Psyche
alle pijlers
hoe mijn leven veranderen?
zondag 22 juni 2014 om 19:43
Ik ben een vrouw van 28 jaar en ben eigenlijk nooit voor een langere periode gelukkig geweest. Er zitten dagen bij dat ik mij gelukkig voel maar gemiddeld 3 keer in de week voel ik me erg verdrietig en rot. Ik woon alleen in een dorp waar niet veel te doen is. Vriendinnen/familie komen nooit uit zichzelf langs. Ik moet altijd het initiatief nemen om met hun af te spreken (om iets leuks te doen). Uit hunzelf komt nooit het initiatief. Ik heb een productiebaan wat over 2 maanden ophoudt. Ik heb het werk nooit leuk gevonden maar het is tenminste een inkomen. Ik solliciteer me te pletter maar heb nog niks anders gevonden. Ik heb hulpverlening gedaan en ben al 7jaar afgestudeerd. Ik weet niet eens of ik het wel leuk vind want heb amper werkervaring hierin. Ik kan me wel gaan omscholen maar niks anders spreekt me aan en er wordt nu overal in bezuinigd.
Vriendinnen van mij hebben het leven allemaal voor elkaar of voor een groot deel: trouwen, kinderen krijgen, een baan wat ze leuk vinden. Ze hebben op z'n minst 1 aspect waar ze gelukkig mee zijn.
Voor mijn gevoel doe ik maar iets maar bereik ik nooit iets waar ik gelukkig van wordt..Ik zou ook graag een relatie willen maar zoiets kun je niet afdwingen.
Ik doe een thuisstudie buiten mijn werk en sport 3 keer in de week. Maar in het weekend heb ik nooit iets leuks gepland en dat beangstigd mij vaak. Ik bel/ whatsapp vriendinnen dan om wat leuks te gaan doen. Of ze kunnen niet of ik kan er toch niet van genieten...
Voor mijn gevoel heb ik al van alles geprobeerd om mijn leven leuker te maken maar voor mijn gevoel is dit mislukt en weet eigenlijk niet welke weg ik nu moet inslaan.
Heeft iemand tips?
Vriendinnen van mij hebben het leven allemaal voor elkaar of voor een groot deel: trouwen, kinderen krijgen, een baan wat ze leuk vinden. Ze hebben op z'n minst 1 aspect waar ze gelukkig mee zijn.
Voor mijn gevoel doe ik maar iets maar bereik ik nooit iets waar ik gelukkig van wordt..Ik zou ook graag een relatie willen maar zoiets kun je niet afdwingen.
Ik doe een thuisstudie buiten mijn werk en sport 3 keer in de week. Maar in het weekend heb ik nooit iets leuks gepland en dat beangstigd mij vaak. Ik bel/ whatsapp vriendinnen dan om wat leuks te gaan doen. Of ze kunnen niet of ik kan er toch niet van genieten...
Voor mijn gevoel heb ik al van alles geprobeerd om mijn leven leuker te maken maar voor mijn gevoel is dit mislukt en weet eigenlijk niet welke weg ik nu moet inslaan.
Heeft iemand tips?
zondag 22 juni 2014 om 19:51
Tja niet iedereen is voorbestemd om echt gelukkig te zijn, sommige mensen voelen zich altijd een beetje.. meh.
Je moet in ieder geval zelf zin geven aan je leven, dingen als een leuke baan of een goede relatie kun je niet 100% afdwingen, maar je doet je best lijkt me. Je zegt al dat je een thuisstudie doet, en dat je sport, maar ook dat je je niet echt vrolijk voelt als je wel eens wat onderneemt. Is dat veranderd sinds een tijdje? Of voelde je je altijd zo en wil je er nu pas over praten?
Als je ondanks alles je ongelukkig blijft voelen, google maar eens op dysthymie, misschien herken je je daarin. En dan zou ik als ik jou was kijken of je daar hulp voor wil zoeken.
Je moet in ieder geval zelf zin geven aan je leven, dingen als een leuke baan of een goede relatie kun je niet 100% afdwingen, maar je doet je best lijkt me. Je zegt al dat je een thuisstudie doet, en dat je sport, maar ook dat je je niet echt vrolijk voelt als je wel eens wat onderneemt. Is dat veranderd sinds een tijdje? Of voelde je je altijd zo en wil je er nu pas over praten?
Als je ondanks alles je ongelukkig blijft voelen, google maar eens op dysthymie, misschien herken je je daarin. En dan zou ik als ik jou was kijken of je daar hulp voor wil zoeken.
zondag 22 juni 2014 om 19:58
Ik herken me wel in jouw verhaal in de zin van dat je nooit echt gelukkig bent voor een langere periode. Ze zeggen dat je gelukt uit jezelf moet halen (niet door omliggende factoren) misschien eerst kijken waarom je (dieperliggend) niet gelukkig kan zijn (voor langere periode). Ik wou dat ik je 'het' advies kon geven maar dat heb ik niet.
Misschien een geruststelling, je bent niet de enige ..
Misschien een geruststelling, je bent niet de enige ..
zondag 22 juni 2014 om 20:04
Je onderneemt best wel veel, dus dat zit wel goed. Jij toont initiatief om je leven te verbeteren, leuker te maken, het lukt alleen niet goed.
Vaak ligt de sleutel toch in jezelf. Ben je blij met jezelf? Hoe denk je over jezelf?
Als je in gedachten het leven creëert wat je heel graag wilt, wat zou je dan echt graag willen? Waar wordt je blij van? Kan je stappen nemen om dit te bereiken? Of heb je misschien hierbij hulp nodig?
Eigenlijk komt het hierop neer: waar ligt je hart? Zoek dat voor jezelf uit.
Vaak ligt de sleutel toch in jezelf. Ben je blij met jezelf? Hoe denk je over jezelf?
Als je in gedachten het leven creëert wat je heel graag wilt, wat zou je dan echt graag willen? Waar wordt je blij van? Kan je stappen nemen om dit te bereiken? Of heb je misschien hierbij hulp nodig?
Eigenlijk komt het hierop neer: waar ligt je hart? Zoek dat voor jezelf uit.
zondag 22 juni 2014 om 20:59
Je hebt blijkbaar een bepaalde verwachting van dingen die je gelukkiger zouden kunnen maken. Natuurlijk helpen een goede baan, leuke relatie, krijgen van kinderen etc mee in het levensgeluk, maar het hangt niet alleen daarvan af. Ik ben een tijdje depressief geweest. In therapie geleerd om ook naar andere dingen te kijken waar ik gelukkig van werd. Mijn dagbesteding op orde te brengen (ook zonder baan toen op dat moment). Kijken wat je energie oplevert en wat je energie kost. Ik moest veel minder mijn geluk laten afhangen van zaken zoals een baan en een goed inkomen. Trust me, dat is inderdaad moeilijk als je werkeloos afgestudeerd op de bank zit. Maar het heeft me wel geleerd om anders naar zaken te kijken, hobby's op te pakken en daar ook weer mensen te leren kennen etc.
zondag 22 juni 2014 om 22:00
Als ik je verhaal zo lees, vind je je vrienden niet zo leuk. Misschien moet je andere vrienden zoeken. Bvb tijdens sporten, via uitgaan of via internet/forum kun je andere mensen leren kennen.
Misschien is het ook een idee om een andere sport of sportschool uit te proberen. Of een hobby zoeken waarbij je andere mensen leert kennen.
Succes
Misschien is het ook een idee om een andere sport of sportschool uit te proberen. Of een hobby zoeken waarbij je andere mensen leert kennen.
Succes
zondag 22 juni 2014 om 22:18
Probeer het als een kans te zien dat je je baan verliest, deze maakte je ook niet gelukkiger. Uiteindelijk denk ik, dat geluk vanuit jezelf moet komen ipv het af te laten hangen van de omstandigheden. Het is immers maar net hoe je er tegenaan kijkt, maar makkelijk gezegd. Kijk eens naar dit topic Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
zondag 22 juni 2014 om 22:31
Gelukkig zijn, dat zijn korte momenten. Flits, en ze zijn weg. Je moet dus goed opletten, want als je dat niet doet is je geluksmomentje al weer weg. Leer het kleine te waarderen. Probeer niet te streven naar een voortdurend gevoel van geluk, want dat is onhaalbaar. Geluk bestaat bij de gratie van ongeluk..
Dus leef in het nu. Zit je lekker warm, kussentje bij je, je internet doet het, je hebt iets te drinken. Dat is geluk meid..
Dus leef in het nu. Zit je lekker warm, kussentje bij je, je internet doet het, je hebt iets te drinken. Dat is geluk meid..
zondag 22 juni 2014 om 22:35
Je veranderd je leven door zelf verantwoording te nemen voor je eigen leven.. Door zelf mogelijkheden en uitdagingen te gaan zien..
Ik lees hierboven iemand die zegt dat ze vindt dat je best veel onderneemt, maar ik lees dat niet uit je stuk.. Ik lees iemand die verwacht dat geluk afhangt van contact met anderen. Waarbij je het ongelukkig zijn ook nog eens gooit op alles wat anderen wel hebben en jij niet.
Guess wat.. Zij zaten niet op de bank met een studie boek en toen belde geluk in ene aan de voordeur.. Jij zult zelf deuren moeten openen, uitdagingen aan moeten gaan en een weg voor jezelf zien te creëren..
Ik lees hierboven iemand die zegt dat ze vindt dat je best veel onderneemt, maar ik lees dat niet uit je stuk.. Ik lees iemand die verwacht dat geluk afhangt van contact met anderen. Waarbij je het ongelukkig zijn ook nog eens gooit op alles wat anderen wel hebben en jij niet.
Guess wat.. Zij zaten niet op de bank met een studie boek en toen belde geluk in ene aan de voordeur.. Jij zult zelf deuren moeten openen, uitdagingen aan moeten gaan en een weg voor jezelf zien te creëren..
veroordeel wat je ziet, maar wat jij ziet .... ben ik niet
maandag 23 juni 2014 om 09:47
Ik lees ook mee!
Je bent niet de enige choco159. Ik begrijp je heel goed. Ik voel me ook zo, ook afgestudeerd deed ook productiewerk, ging er huilend heen zo erg vond ik het. Ik zit nu al bijna 3 maanden thuis solliciteer me gek
En ook wil ik op mezelf want ik woon nog thuis en ik woon ook in een vreselijk saai dorp. Wil naar de stad verhuizen. Wat ook erg vlakbij is. De enige die me tegen houdt is mijn ex die moeilijk doet maar als ik wat vind ga ik denk echt wel. Weg, misschien een kans op iets beter.
Ps ik heb via viva prikbord wat contacten weten te krijgen, hopelijk komt er wat leuks van.
Knuffel voor je
Je bent niet de enige choco159. Ik begrijp je heel goed. Ik voel me ook zo, ook afgestudeerd deed ook productiewerk, ging er huilend heen zo erg vond ik het. Ik zit nu al bijna 3 maanden thuis solliciteer me gek
En ook wil ik op mezelf want ik woon nog thuis en ik woon ook in een vreselijk saai dorp. Wil naar de stad verhuizen. Wat ook erg vlakbij is. De enige die me tegen houdt is mijn ex die moeilijk doet maar als ik wat vind ga ik denk echt wel. Weg, misschien een kans op iets beter.
Ps ik heb via viva prikbord wat contacten weten te krijgen, hopelijk komt er wat leuks van.
Knuffel voor je
anoniem_192771 wijzigde dit bericht op 23-06-2014 09:49
Reden: verkeerd cijver
Reden: verkeerd cijver
% gewijzigd
maandag 23 juni 2014 om 10:00
Hallo vrouw van 28 jaar en eigenlijk nooit voor een langere periode gelukkig geweest.
Is dat werkelijk alles wie jij bent? Of ben jij stiekem (voor jezelf) toch meer? Ben jij stiekem toch wel erg lief en zorgzaam. Ben jij misschien wel heel erg goed met cijfers en iets minder handig met de was. Heb jij misschien hele groene vingers of kun je heel lekker koken? Kortom, er is zoveel meer dat jou kenmerkt. Je bent veel meer dan je denkt!
Je geluksgevoel af laten hangen van dingen buiten jezelf, zoals andere mensen en / of je werk is een slecht plan.
Is dat werkelijk alles wie jij bent? Of ben jij stiekem (voor jezelf) toch meer? Ben jij stiekem toch wel erg lief en zorgzaam. Ben jij misschien wel heel erg goed met cijfers en iets minder handig met de was. Heb jij misschien hele groene vingers of kun je heel lekker koken? Kortom, er is zoveel meer dat jou kenmerkt. Je bent veel meer dan je denkt!
Je geluksgevoel af laten hangen van dingen buiten jezelf, zoals andere mensen en / of je werk is een slecht plan.
Ben je nou helemaal gek?
dinsdag 24 juni 2014 om 11:53
Ik herken je verhaal, (origineel, ik weet het)
Kom ook uit een dorp, had ook van die dead-beat vrienden die je altijd moet uitnodigen. Ging nergens over.
Ik had ook een opleiding gedaan waar ik niet leuk werk mee kon vinden.
Wat mij heeft geholpen, in een stad wonen. Ik ben verhuisd, eerst op mezelf. Nieuwe studie gedaan voor een jaar en een baan.
Daarna was ik nog steeds verre van ook maar een beetje gelukkig, toen heb ik besloten om in een totaal andere stad te gaan wonen en daar wel verder te zien.
Na een jaar was het duidelijk dat ik daar ook totaal niet paste, dus binnenkort ga ik weer verhuizen naar een andere stad.
Je bent niet mislukt, alleen omdat dingen niet lukken betekend niet dat je een mislukkeling bent. Het betekend dat het niet lukt in de omstandigheden waarin jij je nu verkeert.
Je kan het ook zo zien, je bent vrij om te gaan en staan waar je wil. Te ontdekken wat je echt leuk vind om te doen.
Ga die dingen achterna en dan kom je vanzelf mensen tegen waarmee het wel klikt. En anders gewoon verder blijven zoeken.
Ik ken ook iemand die erg ongelukkig is, maar hij blijft wel in het ouderlijk dorpje wonen en durft geen grote stappen te nemen. Dan komt er ook nooit iets van.
Kom ook uit een dorp, had ook van die dead-beat vrienden die je altijd moet uitnodigen. Ging nergens over.
Ik had ook een opleiding gedaan waar ik niet leuk werk mee kon vinden.
Wat mij heeft geholpen, in een stad wonen. Ik ben verhuisd, eerst op mezelf. Nieuwe studie gedaan voor een jaar en een baan.
Daarna was ik nog steeds verre van ook maar een beetje gelukkig, toen heb ik besloten om in een totaal andere stad te gaan wonen en daar wel verder te zien.
Na een jaar was het duidelijk dat ik daar ook totaal niet paste, dus binnenkort ga ik weer verhuizen naar een andere stad.
Je bent niet mislukt, alleen omdat dingen niet lukken betekend niet dat je een mislukkeling bent. Het betekend dat het niet lukt in de omstandigheden waarin jij je nu verkeert.
Je kan het ook zo zien, je bent vrij om te gaan en staan waar je wil. Te ontdekken wat je echt leuk vind om te doen.
Ga die dingen achterna en dan kom je vanzelf mensen tegen waarmee het wel klikt. En anders gewoon verder blijven zoeken.
Ik ken ook iemand die erg ongelukkig is, maar hij blijft wel in het ouderlijk dorpje wonen en durft geen grote stappen te nemen. Dan komt er ook nooit iets van.
Wie niet luisteren wil, moet maar lezen.
dinsdag 24 juni 2014 om 11:59
@roos91
Lastig van die ex, maar hij hoort echt niet een obstakel te zijn voor jouw tijd. Gewoon compleet vermijden/negeren en klaar.
Dat van, eerst wil ik iets vinden en dan pas ga ik verhuizen. Dat is echt een probleem, tenminste bij mij was het.
Eerst een leuke baan en dan ga ik op mezelf wonen. Ging niet volgens plan dus ik ging op mezelf wonen. Eerst een baan en dan ga ik pas sociale activiteiten doen en daten.
Je moet niet voorwaarden stellen aan stappen die je verder helpen.
Huur anders gewoon een goedkope kamer in de stad, lekker in het centrum. En ga dan gewoon daar werk aannemen wat er voor het oprapen is. Zorg er wel voor dat je niet aan die kamer en baan minimaal een jaar vast zit. En ga dan gewoon lekker genieten van in de stad wonen, daar leer je wel veel meer interessantere mensen kennen die je weer verder helpen. En dan krijg je misschien wel een kans op een leuk appartement of studio, en een veel betere baan die wel aansluit bij je studie/interesse.
Zolang je in je dorpje blijft, met altijd diezelfde mensen en die zelfde deprimerende baan, kom je veel te traag verder.
Het kan wel spannend zijn, zonder baan en mensen die je kent gewoon ergens gaan wonen. Maar dat doe ik al een tijdje en je wordt er wel zelfstandiger door.
Lastig van die ex, maar hij hoort echt niet een obstakel te zijn voor jouw tijd. Gewoon compleet vermijden/negeren en klaar.
Dat van, eerst wil ik iets vinden en dan pas ga ik verhuizen. Dat is echt een probleem, tenminste bij mij was het.
Eerst een leuke baan en dan ga ik op mezelf wonen. Ging niet volgens plan dus ik ging op mezelf wonen. Eerst een baan en dan ga ik pas sociale activiteiten doen en daten.
Je moet niet voorwaarden stellen aan stappen die je verder helpen.
Huur anders gewoon een goedkope kamer in de stad, lekker in het centrum. En ga dan gewoon daar werk aannemen wat er voor het oprapen is. Zorg er wel voor dat je niet aan die kamer en baan minimaal een jaar vast zit. En ga dan gewoon lekker genieten van in de stad wonen, daar leer je wel veel meer interessantere mensen kennen die je weer verder helpen. En dan krijg je misschien wel een kans op een leuk appartement of studio, en een veel betere baan die wel aansluit bij je studie/interesse.
Zolang je in je dorpje blijft, met altijd diezelfde mensen en die zelfde deprimerende baan, kom je veel te traag verder.
Het kan wel spannend zijn, zonder baan en mensen die je kent gewoon ergens gaan wonen. Maar dat doe ik al een tijdje en je wordt er wel zelfstandiger door.
Wie niet luisteren wil, moet maar lezen.
dinsdag 24 juni 2014 om 16:14
quote:systeemkast schreef op 24 juni 2014 @ 11:59:
@roos91
Lastig van die ex, maar hij hoort echt niet een obstakel te zijn voor jouw tijd. Gewoon compleet vermijden/negeren en klaar.
Dat van, eerst wil ik iets vinden en dan pas ga ik verhuizen. Dat is echt een probleem, tenminste bij mij was het.
Eerst een leuke baan en dan ga ik op mezelf wonen. Ging niet volgens plan dus ik ging op mezelf wonen. Eerst een baan en dan ga ik pas sociale activiteiten doen en daten.
Je moet niet voorwaarden stellen aan stappen die je verder helpen.
Huur anders gewoon een goedkope kamer in de stad, lekker in het centrum. En ga dan gewoon daar werk aannemen wat er voor het oprapen is. Zorg er wel voor dat je niet aan die kamer en baan minimaal een jaar vast zit. En ga dan gewoon lekker genieten van in de stad wonen, daar leer je wel veel meer interessantere mensen kennen die je weer verder helpen. En dan krijg je misschien wel een kans op een leuk appartement of studio, en een veel betere baan die wel aansluit bij je studie/interesse.
Zolang je in je dorpje blijft, met altijd diezelfde mensen en die zelfde deprimerende baan, kom je veel te traag verder.
Het kan wel spannend zijn, zonder baan en mensen die je kent gewoon ergens gaan wonen. Maar dat doe ik al een tijdje en je wordt er wel zelfstandiger door.Bedankt voor je tips! en je verhaal
@roos91
Lastig van die ex, maar hij hoort echt niet een obstakel te zijn voor jouw tijd. Gewoon compleet vermijden/negeren en klaar.
Dat van, eerst wil ik iets vinden en dan pas ga ik verhuizen. Dat is echt een probleem, tenminste bij mij was het.
Eerst een leuke baan en dan ga ik op mezelf wonen. Ging niet volgens plan dus ik ging op mezelf wonen. Eerst een baan en dan ga ik pas sociale activiteiten doen en daten.
Je moet niet voorwaarden stellen aan stappen die je verder helpen.
Huur anders gewoon een goedkope kamer in de stad, lekker in het centrum. En ga dan gewoon daar werk aannemen wat er voor het oprapen is. Zorg er wel voor dat je niet aan die kamer en baan minimaal een jaar vast zit. En ga dan gewoon lekker genieten van in de stad wonen, daar leer je wel veel meer interessantere mensen kennen die je weer verder helpen. En dan krijg je misschien wel een kans op een leuk appartement of studio, en een veel betere baan die wel aansluit bij je studie/interesse.
Zolang je in je dorpje blijft, met altijd diezelfde mensen en die zelfde deprimerende baan, kom je veel te traag verder.
Het kan wel spannend zijn, zonder baan en mensen die je kent gewoon ergens gaan wonen. Maar dat doe ik al een tijdje en je wordt er wel zelfstandiger door.Bedankt voor je tips! en je verhaal
dinsdag 24 juni 2014 om 16:18
wat een lieve berichtjes allemaal! roos bedankt voor de tip 
ik wil meer uit mn leven halen. ik heb het gevoel alsof ik mn verwachtingen steeds meer bij moet stellen. had verwacht nu een relatie te hebben en een baan wat ik enigzins wel ok zou vinden..zijn mn verwachtingen dan echt te hoog?
en met mn vriendinnen, tja. ik stel zoveel leuke dingen voor maar ik krijg altijd dezelfde reactie. ze weten nog niet of ze kunnen.week later stuur ik ze weer een berichtje of ze het al weten. krijg dat mestal de reactie dat ze geen tijd hebben. krijg zo het gevoel alsof ik net echt deel uitmaak van hun leven..gister vroeg ik bijvoorbeeld aan een vriendin om samen voetbal te kijken. ze kon.niet want ging dit al met andere vrienden doen. zag ik een foto op facebook bij haar thuis met een hele groep.
moeilijk vind ik dat en heb eigelijk ook geen zin meer om uberhaupt een vriendin te vragen!!
ik woonde in een dorp en ben opmezelf gaan wonen in een kleine stad. hier is ook niet veel tedoen, er komt eigelijk ook nauwelijks iemand op bezoek. ik zie mezelf niet als zielig maar weet alleen niet hoe ik het kan veranderen!
ik wil meer uit mn leven halen. ik heb het gevoel alsof ik mn verwachtingen steeds meer bij moet stellen. had verwacht nu een relatie te hebben en een baan wat ik enigzins wel ok zou vinden..zijn mn verwachtingen dan echt te hoog?
en met mn vriendinnen, tja. ik stel zoveel leuke dingen voor maar ik krijg altijd dezelfde reactie. ze weten nog niet of ze kunnen.week later stuur ik ze weer een berichtje of ze het al weten. krijg dat mestal de reactie dat ze geen tijd hebben. krijg zo het gevoel alsof ik net echt deel uitmaak van hun leven..gister vroeg ik bijvoorbeeld aan een vriendin om samen voetbal te kijken. ze kon.niet want ging dit al met andere vrienden doen. zag ik een foto op facebook bij haar thuis met een hele groep.
moeilijk vind ik dat en heb eigelijk ook geen zin meer om uberhaupt een vriendin te vragen!!
ik woonde in een dorp en ben opmezelf gaan wonen in een kleine stad. hier is ook niet veel tedoen, er komt eigelijk ook nauwelijks iemand op bezoek. ik zie mezelf niet als zielig maar weet alleen niet hoe ik het kan veranderen!
dinsdag 24 juni 2014 om 16:50
quote:choco159 schreef op 24 juni 2014 @ 16:18:
wat een lieve berichtjes allemaal! roos bedankt voor de tip
ik wil meer uit mn leven halen. ik heb het gevoel alsof ik mn verwachtingen steeds meer bij moet stellen. had verwacht nu een relatie te hebben en een baan wat ik enigzins wel ok zou vinden..zijn mn verwachtingen dan echt te hoog?
en met mn vriendinnen, tja. ik stel zoveel leuke dingen voor maar ik krijg altijd dezelfde reactie. ze weten nog niet of ze kunnen.week later stuur ik ze weer een berichtje of ze het al weten. krijg dat mestal de reactie dat ze geen tijd hebben. krijg zo het gevoel alsof ik net echt deel uitmaak van hun leven..gister vroeg ik bijvoorbeeld aan een vriendin om samen voetbal te kijken. ze kon.niet want ging dit al met andere vrienden doen. zag ik een foto op facebook bij haar thuis met een hele groep.
moeilijk vind ik dat en heb eigelijk ook geen zin meer om uberhaupt een vriendin te vragen!!
ik woonde in een dorp en ben opmezelf gaan wonen in een kleine stad. hier is ook niet veel tedoen, er komt eigelijk ook nauwelijks iemand op bezoek. ik zie mezelf niet als zielig maar weet alleen niet hoe ik het kan veranderen!
Ik vind het wel heel erg van die vriendinnen van je, de manier waarop dat ze met je omgaan, ook al hebben ze het druk of veel anderen dingen. Het zijn wel vrienden toch? Ik ken dit heel goed, ik had een vriendin ik kende haar vanaf mijn 14de we zijn altijd wel anders geweest maar we zagen elkaar wel.Alleen zij ging trouwen en samenwonen en kreeg andere vrienden.Ik was nog steeds zoekende naar mezelf en wat problemen omtrent de manier waarop ik mezelf zie.geen relatie,omgang met mijn ex wat stroef ging en woonde nog thuis. Zij had het altijd druk amper tijd en voelde me echt een last worden en vertelde dit weleens en er is nog wel wat meer voor gevallen, uiteindelijk wilde ze afspreken en heeft ze gebroken met me.Het heeft echt mijn hart gebroken, zij was altijd heel belangrijk voor me.Nog steeds heb ik er verdriet van. Een andere vriendin van mij heeft een nieuwe vriend en vanaf dat moment werd het contact anders, ik hoorde amper wat van haar en ik moest er veel tijd insteken en kreeg weinig terug.Ook hadden we geen gevoelsband. Nu aan het einde van het liedje spreek ik eigenlijk alleen nog mijn ex en iemand die ik heb leren kennen via een site. Voel me ook dagen vreselijk, loop tegen de muren op, om mezelf maar ook die eenzaamheid en niet wetende wat nu. Ik wil ook veel meer uit het leven halen, maar weet ook niet goed hoe.
Ik woon nog thuis, zonder baan nu. Woon met mijn moeder, en wij zijn twee mega verschillende mensen. Ik wil ook verhuizen, ik woon vlakbij Gorinchem.Om het toch op safe te spelen zou ik daarheen verhuizen bijv, het is een kleine stad niet te ver weg. Ook al zou ik liever richting Breda gaan, meer kansen. Maar die stap is erg hoog voor me.
Ps ik vind jouw verwachtingen niet te hoog, ik vind ze normaal. Ik heb ze ook!
wat een lieve berichtjes allemaal! roos bedankt voor de tip
ik wil meer uit mn leven halen. ik heb het gevoel alsof ik mn verwachtingen steeds meer bij moet stellen. had verwacht nu een relatie te hebben en een baan wat ik enigzins wel ok zou vinden..zijn mn verwachtingen dan echt te hoog?
en met mn vriendinnen, tja. ik stel zoveel leuke dingen voor maar ik krijg altijd dezelfde reactie. ze weten nog niet of ze kunnen.week later stuur ik ze weer een berichtje of ze het al weten. krijg dat mestal de reactie dat ze geen tijd hebben. krijg zo het gevoel alsof ik net echt deel uitmaak van hun leven..gister vroeg ik bijvoorbeeld aan een vriendin om samen voetbal te kijken. ze kon.niet want ging dit al met andere vrienden doen. zag ik een foto op facebook bij haar thuis met een hele groep.
moeilijk vind ik dat en heb eigelijk ook geen zin meer om uberhaupt een vriendin te vragen!!
ik woonde in een dorp en ben opmezelf gaan wonen in een kleine stad. hier is ook niet veel tedoen, er komt eigelijk ook nauwelijks iemand op bezoek. ik zie mezelf niet als zielig maar weet alleen niet hoe ik het kan veranderen!
Ik vind het wel heel erg van die vriendinnen van je, de manier waarop dat ze met je omgaan, ook al hebben ze het druk of veel anderen dingen. Het zijn wel vrienden toch? Ik ken dit heel goed, ik had een vriendin ik kende haar vanaf mijn 14de we zijn altijd wel anders geweest maar we zagen elkaar wel.Alleen zij ging trouwen en samenwonen en kreeg andere vrienden.Ik was nog steeds zoekende naar mezelf en wat problemen omtrent de manier waarop ik mezelf zie.geen relatie,omgang met mijn ex wat stroef ging en woonde nog thuis. Zij had het altijd druk amper tijd en voelde me echt een last worden en vertelde dit weleens en er is nog wel wat meer voor gevallen, uiteindelijk wilde ze afspreken en heeft ze gebroken met me.Het heeft echt mijn hart gebroken, zij was altijd heel belangrijk voor me.Nog steeds heb ik er verdriet van. Een andere vriendin van mij heeft een nieuwe vriend en vanaf dat moment werd het contact anders, ik hoorde amper wat van haar en ik moest er veel tijd insteken en kreeg weinig terug.Ook hadden we geen gevoelsband. Nu aan het einde van het liedje spreek ik eigenlijk alleen nog mijn ex en iemand die ik heb leren kennen via een site. Voel me ook dagen vreselijk, loop tegen de muren op, om mezelf maar ook die eenzaamheid en niet wetende wat nu. Ik wil ook veel meer uit het leven halen, maar weet ook niet goed hoe.
Ik woon nog thuis, zonder baan nu. Woon met mijn moeder, en wij zijn twee mega verschillende mensen. Ik wil ook verhuizen, ik woon vlakbij Gorinchem.Om het toch op safe te spelen zou ik daarheen verhuizen bijv, het is een kleine stad niet te ver weg. Ook al zou ik liever richting Breda gaan, meer kansen. Maar die stap is erg hoog voor me.
Ps ik vind jouw verwachtingen niet te hoog, ik vind ze normaal. Ik heb ze ook!
anoniem_192771 wijzigde dit bericht op 24-06-2014 17:01
Reden: fout woord
Reden: fout woord
% gewijzigd
dinsdag 24 juni 2014 om 18:46
Allereerst een knuffel voor jou! Ik herken me deels in jouw verhaal. Het gekke, of misschien ook niet, is dat ik nu sinds ik een jaar vrijgezel ben, ik me een stuk minder eenzaam en ongelukkig voel. Ik ben op zoek gegaan naar vriendinnen die echt bij me passen en probeer minstens twee keer per maand qualitytime met m'n familie in te plannen. Beetje suf misschien, maar ik zorg dat ik in balans ben en dat maakt me gelukkig. Verder sport ik veel (maar jij ook zo te zien) en ben ik best tevreden over mezelf en mijn karakter.
Oh en ik heb btw een ontzettende ruk baan en financieel zit het zeker niet mee, maar dat is niet erg voor nu. (Dat prent ik mezelf wel geregeld in hoor!) Denk dat het een stukje acceptatie is voor mij. Misschien ook goed voor jou om proberen te berusten in hoe het nu is? Iedereen heeft wel eens nare perioden, maar het wordt echt wel beter hoor
Verder lijken je vriendinnen lijken nu niet echt bij te dragen aan je geluksvoel. Heb je er al eens aan gedacht om lid te worden van iets wat je leuk vindt? Kookclub oid? Of om nieuwe mensen te leren kennen via meetings of bijv er Viva forum? Heb ik ook veel aan gehad!
En verder niet teveel erover nadenken en jezelf uitdagen, op welk terrein dan ook.
Hoop dat je er wat aan hebt!
Oh en ik heb btw een ontzettende ruk baan en financieel zit het zeker niet mee, maar dat is niet erg voor nu. (Dat prent ik mezelf wel geregeld in hoor!) Denk dat het een stukje acceptatie is voor mij. Misschien ook goed voor jou om proberen te berusten in hoe het nu is? Iedereen heeft wel eens nare perioden, maar het wordt echt wel beter hoor
Verder lijken je vriendinnen lijken nu niet echt bij te dragen aan je geluksvoel. Heb je er al eens aan gedacht om lid te worden van iets wat je leuk vindt? Kookclub oid? Of om nieuwe mensen te leren kennen via meetings of bijv er Viva forum? Heb ik ook veel aan gehad!
En verder niet teveel erover nadenken en jezelf uitdagen, op welk terrein dan ook.
Hoop dat je er wat aan hebt!
dinsdag 24 juni 2014 om 18:50
Lekker veel typefouten in m'n post, sorry?
Ik bedoel met t laatste dat je moet proberen er niet teveel bij stil te staan hoe je je leven nu meteen moet en kan verbeteren. Neem deze tijd om jezelf beter te leren kennen en daag jezelf uit door dingen te doen die je bijv anders nooit doet. Dit is de tijd ervoor bij uitstek
Ik bedoel met t laatste dat je moet proberen er niet teveel bij stil te staan hoe je je leven nu meteen moet en kan verbeteren. Neem deze tijd om jezelf beter te leren kennen en daag jezelf uit door dingen te doen die je bijv anders nooit doet. Dit is de tijd ervoor bij uitstek
dinsdag 24 juni 2014 om 19:30
Als je teleurgesteld bent is je verwachting van dat of diegene altijd te hoog.
Ik zou eens vragen bij HA of zelf zoeken naar een coach of andere soort van hulp met dat ongeluksgevoel.
Daarnaast is leven in het hier en nu belangrijk om de geluksmomentjes te zien, altijd maar bezig zijn met de toekomst of verleden is gewoon niet goed en fijn.
Wat wil je vandaag/morgen/deze week doen? Plan en ga. En spreek gewoon wat eerder af met je vriendinnen? IPV wachten tot het weekend en dan vragen of ze mee gaan. Of meld je aan bij NLMK?
Ik zou eens vragen bij HA of zelf zoeken naar een coach of andere soort van hulp met dat ongeluksgevoel.
Daarnaast is leven in het hier en nu belangrijk om de geluksmomentjes te zien, altijd maar bezig zijn met de toekomst of verleden is gewoon niet goed en fijn.
Wat wil je vandaag/morgen/deze week doen? Plan en ga. En spreek gewoon wat eerder af met je vriendinnen? IPV wachten tot het weekend en dan vragen of ze mee gaan. Of meld je aan bij NLMK?
dinsdag 24 juni 2014 om 19:44
Sorry, maar ik denk dat het tijd is om op zoek te gaan naar echte vrienden. Ik lees in jouw stuk eigenlijk dat jouw vrienden geen vrienden (meer) zijn. Waarschijnlijk vinden jouw vrienden het niet leuk om tijd met jou door te brengen,maar durven ze datniet tegen je te zeggen. Het laten merken, zoals ze nu doen, is echter ook heel pijnlijk! Als jijniet blij bent met jezelf en dit ook uitstraalt, ben je mogelijk voor hen niet het gezelschap waar ze tijd meedoor willen brengen.
Ga op zoek naar wie jij bent,wat je kunt,wat je leuk vindt en waar je heen wilt in het leven. Ga met n prof praten die je daarbij helpt,en ga vervolgens op zoeknaar nieuwe,echte vrienden. Jij maakt of breekt zelf je eigen leven!
Veel succes en n knuf!
Ga op zoek naar wie jij bent,wat je kunt,wat je leuk vindt en waar je heen wilt in het leven. Ga met n prof praten die je daarbij helpt,en ga vervolgens op zoeknaar nieuwe,echte vrienden. Jij maakt of breekt zelf je eigen leven!
Veel succes en n knuf!