Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zondag 31 mei 2015 om 00:33
zaterdag 6 juni 2015 om 20:48
Sorry .
Het gaat zo goed dat ik eigenlijk niks meer te melden heb. Zoon is nu ruim anderhalve week thuis. Hij gaat drie keer per week naar de dagbehandeling en twee keer per week naar school. De dagbehandeling vindt hij inmiddels Stom, en school vindt hij geweldig . Gelukkig voor hem vermoed ik dat het binnenkort met die dagbehandeling ook wel afgelopen zal zijn, want feitelijk hebben ze niet veel meer voor hem te doen. Lopen gaat meer dan prima, hij wandelt alweer de hele stad door en sinds kort skeelert hij ook weer... heel hard . Over vier weken heeft ie schoolkamp, en we zijn allemaal erg blij dat ie daar gewoon aan mee kan doen.
Oh ja, en dinsdag moet ie naar het ziekenhuis, voor een MRI (gewoon controle hoor). Dit keer hoeft alleen zijn hoofd erin, dat scheelt alweer. Zelf heeft zoon wel zin in dat ziekenhuisbezoek, want hij wil ook even bij de kinderafdeling langs om te zien of daar nog ouwe bekenden zijn en om tentoon te stellen hoe goed ie is opgeknapt. Hopelijk vindt ie die MRI niet al te eng, want de vorige keer lag hij buiten westen en nu natuurlijk niet. Hij heeft al wel flink gegoogeld op het onderwerp, dus helemaal onvoorbereid is hij niet haha.
Het gaat zo goed dat ik eigenlijk niks meer te melden heb. Zoon is nu ruim anderhalve week thuis. Hij gaat drie keer per week naar de dagbehandeling en twee keer per week naar school. De dagbehandeling vindt hij inmiddels Stom, en school vindt hij geweldig . Gelukkig voor hem vermoed ik dat het binnenkort met die dagbehandeling ook wel afgelopen zal zijn, want feitelijk hebben ze niet veel meer voor hem te doen. Lopen gaat meer dan prima, hij wandelt alweer de hele stad door en sinds kort skeelert hij ook weer... heel hard . Over vier weken heeft ie schoolkamp, en we zijn allemaal erg blij dat ie daar gewoon aan mee kan doen.
Oh ja, en dinsdag moet ie naar het ziekenhuis, voor een MRI (gewoon controle hoor). Dit keer hoeft alleen zijn hoofd erin, dat scheelt alweer. Zelf heeft zoon wel zin in dat ziekenhuisbezoek, want hij wil ook even bij de kinderafdeling langs om te zien of daar nog ouwe bekenden zijn en om tentoon te stellen hoe goed ie is opgeknapt. Hopelijk vindt ie die MRI niet al te eng, want de vorige keer lag hij buiten westen en nu natuurlijk niet. Hij heeft al wel flink gegoogeld op het onderwerp, dus helemaal onvoorbereid is hij niet haha.
zaterdag 6 juni 2015 om 20:54
zaterdag 6 juni 2015 om 21:00
quote:streepjessokken schreef op 06 juni 2015 @ 20:54:
God, wat saai
Maar wat goed dat hij zo vlot weer hersteld is zeg. Als je nagaat hoe hij in het zh kwam. ..
Hmmmm school leuk. .. Was dat al hiervóór? Klinkt toch niet zo goed
Hij vond school altijd wel leuk hoor. En hij begon zijn vrienden en zijn geliefde rekenboek toch wel erg te missen .
Enige verschil met vroeger is dat hij niet zo snel meer kwaad wordt. Ontplofte hij vroeger zo'n vijf keer per dag, nu is dat nog maar één keer in de vijf dagen en nog veel minder heftig ook. Eerst dacht ik dat dat aan de medicijnen lag, maar daar is hij nu al ruim vier weken helemaal vanaf en hij blijft reuze chill. Houden we nog twee mogelijkheden over: of zijn driftbuienkwab heeft toch een flinke dreun gekregen, of hij doet aan contemplatie. Hoe dan ook, mij hoor je niet klagen.
God, wat saai
Maar wat goed dat hij zo vlot weer hersteld is zeg. Als je nagaat hoe hij in het zh kwam. ..
Hmmmm school leuk. .. Was dat al hiervóór? Klinkt toch niet zo goed
Hij vond school altijd wel leuk hoor. En hij begon zijn vrienden en zijn geliefde rekenboek toch wel erg te missen .
Enige verschil met vroeger is dat hij niet zo snel meer kwaad wordt. Ontplofte hij vroeger zo'n vijf keer per dag, nu is dat nog maar één keer in de vijf dagen en nog veel minder heftig ook. Eerst dacht ik dat dat aan de medicijnen lag, maar daar is hij nu al ruim vier weken helemaal vanaf en hij blijft reuze chill. Houden we nog twee mogelijkheden over: of zijn driftbuienkwab heeft toch een flinke dreun gekregen, of hij doet aan contemplatie. Hoe dan ook, mij hoor je niet klagen.
zaterdag 6 juni 2015 om 21:51
Wat prachtig om je laatste twee stukjes te lezen LV! Wat heb je een fantastische zoon en wat heerlijk dat hij zo is opgeknapt. Dat had je niet verwacht na het eerste berichtje denk ik (en wij ook niet). Maar hij heeft zich er geweldig doorheen geslagen, jullie als gezin hebben je er geweldig doorheen geslagen, en dan is het heerlijk dat het zo ontzettend goed is gekomen!
dinsdag 9 juni 2015 om 22:13
Zoon heeft vandaag met papa een rondje ziekenhuis gedaan. Been was prima en wond ook. We kregen het advies om de wond maar helemaal niet meer in te pakken, omdat dat de genezing bevordert. Laten wij nou al een paar dagen geleden om die reden zelf gestopt zijn met inpakken .
Zoon heeft ook een controle-MRI gehad. De uitslag hebben we nog niet, maar daar maak ik me ook eerlijk gezegd niet zo'n zorgen om. Wat ik wel heel stoer vond is dat het in één keer goed ging. Hij moest toch mooi ruim een kwartier helemaal stil liggen, en aangezien stil liggen zijn sterkste kant niet is vond ik het een hele prestatie.
Morgen lekker weer naar school. Dat zijn nog de leukste dagen, zo lekker gewoon
Zoon heeft ook een controle-MRI gehad. De uitslag hebben we nog niet, maar daar maak ik me ook eerlijk gezegd niet zo'n zorgen om. Wat ik wel heel stoer vond is dat het in één keer goed ging. Hij moest toch mooi ruim een kwartier helemaal stil liggen, en aangezien stil liggen zijn sterkste kant niet is vond ik het een hele prestatie.
Morgen lekker weer naar school. Dat zijn nog de leukste dagen, zo lekker gewoon
