slecht nieuws..
dinsdag 17 februari 2015 om 18:57
Voor het 'complete verhaal' : zie ook mijn vorige topics.
Vandaag bij thuiskomst na werk (vannochtend) opeens héle heftige pijnscheuten/krampen linksonder in mijn buik, zowel links in mijn onder én bovenrug, in mijn linkerlies en dat trok helemaal door mijn bovenbeen door tot net iets onder mn knie.
Tijdens werk wel al wat krampjes..maar dacht dat ik nodig naar de wc moest, want zo voelde het, en dat mijn baarmoeder aan t groeien was want voelde me nog net zo zwanger als de dagen ervoor.
Uiteindelijk was de pijn ondraaglijk en verloor opeens helderrood bloed..toen heb ik het zh gebeld. Moest meteen komen op de spoedpoli komen. Op de echo was nog steeds niets te zien.. Had eigenlijk a.s. donderdag een afspraak voor een nieuwe echo omdat mn gyn. verwachtte dan wel een vruchtje met eventueel kloppend hartje te zien. Bloed laten prikken..Hcg waarde was 800.. Wat afgelopen vrijdag 253 was.. Wel gestegen dus, maar hoort rond deze tijd volgens de arts ong. 1500 te zijn.. Zeer laag dus. Was nog wel dik baarmoederslijmvlies te zien.
Ze wilden mij opnemen ter observatie. Ben toch naar huis gegaan (woon naast t ziekenhuis) en heb afgesproken als de pijn nog meer toeneemt ik kan bellen en alsnog opgenomen word. De kans is groot dat ik WEER een kijkoperatie krijg.. Welke de afgelopen keer byna fataal voor mij is afgelopen omdat ze in t zh een 'foutje' hadden gemaakt en een bloedvaatje niet goed dicht hadden gemaakt waardoor ik een inwendige bloeding had en 3 liter bloed in myn buik had zitten. Dat deze zwangerschap nog normaal zal verlopen is -niethelemaal- maar wel zo goed als uitgesloten.
De vraag is nu - of ik een buitenbaarmoederlijke zwangershap heb of een miskraam. Dit kunnen ze in het zh nog niet vaststellen omdat er nog helemaal géén vruchtje is waargenomen maar wel is 100% vastgesteld dat ik écht zwanger ben.
Donderdag gaat de afspr alsnog door pm de situatie verder te beoordelen. Tenzij ik straks weer met spoed int zh zit natuurlyk..
Ben heel verdrietig áltijd wat, had ik maar een ander lichaam!
Vandaag bij thuiskomst na werk (vannochtend) opeens héle heftige pijnscheuten/krampen linksonder in mijn buik, zowel links in mijn onder én bovenrug, in mijn linkerlies en dat trok helemaal door mijn bovenbeen door tot net iets onder mn knie.
Tijdens werk wel al wat krampjes..maar dacht dat ik nodig naar de wc moest, want zo voelde het, en dat mijn baarmoeder aan t groeien was want voelde me nog net zo zwanger als de dagen ervoor.
Uiteindelijk was de pijn ondraaglijk en verloor opeens helderrood bloed..toen heb ik het zh gebeld. Moest meteen komen op de spoedpoli komen. Op de echo was nog steeds niets te zien.. Had eigenlijk a.s. donderdag een afspraak voor een nieuwe echo omdat mn gyn. verwachtte dan wel een vruchtje met eventueel kloppend hartje te zien. Bloed laten prikken..Hcg waarde was 800.. Wat afgelopen vrijdag 253 was.. Wel gestegen dus, maar hoort rond deze tijd volgens de arts ong. 1500 te zijn.. Zeer laag dus. Was nog wel dik baarmoederslijmvlies te zien.
Ze wilden mij opnemen ter observatie. Ben toch naar huis gegaan (woon naast t ziekenhuis) en heb afgesproken als de pijn nog meer toeneemt ik kan bellen en alsnog opgenomen word. De kans is groot dat ik WEER een kijkoperatie krijg.. Welke de afgelopen keer byna fataal voor mij is afgelopen omdat ze in t zh een 'foutje' hadden gemaakt en een bloedvaatje niet goed dicht hadden gemaakt waardoor ik een inwendige bloeding had en 3 liter bloed in myn buik had zitten. Dat deze zwangerschap nog normaal zal verlopen is -niethelemaal- maar wel zo goed als uitgesloten.
De vraag is nu - of ik een buitenbaarmoederlijke zwangershap heb of een miskraam. Dit kunnen ze in het zh nog niet vaststellen omdat er nog helemaal géén vruchtje is waargenomen maar wel is 100% vastgesteld dat ik écht zwanger ben.
Donderdag gaat de afspr alsnog door pm de situatie verder te beoordelen. Tenzij ik straks weer met spoed int zh zit natuurlyk..
Ben heel verdrietig áltijd wat, had ik maar een ander lichaam!
donderdag 19 februari 2015 om 11:18
Snap je gevoel. Het is ook gewoon oneerlijk. Wat naar dat je in get ziekenhuis ligt waar je de vorige keer niet serieus genomen werd. Maar dat weten zij ook en dat zal echt niet nog erns gebeuren. Hoop dat het snel achter de rug is zodat je kan beginnen te herstellen en verwerken. Wel jammer dat ze niet wat vaker even bij je kwamen 's nachts. Dat zou al zoveel goed gedaan hebben. Even wat aandacht en je gehoord voelen. Liefs.
You can't have a rainbow without a little rain
donderdag 19 februari 2015 om 13:50
quote:sweetfirefly schreef op 19 februari 2015 @ 10:36:
[...]
Dan wordt het dus IVF. Maar daarvan is het slagingspercentage tegenwoordig vrij hoog.
Veel sterkte.
Precies. Met jouw endometriose was die kans sowieso al aanwezig. Maar maak je daar nu nog niet druk om.
En zeker niet over wie dit had moeten overkomen in plaats van jou. Richt je op jezelf en je herstel. Sterkte.
[...]
Dan wordt het dus IVF. Maar daarvan is het slagingspercentage tegenwoordig vrij hoog.
Veel sterkte.
Precies. Met jouw endometriose was die kans sowieso al aanwezig. Maar maak je daar nu nog niet druk om.
En zeker niet over wie dit had moeten overkomen in plaats van jou. Richt je op jezelf en je herstel. Sterkte.
donderdag 19 februari 2015 om 14:35
donderdag 19 februari 2015 om 18:42
donderdag 19 februari 2015 om 19:21
donderdag 19 februari 2015 om 20:45
quote:GateKeeper schreef op 19 februari 2015 @ 18:42:
[...]
Is IVF nog mogelijk zonder eileiders? (Misscien een domme, maar oprechte vraag)
Jazeker, de eitjes rijpen namelijk in de eierstok. Daar worden de eitjes in het geval van IVF geoogst.
[...]
Is IVF nog mogelijk zonder eileiders? (Misscien een domme, maar oprechte vraag)
Jazeker, de eitjes rijpen namelijk in de eierstok. Daar worden de eitjes in het geval van IVF geoogst.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
donderdag 19 februari 2015 om 22:13
Over de IVF vragen : dit is nu ook idd de vervolgstap. Zou het traject al gaan volgen, maar werd onverwacht zwanger.. Wat dus in dit verhaal is geëindigd
op een natuurlijke manier zwanger worden is helaas bij deze uitgesloten: de eileider is idd verwijderd want het vruchtje is tijdens de operatie gevonden in de eileider.
De eileiders dienen eigenlijk als vervoersmiddel voor het vruchtje naar de baarmoeder. Door de forse verklevingen is mijn vruchtje daar blijven plakken en verder gaan groeien. Ze waren net op tijd.. Mn gyn beschreef het als een bom die op barsten stond, wat fataal geweest had kunnen zijn. De eierstokken zouden beschadigd kunnen zijn of er hadden forse inwendige bloedingen kunnen ontstaan. Godzijdank niet gebeurd door deze noodzakelijke ingreep.
De eierstokken zorgen voor de eitjes en andere hormonen (zeker niet dom als je dit niet wist, ik wist het ook niet maar t is me vandaag goed uitgelegd!) juist omdat de eileiders nu beide verwijderd zijn is de kans van slagen bij ivf nu grotergaten t de mogelijkheid niet bestaat dat het vruchtje / embryo dat teruggeplaatst wordt uitwijkt naar de eileiders.
De operatie is over het algemeen goed verlopen. Was heel bang en mn gyn bood een andere arts als behandelaar aan ivm haar fout de vorige keer. Ik heb gezegd dat ik gewoon mn eigen gyn wou omdat juist door die fout ik zeker wist dat zij nu voorzichtig met my zou omgaan, tis verder ook een geruststellend persoon en een schat van een mens. Direct na de operatie kwam ze me vertellen wat er allemaal gedaan was. Naast de verwijderde eileider zijn er ook weer een aantal verklevingen weggebrand die ze had gevonden.
Heb me na de operatie heel groot gehouden.. Beschuitjes gegeten, wat gedronken en met moeite geplast.. Maar wou ZO graag naar huis want vond de verpleging nogal ongeïnteresseert en bot overkomen..helaas.
Ben sinds 19.00 weer thuis en heb net samen met mn vent een potje voetbal gekeken (feyenoord!), liggend op de bank. Ben 1 keer gaan plassen sinds ik thuis ben en dat ging best moeilijk.. Zonder ondersteuning kom ik niet overeind..heb veel pyn by de 3 gehechte gaten (die nog wat nabloeden) en overal in mijn buik. Ook erg last van mn schouders door het gas wat tijdens de operatie is gebruikt. Ook heb ik best veel vaginaal bloed. Even goed in de gaten houden dus!
Verder heb ik vannacht geen oog dicht gedaan en heb na de operatie maar een halfuurtje geslapen.. Hoop vannacht op een rustige nacht.. Zit er emotioneel behoorlijk doorheen..
En zal k jullie is een geheimpje vertellen? Wilde het eigenlyk voor me houden leek me niet van belang om te vertellen.. Maar ben pas 21 jaar!
Dat ikhet nu toch vermeld is voor andere jonge meiden die dit lezen : je bent sterker dan je denkt en probeer altijd positief te denken en het beste uit de situatie te halen.. Hoeveel tegenslagen er ook zijn!
Bedankt allemaal voor jullie lieve woorden.. Mochten er nog vragen zijn zal ik deze zowiezo beantwoorden wanneer ik het lees
ben nu niet zoveel met myn telefoon bezig maar staar vooral veel doelloos voor me uit.. Even alles laten bezinken.. Maar kon jullie na al die nare verhalen de afloop natuurlyk niet ontnemen! xxxx
De eileiders dienen eigenlijk als vervoersmiddel voor het vruchtje naar de baarmoeder. Door de forse verklevingen is mijn vruchtje daar blijven plakken en verder gaan groeien. Ze waren net op tijd.. Mn gyn beschreef het als een bom die op barsten stond, wat fataal geweest had kunnen zijn. De eierstokken zouden beschadigd kunnen zijn of er hadden forse inwendige bloedingen kunnen ontstaan. Godzijdank niet gebeurd door deze noodzakelijke ingreep.
De eierstokken zorgen voor de eitjes en andere hormonen (zeker niet dom als je dit niet wist, ik wist het ook niet maar t is me vandaag goed uitgelegd!) juist omdat de eileiders nu beide verwijderd zijn is de kans van slagen bij ivf nu grotergaten t de mogelijkheid niet bestaat dat het vruchtje / embryo dat teruggeplaatst wordt uitwijkt naar de eileiders.
De operatie is over het algemeen goed verlopen. Was heel bang en mn gyn bood een andere arts als behandelaar aan ivm haar fout de vorige keer. Ik heb gezegd dat ik gewoon mn eigen gyn wou omdat juist door die fout ik zeker wist dat zij nu voorzichtig met my zou omgaan, tis verder ook een geruststellend persoon en een schat van een mens. Direct na de operatie kwam ze me vertellen wat er allemaal gedaan was. Naast de verwijderde eileider zijn er ook weer een aantal verklevingen weggebrand die ze had gevonden.
Heb me na de operatie heel groot gehouden.. Beschuitjes gegeten, wat gedronken en met moeite geplast.. Maar wou ZO graag naar huis want vond de verpleging nogal ongeïnteresseert en bot overkomen..helaas.
Ben sinds 19.00 weer thuis en heb net samen met mn vent een potje voetbal gekeken (feyenoord!), liggend op de bank. Ben 1 keer gaan plassen sinds ik thuis ben en dat ging best moeilijk.. Zonder ondersteuning kom ik niet overeind..heb veel pyn by de 3 gehechte gaten (die nog wat nabloeden) en overal in mijn buik. Ook erg last van mn schouders door het gas wat tijdens de operatie is gebruikt. Ook heb ik best veel vaginaal bloed. Even goed in de gaten houden dus!
Verder heb ik vannacht geen oog dicht gedaan en heb na de operatie maar een halfuurtje geslapen.. Hoop vannacht op een rustige nacht.. Zit er emotioneel behoorlijk doorheen..
En zal k jullie is een geheimpje vertellen? Wilde het eigenlyk voor me houden leek me niet van belang om te vertellen.. Maar ben pas 21 jaar!
Dat ikhet nu toch vermeld is voor andere jonge meiden die dit lezen : je bent sterker dan je denkt en probeer altijd positief te denken en het beste uit de situatie te halen.. Hoeveel tegenslagen er ook zijn!
Bedankt allemaal voor jullie lieve woorden.. Mochten er nog vragen zijn zal ik deze zowiezo beantwoorden wanneer ik het lees
donderdag 19 februari 2015 om 23:20
Ach lieverd nog maar 21 jaar... en toch kom je heel volwassen en geaard over.
Ik hoop dat je in de gelegenheid bent om alles rustig te verwerken en laten we je vriend niet vergeten, want voor partners is het heel moeilijk dat ze de pijn en het verdriet niet weg kunnen nemen. Los nog van hun eigen verdriet. Heel veel sterkte en nooit de moed opgeven. Je hebt gelukkig nog opties. Rust lekker uit.
Ik hoop dat je in de gelegenheid bent om alles rustig te verwerken en laten we je vriend niet vergeten, want voor partners is het heel moeilijk dat ze de pijn en het verdriet niet weg kunnen nemen. Los nog van hun eigen verdriet. Heel veel sterkte en nooit de moed opgeven. Je hebt gelukkig nog opties. Rust lekker uit.
vrijdag 20 februari 2015 om 07:49
He meid. Ben net wakker en meteen even kijken hier hoe het met je is gegaan. Goed om te horen dat operatie voorspoedig is gegaan. Nu rustig bijkomen en als je er aan toe bent positief het ivf traject in. Je bent nog harstikke jong dus hebt nog genoeg tijd. We gaan allemaal voor je duimen dat er ooit een gezond kindje komt!
vrijdag 20 februari 2015 om 08:21
Slapen is goed gegaan.. Alleen ben dat alsmaar liggen nu al zat..pijn in mn rug ervan!
Ook heek erg last van mn linker arm en schouder en by elke beweging ga k helemaal kapot! Kan niet eens zelf overeind komen.
Kan me herinneren dat het bij mijn 1e operatie, ergens in 2011, niet zo was. Toen stapte ik meteen mn bed uit en zat ik om 17.00 al 3 mc Chickens te eten!
vrijdag 20 februari 2015 om 08:53
Ik ben er twee weken echt ziek van geweest. De eerste week kon ik alleen maar liggen, alles deed pijn - ik moest zo hoesten van de Diclofynac en iedere hoest dacht ik dat mijn hechtingen het zouden begeven (tip: tijmsiroop, helpt echt). De tweede week kon ik uit bed, de derde week begon ik me langzaam beter te voelen en pas de vierde week ben ik weer gaan werken. Mijn conditie is nog ruim twee maanden behoorlijk pet geweest. Ik vond het herstel heftig. Neem je tijd meid, zo'n buikoperatie is niet niks.