Psyche
alle pijlers
Vergeven, hoe doe je dat?
dinsdag 21 oktober 2014 om 13:48
Ik las net een artikel over wat je kunt doen om iemand iets te vergeven. Oa. stond er ook dat je moet leren vergeven voor jezelf. Want, alleen jij kan iets veranderen aan jouw gevoel, aan de situatie waar het om gaat kun je toch niets meer doen.
Persoonlijk vind ik dit toch wat kort door de bocht. Iemand heeft jou bijvoorbeeld gekwetst of beledigd en dan moet jij het werk doen om er niet klote onder te voelen? Dat is toch gek? Het wekt bij mij de indruk dat je dan min of meer toestemt met datgene wat er is gebeurd. Of begrijp ik het gewoon verkeerd?
Omdat dit tocht iets is waar iedereen mee te maken heeft ben ik benieuwd naar hoe jullie hierover denken.
Persoonlijk vind ik dit toch wat kort door de bocht. Iemand heeft jou bijvoorbeeld gekwetst of beledigd en dan moet jij het werk doen om er niet klote onder te voelen? Dat is toch gek? Het wekt bij mij de indruk dat je dan min of meer toestemt met datgene wat er is gebeurd. Of begrijp ik het gewoon verkeerd?
Omdat dit tocht iets is waar iedereen mee te maken heeft ben ik benieuwd naar hoe jullie hierover denken.
woensdag 22 oktober 2014 om 22:56
Ik vind het ook raar dat als een ander je iets aangedaan heeft, het slachtoffer het moet opknappen. Nu heb ik geen recent voorbeeld. Maar dit is mijn ergste.
In de kleuterklas werd ik gepest door de juf. Omdat ik langzamer, onhandig en verlegen was. Later bleek dit een vorm van autisme, maar daar was toen nog weinig over bekend. Maar die juf kleineerde me echt en noemde me vaak "baby". "Jij kan toch niks". Waar de andere kinderen bij zaten. Ze had altijd een reden om me te straffen. Als ik mijn jas niet zelf dicht kreeg, als ik mijn drinken niet op kon. Dan mocht ik niet naar buiten of naar huis. Mijn ouders hebben erover toen gepraat met de juf en ze beloofde beterschap. En de rest van het schooljaar ging het beter. Tot ik haar in groep 5 weer kreeg. Ze begon gewoon opnieuw. Als we met de klas iets deden wat niet mocht, werd ze alleen kwaad op mij. Mijn zelfbeeld werd steeds lager en begon echt te geloven dat ik niks kon. Heb er verschillende therapieën voor gehad, maar het is nooit helemaal weg gegaan. En dat kan ik haar niet vergeven. Heb ook nooit een excuus gekregen. Heel soms kom ik haar tegen en denk nog steeds "pokkewijf". Nu ben ik op de middelbare school ook gepest door klasgenoten. Ook dat heeft een grote stempel gezet, maar daarbij kan ik nog denken:" Ze waren jong en hebben dat niet beseft wat het kan doen". Maar die juf was al volwassen en dat is in mijn ogen een slecht mens. Dit heeft ze bij meer kinderen gedaan. Ze kan niet overweg met kinderen die een beetje anders zijn dan de rest. Ik snap niet dat zulke mensen leerkracht mogen zijn. Dat is ze nog en ik hoor van anderen dat ze nog steeds zo is.
In de kleuterklas werd ik gepest door de juf. Omdat ik langzamer, onhandig en verlegen was. Later bleek dit een vorm van autisme, maar daar was toen nog weinig over bekend. Maar die juf kleineerde me echt en noemde me vaak "baby". "Jij kan toch niks". Waar de andere kinderen bij zaten. Ze had altijd een reden om me te straffen. Als ik mijn jas niet zelf dicht kreeg, als ik mijn drinken niet op kon. Dan mocht ik niet naar buiten of naar huis. Mijn ouders hebben erover toen gepraat met de juf en ze beloofde beterschap. En de rest van het schooljaar ging het beter. Tot ik haar in groep 5 weer kreeg. Ze begon gewoon opnieuw. Als we met de klas iets deden wat niet mocht, werd ze alleen kwaad op mij. Mijn zelfbeeld werd steeds lager en begon echt te geloven dat ik niks kon. Heb er verschillende therapieën voor gehad, maar het is nooit helemaal weg gegaan. En dat kan ik haar niet vergeven. Heb ook nooit een excuus gekregen. Heel soms kom ik haar tegen en denk nog steeds "pokkewijf". Nu ben ik op de middelbare school ook gepest door klasgenoten. Ook dat heeft een grote stempel gezet, maar daarbij kan ik nog denken:" Ze waren jong en hebben dat niet beseft wat het kan doen". Maar die juf was al volwassen en dat is in mijn ogen een slecht mens. Dit heeft ze bij meer kinderen gedaan. Ze kan niet overweg met kinderen die een beetje anders zijn dan de rest. Ik snap niet dat zulke mensen leerkracht mogen zijn. Dat is ze nog en ik hoor van anderen dat ze nog steeds zo is.
woensdag 22 oktober 2014 om 23:57
@hondenmens Ja, dat herken ik.
Gelukkig heb je dat gepest worden al weg kunnen zetten. Goed gedaan.
Omdat die juf je toch nooit tegemoet zal komen, neem route 2.
Zij had teveel kinderen in de klas, haar man sloeg haar, zij kon het niet aan, enzovoorts. Verzin een excuus voor haar, en laat haar gaan. Vergeef, en groei in je eigen leven. Daar heb je haar niet voor nodig.
Gelukkig heb je dat gepest worden al weg kunnen zetten. Goed gedaan.
Omdat die juf je toch nooit tegemoet zal komen, neem route 2.
Zij had teveel kinderen in de klas, haar man sloeg haar, zij kon het niet aan, enzovoorts. Verzin een excuus voor haar, en laat haar gaan. Vergeef, en groei in je eigen leven. Daar heb je haar niet voor nodig.
