
Oke, ik ga morgenochtend een afspraak maken bij de HA, ik kan daarna altijd nog bepalen wat ik ga doen, of ik het mn partner ga vertellen en of ik in therapie ga. Ik denk dat je gelijk hebt en dat het al goed is om er met iemand over te praten, want op dit moment is het nu voor het eerst sinds 13 jaar dat ik het iemand überhaupt vertel. En ik kan dan altijd nog terug.. Bedankt voor het delen van jouw ervaring en voor je tips.
maandag 16 december 2013 om 15:03
quote:Jihoe schreef op 16 december 2013 @ 14:32:
Ik ben nu in behandeling voor mijn slokdarm, niet voor de boulimia want de schok heeft er in 1 klap voor gezorgd dat ik geen vreetbui meer heb gehad of over heb gegeven
Vind het ook te bizar voor woorden dat ik risico's heb genomen met mijn gezondheid terwijl ik zo veel heb om goed voor mezelf te zorgen .
Hoe kan ik het ook aan mijn kinderen vertellen dat ik liever dood kan gaan dan dik, dat kan toch niet?Wens je heel veel succes met de behandeling en hoop dat het werkt en dat je er geen schade aan overhoudt.. Bedankt dat je dit hebt verteld want ik schrik hier enorm van en hoop dat ik hierna nooit meer een vinger in mn keel durf te zetten..
Ik ben nu in behandeling voor mijn slokdarm, niet voor de boulimia want de schok heeft er in 1 klap voor gezorgd dat ik geen vreetbui meer heb gehad of over heb gegeven
Vind het ook te bizar voor woorden dat ik risico's heb genomen met mijn gezondheid terwijl ik zo veel heb om goed voor mezelf te zorgen .
Hoe kan ik het ook aan mijn kinderen vertellen dat ik liever dood kan gaan dan dik, dat kan toch niet?Wens je heel veel succes met de behandeling en hoop dat het werkt en dat je er geen schade aan overhoudt.. Bedankt dat je dit hebt verteld want ik schrik hier enorm van en hoop dat ik hierna nooit meer een vinger in mn keel durf te zetten..
maandag 16 december 2013 om 15:13
quote:sophiaatje schreef op 16 december 2013 @ 15:00:
[...]
Je laatste zin is heel mooi.. Daar draait het uiteindelijk allemaal om.
Oke, ik ga morgenochtend een afspraak maken bij de HA, ik kan daarna altijd nog bepalen wat ik ga doen, of ik het mn partner ga vertellen en of ik in therapie ga. Ik denk dat je gelijk hebt en dat het al goed is om er met iemand over te praten, want op dit moment is het nu voor het eerst sinds 13 jaar dat ik het iemand überhaupt vertel. En ik kan dan altijd nog terug.. Bedankt voor het delen van jouw ervaring en voor je tips.
Met kleine stapjes kan je er ook komen. Je moet alleen wel de eerste stap nemen.
Hak het voor jezelf in kleine stukjes zodat het je niet overspoelt.
Ik kan mij voorstellen wanneer het in je hoofd zo groot is ( je man vertellen, therapie, je blootleggen, je eetstoornis opgeven etc.) dat je daar van bevriest en niets doet.
Maar pik 1 dingetje op wat je wel kan, de rest hoeft (nu) nog niet.
[...]
Je laatste zin is heel mooi.. Daar draait het uiteindelijk allemaal om.
Oke, ik ga morgenochtend een afspraak maken bij de HA, ik kan daarna altijd nog bepalen wat ik ga doen, of ik het mn partner ga vertellen en of ik in therapie ga. Ik denk dat je gelijk hebt en dat het al goed is om er met iemand over te praten, want op dit moment is het nu voor het eerst sinds 13 jaar dat ik het iemand überhaupt vertel. En ik kan dan altijd nog terug.. Bedankt voor het delen van jouw ervaring en voor je tips.
Met kleine stapjes kan je er ook komen. Je moet alleen wel de eerste stap nemen.
Hak het voor jezelf in kleine stukjes zodat het je niet overspoelt.
Ik kan mij voorstellen wanneer het in je hoofd zo groot is ( je man vertellen, therapie, je blootleggen, je eetstoornis opgeven etc.) dat je daar van bevriest en niets doet.
Maar pik 1 dingetje op wat je wel kan, de rest hoeft (nu) nog niet.
zondag 2 februari 2014 om 19:04
Wat herkenbaar zeg! Na jaren geleefd te hebben met zeer weinig eten, daarna wat jaren gezond leven, heb ik nu last van eetbuien. Iedere week start ik weer met gezond eten, d.w.z. 4 maaltijden en 1 of 2 gezonde tussendoortjes per dag. In het bijzijn van anderen eet ik altijd gezond. Echter slaat ieder weekend de vreetbui weer toe, die vervolgens z.s.m. in het toilet beland, waarna de achtergebleven calorieën er ook nog afgesport moeten worden.. Ik walg van mezelf, maar kan het ook gewoon niet vertellen, niemand verwacht dit immers van mij, met mijn gezonde levensstijl..
Heb jij inmiddels al actie ondernomen sophiaatje?
Heb jij inmiddels al actie ondernomen sophiaatje?
maandag 3 februari 2014 om 00:09
Och vrouw
Ik vind het vooral zo erg voor je dat je het dus belangrijker vindt om het beeld dat je man van je heeft in stand wil houden.. Belangrijker dan goed voor jezelf te zorgen. Belangrijker dan eerlijk zijn in een relatie. Denk je echt dat hij dat wil?
Je zult moeten accepteren dat je geen supervrouw bent. Dat het draaiende houden van je werk/sociale leven/gezinsleven niet ten koste mag gaan van jezelf. Ik vind het heel dapper dat je naar de HA gaat
Ik vind het vooral zo erg voor je dat je het dus belangrijker vindt om het beeld dat je man van je heeft in stand wil houden.. Belangrijker dan goed voor jezelf te zorgen. Belangrijker dan eerlijk zijn in een relatie. Denk je echt dat hij dat wil?
Je zult moeten accepteren dat je geen supervrouw bent. Dat het draaiende houden van je werk/sociale leven/gezinsleven niet ten koste mag gaan van jezelf. Ik vind het heel dapper dat je naar de HA gaat
