Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zondag 24 mei 2015 om 23:03
Nou ja, het was maar op proef hoor, we zijn intussen alweer in Arnhem. Maar het ging geweldig! Poes is naar behoren geaaid en verwend, zoon heeft lekker buiten gespeeld, gewandeld en gegamed, en de wondverzorging liep van een leien dakkie. Enige minpuntje was de schaar: verband moet je niet proberen door te knippen met een keukenschaar die zo bot is als de kont van Sinterklaas. Conclusie van dit experiment: zoon kan prima naar huis, als we maar een nieuwe verbandschaar kopen .
En zus was zoooo lief. Ze had een Welkom Thuis-cadeautje gekocht, en is ook beneden gaan slapen om zoon gezelschap te houden. Was wel fijn voor papa en mij, want wij konden eindelijk eens uitslapen. Ik werd om half elf wakker .
Lopen ging ook prima. Ik had eigenlijk verwacht dat hij de wandeling naar het station vanmiddag nog niet zou redden, maar hij deed het op zijn slofjes. Terwijl hij vanmiddag met papa toch ook al flink gewandeld had. Ik zie er nog van komen dat die rolstoel die we besteld hebben over twee weken weer opgehaald kan worden .
Overmorgen moet ik weer werken, en dan blijf ik verder thuis. Kan ik huishoudsgewijs nog wat puntjes op de i zetten, want na twee maanden afwezigheid is er wel wat achterstallig onderhoud al heeft dochter de boel de laatste weken opmerkelijk goed bijgehouden. Man blijft wel in Arnhem, om zoon gezelschap te houden. En donderdag zeggen we hier de kamer op en komt zoon definitief naar huis, joechei!
En zus was zoooo lief. Ze had een Welkom Thuis-cadeautje gekocht, en is ook beneden gaan slapen om zoon gezelschap te houden. Was wel fijn voor papa en mij, want wij konden eindelijk eens uitslapen. Ik werd om half elf wakker .
Lopen ging ook prima. Ik had eigenlijk verwacht dat hij de wandeling naar het station vanmiddag nog niet zou redden, maar hij deed het op zijn slofjes. Terwijl hij vanmiddag met papa toch ook al flink gewandeld had. Ik zie er nog van komen dat die rolstoel die we besteld hebben over twee weken weer opgehaald kan worden .
Overmorgen moet ik weer werken, en dan blijf ik verder thuis. Kan ik huishoudsgewijs nog wat puntjes op de i zetten, want na twee maanden afwezigheid is er wel wat achterstallig onderhoud al heeft dochter de boel de laatste weken opmerkelijk goed bijgehouden. Man blijft wel in Arnhem, om zoon gezelschap te houden. En donderdag zeggen we hier de kamer op en komt zoon definitief naar huis, joechei!
zondag 24 mei 2015 om 23:13
zondag 24 mei 2015 om 23:24
Zus is 14. Een echte strontpuber, maar dan wel een strontpuber met het hart op de juiste plaats . En ze heeft het inderdaad ook niet gemakkelijk gehad. Ik geef het je te doen: ineens twee maanden ergens anders moeten wonen(doordeweeks dan) en al je zaakjes zelf moeten regelen. En dan ook nog eens twee ouders die het, zeker in het begin, alleen maar kunnen hebben over je broertje. Maar als ik haar dan vroeg hoe ze dat zelf allemaal beleefde haalde ze haar schouders zeer puberachtig op ende sprak: "logisch he, het is even niet anders". En voor haar broertje is ze er altijd. Zelfs in het ziekenhuis al: een keer is het voorgekomen dat man en ik allebei een paar uur weg moesten en toen heeft zij er al die tijd gezeten. Mocht eigenlijk niet, maar omdat zij zo'n verstandig meisje was maakten ze een uitzondering . Nee echt hoor, soms zou je haar achter het behang plakken maar het is een schat, en ik ben apetrots op haar.
zondag 24 mei 2015 om 23:30
quote:Lady-Voldemort schreef op 24 mei 2015 @ 23:24:
Zus is 14. Een echte strontpuber, maar dan wel een strontpuber met het hart op de juiste plaats . En ze heeft het inderdaad ook niet gemakkelijk gehad. Ik geef het je te doen: ineens twee maanden ergens anders moeten wonen(doordeweeks dan) en al je zaakjes zelf moeten regelen. En dan ook nog eens twee ouders die het, zeker in het begin, alleen maar kunnen hebben over je broertje. Maar als ik haar dan vroeg hoe ze dat zelf allemaal beleefde haalde ze haar schouders zeer puberachtig op ende sprak: "logisch he, het is even niet anders". En voor haar broertje is ze er altijd. Zelfs in het ziekenhuis al: een keer is het voorgekomen dat man en ik allebei een paar uur weg moesten en toen heeft zij er al die tijd gezeten. Mocht eigenlijk niet, maar omdat zij zo'n verstandig meisje was maakten ze een uitzondering . Nee echt hoor, soms zou je haar achter het behang plakken maar het is een schat, en ik ben apetrots op haar.Hier een stille meelezer: wat schrijf je toch heerlijk over allebei je kinderen, je klinkt echt als een ontzettend leuke en lieve moeder. Geen wonder dat het zulke supertieners zijn Blij voor jullie dat zoon weer thuis is en het nu langzamerhand allemaal achter te rug lijkt te zijn.
Zus is 14. Een echte strontpuber, maar dan wel een strontpuber met het hart op de juiste plaats . En ze heeft het inderdaad ook niet gemakkelijk gehad. Ik geef het je te doen: ineens twee maanden ergens anders moeten wonen(doordeweeks dan) en al je zaakjes zelf moeten regelen. En dan ook nog eens twee ouders die het, zeker in het begin, alleen maar kunnen hebben over je broertje. Maar als ik haar dan vroeg hoe ze dat zelf allemaal beleefde haalde ze haar schouders zeer puberachtig op ende sprak: "logisch he, het is even niet anders". En voor haar broertje is ze er altijd. Zelfs in het ziekenhuis al: een keer is het voorgekomen dat man en ik allebei een paar uur weg moesten en toen heeft zij er al die tijd gezeten. Mocht eigenlijk niet, maar omdat zij zo'n verstandig meisje was maakten ze een uitzondering . Nee echt hoor, soms zou je haar achter het behang plakken maar het is een schat, en ik ben apetrots op haar.Hier een stille meelezer: wat schrijf je toch heerlijk over allebei je kinderen, je klinkt echt als een ontzettend leuke en lieve moeder. Geen wonder dat het zulke supertieners zijn Blij voor jullie dat zoon weer thuis is en het nu langzamerhand allemaal achter te rug lijkt te zijn.
zondag 24 mei 2015 om 23:33
quote:Lady-Voldemort schreef op 24 mei 2015 @ 23:24:
Zus is 14. Een echte strontpuber, maar dan wel een strontpuber met het hart op de juiste plaats . En ze heeft het inderdaad ook niet gemakkelijk gehad. Ik geef het je te doen: ineens twee maanden ergens anders moeten wonen(doordeweeks dan) en al je zaakjes zelf moeten regelen. En dan ook nog eens twee ouders die het, zeker in het begin, alleen maar kunnen hebben over je broertje. Maar als ik haar dan vroeg hoe ze dat zelf allemaal beleefde haalde ze haar schouders zeer puberachtig op ende sprak: "logisch he, het is even niet anders". En voor haar broertje is ze er altijd. Zelfs in het ziekenhuis al: een keer is het voorgekomen dat man en ik allebei een paar uur weg moesten en toen heeft zij er al die tijd gezeten. Mocht eigenlijk niet, maar omdat zij zo'n verstandig meisje was maakten ze een uitzondering . Nee echt hoor, soms zou je haar achter het behang plakken maar het is een schat, en ik ben apetrots op haar.Wat schrijf je dit lief, krijg zowaar vochtige ogen. Geef haar maar een dikke knuffel
Zus is 14. Een echte strontpuber, maar dan wel een strontpuber met het hart op de juiste plaats . En ze heeft het inderdaad ook niet gemakkelijk gehad. Ik geef het je te doen: ineens twee maanden ergens anders moeten wonen(doordeweeks dan) en al je zaakjes zelf moeten regelen. En dan ook nog eens twee ouders die het, zeker in het begin, alleen maar kunnen hebben over je broertje. Maar als ik haar dan vroeg hoe ze dat zelf allemaal beleefde haalde ze haar schouders zeer puberachtig op ende sprak: "logisch he, het is even niet anders". En voor haar broertje is ze er altijd. Zelfs in het ziekenhuis al: een keer is het voorgekomen dat man en ik allebei een paar uur weg moesten en toen heeft zij er al die tijd gezeten. Mocht eigenlijk niet, maar omdat zij zo'n verstandig meisje was maakten ze een uitzondering . Nee echt hoor, soms zou je haar achter het behang plakken maar het is een schat, en ik ben apetrots op haar.Wat schrijf je dit lief, krijg zowaar vochtige ogen. Geef haar maar een dikke knuffel
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
zondag 24 mei 2015 om 23:33
quote:soundofsunshine schreef op 24 mei 2015 @ 23:30:
[...]
Hier een stille meelezer: wat schrijf je toch heerlijk over allebei je kinderen, je klinkt echt als een ontzettend leuke en lieve moeder. Geen wonder dat het zulke supertieners zijn Blij voor jullie dat zoon weer thuis is en het nu langzamerhand allemaal achter te rug lijkt te zijn.Nou, dat zijn ze niet altijd met je eens hoor .
[...]
Hier een stille meelezer: wat schrijf je toch heerlijk over allebei je kinderen, je klinkt echt als een ontzettend leuke en lieve moeder. Geen wonder dat het zulke supertieners zijn Blij voor jullie dat zoon weer thuis is en het nu langzamerhand allemaal achter te rug lijkt te zijn.Nou, dat zijn ze niet altijd met je eens hoor .
zondag 24 mei 2015 om 23:34
Trots zou ik ook zijn, zo onzelfzuchtig op haar veertiende, dat doen veel volwassenen haar niet na. Waarschijnlijk haalt ze straks weer dubbel en dwars haar puberstreken weer uit de kast. Maar goed je hebt nu goed gezien wat een leuk mens erin zit
En zoon is een onwijs sterk en positief joch. Je zou er compleet van naast je schoenen gaan lopen.
En zoon is een onwijs sterk en positief joch. Je zou er compleet van naast je schoenen gaan lopen.
Iemand een blokje kaas bij de mosterd?
zondag 24 mei 2015 om 23:36
vrijdag 29 mei 2015 om 01:29
