Zwanger
alle pijlers
het rammelt..
woensdag 15 oktober 2014 om 20:25
en niet zo'n beetje ook...!
Ik zit op dit moment in het derde jaar van mijn bachelor (nog ongeveer 3 jaar te gaan dus...) en heb dus voorlopig helemaal geen tijd om aan kinderen te denken! Maar toch blijft het de hele tijd door mijn hoofd spoken.. wat als..?
Ik ben 24, heb al een aantal jaar een stabiele relatie met mijn vriend (29), waarvan we er ook al weer heel wat samen wonen. Mijn vriend heeft een vaste baan en een goed salaris, ons appartement (huur) is in principe groot zat voor een baby, en om ons heen beginnen de eerste vrienden aan kinderen. Ook bij mijn vriend begint het af en toe te kriebelen, maar samen zijn we het erover eens dat ik toch echt eerst mijn studie af wil (moet) maken.. Nog even geduld dus, maar wachten duurt lang! En als ik afgestudeerd ben is het misschien ook wel handig om eerst werkervaring op te doen, dus de komende 5(?) jaar zie ik ons nog niet aan kids beginnen. (of misschien toch eerst zwanger worden, en dan werken?)
In mijn hoofd is het een hele duidelijke keuze, eerst school, dan kids. Maar soms nemen de hormonen een loopje met me en kan ik de hele dag lopen dromen.
Wie heeft er ook last van? En hoe gaan jullie ermee om?
Ik zit op dit moment in het derde jaar van mijn bachelor (nog ongeveer 3 jaar te gaan dus...) en heb dus voorlopig helemaal geen tijd om aan kinderen te denken! Maar toch blijft het de hele tijd door mijn hoofd spoken.. wat als..?
Ik ben 24, heb al een aantal jaar een stabiele relatie met mijn vriend (29), waarvan we er ook al weer heel wat samen wonen. Mijn vriend heeft een vaste baan en een goed salaris, ons appartement (huur) is in principe groot zat voor een baby, en om ons heen beginnen de eerste vrienden aan kinderen. Ook bij mijn vriend begint het af en toe te kriebelen, maar samen zijn we het erover eens dat ik toch echt eerst mijn studie af wil (moet) maken.. Nog even geduld dus, maar wachten duurt lang! En als ik afgestudeerd ben is het misschien ook wel handig om eerst werkervaring op te doen, dus de komende 5(?) jaar zie ik ons nog niet aan kids beginnen. (of misschien toch eerst zwanger worden, en dan werken?)
In mijn hoofd is het een hele duidelijke keuze, eerst school, dan kids. Maar soms nemen de hormonen een loopje met me en kan ik de hele dag lopen dromen.
Wie heeft er ook last van? En hoe gaan jullie ermee om?
woensdag 15 oktober 2014 om 20:35
quote:miedo schreef op 15 oktober 2014 @ 20:27:
Als je denkt dat een kind zoveel meer geluk toevoegt aan je leven, ben je inderdaad aan het dromen..!
Maar ik zou zeggen probeer het gelijk uit! We zitten enorm in ditlandje met de vergrijzing dus elk prinsje/prinsesje is welkom!Blij dat ik jou niet ken.
Als je denkt dat een kind zoveel meer geluk toevoegt aan je leven, ben je inderdaad aan het dromen..!
Maar ik zou zeggen probeer het gelijk uit! We zitten enorm in ditlandje met de vergrijzing dus elk prinsje/prinsesje is welkom!Blij dat ik jou niet ken.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:38
woensdag 15 oktober 2014 om 20:41
quote:troelalaaaatje schreef op 15 oktober 2014 @ 20:39:
Miedo, ik vind je redenatie ronduit kort door de bocht. Wellicht projecteer je het gedrag van je eigen ouders ten aanzien van jou op de vraag van TO. Lijkt me niet op zijn plaats.Tuurlijk mijn reactie is overtrokken.Maar je moet het ook niet overdreven mooier maken als dat het is.En dat heeft niks met mijn ouders te maken.
Miedo, ik vind je redenatie ronduit kort door de bocht. Wellicht projecteer je het gedrag van je eigen ouders ten aanzien van jou op de vraag van TO. Lijkt me niet op zijn plaats.Tuurlijk mijn reactie is overtrokken.Maar je moet het ook niet overdreven mooier maken als dat het is.En dat heeft niks met mijn ouders te maken.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:49
Ik zat een beetje met hetzelfde probleem. Ik heb er toen voor gekozen om te wachten tot negen maanden voor mijn afstudeerdatum. Voor het geval dat, wanneer ik gelijk zwanger zou worden, ik wel mn opleiding heb afgerond. Werkervaring vond ik ook belangrijk maar daar had ik het geduld niet meer voor. Ik ben dan ook van mening dat er altijd wel redenen zijn waarom je nog even zou wachten met kinderen. Dus dat het eigenlijk nooit echt uit zou komem.
Ik ben ondertussen 32 weken zwanger en hoop dat ik na de bevalling snel werk vind in mijn sector. En anders maar niet... Dan komt het vanzelf wel weer op mn pad.
Succes met het maken van je keuze.
Ik ben ondertussen 32 weken zwanger en hoop dat ik na de bevalling snel werk vind in mijn sector. En anders maar niet... Dan komt het vanzelf wel weer op mn pad.
Succes met het maken van je keuze.
woensdag 15 oktober 2014 om 21:07
Lastig...op mijn 24e ben ik na een aantal jaar werken weer gaan studeren voor 3 jaar, inmiddels werk ik nu 3,5 jaar..we zijn een jaar geleden begonnen maar hebben nogal wat pech gehad, 3 miskramen...
Ik ben bijna 30. Ik ken dat gevoel van jou, alleen omdat mijn vriend er eerder nog helemaal niet aan toe was en ik ook met andere leuke dingen druk was ging het wel weer over. Mijn leven was leuk. Nu met al die pech denk ik soms waren we maar eerder begonnen, ik weet dat het niet oud is 30 maar ik had graag wat jonger kinderen gehad. Aan de andere kant, wij zijn nu zolang samen, hebben samen zoveel leuke dingen beleefd, kennen elkaar door en door en wonen in een mooi huis dat we helemaal naar ons eigen idee hebben verbouwd. Dat is me ook wel wat waard. Studeren en kind krijgen gebeurt ook vaak zat, ideaal is het niet maar ik ken er zat die dat wel hebben gedaan en waarbij het ook goed ging. Het blijft natuurlijk wel pittig!
Ik ben bijna 30. Ik ken dat gevoel van jou, alleen omdat mijn vriend er eerder nog helemaal niet aan toe was en ik ook met andere leuke dingen druk was ging het wel weer over. Mijn leven was leuk. Nu met al die pech denk ik soms waren we maar eerder begonnen, ik weet dat het niet oud is 30 maar ik had graag wat jonger kinderen gehad. Aan de andere kant, wij zijn nu zolang samen, hebben samen zoveel leuke dingen beleefd, kennen elkaar door en door en wonen in een mooi huis dat we helemaal naar ons eigen idee hebben verbouwd. Dat is me ook wel wat waard. Studeren en kind krijgen gebeurt ook vaak zat, ideaal is het niet maar ik ken er zat die dat wel hebben gedaan en waarbij het ook goed ging. Het blijft natuurlijk wel pittig!
woensdag 15 oktober 2014 om 21:21
woensdag 15 oktober 2014 om 21:43
Ik ken dat gevoel heel goed, ik ben 28,ik zit nu in het tweede jaar van mijn deeltijd opleiding en mijn vriend en ik zijn ook al 2 jaar bezig aan onze kinderwens. Voor ik aan de opleiding begon gaf mijn vriend mij de keuze, maar ik wilde met allebei niet wachten.
Nu ziet het ernaar uit dat onze kinderwens toch niet snel vervuld wordt en heb ik helemaal geen spijt dat ik met beide tegelijk ben begonnen. Had het wel vlug gelukt dan had het vast ook wel goed gekomen.
Nu ziet het ernaar uit dat onze kinderwens toch niet snel vervuld wordt en heb ik helemaal geen spijt dat ik met beide tegelijk ben begonnen. Had het wel vlug gelukt dan had het vast ook wel goed gekomen.
If you can dream it, you can do it.
woensdag 15 oktober 2014 om 21:45
quote:vitamined schreef op 15 oktober 2014 @ 21:21:
Miedo, sommige mensen maken het niet mooier dan het is.
Sommige mensen worden echt gelukkig van hun kinderen.
Ik ben er zo één. Ja, ik word ook gelukkig van mijn vriend, mijn werk, de rest van mijn sociale leven. Maar ik word echt óók heel erg gelukkig van mijn kinderen.
Mooi gezegd!!
Je maakt je eigen geluk en daar hebben veel mensen moeite mee en dat ligt dan echt niet aan dat ze kinderen hebben want zonder waren ze waarschijnlijk ook niet gelukkig.
Miedo, sommige mensen maken het niet mooier dan het is.
Sommige mensen worden echt gelukkig van hun kinderen.
Ik ben er zo één. Ja, ik word ook gelukkig van mijn vriend, mijn werk, de rest van mijn sociale leven. Maar ik word echt óók heel erg gelukkig van mijn kinderen.
Mooi gezegd!!
Je maakt je eigen geluk en daar hebben veel mensen moeite mee en dat ligt dan echt niet aan dat ze kinderen hebben want zonder waren ze waarschijnlijk ook niet gelukkig.
woensdag 15 oktober 2014 om 22:46
Ha TO,
Ik ben ook 24, mijn man is ook 29 (maar wij zijn getrouwd) wij wonen ook samen in een huurhuis met genoeg ruimte, man heeft een vaste baan, ik ben ook mijn bachelor aan het afronden en ik moet hierna nog 3 jaar coschappen (= master). En toch gooi ik in december de AC eruit.
Ik heb mezelf de vraag gesteld: wat wil ik liever? Kinderen of arts worden? En ik wil liever kinderen. Dat betekent niet dat ik mijn studie niet af ga ronden, dat ga ik zeker wel doen!! Maar mócht ik op mijn 30ste onvruchtbaar blijken (door POF ofzo, dat je nog wel op je 24ste vruchtbaar was), dan zal ik mezelf nooit kwalijk kunnen nemen dat ik niet mijn díépste wens heb vervuld.
Ik zie het maar zo: waar een wil is, is een weg, en coschappen lopen is eigenlijk niet zoiets als werken als arts maar dan onbetaald, dus als kinderwens + coschappen betekent dat ik minder kleren kan kopen en op vakantie kan dan is dat maar zo. Dat komt daarna wel weer.
Dus ik herken je situatie goed Ik ga er ook wat mee doen
Ik ben ook 24, mijn man is ook 29 (maar wij zijn getrouwd) wij wonen ook samen in een huurhuis met genoeg ruimte, man heeft een vaste baan, ik ben ook mijn bachelor aan het afronden en ik moet hierna nog 3 jaar coschappen (= master). En toch gooi ik in december de AC eruit.
Ik heb mezelf de vraag gesteld: wat wil ik liever? Kinderen of arts worden? En ik wil liever kinderen. Dat betekent niet dat ik mijn studie niet af ga ronden, dat ga ik zeker wel doen!! Maar mócht ik op mijn 30ste onvruchtbaar blijken (door POF ofzo, dat je nog wel op je 24ste vruchtbaar was), dan zal ik mezelf nooit kwalijk kunnen nemen dat ik niet mijn díépste wens heb vervuld.
Ik zie het maar zo: waar een wil is, is een weg, en coschappen lopen is eigenlijk niet zoiets als werken als arts maar dan onbetaald, dus als kinderwens + coschappen betekent dat ik minder kleren kan kopen en op vakantie kan dan is dat maar zo. Dat komt daarna wel weer.
Dus ik herken je situatie goed Ik ga er ook wat mee doen
donderdag 16 oktober 2014 om 15:33
quote:vitamined schreef op 15 oktober 2014 @ 21:21:
Miedo, sommige mensen maken het niet mooier dan het is.
Sommige mensen worden echt gelukkig van hun kinderen.
Ik ben er zo één. Ja, ik word ook gelukkig van mijn vriend, mijn werk, de rest van mijn sociale leven. Maar ik word echt óók heel erg gelukkig van mijn kinderen.Je spreekt jezelf tegen
Miedo, sommige mensen maken het niet mooier dan het is.
Sommige mensen worden echt gelukkig van hun kinderen.
Ik ben er zo één. Ja, ik word ook gelukkig van mijn vriend, mijn werk, de rest van mijn sociale leven. Maar ik word echt óók heel erg gelukkig van mijn kinderen.Je spreekt jezelf tegen
