Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zaterdag 16 mei 2015 om 20:09
Donderdag Groot Overleg, met de revalidatiearts en alle peuten en de hele mikmak. Gaan jullie mee duimen dat er dan daadwerkelijk beslissingen gaan vallen omtrent de datum waarop zoon naar huis mag? Zoon begint het namelijk een beetje beu te worden hier, en wij denken ook zo zoetjes aan dat het wel tijd wordt.
Verder niks dan goeie berichten. Zoon mag tegenwoordig fitnessen in de oefenzaal, dat vindt ie helemaal geweldig. En vandaag heeft hij lekker staan te kokkerellen, met zus en haar vriendin. Ze hebben bergen koekjes en miniworstenbroodjes gebakken, maar het meeste is al weer op . En nu zit ie lekker te wii-en met papa
Verder niks dan goeie berichten. Zoon mag tegenwoordig fitnessen in de oefenzaal, dat vindt ie helemaal geweldig. En vandaag heeft hij lekker staan te kokkerellen, met zus en haar vriendin. Ze hebben bergen koekjes en miniworstenbroodjes gebakken, maar het meeste is al weer op . En nu zit ie lekker te wii-en met papa
zaterdag 16 mei 2015 om 20:23
quote:Wollstonecraft2 schreef op 16 mei 2015 @ 20:16:
LV ik ga voor jullie duimen. Aan welke voorwaarden moet je zoon voldoen om naar huis te kunnen?Fatsoenlijk lopen en de wond achterop zijn been moet helemaal dicht zijn. We stoken hem nu dus op om heel netjes te lopen (niet sloffen en niet marcheren ) , en qua wond: die is nu dicht op drie hele kleine plekjes na, en die plekjes worden ook al steeds droger. En daarbij, ik heb die wondzorg eens een paar keer afgekeken en dat kan ik ook, zo'n heksentoer is dat echt niet meer. Dus ik kan ook altijd nog het aanbod in de strijd werpen om de laatste loodjes zelf op me te nemen.
LV ik ga voor jullie duimen. Aan welke voorwaarden moet je zoon voldoen om naar huis te kunnen?Fatsoenlijk lopen en de wond achterop zijn been moet helemaal dicht zijn. We stoken hem nu dus op om heel netjes te lopen (niet sloffen en niet marcheren ) , en qua wond: die is nu dicht op drie hele kleine plekjes na, en die plekjes worden ook al steeds droger. En daarbij, ik heb die wondzorg eens een paar keer afgekeken en dat kan ik ook, zo'n heksentoer is dat echt niet meer. Dus ik kan ook altijd nog het aanbod in de strijd werpen om de laatste loodjes zelf op me te nemen.
zaterdag 16 mei 2015 om 20:38
quote:spoekeltje schreef op 16 mei 2015 @ 20:34:
Ik heb het misschien niet helemaal goed bijgehouden met lezen, maar het klinkt allemaal erg voorspoedig. Wat fijn als hij weer naar huis zou mogen donderdag, ik duim vast voor jullie!Bedankt, en de anderen ook! Voor dochter zal het ook fijn zijn, want die is toch maar mooi al bijna twee maanden uit logeren, het arme kind. Ik begin al stiekem plannen te maken voor WELKOM THUIS borden boven de deur, en zo . Oh ja, en weet iemand hoe je aan een rolstoel komt voor thuis? De eerste tijd zal zoon die nog wel nodig hebben voor de langere afstanden zeg maar.
Ik heb het misschien niet helemaal goed bijgehouden met lezen, maar het klinkt allemaal erg voorspoedig. Wat fijn als hij weer naar huis zou mogen donderdag, ik duim vast voor jullie!Bedankt, en de anderen ook! Voor dochter zal het ook fijn zijn, want die is toch maar mooi al bijna twee maanden uit logeren, het arme kind. Ik begin al stiekem plannen te maken voor WELKOM THUIS borden boven de deur, en zo . Oh ja, en weet iemand hoe je aan een rolstoel komt voor thuis? De eerste tijd zal zoon die nog wel nodig hebben voor de langere afstanden zeg maar.
zaterdag 16 mei 2015 om 20:39
quote:Lady-Voldemort schreef op 16 mei 2015 @ 20:38:
[...]
Bedankt, en de anderen ook! Voor dochter zal het ook fijn zijn, want die is toch maar mooi al bijna twee maanden uit logeren, het arme kind. Ik begin al stiekem plannen te maken voor WELKOM THUIS borden boven de deur, en zo . Oh ja, en weet iemand hoe je aan een rolstoel komt voor thuis? De eerste tijd zal zoon die nog wel nodig hebben voor de langere afstanden zeg maar.
Goede berichten, Lady!
Bel even met je verzekering. Zij hebben vaak contracten met lokale aanbieders van leenspul.
[...]
Bedankt, en de anderen ook! Voor dochter zal het ook fijn zijn, want die is toch maar mooi al bijna twee maanden uit logeren, het arme kind. Ik begin al stiekem plannen te maken voor WELKOM THUIS borden boven de deur, en zo . Oh ja, en weet iemand hoe je aan een rolstoel komt voor thuis? De eerste tijd zal zoon die nog wel nodig hebben voor de langere afstanden zeg maar.
Goede berichten, Lady!
Bel even met je verzekering. Zij hebben vaak contracten met lokale aanbieders van leenspul.
zaterdag 16 mei 2015 om 20:45
zondag 17 mei 2015 om 21:58
Groetjes terug van zoon
Het wordt heel spannend nu: meerdere verpleegkundigen zien al geen beletsels meer voor een ontslag uit klinische opname, en aan ons de schone taak te inventariseren wat daarvoor nodig is. Nou, dat is makkelijk: een rolstoel, verbandmiddelen voor de wondzorg, een recept voor melatonine want die heeft ie toch echt wel nodig, en psychologische hulp. Dat laatste omdat zoon er toch meer mee blijkt te zitten dan zich eerst liet aanzien, en dan niet eens zozeer met het ongeluk zelf als wel met de gevolgen voor zichzelf en voor anderen. Voorlopig lijken we het zelf wel af te kunnen, want vooral ik barst van het geduld en wil al zijn vragen wel tien keer beantwoorden als het moet, maar het kan natuurlijk wezen dat er op termijn toch professionele hulp nodig is.
Oh ja, en als er nog iemand een ouwe WII (als die al bestaan hoor, geen idee) te koop heeft voor een zacht prijsje, dan graag. We zullen er dan ook een WII-bestendige TV bij moeten kopen en dat wil nog wel lukken, maar een nieuwe WII wordt hem even niet. En ik denk toch echt dat er eentje moet komen, want buiten spelen zit er voor zoon voorlopig niet in en hier in het RMD heb ik gemerkt dat hij in die WII echt heel veel energie kwijt kan, terwijl hij wel gewoon meteen op de bank neer kan ploffen als hij moe wordt.
Het wordt heel spannend nu: meerdere verpleegkundigen zien al geen beletsels meer voor een ontslag uit klinische opname, en aan ons de schone taak te inventariseren wat daarvoor nodig is. Nou, dat is makkelijk: een rolstoel, verbandmiddelen voor de wondzorg, een recept voor melatonine want die heeft ie toch echt wel nodig, en psychologische hulp. Dat laatste omdat zoon er toch meer mee blijkt te zitten dan zich eerst liet aanzien, en dan niet eens zozeer met het ongeluk zelf als wel met de gevolgen voor zichzelf en voor anderen. Voorlopig lijken we het zelf wel af te kunnen, want vooral ik barst van het geduld en wil al zijn vragen wel tien keer beantwoorden als het moet, maar het kan natuurlijk wezen dat er op termijn toch professionele hulp nodig is.
Oh ja, en als er nog iemand een ouwe WII (als die al bestaan hoor, geen idee) te koop heeft voor een zacht prijsje, dan graag. We zullen er dan ook een WII-bestendige TV bij moeten kopen en dat wil nog wel lukken, maar een nieuwe WII wordt hem even niet. En ik denk toch echt dat er eentje moet komen, want buiten spelen zit er voor zoon voorlopig niet in en hier in het RMD heb ik gemerkt dat hij in die WII echt heel veel energie kwijt kan, terwijl hij wel gewoon meteen op de bank neer kan ploffen als hij moe wordt.
zondag 17 mei 2015 om 22:15
zondag 17 mei 2015 om 23:54
