sociaal afwijkend gedrag
donderdag 6 november 2014 om 10:28
Mensen die veel nemen en niet geven.
Het verbaasd mij wel eens. Zijn ze zo egocentrisch, hebben ze geen manieren geleerd, missen ze empathisch vermogen om te ''geven'', voelen ze zich te stoer om dat te doen? Je geeft en zij lijken dat normaal te vinden zonder dat ze veel terug hoeven te geven.
Iemand ervaring met dit soort gedrag?
Het verbaasd mij wel eens. Zijn ze zo egocentrisch, hebben ze geen manieren geleerd, missen ze empathisch vermogen om te ''geven'', voelen ze zich te stoer om dat te doen? Je geeft en zij lijken dat normaal te vinden zonder dat ze veel terug hoeven te geven.
Iemand ervaring met dit soort gedrag?
donderdag 6 november 2014 om 12:20
quote:hint schreef op 06 november 2014 @ 11:36:
Ik koos haar uit vanwege een gezamenlijke hobby. Dat is dan ook het enige wat ik met haar gemeen heb blijkt. Sociaal een grote mismatch.
Jij koos haar uit als " vanaf nu ben ik jouw vriendin en jij de mijne " ? Geinig, wel.
Meestal gaat dat van beide kanten uit en is het geen beslissing maar loopt dat zo.
Misschien ga je daar de mist mee in: zie jij haar als jouw vriendin en ben jij voor haar iemand die ze kent.
Ik koos haar uit vanwege een gezamenlijke hobby. Dat is dan ook het enige wat ik met haar gemeen heb blijkt. Sociaal een grote mismatch.
Jij koos haar uit als " vanaf nu ben ik jouw vriendin en jij de mijne " ? Geinig, wel.
Meestal gaat dat van beide kanten uit en is het geen beslissing maar loopt dat zo.
Misschien ga je daar de mist mee in: zie jij haar als jouw vriendin en ben jij voor haar iemand die ze kent.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 6 november 2014 om 12:23
Ik zou ook niks kunnen met jou als vriendin. Ik word heel zenuwachtig als mensen van mij appjes en bepaald 'beleefd' gedrag verwachten. Etiquette is bij mij voor vreemden, niet voor vrienden.
Vrienden boeit het niet als ik pas na 2 dagen antwoord op een onbelangrijke vraag. We weten allebei dat het toch wel goed zit en de ander gewoon even ergens anders zit met zijn hoofd.
Vrienden boeit het niet als ik pas na 2 dagen antwoord op een onbelangrijke vraag. We weten allebei dat het toch wel goed zit en de ander gewoon even ergens anders zit met zijn hoofd.
donderdag 6 november 2014 om 12:27
Als jij op een bepaald moment zou besluiten dat je mijn vriendin zou zijn, terwijl ik dat helemaal niet zo voel, dan zou ik me heeeel erg terughoudend opstellen. Dus inderdaad niet meteen reageren, etc. in de hoop dat je de hint begrijpt.
Het is namelijk nogal wat om te zeggen " ik ben jouw vriendin niet en ik ga dat ook niet worden dus wil je me alsjeblieft niet claimen alsof ik wel dikke mik met je ben " .
Het is namelijk nogal wat om te zeggen " ik ben jouw vriendin niet en ik ga dat ook niet worden dus wil je me alsjeblieft niet claimen alsof ik wel dikke mik met je ben " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 6 november 2014 om 14:02
Geen vragen stellen, daar kan ik nog wel mee leven, ik heb een ex gehad die dat bijna nooit deed. Maar hij luisterde dan wel weer heel goed naar wat ik hem uit mezelf vertelde en onthield dat.
Het ergste vind ik mensen die het altijd over zichzelf hebben.
Net nog met een collega:
Ik: ik ga vanavond naar de bios
Zij: oh binnenkort is er in die-en-die bios een ladies night, daar ga ik met mijn dochter heen.
Ik kan er met mijn verstand echt niet bij dat je dan niet vraagt "naar welke film ga je?" o.i.d. Je eigen verhaal komt daarna toch wel?
Het ergste vind ik mensen die het altijd over zichzelf hebben.
Net nog met een collega:
Ik: ik ga vanavond naar de bios
Zij: oh binnenkort is er in die-en-die bios een ladies night, daar ga ik met mijn dochter heen.
Ik kan er met mijn verstand echt niet bij dat je dan niet vraagt "naar welke film ga je?" o.i.d. Je eigen verhaal komt daarna toch wel?
.