Zwanger
alle pijlers
IVF ervaringen?
dinsdag 17 juni 2014 om 19:19
Hoi, ik heb net ook je andere topic gelezen.
Ik ben sinds 2,5 week moeder van een prachtige dochter! Wij hebben haar gekregen dankzij ICSI.
We zijn bijna 3 jaar 'bezig' geweest. In eerste instantie konden ze bij ons geen oorzaak vinden. Ik ben nooit spontaan zwanger geworden. Na 3 iui's bleek toch dat de zaadhoeveelheid van mijn man slecht was, de hoeveelheid lag rond de miljoen.
Daarom mochten we door voor ivf/ICSI.
In eerste instantie ben ik er vrij nuchter in gegaan. Maar achteraf is het best een belasting geweest.
Je wordt tijdens een behandeling geleefd. De echo's, de punctie, de terug plaatsing en dan de vraag of het gelukt is.
Een garantie dat het lukt, heb en krijg je niet
Wij hadden het geluk dat onze eerste poging geslaagd was, ik ben van een verse embryo zwanger geworden.
In het begin heb ik niet kunnen genieten van de zwangerschap. Ik was erg bang en onzeker, dacht elke keer nog dat het fout zou gaan. Ik keek uit naar echo's, naar de eerste bewegingen enz.
We zijn dolblij met resultaat wat nu in het wiegje ligt.
Er is een topic, de prikbitches, waar vrouwen schrijven die allemaal in mmm zitten. Je kan daar altijd je vraag stellen.
Ik ben sinds 2,5 week moeder van een prachtige dochter! Wij hebben haar gekregen dankzij ICSI.
We zijn bijna 3 jaar 'bezig' geweest. In eerste instantie konden ze bij ons geen oorzaak vinden. Ik ben nooit spontaan zwanger geworden. Na 3 iui's bleek toch dat de zaadhoeveelheid van mijn man slecht was, de hoeveelheid lag rond de miljoen.
Daarom mochten we door voor ivf/ICSI.
In eerste instantie ben ik er vrij nuchter in gegaan. Maar achteraf is het best een belasting geweest.
Je wordt tijdens een behandeling geleefd. De echo's, de punctie, de terug plaatsing en dan de vraag of het gelukt is.
Een garantie dat het lukt, heb en krijg je niet
Wij hadden het geluk dat onze eerste poging geslaagd was, ik ben van een verse embryo zwanger geworden.
In het begin heb ik niet kunnen genieten van de zwangerschap. Ik was erg bang en onzeker, dacht elke keer nog dat het fout zou gaan. Ik keek uit naar echo's, naar de eerste bewegingen enz.
We zijn dolblij met resultaat wat nu in het wiegje ligt.
Er is een topic, de prikbitches, waar vrouwen schrijven die allemaal in mmm zitten. Je kan daar altijd je vraag stellen.
dinsdag 17 juni 2014 om 19:42
Hé BellaDonna, ik heb ook je andere topic gelezen.
Zoals ik daar vertelde zijn wij ook het IVF proces doorlopen. Ik ben ook van de eerste verse poging zwanger geraakt, maar dat kwam omdat het probleem niet bij mij lag. Wel had ik een slechtere kwaliteit eitjes, waardoor voor ons de natuurlijke weg waarschijnlijk nooit voor ons weggelegd zal zijn.
Omdat wij maar één keer het proces hebben hoeven doorlopen, is het mij erg meegevallen. Het spuiten van de hormonen vond ik erg gemakkelijk, zeker als je er wat handigheid in krijgt. De punctie heb ik onder een roesje ondergaan (had namelijk 21 follikels om aan te prikken en dan was een plaatselijke verdoving niet voldoende) en ook dat was erg goed te doen. Wel kreeg ik lichte overstimulatie, een erg opgeblazen buik.
Het moeilijkste zijn de wachtweken, dan hoef je niets meer te doen en dat vond ik moordend. Je hebt alles gedaan wat in je macht ligt (naast de behandeling heb ik acupunctuur er bij gedaan en ben van tevoren nog 9 kilo afgevallen) en dan is er ineens niets, alleen maar afwachten. Heb dan ook veel gehuild die twee weken. Gelukkig bleek ik zwanger te zijn, ik had mijzelf wel bescherm tegen de teleurstelling, maar toen belde mijn man mij op dat de test positief was.
Zoals ik daar vertelde zijn wij ook het IVF proces doorlopen. Ik ben ook van de eerste verse poging zwanger geraakt, maar dat kwam omdat het probleem niet bij mij lag. Wel had ik een slechtere kwaliteit eitjes, waardoor voor ons de natuurlijke weg waarschijnlijk nooit voor ons weggelegd zal zijn.
Omdat wij maar één keer het proces hebben hoeven doorlopen, is het mij erg meegevallen. Het spuiten van de hormonen vond ik erg gemakkelijk, zeker als je er wat handigheid in krijgt. De punctie heb ik onder een roesje ondergaan (had namelijk 21 follikels om aan te prikken en dan was een plaatselijke verdoving niet voldoende) en ook dat was erg goed te doen. Wel kreeg ik lichte overstimulatie, een erg opgeblazen buik.
Het moeilijkste zijn de wachtweken, dan hoef je niets meer te doen en dat vond ik moordend. Je hebt alles gedaan wat in je macht ligt (naast de behandeling heb ik acupunctuur er bij gedaan en ben van tevoren nog 9 kilo afgevallen) en dan is er ineens niets, alleen maar afwachten. Heb dan ook veel gehuild die twee weken. Gelukkig bleek ik zwanger te zijn, ik had mijzelf wel bescherm tegen de teleurstelling, maar toen belde mijn man mij op dat de test positief was.
dinsdag 17 juni 2014 om 20:18
Prikbitches gevonden!
Femke van harte gefeliciteerd! Wat geweldig.
Ik kan mij de angst tijdens je zwangerschap goed voorstellen. Dat is ook iets waar ik nu al tegen op zie. Ook ik probeer zo nuchter en relaxed mogelijk de toekomst in te gaan.
Al is dat vaker makkelijker gezegd dan gedaan.
Geniet van je kleine dochter. Ontzettend bedankt voor je berichtje.
Hoi fleetfox.
Wat lief dat je nu ook weer reageert. Na alles te hebben doorstaan, zou je dat weer opnieuw willen en kunnen doen voor een tweede zwangerschap?
Liefs!
Femke van harte gefeliciteerd! Wat geweldig.
Ik kan mij de angst tijdens je zwangerschap goed voorstellen. Dat is ook iets waar ik nu al tegen op zie. Ook ik probeer zo nuchter en relaxed mogelijk de toekomst in te gaan.
Al is dat vaker makkelijker gezegd dan gedaan.
Geniet van je kleine dochter. Ontzettend bedankt voor je berichtje.
Hoi fleetfox.
Wat lief dat je nu ook weer reageert. Na alles te hebben doorstaan, zou je dat weer opnieuw willen en kunnen doen voor een tweede zwangerschap?
Liefs!
dinsdag 17 juni 2014 om 20:54
Ik ben ook van de eerste verse terugplaatsing zwanger geworden.
De punctie vond ik ontzettend meevallen. Had geen roesje (alleen paracetamol en een pilletje waar een beetje wiehoe van werd) en had 22 follikels, dus volgens mij is het per ziekenhuis verschillend.
Heb wel een ernstige overstimulatie gehad waarmee ik ruim 2 weken mee in het ziekenhuis heb gelegen en 8 weken in de ziektewet. Maar gelukkig was ik een zeer uitzonderlijk geval.
Al met al is het mij toch meegevallen.
De punctie vond ik ontzettend meevallen. Had geen roesje (alleen paracetamol en een pilletje waar een beetje wiehoe van werd) en had 22 follikels, dus volgens mij is het per ziekenhuis verschillend.
Heb wel een ernstige overstimulatie gehad waarmee ik ruim 2 weken mee in het ziekenhuis heb gelegen en 8 weken in de ziektewet. Maar gelukkig was ik een zeer uitzonderlijk geval.
Al met al is het mij toch meegevallen.
.
dinsdag 17 juni 2014 om 21:07
Wat een verhaal BDG...
Echt frustrerend dat er geen ander onderzoek mogelijk is naar oorzaken van de miskramen.
Hoe lang ben je nu aan het proberen om zwanger te worden na je laatste miskraam? Weet je zeker dat het IVF wordt? Aangezien zwanger worden niet het grootste probleem lijkt. Dan zou je ook IUI kunnen doen.
Maar je vraagt hier ervaringen met IVF: ik ben zwanger van de eerste ICSI-poging, van een cryo. Het resultaat op dit moment maakt alles goed, maar het is een pittig proces. Niet zozeer het prikken of de echo's, vooral de onzekerheid bij elke stap. Slaat het aan, groeien er follikels, zitten er eicellen in de follikels, zijn er bevruchtingen, blijft het zitten, etc. etc.
De punctie is mij wel enorm tegengevallen, maar dat heeft ook deels te maken met mijn historie (buikoperaties). Ik had trouwens 35 follikels, zonder verdoving tijdens de punctie en geen overstimulatie. Zo zie je maar dat iedereen verschillend is.
In ieder geval wens ik je heel veel succes dinsdag!
Echt frustrerend dat er geen ander onderzoek mogelijk is naar oorzaken van de miskramen.
Hoe lang ben je nu aan het proberen om zwanger te worden na je laatste miskraam? Weet je zeker dat het IVF wordt? Aangezien zwanger worden niet het grootste probleem lijkt. Dan zou je ook IUI kunnen doen.
Maar je vraagt hier ervaringen met IVF: ik ben zwanger van de eerste ICSI-poging, van een cryo. Het resultaat op dit moment maakt alles goed, maar het is een pittig proces. Niet zozeer het prikken of de echo's, vooral de onzekerheid bij elke stap. Slaat het aan, groeien er follikels, zitten er eicellen in de follikels, zijn er bevruchtingen, blijft het zitten, etc. etc.
De punctie is mij wel enorm tegengevallen, maar dat heeft ook deels te maken met mijn historie (buikoperaties). Ik had trouwens 35 follikels, zonder verdoving tijdens de punctie en geen overstimulatie. Zo zie je maar dat iedereen verschillend is.
In ieder geval wens ik je heel veel succes dinsdag!
dinsdag 17 juni 2014 om 21:34
Ik het net ook in je andere topic geschreven, maar ook hier een ivf kind. Bij ons was het ook de eerst poging raak. Wat ik totaal niet verwacht had, want ik had maar 6 eitjes(vond ik). Nu wil de hoeveelheid eitjes niet alles zeggen hebben bij de prikbitches gezien meiden met veel eitjes doen er soms erg lang over terwijl met weinig eitjes snel zwanger zijn. We moet kwaliteit hebben voor kwaniteit.
Van mijn 6 eitjes werden er maar 2 bevrucht en daarvan is er ook nog een gestopt met delen na 1 dag. We hebben uit eindelijk weel een terug plaatsing gekregen maar deze was van een matige kwaliteit. Ik was er daarna van overtuigt dat het niet gelukt was. Wat bleek ik was wel degelijk zwanger. Na een rot zwangerschap(de hele zwangerschap misselijk, bloedingen, vroegtijdie weeen, plat liggen van 26 wk, te klein buikomvang en als laatste stopte meneer met bewegen) hebben super vrolijk mannetje gekregen.
Je vroeg aan fleetbox of ze het nog een keer zou doen. Wij zitten sinds kort weer in de mmm voor nummer 2. Ik kijk eigenlijk alleen op tegen de zwangerschap, het spuiten puntie en www kom ik wel door.
succes dinsdag
Van mijn 6 eitjes werden er maar 2 bevrucht en daarvan is er ook nog een gestopt met delen na 1 dag. We hebben uit eindelijk weel een terug plaatsing gekregen maar deze was van een matige kwaliteit. Ik was er daarna van overtuigt dat het niet gelukt was. Wat bleek ik was wel degelijk zwanger. Na een rot zwangerschap(de hele zwangerschap misselijk, bloedingen, vroegtijdie weeen, plat liggen van 26 wk, te klein buikomvang en als laatste stopte meneer met bewegen) hebben super vrolijk mannetje gekregen.
Je vroeg aan fleetbox of ze het nog een keer zou doen. Wij zitten sinds kort weer in de mmm voor nummer 2. Ik kijk eigenlijk alleen op tegen de zwangerschap, het spuiten puntie en www kom ik wel door.
succes dinsdag
dinsdag 17 juni 2014 om 23:01
Hoi Nikkie,
We weten nog niet zeker of het IVF wordt, we wachten het advies van de arts in de kliniek af. Probeer me nu al zoveel mogelijk in te lezen. Ook over de andere mogelijkheden.
Ik hoop dat de rest van je zwangerschap voorspoedig zal verlopen en heel veel geluk!
Hi leoni,
Waren de puncties het prikken en de hele bombarie niet zwaar op je lichaam? Het lijken me allemaal best wel ingrijpende behandelingen..
Succes met de mmm! Dat je er deze keer maar volledig van zal mogen genieten.
Liefs
We weten nog niet zeker of het IVF wordt, we wachten het advies van de arts in de kliniek af. Probeer me nu al zoveel mogelijk in te lezen. Ook over de andere mogelijkheden.
Ik hoop dat de rest van je zwangerschap voorspoedig zal verlopen en heel veel geluk!
Hi leoni,
Waren de puncties het prikken en de hele bombarie niet zwaar op je lichaam? Het lijken me allemaal best wel ingrijpende behandelingen..
Succes met de mmm! Dat je er deze keer maar volledig van zal mogen genieten.
Liefs
maandag 10 augustus 2015 om 10:31
hallo allemaal
ik ben helemaal nieuw hier dus even alles gelezen ik ben 26 jaar ik en mijn man zijn nu 6 jaar bezig waaronder ik diabetis op mn 23ste kreeg dus zijn we weer tijdje gestopt om dat in orde te brengen wat mij erg in een gat liet vallen. daardoor ben ik meer en meer aangekomen de begrip om me heen was er wel maar ook weer niet waardoor ik mij voor me zelf erg ging schaamen ik deed meer mn best om de kilos weer kwijt te raaken maar door de medicijnen ging dat niet zo snel probeer wel altijd te lachen dat vald egt niet mee ok niet bij de 3 iui die ik heb gehad lijkt alles zo ver onmogelijk maar tog is er nog hoop in me en zijn we nu einderlijk met ivf gestart en die ga ik ook vol vertrouwen in ik vind het tog fijn om af en toe stiekem te lezen de ervaaringen van jullie maakt me sterker en voel ik me niet zo eenzaam hoewel mijn partner mij ook steunt stoot ik hem erg van mij weg en voel me gewoon geen goed mens dat ik hem niet die aandacht geef die hij wel verdient
ik wens jullie allemaal heel veel sucsses en liefde toe xxx
ik ben helemaal nieuw hier dus even alles gelezen ik ben 26 jaar ik en mijn man zijn nu 6 jaar bezig waaronder ik diabetis op mn 23ste kreeg dus zijn we weer tijdje gestopt om dat in orde te brengen wat mij erg in een gat liet vallen. daardoor ben ik meer en meer aangekomen de begrip om me heen was er wel maar ook weer niet waardoor ik mij voor me zelf erg ging schaamen ik deed meer mn best om de kilos weer kwijt te raaken maar door de medicijnen ging dat niet zo snel probeer wel altijd te lachen dat vald egt niet mee ok niet bij de 3 iui die ik heb gehad lijkt alles zo ver onmogelijk maar tog is er nog hoop in me en zijn we nu einderlijk met ivf gestart en die ga ik ook vol vertrouwen in ik vind het tog fijn om af en toe stiekem te lezen de ervaaringen van jullie maakt me sterker en voel ik me niet zo eenzaam hoewel mijn partner mij ook steunt stoot ik hem erg van mij weg en voel me gewoon geen goed mens dat ik hem niet die aandacht geef die hij wel verdient
ik wens jullie allemaal heel veel sucsses en liefde toe xxx
