Volwassen dochter met borderline
donderdag 21 augustus 2014 om 16:31
Beste Viva-dames,
Hopelijk hebben jullie advies voor mij. Ik heb een dochter van 22. Na jarenlang problemen en jeugdzorg, is er op haar 18e uiteindelijk een borderline persoonlijkheidsstoornis en een antisociale stoornis ontdekt bij haar.
Nu is ze 22 en het blijft een geworstel met het "normale" leven. Ze is slim genoeg, maar door de sociale aspecten van haar stoornissen, is ze niet/nauwelijks in staat om in de maatschappij mee te draaien.
Ze heeft net met veel uitstel en hakken-over-de-sloot een opleiding op MBO niveau afgerond. Helaas is er in deze beroepsgroep nauwelijks werk te vinden. Maar haar aansporen tot solliciteren is al een drama. Momenteel heeft ze een vakantiebaan in een ander beroep waar ze nu bijna 3 weken werkt, maar hier loopt ze alweer tegen haar stoornissen aan. Na dit baantje zal het wel weer ophouden en zit ze weer thuis op de bank.
Nu hebben wij het financieel gezien best goed en betalen daarom al haar vaste lasten en als ze het huishouden doet, sponsoren we eens per week een avondje uit. Maar dit kan toch niet haar leven lang doorgaan? Ze zal nooit voor langere tijd een vaste baan houden. Maar een uitkering aanvragen kan niet zolang ze nog thuis woont (tenminste, dat heb ik begrepen) en uit huis gaan zal niet lukken zolang ze geen baan heeft.
Een jaar of 2 geleden hebben we een WAjong uitkering aangevraagd. Niet om de uitkering te krijgen, maar om hulp te krijgen. Daar kreeg ze een heel uitgebreid gesprek en een test. Na 6 weken de conclusie: ze kon wel in een magazijn gaan werken.... Ik begrijp dat ze nu uitgaan van "wat kan iemand wel ipv wat kan iemand niet", maar ik heb het gevoel dat ze niet kijken naar de geestelijke gezondheid van iemand, alleen naar de lichamelijke gezondheid.
Heeft iemand nog een idee wat we kunnen doen? Ze moet toch een keer voor zichzelf kunnen zorgen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Hopelijk hebben jullie advies voor mij. Ik heb een dochter van 22. Na jarenlang problemen en jeugdzorg, is er op haar 18e uiteindelijk een borderline persoonlijkheidsstoornis en een antisociale stoornis ontdekt bij haar.
Nu is ze 22 en het blijft een geworstel met het "normale" leven. Ze is slim genoeg, maar door de sociale aspecten van haar stoornissen, is ze niet/nauwelijks in staat om in de maatschappij mee te draaien.
Ze heeft net met veel uitstel en hakken-over-de-sloot een opleiding op MBO niveau afgerond. Helaas is er in deze beroepsgroep nauwelijks werk te vinden. Maar haar aansporen tot solliciteren is al een drama. Momenteel heeft ze een vakantiebaan in een ander beroep waar ze nu bijna 3 weken werkt, maar hier loopt ze alweer tegen haar stoornissen aan. Na dit baantje zal het wel weer ophouden en zit ze weer thuis op de bank.
Nu hebben wij het financieel gezien best goed en betalen daarom al haar vaste lasten en als ze het huishouden doet, sponsoren we eens per week een avondje uit. Maar dit kan toch niet haar leven lang doorgaan? Ze zal nooit voor langere tijd een vaste baan houden. Maar een uitkering aanvragen kan niet zolang ze nog thuis woont (tenminste, dat heb ik begrepen) en uit huis gaan zal niet lukken zolang ze geen baan heeft.
Een jaar of 2 geleden hebben we een WAjong uitkering aangevraagd. Niet om de uitkering te krijgen, maar om hulp te krijgen. Daar kreeg ze een heel uitgebreid gesprek en een test. Na 6 weken de conclusie: ze kon wel in een magazijn gaan werken.... Ik begrijp dat ze nu uitgaan van "wat kan iemand wel ipv wat kan iemand niet", maar ik heb het gevoel dat ze niet kijken naar de geestelijke gezondheid van iemand, alleen naar de lichamelijke gezondheid.
Heeft iemand nog een idee wat we kunnen doen? Ze moet toch een keer voor zichzelf kunnen zorgen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
vrijdag 22 augustus 2014 om 10:33
Wat voor regio woon je? Misschien is het goed om ambulante hulp in te schakelen? Heeft ze al een ciz-indicatie? Zo nee, aanvragen en bij de vragen voor het aanvragen moet je uitgaan van een situatie waarin ze alles zelfstandig zou moeten regelen. Bijvoorbeeld een vraag kan ze zelfstandig een huishouden runnen? Dan ga je uit van een situatie waarin ze alleen in een huis woont en geen begeleiding/sturing van jullie heeft. Wat kan ze dan nog? Ook wanneer xe nog bij jullie thuis woont kun je ambulante begeleiding aanvragen voor de gebieden die jullie haar niet meer aan kunnen leren. Denk aan omgaan met geld, zelfverzorging, zelfstandigheid, sociale omgang etc. Proberen hoor, wie niet waagt wie niet wint! Een ambulant begeleider kan ook samen met jullie kijken voor de toekomst wat er voor nodig is om zelfstandig te gaan wonen. En begeleid wonen is ook nog niet zo slecht hoor, je krijgt hulp op de gebieden die nodig zijn.
vrijdag 22 augustus 2014 om 10:36
Ik heb gisteren toevallig een heel goede doc bekeken op uitzending gemist Ned 3 over leven met een borderline-persoonlijkheidsstoornis. Onderdeel van de serie "doe eens even normaal" over psychiatrie.
Echt een aanrader!
Verder vraag ik me af waarom jullie dochter geen hulp vanuit psychiatrie krijgt, van SPV'er oid. Haar problematiek is er toch zwaar genoeg voor lijkt me zo, zeker ook met de begeleiding naar zelfstandig wonen.
Er gaat per 2015 heeeeeel veel veranderen door de wijzingingen in de wetten rondom werk en inkomen ( met name beschermende werkvormen) en AWBZ (met name begeleiding met directe gevolgen voor begeleid wonen) . Daarnaast verandert er ook veel in de jeugdzorg en jeugdpsychiatrie, dat kan doorlopen t/m 23 jaar dus nog net voor jullie dochter gelden. Regelingen kunnen per regio en zelfs gemeenten verschillen, maatwerk staat centraal.
Kortom: stop met goedbedoeld zelf wat rond rommelen, dat zou je ook niet doen als ze een lichamelijke stoornis had, of wel? Niet naar maatschappelijk werk, dat is eerste lijnshulp. Prima, maar jullie dochter is aangewezen op tweede lijnszorg dus via verwijzing huisarts snel naar de Ggz zou ik zeggen.
Veel succes en wacht niet te lang, het is zo 2015!
Echt een aanrader!
Verder vraag ik me af waarom jullie dochter geen hulp vanuit psychiatrie krijgt, van SPV'er oid. Haar problematiek is er toch zwaar genoeg voor lijkt me zo, zeker ook met de begeleiding naar zelfstandig wonen.
Er gaat per 2015 heeeeeel veel veranderen door de wijzingingen in de wetten rondom werk en inkomen ( met name beschermende werkvormen) en AWBZ (met name begeleiding met directe gevolgen voor begeleid wonen) . Daarnaast verandert er ook veel in de jeugdzorg en jeugdpsychiatrie, dat kan doorlopen t/m 23 jaar dus nog net voor jullie dochter gelden. Regelingen kunnen per regio en zelfs gemeenten verschillen, maatwerk staat centraal.
Kortom: stop met goedbedoeld zelf wat rond rommelen, dat zou je ook niet doen als ze een lichamelijke stoornis had, of wel? Niet naar maatschappelijk werk, dat is eerste lijnshulp. Prima, maar jullie dochter is aangewezen op tweede lijnszorg dus via verwijzing huisarts snel naar de Ggz zou ik zeggen.
Veel succes en wacht niet te lang, het is zo 2015!
vrijdag 22 augustus 2014 om 10:47
De hulp die jij je dochter nu geeft komt uit een goed hart en straalt veel liefde uit. Alleen help je haar eigenlijk niet, zo leert zo nooit voor zichzelf te zorgen.
Zoek professionele begeleiding. In hoeverre heeft je dochter nu professionele hulp? Ik denk dan dus aan hulp vanuit de psychiatrie.
Stichting "mee" kan misschien ook wat voor je dochter betekenen. Vroeger kon je met deze stoornis terecht bij de sociale werkplaats, waarbij ook de mogelijkheid werd geboden om te werken op een normale werkplek met extra begeleiding. Ik weet niet of dat nu nog kan, er is veel veranderd op dit gebied. Zoek dat eens uit.
Zoek professionele begeleiding. In hoeverre heeft je dochter nu professionele hulp? Ik denk dan dus aan hulp vanuit de psychiatrie.
Stichting "mee" kan misschien ook wat voor je dochter betekenen. Vroeger kon je met deze stoornis terecht bij de sociale werkplaats, waarbij ook de mogelijkheid werd geboden om te werken op een normale werkplek met extra begeleiding. Ik weet niet of dat nu nog kan, er is veel veranderd op dit gebied. Zoek dat eens uit.
vrijdag 22 augustus 2014 om 10:49
Zorg dat ze wel al opgegeven is voor begeleid wonen! Die wachtlijsten zijn lang, en als het straks echt nodig is, kan ze nergens terecht!
Bij begeleid of bescherm wonen kan de begeleiding haar eetpatroon ook in de gaten houden en haar stimuleren om gezond te eten en haar huis/kamer op te ruimen en dergelijke.
Je dochter zal nog langdurig hulp nodig hebben, als ik het zo lees. Klinkt hard, maar het is de realiteit. Gun haar dus ook goede hulp en ondersteuning, en ga naar de huisarts en vraag een verwijzing voor de GGZ. Vraag ook hulp voor jullie, zodat jullie haar thuis op de juiste manier kunnen helpen en zodat jullie ook eens van je af kunnen praten. Daarnaast kunnen jullie wss ook hulp krijgen met een CIZ-aanvraag, die nodig is voor begeleid en beschermd wonen.
Bij begeleid of bescherm wonen kan de begeleiding haar eetpatroon ook in de gaten houden en haar stimuleren om gezond te eten en haar huis/kamer op te ruimen en dergelijke.
Je dochter zal nog langdurig hulp nodig hebben, als ik het zo lees. Klinkt hard, maar het is de realiteit. Gun haar dus ook goede hulp en ondersteuning, en ga naar de huisarts en vraag een verwijzing voor de GGZ. Vraag ook hulp voor jullie, zodat jullie haar thuis op de juiste manier kunnen helpen en zodat jullie ook eens van je af kunnen praten. Daarnaast kunnen jullie wss ook hulp krijgen met een CIZ-aanvraag, die nodig is voor begeleid en beschermd wonen.
vrijdag 22 augustus 2014 om 10:56
http://www.stichtingborderline.nl/site/ ... ing/Links/
Kende je deze site al?
Kende je deze site al?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 22 augustus 2014 om 11:16
Ik werk als ambulant verpleegkundige, heb regelmatig met soortgelijke problemen te maken. Krijgen jullie ondersteuning vanuit de GGZ? Je zou een verwijzing kunnen vragen via de huisarts. Het is wél belangrijk dat je dochter dan enigszins meewerkt en naar afspraken komt, het is helaas (bij ons in ieder geval) niet mogelijk de behandeling via het systeem te laten verlopen...
No but yeah but no but yeah but no but yeah no but yeah but no because I'm not even going on the pill because Nadine reckons they stop you from getting pregnant.
vrijdag 22 augustus 2014 om 11:59
Inderdaad aanmelden bij de ggz! Via huisarts. Dan is er veel mogelijk. Jullie hulp is natuurlijk erg goed bedoeld maar die mensen weten professioneel wat ze doen en wat er nodig is. Daarnaast kunnen jullie dan ook een gezondere relatie met jullie dochter opbouwen, want die verhoudingen worden nu ook wat scheef getrokken.. Succes!