hardheid een struikelblok?
maandag 1 juni 2015 om 13:48
Enige tijd geleden moest ik voor mijn werk een assessment doen. Prima, geen probleem, doen we.
De uitslag van dit assessment kreeg ik via de mail van een onafhankelijke psycholoog. Het assessment was gericht op meerdere vlakken; deels kennis en niveau en de rest op persoonlijkheid.
Je kan een assessment uiteindelijk niet fout doen natuurlijk. Het is een weergave van wie je bent op een bepaald moment in je leven.
Het enige dat door mijn werkgever nogal als een struikelblok gezien wordt is mijn hardheid. Daar waar ik jaren geleden hoog scoorde op empathie, is dat nu tot een minimum beperkt en daarbij blijkt uit dat ik niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn omgeving keihard blijk te zijn. Naar mezelf toe wist ik dat natuurlijk wel, ik ben van het motto, niet piepen maar doorgaan, en als je valt moet je opstaan. Waar dit door komt kan ik ook nog wel thuis brengen, ik heb de afgelopen jaren een behoorlijke rugzak aan shit opgebouwd. Een miskraam, verlies van beide ouders op jonge leeftijd ( beiden 56 jaar), gezondheidsissues, maar ook zeer heftige dingen uit mijn verleden die mij dusdanig beschadigd hebben dat ik altijd bang ben om gekwetst te worden. Daardoor laat ik mensen dus niet dichterbij komen dan zakelijk gezien nodig is.
Voor mij is het een beschermingsfactor. Niet laten zien dat je breekbaar bent, dan neemt de buitenwereld wat afstand en kan je ook niet gekwetst worden ( uiteraard is dat ook een utopie, kwetsen doe je uiteindelijk jezelf aan).
Mijn hardheid naar anderen toe zou zich (volgens het assessment) voornamelijk manifesteren in directheid en scherpzinnig zijn op anderen. Ik schijn daar in voorbij te gaan aan het gevoel van anderen.
Ik zie bovengenoemde als een persoonlijke eigenschap. Het is wellicht niet de meest mooie eigenschap, maar gedurende de jaren ben ik blijkbaar door mijn leven zo gevormd.
Mijn werkgever wil echter dat ik er iets mee ga doen. De scherpe randjes "moeten" eraf. Dit in het kader van zelfontwikkeling.
Hierbij sturen ze dan ook aan op een coach die me daarin gaat begeleiden. Wel een professional, maar geen psycholoog.
Nu dan de concrete vraag ( sorry, nogal een lange inleiding): is een basis hardheid ( voornamelijk uit zelfbescherming) nou echt zo vervelend? En zijn er mensen die zichzelf hierin herkennen en ondervinden die daar dan ook hinder van?
Ik ben hier zeer benieuwd naar omdat ik ergens vind dat mijn werkgever van mij vraagt of ik mijn persoonlijkheid wil aanpassen. En anderzijds ben ik momenteel zelf ook wel aan het kijken naar mogelijkheden om mijn verleden te gaan verwerken, het verdriet om mijn ouders eens los te laten om weer wat lucht te krijgen.
De uitslag van dit assessment kreeg ik via de mail van een onafhankelijke psycholoog. Het assessment was gericht op meerdere vlakken; deels kennis en niveau en de rest op persoonlijkheid.
Je kan een assessment uiteindelijk niet fout doen natuurlijk. Het is een weergave van wie je bent op een bepaald moment in je leven.
Het enige dat door mijn werkgever nogal als een struikelblok gezien wordt is mijn hardheid. Daar waar ik jaren geleden hoog scoorde op empathie, is dat nu tot een minimum beperkt en daarbij blijkt uit dat ik niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn omgeving keihard blijk te zijn. Naar mezelf toe wist ik dat natuurlijk wel, ik ben van het motto, niet piepen maar doorgaan, en als je valt moet je opstaan. Waar dit door komt kan ik ook nog wel thuis brengen, ik heb de afgelopen jaren een behoorlijke rugzak aan shit opgebouwd. Een miskraam, verlies van beide ouders op jonge leeftijd ( beiden 56 jaar), gezondheidsissues, maar ook zeer heftige dingen uit mijn verleden die mij dusdanig beschadigd hebben dat ik altijd bang ben om gekwetst te worden. Daardoor laat ik mensen dus niet dichterbij komen dan zakelijk gezien nodig is.
Voor mij is het een beschermingsfactor. Niet laten zien dat je breekbaar bent, dan neemt de buitenwereld wat afstand en kan je ook niet gekwetst worden ( uiteraard is dat ook een utopie, kwetsen doe je uiteindelijk jezelf aan).
Mijn hardheid naar anderen toe zou zich (volgens het assessment) voornamelijk manifesteren in directheid en scherpzinnig zijn op anderen. Ik schijn daar in voorbij te gaan aan het gevoel van anderen.
Ik zie bovengenoemde als een persoonlijke eigenschap. Het is wellicht niet de meest mooie eigenschap, maar gedurende de jaren ben ik blijkbaar door mijn leven zo gevormd.
Mijn werkgever wil echter dat ik er iets mee ga doen. De scherpe randjes "moeten" eraf. Dit in het kader van zelfontwikkeling.
Hierbij sturen ze dan ook aan op een coach die me daarin gaat begeleiden. Wel een professional, maar geen psycholoog.
Nu dan de concrete vraag ( sorry, nogal een lange inleiding): is een basis hardheid ( voornamelijk uit zelfbescherming) nou echt zo vervelend? En zijn er mensen die zichzelf hierin herkennen en ondervinden die daar dan ook hinder van?
Ik ben hier zeer benieuwd naar omdat ik ergens vind dat mijn werkgever van mij vraagt of ik mijn persoonlijkheid wil aanpassen. En anderzijds ben ik momenteel zelf ook wel aan het kijken naar mogelijkheden om mijn verleden te gaan verwerken, het verdriet om mijn ouders eens los te laten om weer wat lucht te krijgen.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 1 juni 2015 om 14:17
Ik had het ook en ik liep daar op een gegeven moment zelf tegenaan. Ik heb een aantal jaar geleden een traject gestraft met een psycholoog, en daarna ( nog steeds af en toe een kort traject) met coaches waar dit weleens aan de orde komt.
Ik merk aan mezelf dat ik voor mezlef en voor anderen veel meer begrip kan opbrengen. Ik doe zelfs werk wat ik voorheen niet voor mogelijk had gehouden en ik nu met zoveel plezier en energie doe ( ik werk in een hospice)
Het heeft mij veel gebracht. Zowel voor mezlef als voor hoe mijn omgeving mij ervaart. Ik doe af en toe trajecten als ik ze aangeboden krijg en die grijp ik met beide handen aan. Ik vind het een feest om me op dat vlak te blijven ontwikkelen. Ik zeg doen!
Ik merk aan mezelf dat ik voor mezlef en voor anderen veel meer begrip kan opbrengen. Ik doe zelfs werk wat ik voorheen niet voor mogelijk had gehouden en ik nu met zoveel plezier en energie doe ( ik werk in een hospice)
Het heeft mij veel gebracht. Zowel voor mezlef als voor hoe mijn omgeving mij ervaart. Ik doe af en toe trajecten als ik ze aangeboden krijg en die grijp ik met beide handen aan. Ik vind het een feest om me op dat vlak te blijven ontwikkelen. Ik zeg doen!
maandag 1 juni 2015 om 14:23
quote:liara schreef op 01 juni 2015 @ 14:20:
Ik vond het nou juist altijd een verademing als je eens een collega had die gewoon zei wat hij bedoelde. Gewoon direct en zonder gemuts. Maar dat is blijkbaar niet een goede eigenschap? Of gaat je hardheid verder dan dat?Directheid vind ik ook een prettige eigenschap, maar is imho wel iets anders.
Ik vond het nou juist altijd een verademing als je eens een collega had die gewoon zei wat hij bedoelde. Gewoon direct en zonder gemuts. Maar dat is blijkbaar niet een goede eigenschap? Of gaat je hardheid verder dan dat?Directheid vind ik ook een prettige eigenschap, maar is imho wel iets anders.
maandag 1 juni 2015 om 14:23
quote:liara schreef op 01 juni 2015 @ 14:20:
Ik vond het nou juist altijd een verademing als je eens een collega had die gewoon zei wat hij bedoelde. Gewoon direct en zonder gemuts. Maar dat is blijkbaar niet een goede eigenschap? Of gaat je hardheid verder dan dat?naar mezelf toe gaat mijn hardheid verder dan dat. Maar naar een ander toe niet. Ik kan direct zijn, zal mijn mening niet onder stoelen of banken steken maar zal dat altijd met respect naar een ander doen.
Ik vond het nou juist altijd een verademing als je eens een collega had die gewoon zei wat hij bedoelde. Gewoon direct en zonder gemuts. Maar dat is blijkbaar niet een goede eigenschap? Of gaat je hardheid verder dan dat?naar mezelf toe gaat mijn hardheid verder dan dat. Maar naar een ander toe niet. Ik kan direct zijn, zal mijn mening niet onder stoelen of banken steken maar zal dat altijd met respect naar een ander doen.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 1 juni 2015 om 14:25
quote:biol schreef op 01 juni 2015 @ 14:14:
[...]
Dit idd. het idee is gerezen dat de mensen zich moeten ontwikkelen. Als het niet meer op opleidingsniveau kan ( werkgerelateerd) dan maar op het coachingsvlak.
Mag ik zeggen dat ik dat als werknemer heel erg zo waarderen. Het feit dat je werkgever zoveel voor je wilt investeren.
Je wordt serieus genomen en gewaardeerd. Weer een nieuwe uitdaging.
[...]
Dit idd. het idee is gerezen dat de mensen zich moeten ontwikkelen. Als het niet meer op opleidingsniveau kan ( werkgerelateerd) dan maar op het coachingsvlak.
Mag ik zeggen dat ik dat als werknemer heel erg zo waarderen. Het feit dat je werkgever zoveel voor je wilt investeren.
Je wordt serieus genomen en gewaardeerd. Weer een nieuwe uitdaging.
maandag 1 juni 2015 om 14:25
quote:whopper schreef op 01 juni 2015 @ 14:19:
Overigens ben ik het niet eens met je dat je hardheid een deel van je persoonlijkheid is. Het is een schil. En die kun je pellen als je dat zou willen en als je daarvoor open zou staan. Sta je er niet voor open dan heeft een coachingstraject weinig zin.
ik heb idd al eerder in de berichten aangegeven dat dat zomaar zou kunnen, dat ik mezelf eigen heb gemaakt.
Ik heb overigens wel aangegeven er voor open te staan. Heb er ook met de "inhouse" coach over gesproken en we hebben volgende week een afspraak om eens te kijken waar we elkaar daar in kunnen vinden.
Dit topic is daar ook een onderdeel van, juist omdat het me aan het denken heeft gezet.
Overigens ben ik het niet eens met je dat je hardheid een deel van je persoonlijkheid is. Het is een schil. En die kun je pellen als je dat zou willen en als je daarvoor open zou staan. Sta je er niet voor open dan heeft een coachingstraject weinig zin.
ik heb idd al eerder in de berichten aangegeven dat dat zomaar zou kunnen, dat ik mezelf eigen heb gemaakt.
Ik heb overigens wel aangegeven er voor open te staan. Heb er ook met de "inhouse" coach over gesproken en we hebben volgende week een afspraak om eens te kijken waar we elkaar daar in kunnen vinden.
Dit topic is daar ook een onderdeel van, juist omdat het me aan het denken heeft gezet.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 1 juni 2015 om 14:28
quote:mara2 schreef op 01 juni 2015 @ 14:25:
[...]
Mag ik zeggen dat ik dat als werknemer heel erg zo waarderen. Het feit dat je werkgever zoveel voor je wilt investeren.
Je wordt serieus genomen en gewaardeerd. Weer een nieuwe uitdaging.Eens! ik waardeer dat ook.
[...]
Mag ik zeggen dat ik dat als werknemer heel erg zo waarderen. Het feit dat je werkgever zoveel voor je wilt investeren.
Je wordt serieus genomen en gewaardeerd. Weer een nieuwe uitdaging.Eens! ik waardeer dat ook.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 1 juni 2015 om 14:30
maandag 1 juni 2015 om 14:32
quote:sabbaticalmeds schreef op 01 juni 2015 @ 14:30:
[...]
waarom wil je graag je mening geven?als hij gevraagd wordt geef ik hem, ik ga natuurlijk niet tegen een ieder die ik zie mijn mening geven. Dat zal een raar verhaal worden.
[...]
waarom wil je graag je mening geven?als hij gevraagd wordt geef ik hem, ik ga natuurlijk niet tegen een ieder die ik zie mijn mening geven. Dat zal een raar verhaal worden.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
maandag 1 juni 2015 om 14:52
Sluit mij aan bij de eerste post van Gravinnetje.
Ik kom direct en duidelijk over. Ik kwets niemand maar zeg in 1 zin wat ik bedoel. Dat is voor veel mensen hard. Op mijn werk heb ik daar gelukkig geen last van en/of problemen mee. En ervaren mijn collega's mij als héél scherp uit de hoek komend en kunnen dat wel waarderen.
Maar ik ben me er wel bewust van in gesprekken ergens anders. Bijvoorbeeld op school met de ib-er van mijn dochter. Ik geef ook altijd aan dat ik wel no nonsense ben en dat graag ook terug verwacht. Geen gedraai om de feiten, kom to the point. Werkt prima!
Ik kom direct en duidelijk over. Ik kwets niemand maar zeg in 1 zin wat ik bedoel. Dat is voor veel mensen hard. Op mijn werk heb ik daar gelukkig geen last van en/of problemen mee. En ervaren mijn collega's mij als héél scherp uit de hoek komend en kunnen dat wel waarderen.
Maar ik ben me er wel bewust van in gesprekken ergens anders. Bijvoorbeeld op school met de ib-er van mijn dochter. Ik geef ook altijd aan dat ik wel no nonsense ben en dat graag ook terug verwacht. Geen gedraai om de feiten, kom to the point. Werkt prima!
maandag 1 juni 2015 om 14:57
quote:pocketsize schreef op 01 juni 2015 @ 14:51:
[...]
ben je puur nieuwsgierig, of zie je je mening geven als iets negatiefs?Het eerste, met betrekking tot het tweede vind ik het geven van een mening lang niet altijd zinvol. Je zou goed moeten nadenken waarom je je mening geeft. Vaak is het om een verandering op gang te brengen maar dat werkt alleen wanneer anderen jouw mening delen en zelf hinder ondervinden van het ongewenste gedrag (of situatie). Aan de andere kant is "een mening" niet meer dan "een mening". Het is een persoonlijke visie op iets. Niet meer.
[...]
ben je puur nieuwsgierig, of zie je je mening geven als iets negatiefs?Het eerste, met betrekking tot het tweede vind ik het geven van een mening lang niet altijd zinvol. Je zou goed moeten nadenken waarom je je mening geeft. Vaak is het om een verandering op gang te brengen maar dat werkt alleen wanneer anderen jouw mening delen en zelf hinder ondervinden van het ongewenste gedrag (of situatie). Aan de andere kant is "een mening" niet meer dan "een mening". Het is een persoonlijke visie op iets. Niet meer.
maandag 1 juni 2015 om 14:57
maandag 1 juni 2015 om 15:07
quote:sabbaticalmeds schreef op 01 juni 2015 @ 14:57:
[...]
Het eerste, met betrekking tot het tweede vind ik het geven van een mening lang niet altijd zinvol. Je zou goed moeten nadenken waarom je je mening geeft. Vaak is het om een verandering op gang te brengen maar dat werkt alleen wanneer anderen jouw mening delen en zelf hinder ondervinden van het ongewenste gedrag (of situatie). Aan de andere kant is "een mening" niet meer dan "een mening". Het is een persoonlijke visie op iets. Niet meer.
Ach, ik vind juist dat veel mensen te weinig hun mening durven te geven, soms is een mening van iemand anders nodig om tot nieuwe inzichten te komen. Die hoeven heus niet tot veranderingen te leiden, maar je bewust zijn van meer 'invalshoeken' is vaak een groot voordeel.
Een mening is inderdaad een persoonlijke visie maar het wordt vaak opgevat als kritiek, of juist een aanmaning om gedrag te veranderen. Dat is het volgens mij niet
Stel, ik geef mijn mening over het feit dat een collega al haar zakelijke contacten tutoyeert. Ik vind dat te amicaal. Collega vindt mij juist wat te afstandelijk. Ondanks dat we beide niets hoeven te veranderen (ik blijf gewoon een u-zegger), zijn we ons wel bewuster van een ander perspectief. Wanneer mijn collega een keer een deksel op haar neus krijgt, kan ze zich misschien afvragen of dit komt doordat ze te amicaal deed. Wanneer ik afgewezen wordt, en de klant kiest daarna voor een jong en hip kantoor, kan ik me afvragen of ik misschien toch wat te zakelijk was. De gedragsverandering die daar mogelijk uit voort komt, komt door voorscheidend inzicht, en niet perse vanuit de mening.
[...]
Het eerste, met betrekking tot het tweede vind ik het geven van een mening lang niet altijd zinvol. Je zou goed moeten nadenken waarom je je mening geeft. Vaak is het om een verandering op gang te brengen maar dat werkt alleen wanneer anderen jouw mening delen en zelf hinder ondervinden van het ongewenste gedrag (of situatie). Aan de andere kant is "een mening" niet meer dan "een mening". Het is een persoonlijke visie op iets. Niet meer.
Ach, ik vind juist dat veel mensen te weinig hun mening durven te geven, soms is een mening van iemand anders nodig om tot nieuwe inzichten te komen. Die hoeven heus niet tot veranderingen te leiden, maar je bewust zijn van meer 'invalshoeken' is vaak een groot voordeel.
Een mening is inderdaad een persoonlijke visie maar het wordt vaak opgevat als kritiek, of juist een aanmaning om gedrag te veranderen. Dat is het volgens mij niet
Stel, ik geef mijn mening over het feit dat een collega al haar zakelijke contacten tutoyeert. Ik vind dat te amicaal. Collega vindt mij juist wat te afstandelijk. Ondanks dat we beide niets hoeven te veranderen (ik blijf gewoon een u-zegger), zijn we ons wel bewuster van een ander perspectief. Wanneer mijn collega een keer een deksel op haar neus krijgt, kan ze zich misschien afvragen of dit komt doordat ze te amicaal deed. Wanneer ik afgewezen wordt, en de klant kiest daarna voor een jong en hip kantoor, kan ik me afvragen of ik misschien toch wat te zakelijk was. De gedragsverandering die daar mogelijk uit voort komt, komt door voorscheidend inzicht, en niet perse vanuit de mening.
maandag 1 juni 2015 om 15:09
quote:Nu dan de concrete vraag ( sorry, nogal een lange inleiding): is een basis hardheid ( voornamelijk uit zelfbescherming) nou echt zo vervelend? En zijn er mensen die zichzelf hierin herkennen en ondervinden die daar dan ook hinder van?Ja, hardheid uit zelfbescherming is vervelend. Waarom? Als je jezelf moet beschermen, kijk je met een minder open blik. Heb je sneller je oordeel klaar, ben je minder nieuwsgierig, je laat je niet raken, kortom: je krijgt minder informatie binnen op basis waarvan je dan dat (harde) oordeel vestigt. Het is niet alleen voor anderen vervelend, maar ook voor jezelf. Er gaat best wat energie zitten in het in stand houden van die zelfbescherming.
maandag 1 juni 2015 om 15:14
quote:pocketsize schreef op 01 juni 2015 @ 15:07:
[...]
Ach, ik vind juist dat veel mensen te weinig hun mening durven te geven, soms is een mening van iemand anders nodig om tot nieuwe inzichten te komen. Die hoeven heus niet tot veranderingen te leiden, maar je bewust zijn van meer 'invalshoeken' is vaak een groot voordeel.
Een mening is inderdaad een persoonlijke visie maar het wordt vaak opgevat als kritiek, of juist een aanmaning om gedrag te veranderen. Dat is het volgens mij niet
Stel, ik geef mijn mening over het feit dat een collega al haar zakelijke contacten tutoyeert. Ik vind dat te amicaal. Collega vindt mij juist wat te afstandelijk. Ondanks dat we beide niets hoeven te veranderen (ik blijf gewoon een u-zegger), zijn we ons wel bewuster van een ander perspectief. Wanneer mijn collega een keer een deksel op haar neus krijgt, kan ze zich misschien afvragen of dit komt doordat ze te amicaal deed. Wanneer ik afgewezen wordt, en de klant kiest daarna voor een jong en hip kantoor, kan ik me afvragen of ik misschien toch wat te zakelijk was. De gedragsverandering die daar mogelijk uit voort komt, komt door voorscheidend inzicht, en niet perse vanuit de mening.Ik begrijp niet wat je dit oplevert. Je vindt je collega te amicaal. Nou en? Dat is jouw mening. Je collega is je collega. Dat zij haar klanten tutoyeert is haar zaak zolang het geen bedrijfspolicy is.
[...]
Ach, ik vind juist dat veel mensen te weinig hun mening durven te geven, soms is een mening van iemand anders nodig om tot nieuwe inzichten te komen. Die hoeven heus niet tot veranderingen te leiden, maar je bewust zijn van meer 'invalshoeken' is vaak een groot voordeel.
Een mening is inderdaad een persoonlijke visie maar het wordt vaak opgevat als kritiek, of juist een aanmaning om gedrag te veranderen. Dat is het volgens mij niet
Stel, ik geef mijn mening over het feit dat een collega al haar zakelijke contacten tutoyeert. Ik vind dat te amicaal. Collega vindt mij juist wat te afstandelijk. Ondanks dat we beide niets hoeven te veranderen (ik blijf gewoon een u-zegger), zijn we ons wel bewuster van een ander perspectief. Wanneer mijn collega een keer een deksel op haar neus krijgt, kan ze zich misschien afvragen of dit komt doordat ze te amicaal deed. Wanneer ik afgewezen wordt, en de klant kiest daarna voor een jong en hip kantoor, kan ik me afvragen of ik misschien toch wat te zakelijk was. De gedragsverandering die daar mogelijk uit voort komt, komt door voorscheidend inzicht, en niet perse vanuit de mening.Ik begrijp niet wat je dit oplevert. Je vindt je collega te amicaal. Nou en? Dat is jouw mening. Je collega is je collega. Dat zij haar klanten tutoyeert is haar zaak zolang het geen bedrijfspolicy is.
maandag 1 juni 2015 om 15:23
quote:sabbaticalmeds schreef op 01 juni 2015 @ 15:14:
[...]
Ik begrijp niet wat je dit oplevert. Je vindt je collega te amicaal. Nou en? Dat is jouw mening. Je collega is je collega. Dat zij haar klanten tutoyeert is haar zaak zolang het geen bedrijfspolicy is.
Serieus niet?
Een frisse blik van een ander helpt je toch te reflecteren op jezelf? Stel dat ik een klant verlies, of ik merk dat het contact met sommige klanten stroef loopt, dan kan ik de visie van mijn collega op mijn communicatiestijl toch meenemen.
En misschien zit het daar helemaal niet in, kan ook hoor, maar met een mening is niks mis.
een mening wordt mijns inziens vervelend wanneer het een verkapt bevel tot verandering is. Of wanneer de meninggever er vanuit gaat dat zijn/haar mening het meest belangrijk en daardoor 'de waarheid' is.
[...]
Ik begrijp niet wat je dit oplevert. Je vindt je collega te amicaal. Nou en? Dat is jouw mening. Je collega is je collega. Dat zij haar klanten tutoyeert is haar zaak zolang het geen bedrijfspolicy is.
Serieus niet?
Een frisse blik van een ander helpt je toch te reflecteren op jezelf? Stel dat ik een klant verlies, of ik merk dat het contact met sommige klanten stroef loopt, dan kan ik de visie van mijn collega op mijn communicatiestijl toch meenemen.
En misschien zit het daar helemaal niet in, kan ook hoor, maar met een mening is niks mis.
een mening wordt mijns inziens vervelend wanneer het een verkapt bevel tot verandering is. Of wanneer de meninggever er vanuit gaat dat zijn/haar mening het meest belangrijk en daardoor 'de waarheid' is.
maandag 1 juni 2015 om 15:24
quote:sabbaticalmeds schreef op 01 juni 2015 @ 15:15:
Als je zegt: ik ben nieuwsgierig naar haar beweegredenen dan kan je haar vragen waarom ze de klanten tutoyeert, dit kan allemaal prima zonder allerlei oordelen.
Maar jij vindt een mening dus eigenlijk een oordeel
Ik vind dat twee hele andere dingen.
Als je zegt: ik ben nieuwsgierig naar haar beweegredenen dan kan je haar vragen waarom ze de klanten tutoyeert, dit kan allemaal prima zonder allerlei oordelen.
Maar jij vindt een mening dus eigenlijk een oordeel
Ik vind dat twee hele andere dingen.
maandag 1 juni 2015 om 15:52