Minnaar
donderdag 26 juni 2008 om 00:18
Wat goed dat ik deze verhalen hier lees!
Ik heb een ander topic geopend omdat ik op het punt stond iets te beginnen met iemand die getrouwd is. Ben zelf overigens single. Zoooooo, wat ben ik afgebrand, niet te geloven. Zo erg, dat ik het met de betreffende man heb afgekapt en gezegd dat we maar als vrienden verder worden zonder sex. Overigens was er nog geen sex aan te pas gekomen, maar voor mijn gevoel (en naar nu blijkt ook het zijne) had het zo kunnen gebeuren.
Ik heb het dus afgekapt richting hem, maar krijg nu toch weer grote twijfels. Hij is errug leuk, kan errug met hem lachen, we hebben het leuk samen, maar echt verliefd ben ik niet. Gelukkig niet. Ik ga nu dus megatwijfelen. Misschien toch maar puur voor de sex toch met hem afspreken??? Of toch wijs wezen en het niet doen? Stel dat ik hem toch echt té leuk ga vinden? Ik weet dat hij nooit bij z'n vrouw zou weggaan, is ook niet aan de orde. Maar ik moet me dus wel instellen op het feit dat ik een nr 2 word. Kan ik dat aan? Wow, ik heb weer ff iets om over na te denken.
Ik heb wel heel veel aan jullie verhalen, alvast dank daarvoor.
Ik heb een ander topic geopend omdat ik op het punt stond iets te beginnen met iemand die getrouwd is. Ben zelf overigens single. Zoooooo, wat ben ik afgebrand, niet te geloven. Zo erg, dat ik het met de betreffende man heb afgekapt en gezegd dat we maar als vrienden verder worden zonder sex. Overigens was er nog geen sex aan te pas gekomen, maar voor mijn gevoel (en naar nu blijkt ook het zijne) had het zo kunnen gebeuren.
Ik heb het dus afgekapt richting hem, maar krijg nu toch weer grote twijfels. Hij is errug leuk, kan errug met hem lachen, we hebben het leuk samen, maar echt verliefd ben ik niet. Gelukkig niet. Ik ga nu dus megatwijfelen. Misschien toch maar puur voor de sex toch met hem afspreken??? Of toch wijs wezen en het niet doen? Stel dat ik hem toch echt té leuk ga vinden? Ik weet dat hij nooit bij z'n vrouw zou weggaan, is ook niet aan de orde. Maar ik moet me dus wel instellen op het feit dat ik een nr 2 word. Kan ik dat aan? Wow, ik heb weer ff iets om over na te denken.
Ik heb wel heel veel aan jullie verhalen, alvast dank daarvoor.
donderdag 26 juni 2008 om 00:29
Hallo Cyndi,
Ja, ik had je topic al gespot. Zoiets wil je ook niet op de relatiepijler kwijt. Om eerlijk te zijn is dit denk ik de enige plek op het hele forum waar je hier niet direct om veroordeelt wordt.
Denk er wel om dat ook hier vreemdgaan of iets beginnen met een getrouwde man, niet aangemoedigd wordt.
Hier is dat dan meer omdat je altijd jezelf in bescherming moet nemen. Dus zolang je jezelf nog tegen kan houden, niet aan beginnen, en een andere single zoeken.
Lukt dat tegenhouden echt niet meer, welkom...
Ja, ik had je topic al gespot. Zoiets wil je ook niet op de relatiepijler kwijt. Om eerlijk te zijn is dit denk ik de enige plek op het hele forum waar je hier niet direct om veroordeelt wordt.
Denk er wel om dat ook hier vreemdgaan of iets beginnen met een getrouwde man, niet aangemoedigd wordt.
Hier is dat dan meer omdat je altijd jezelf in bescherming moet nemen. Dus zolang je jezelf nog tegen kan houden, niet aan beginnen, en een andere single zoeken.
Lukt dat tegenhouden echt niet meer, welkom...
donderdag 26 juni 2008 om 12:03
Hoi Cyndi, Net wat geheim zegt, alleen doen als je denkt dat je het zelf aan kan.
Ik heb een hele leuke nacht met nr1 gehad. Is ook wel eens leuk om te vertellen. Nu hebben we het wel vaker erg leuk, maar nu dus extra leuk.
En ook weer veel contact met sv gehad. Die was geil. Zeer geil.
Ik ben in een hele goede bui vandaag!
Ik heb een hele leuke nacht met nr1 gehad. Is ook wel eens leuk om te vertellen. Nu hebben we het wel vaker erg leuk, maar nu dus extra leuk.
En ook weer veel contact met sv gehad. Die was geil. Zeer geil.
Ik ben in een hele goede bui vandaag!
donderdag 26 juni 2008 om 12:10
Dag allemaal, even vertellen.
De uitvaart was al vroeg deze ochtend, in België is dat namelijk "aan de lopende band". De mis was in het Frans en het leek wel of de pastoor Chinees sprak, ik verstond hem haast niet.
Het was zeer raar om ons allemaal samen te zien op deze manier. Wij zijn namelijk een grote vriendenkring, die samen 1 à 2 keer per jaar decadente feesten organiseren, enkel voor ons, zonder buitenstaanders en mét personeel. Dus wij waren niet alleen vrienden maar wij werkten ook veel samen om onze uitspattingen te kunnen doen plaatsvinden. Winterbeachparty (aan zee in bikini), lingerie/loungeparty , non-stop champagne party ... om er een paar te noemen. ..
En nu zaten wij daar ... verspreid in een grote, kille kerk elk worstelend met zijn/haar eigen gedachten. En niemand, echt niemand in rouwkledij. Zijn zus , een mooie vrouw met kort zwart krullendjeshaar schreed met haar 1.80 door de gangen op haar stiletto's, eindeloze benen, ze leek torenhoog. Emotieloos als een ceremoniemeester begroette ze ons. Zijn familie, zijn kind, afgeschermd vooraan in de kerk in alle discretie.
Vandaag was ik er mij plots van bewust dat ik een hart heb, het klopte nooit zo hard.
Hij en ik, we waren wel hetzelfde : je houdt van ons of je houdt niet van ons, een middenweg is er niet, een beetje wel of een beetje niet bestaat niet.
Vorige zomer ben ik met hem gaan waterskieën, hij zei me toen, sterven doen we allemaal, maar ik nooit van ouderdom.
Hij heeft nu op een pijnlijke manier bewezen dat hij nog nooit een belofte verbrak.
Straks komen we terug samen met de vrienden, wij gaan lunchen en wij gaan champagne drinken, wij zullen lachen en misschien ook wel wenen. Wij zullen op vakantie gaan, werken en voor ons gezin zorgen, we zullen proberen een fijne zomer te beleven.
Dat hebben wij allemaal beloofd aan elkaar.
De uitvaart was al vroeg deze ochtend, in België is dat namelijk "aan de lopende band". De mis was in het Frans en het leek wel of de pastoor Chinees sprak, ik verstond hem haast niet.
Het was zeer raar om ons allemaal samen te zien op deze manier. Wij zijn namelijk een grote vriendenkring, die samen 1 à 2 keer per jaar decadente feesten organiseren, enkel voor ons, zonder buitenstaanders en mét personeel. Dus wij waren niet alleen vrienden maar wij werkten ook veel samen om onze uitspattingen te kunnen doen plaatsvinden. Winterbeachparty (aan zee in bikini), lingerie/loungeparty , non-stop champagne party ... om er een paar te noemen. ..
En nu zaten wij daar ... verspreid in een grote, kille kerk elk worstelend met zijn/haar eigen gedachten. En niemand, echt niemand in rouwkledij. Zijn zus , een mooie vrouw met kort zwart krullendjeshaar schreed met haar 1.80 door de gangen op haar stiletto's, eindeloze benen, ze leek torenhoog. Emotieloos als een ceremoniemeester begroette ze ons. Zijn familie, zijn kind, afgeschermd vooraan in de kerk in alle discretie.
Vandaag was ik er mij plots van bewust dat ik een hart heb, het klopte nooit zo hard.
Hij en ik, we waren wel hetzelfde : je houdt van ons of je houdt niet van ons, een middenweg is er niet, een beetje wel of een beetje niet bestaat niet.
Vorige zomer ben ik met hem gaan waterskieën, hij zei me toen, sterven doen we allemaal, maar ik nooit van ouderdom.
Hij heeft nu op een pijnlijke manier bewezen dat hij nog nooit een belofte verbrak.
Straks komen we terug samen met de vrienden, wij gaan lunchen en wij gaan champagne drinken, wij zullen lachen en misschien ook wel wenen. Wij zullen op vakantie gaan, werken en voor ons gezin zorgen, we zullen proberen een fijne zomer te beleven.
Dat hebben wij allemaal beloofd aan elkaar.