Actueel
alle pijlers
Psychopatische samenleving?
vrijdag 31 juli 2015 om 09:33
Onderstaand is een lap tekst, maar geeft wel weer wat ik wil zeggen. Voor mijn scriptie kwam ik vorig jaar een artikel tegen getiteld: 'de psychopatische samenleving'. Het is te lang om helemaal weer te geven maar het kwam er op neer dat onze samenleving momenteel is gebouwd rondom individualisme, eigen ontplooiing, eigen verantwoordlijkheid, dat samenlevingsverbanden kleiner worden en er minder contact met anderen is, minder empathie is enz. Ongeveer wat onderstaand artikel ook weergeeft. Hetzelfde zie ik hier op het forum: ben je dik, rook je, ben je arm, ziek of mislukt, dat is allemaal je eigen schuld, je lost het zelf maar op. Alles is een keuze en alles is fe voorkomen als je maar de juiste keuze maakt.
Natuurlijk kun je je leven sturen, voor een deel. Maar ook alleen maar met de vemogens die je hebt meegekregen en dat is voor de één nou eenmaal meer dan voor de ander. Neem alsjeblieft de moeite om onderstaande te lezen en ik ben benieuwd hoe jullie dat zien? Hoe valt dit te rijmen met alle 'eigen volk eerst' en 'gelukszoekers moeten terug' op deze pijler? Met kreten die eisen dat dikke mensen meer premie moeten gaan betalen en rokers bijkans gefusilleerd moeten worden? En als je maar écht wilt dat er dan áltijd werk is?
Hoe empathie uit onze samenleving verdwijnt
MIEKE VAN STIGT 28 JULI 2015
Mieke-van-Stigt
Ik moet toegeven dat ik de laatste tijd niet altijd even vrolijk ben, maar als ik naar het nieuws kijk neemt mijn vertrouwen in de mensheid zienderogen af. Zo bereikte me het nieuws dat ruim veertig procent van de artsen de behandeling wil kunnen weigeren aan patiënten met een ongezonde leefstijl, zeker als die leefstijl bijdraagt aan de aandoening waarvoor behandeling gevraagd wordt.
Zonder empathie is de zorg mank
Blijkbaar zien, in navolging van politici, nu ook artsen de leefstijl als volstrekt vrije keuze. In deze visie zijn niet alleen het leven en het lichaam maakbaar, maar zijn de burger of de patiënt er ook persoonlijk verantwoordelijk voor en dus schuldig aan als het niet goed gaat.
Om te beginnen is dit wetenschappelijk aanvechtbaar: keuzes worden grotendeels onbewust gemaakt. Omgeving, marketing en persoonlijke omstandigheden zoals stress spelen een zeer grote rol in het keuzenproces. Keuzes worden altijd gemaakt in een context en de mate waarin mensen deze kunnen beïnvloeden is maar heel beperkt. Daarbij kan er weliswaar een statistisch verband zijn tussen leefstijl en aandoening, maar op individueel niveau is dit niet altijd bewijsbaar, laat staan dat er van een echte vrije keuze en dus schuld sprake is. Statistische gegevens mogen nooit naar individueel niveau worden vertaald. Maar los daarvan: een arts die zijn patiënt veroordeelt, kan niet meer helpen en kijkt niet meer naar de mens achter de ziekte.
Dobbernegers, labbekakken en lillende vleeshompen
Maar hier blijft het niet bij. Helaas. Want wat te denken van de term “dobbernegers” voor wanhopige vluchtelingen die omkomen op hun tocht naar een toekomst? En Hans de Boer met zijn labbekakken, die, niet gehinderd door enige kennis van cijfers en feiten, vond dat mensen met een bijstandsuitkering maar asperges moesten gaan steken in plaats van thuis zitten en geld vangen. Je zult maar wanhopig je honderdste sollicitatiebrief hebben weggestuurd.
En net toen ik dacht dat we alles gehad hadden, kwam Pro-Rail voorman Eringa met het verwijt dat zelfmoordplegers geen rekening houden met vertragingen van zijn schema. Hoe komen mensen zo kil, zo wreed, zo dom? Sinds wanneer is het treinenschema belangrijker dan het leed van de achterblijvende familie, of van de machinisten, treinpersoneel en inzittenden die zoiets gruwelijks meemaken?
Het lijkt wel steeds vaker voor te komen dat we volstrekt gevoelloos reageren op mensen die het moeilijk hebben. En dat geldt niet alleen voor de Grieken, de vluchtelingen en mensen in conflictgebieden. Want sinds wanneer is het oké om openlijk te spreken van de vreselijke aanblik van wit lillend vlees, waar het iemand betreft die net als ieder ander van het zonnetje wil genieten? En hoezo vindt 55% van de Nederlanders dat mensen met longkanker het aan zichzelf te danken hebben en is het nodig dat de Stichting Longkanker daar een campagne tegen moet opstarten? En gaat dat helpen?
Een nieuwe golf wreedheid en domheid
Het lijkt me goed om eerst eens te kijken wat er aan de hand is. De geschiedenis laat ons zien dat wreedheid, domheid en een gebrek aan empathie beslist niet alleen kenmerkend is voor onze tijd. Toch lijkt me dat er sprake is van een patroon. Een samenloop van krachten die alles te maken hebben met onze neoliberale, meritocratische samenleving: hierin staan de waarden eigen keus, eigen verantwoordelijkheid en eigen verdienste centraal. Dit betekent dat de invloed van sekse, kleur en klasse het liefst ontkend worden, want iedereen heeft immers gelijke kansen, toch?
Dat niet iedereen evenveel mazzel heeft gehad in het leven is dan een spelbreker van jewelste, dus dat zien we liever niet. Roken en overgewicht worden liever niet gezien als een gevolg van lagere sociale klasse, armoede en stress, of van een op totale verslaving uit zijnde voedings- en tabaksindustrie. Mensen hebben geen pech meer, omstandigheden zijn geen excuus en wie nog durft te mekkeren over een slechte jeugd neemt zijn eigen verantwoordelijkheid niet serieus. Nee: deze mensen zijn zelf schuldig en kosten de samenleving, óns, alleen maar geld.
Welk probleem lossen we hiermee op?
Want wat gebeurt hier? Als je goed kijkt, zie je dat elke keer dat een bepaalde groep mensen worden uitgesloten van onze empathie, ons medegevoel, door hun situatie te herdefiniëren als verwijtbaar, eigen schuld, een gebrek aan moraal. Die luie Grieken verdienen onze steun niet, ze moeten maar eens werken in plaats van in de schaduw hangen. Dat de werkloosheid daar oploopt tot vijftig procent, dat kinderen in armoede opgroeien, dat hypotheken onder water staan, ach, tja. Het lijkt heel prettig om je af te sluiten van anderman’s (vrouws) leed. We hoeven niet meer mee te lijden én we kunnen geloven dat ons geluk te danken is aan onze eigen superioriteit, je weet wel: meritocratie, eigen verdienste, eigen keus, eigen verantwoordelijkheid. Het leven is toch maakbaar? Een vriend van me heeft alvleesklierkanker en vertelde dat sommige mensen bijna teleurgesteld reageren als hij zegt dat hij nooit heeft gerookt. Dat zo’n ziekte je ook zomaar kan overkomen, past niet in hun maakbaarheidsdenken.
Als mens zijn we sociale dieren. We worden geboren met empathie, die nodig is om sociaal te kunnen leren en functioneren. Daarbij maken we voortdurend onderscheid: wie hoort bij ons en wie is de vijand, de ander? Sociale uitsluiting, via de definities van de situaties uit de voorbeelden hierboven, is een actief proces van ont-empatisering. Zo hoeven we de pijn van anderen niet te voelen: ze verdienen het, hebben er zelf om gevraagd. We kunnen opgelucht verder met leven.
Het ont-empatiseren lost wel degelijk een conflict op, namelijk de spanning tussen je eigen neiging tot empathie en een wereld waarin pech en geluk ongelijk verdeeld zijn. Met het uitbannen van dat gevoel is de orde hersteld: de pech is eigen schuld, daar hoeven we geen medelijden voor te voelen.
De definities zijn niet bedoeld om problemen op te lossen, maar als excuus om juist onze handen ervan af te trekken. Het gaat niet meer om helpen, maar om het legitimeren van onze eigen houding van uitsluiting. De afwijzende arts zal zijn handen van de patiënt willen aftrekken, mensen met overgewicht durven nauwelijks meer op het strand te zitten, zieken krijgen verwijten in plaats van compassie, en Hans de Boer hoeft zijn achterban, de werkgevers, niet tot de orde te roepen.
Een pleidooi voor empathie
Wie is gebaat bij dit gedrag? Je zou zeggen: wijzelf, maar dat is schijn. De keerzijde van deze houding is dat daarmee de druk in de samenleving toeneemt. De onveiligheid, de dreiging om zelf ook uitgesloten te worden, raakt ook jezelf. We moéten presteren, slank zijn, gezond leven, hard werken, succesvol zijn, want de afwijzing zit ons op de hielen. Steeds meer mensen bezwijken onder de hoge druk en zitten thuis met burn-out of psychische klachten. En denken vervolgens dat het aan hun eigen falen ligt.
We lossen dus niets op. Voor onszelf niet, en zeker niet voor de buitengesloten ander. Dus, mochten jullie iets over Griekenland willen zeggen (of in alle andere bovengenoemde voorbeelden): verplaats je eerst eens in de situatie van de ander en vraag je af of je zou willen ruilen. Als het antwoord nee is, dan weet je waar het fout gegaan is en wat je te doen staat. Mededogen is zoveel fijner voor de gever en de ontvanger. Probeer het, je kunt het!
Fijne vakantie!
Mieke van Stigt
Natuurlijk kun je je leven sturen, voor een deel. Maar ook alleen maar met de vemogens die je hebt meegekregen en dat is voor de één nou eenmaal meer dan voor de ander. Neem alsjeblieft de moeite om onderstaande te lezen en ik ben benieuwd hoe jullie dat zien? Hoe valt dit te rijmen met alle 'eigen volk eerst' en 'gelukszoekers moeten terug' op deze pijler? Met kreten die eisen dat dikke mensen meer premie moeten gaan betalen en rokers bijkans gefusilleerd moeten worden? En als je maar écht wilt dat er dan áltijd werk is?
Hoe empathie uit onze samenleving verdwijnt
MIEKE VAN STIGT 28 JULI 2015
Mieke-van-Stigt
Ik moet toegeven dat ik de laatste tijd niet altijd even vrolijk ben, maar als ik naar het nieuws kijk neemt mijn vertrouwen in de mensheid zienderogen af. Zo bereikte me het nieuws dat ruim veertig procent van de artsen de behandeling wil kunnen weigeren aan patiënten met een ongezonde leefstijl, zeker als die leefstijl bijdraagt aan de aandoening waarvoor behandeling gevraagd wordt.
Zonder empathie is de zorg mank
Blijkbaar zien, in navolging van politici, nu ook artsen de leefstijl als volstrekt vrije keuze. In deze visie zijn niet alleen het leven en het lichaam maakbaar, maar zijn de burger of de patiënt er ook persoonlijk verantwoordelijk voor en dus schuldig aan als het niet goed gaat.
Om te beginnen is dit wetenschappelijk aanvechtbaar: keuzes worden grotendeels onbewust gemaakt. Omgeving, marketing en persoonlijke omstandigheden zoals stress spelen een zeer grote rol in het keuzenproces. Keuzes worden altijd gemaakt in een context en de mate waarin mensen deze kunnen beïnvloeden is maar heel beperkt. Daarbij kan er weliswaar een statistisch verband zijn tussen leefstijl en aandoening, maar op individueel niveau is dit niet altijd bewijsbaar, laat staan dat er van een echte vrije keuze en dus schuld sprake is. Statistische gegevens mogen nooit naar individueel niveau worden vertaald. Maar los daarvan: een arts die zijn patiënt veroordeelt, kan niet meer helpen en kijkt niet meer naar de mens achter de ziekte.
Dobbernegers, labbekakken en lillende vleeshompen
Maar hier blijft het niet bij. Helaas. Want wat te denken van de term “dobbernegers” voor wanhopige vluchtelingen die omkomen op hun tocht naar een toekomst? En Hans de Boer met zijn labbekakken, die, niet gehinderd door enige kennis van cijfers en feiten, vond dat mensen met een bijstandsuitkering maar asperges moesten gaan steken in plaats van thuis zitten en geld vangen. Je zult maar wanhopig je honderdste sollicitatiebrief hebben weggestuurd.
En net toen ik dacht dat we alles gehad hadden, kwam Pro-Rail voorman Eringa met het verwijt dat zelfmoordplegers geen rekening houden met vertragingen van zijn schema. Hoe komen mensen zo kil, zo wreed, zo dom? Sinds wanneer is het treinenschema belangrijker dan het leed van de achterblijvende familie, of van de machinisten, treinpersoneel en inzittenden die zoiets gruwelijks meemaken?
Het lijkt wel steeds vaker voor te komen dat we volstrekt gevoelloos reageren op mensen die het moeilijk hebben. En dat geldt niet alleen voor de Grieken, de vluchtelingen en mensen in conflictgebieden. Want sinds wanneer is het oké om openlijk te spreken van de vreselijke aanblik van wit lillend vlees, waar het iemand betreft die net als ieder ander van het zonnetje wil genieten? En hoezo vindt 55% van de Nederlanders dat mensen met longkanker het aan zichzelf te danken hebben en is het nodig dat de Stichting Longkanker daar een campagne tegen moet opstarten? En gaat dat helpen?
Een nieuwe golf wreedheid en domheid
Het lijkt me goed om eerst eens te kijken wat er aan de hand is. De geschiedenis laat ons zien dat wreedheid, domheid en een gebrek aan empathie beslist niet alleen kenmerkend is voor onze tijd. Toch lijkt me dat er sprake is van een patroon. Een samenloop van krachten die alles te maken hebben met onze neoliberale, meritocratische samenleving: hierin staan de waarden eigen keus, eigen verantwoordelijkheid en eigen verdienste centraal. Dit betekent dat de invloed van sekse, kleur en klasse het liefst ontkend worden, want iedereen heeft immers gelijke kansen, toch?
Dat niet iedereen evenveel mazzel heeft gehad in het leven is dan een spelbreker van jewelste, dus dat zien we liever niet. Roken en overgewicht worden liever niet gezien als een gevolg van lagere sociale klasse, armoede en stress, of van een op totale verslaving uit zijnde voedings- en tabaksindustrie. Mensen hebben geen pech meer, omstandigheden zijn geen excuus en wie nog durft te mekkeren over een slechte jeugd neemt zijn eigen verantwoordelijkheid niet serieus. Nee: deze mensen zijn zelf schuldig en kosten de samenleving, óns, alleen maar geld.
Welk probleem lossen we hiermee op?
Want wat gebeurt hier? Als je goed kijkt, zie je dat elke keer dat een bepaalde groep mensen worden uitgesloten van onze empathie, ons medegevoel, door hun situatie te herdefiniëren als verwijtbaar, eigen schuld, een gebrek aan moraal. Die luie Grieken verdienen onze steun niet, ze moeten maar eens werken in plaats van in de schaduw hangen. Dat de werkloosheid daar oploopt tot vijftig procent, dat kinderen in armoede opgroeien, dat hypotheken onder water staan, ach, tja. Het lijkt heel prettig om je af te sluiten van anderman’s (vrouws) leed. We hoeven niet meer mee te lijden én we kunnen geloven dat ons geluk te danken is aan onze eigen superioriteit, je weet wel: meritocratie, eigen verdienste, eigen keus, eigen verantwoordelijkheid. Het leven is toch maakbaar? Een vriend van me heeft alvleesklierkanker en vertelde dat sommige mensen bijna teleurgesteld reageren als hij zegt dat hij nooit heeft gerookt. Dat zo’n ziekte je ook zomaar kan overkomen, past niet in hun maakbaarheidsdenken.
Als mens zijn we sociale dieren. We worden geboren met empathie, die nodig is om sociaal te kunnen leren en functioneren. Daarbij maken we voortdurend onderscheid: wie hoort bij ons en wie is de vijand, de ander? Sociale uitsluiting, via de definities van de situaties uit de voorbeelden hierboven, is een actief proces van ont-empatisering. Zo hoeven we de pijn van anderen niet te voelen: ze verdienen het, hebben er zelf om gevraagd. We kunnen opgelucht verder met leven.
Het ont-empatiseren lost wel degelijk een conflict op, namelijk de spanning tussen je eigen neiging tot empathie en een wereld waarin pech en geluk ongelijk verdeeld zijn. Met het uitbannen van dat gevoel is de orde hersteld: de pech is eigen schuld, daar hoeven we geen medelijden voor te voelen.
De definities zijn niet bedoeld om problemen op te lossen, maar als excuus om juist onze handen ervan af te trekken. Het gaat niet meer om helpen, maar om het legitimeren van onze eigen houding van uitsluiting. De afwijzende arts zal zijn handen van de patiënt willen aftrekken, mensen met overgewicht durven nauwelijks meer op het strand te zitten, zieken krijgen verwijten in plaats van compassie, en Hans de Boer hoeft zijn achterban, de werkgevers, niet tot de orde te roepen.
Een pleidooi voor empathie
Wie is gebaat bij dit gedrag? Je zou zeggen: wijzelf, maar dat is schijn. De keerzijde van deze houding is dat daarmee de druk in de samenleving toeneemt. De onveiligheid, de dreiging om zelf ook uitgesloten te worden, raakt ook jezelf. We moéten presteren, slank zijn, gezond leven, hard werken, succesvol zijn, want de afwijzing zit ons op de hielen. Steeds meer mensen bezwijken onder de hoge druk en zitten thuis met burn-out of psychische klachten. En denken vervolgens dat het aan hun eigen falen ligt.
We lossen dus niets op. Voor onszelf niet, en zeker niet voor de buitengesloten ander. Dus, mochten jullie iets over Griekenland willen zeggen (of in alle andere bovengenoemde voorbeelden): verplaats je eerst eens in de situatie van de ander en vraag je af of je zou willen ruilen. Als het antwoord nee is, dan weet je waar het fout gegaan is en wat je te doen staat. Mededogen is zoveel fijner voor de gever en de ontvanger. Probeer het, je kunt het!
Fijne vakantie!
Mieke van Stigt
maandag 3 augustus 2015 om 10:36
quote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 10:20:
[...]
Wat een woede en minachting voor je medemens. En ook onwaar
Woede? Welke woede? En minachting? Allerminst. Veel van deze mensen zijn masters in getting what they want. De één dat voor elkaar krijgt door (hard) te werken, de ander doordat ze in uitermate perfecte omstandigheden zijn geboren en getogen en weer een ander door op dusdanige manier obstinaat te zijn dat ze een etiketje opgeplakt krijgen.
En onwaar? Misschien wel, maar het bekt zo lekker.
[...]
Wat een woede en minachting voor je medemens. En ook onwaar
Woede? Welke woede? En minachting? Allerminst. Veel van deze mensen zijn masters in getting what they want. De één dat voor elkaar krijgt door (hard) te werken, de ander doordat ze in uitermate perfecte omstandigheden zijn geboren en getogen en weer een ander door op dusdanige manier obstinaat te zijn dat ze een etiketje opgeplakt krijgen.
En onwaar? Misschien wel, maar het bekt zo lekker.
Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan!
maandag 3 augustus 2015 om 10:42
quote:feow schreef op 03 augustus 2015 @ 00:37:
Zijn dit echt de woorden van Karstens?
Dan kan ik echt alleen maar een brok gal wegslikken en nooit aan zo'n persoon denken als iemand met goede argumenten.
Geen idee of het echt de woorden van de heer Karstens waren, maar hoe kan de wijze van formulering
van argumenten afdoen aan de plausibiliteit van de argumenten?
Zijn dit echt de woorden van Karstens?
Dan kan ik echt alleen maar een brok gal wegslikken en nooit aan zo'n persoon denken als iemand met goede argumenten.
Geen idee of het echt de woorden van de heer Karstens waren, maar hoe kan de wijze van formulering
van argumenten afdoen aan de plausibiliteit van de argumenten?
Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan!
maandag 3 augustus 2015 om 10:51
quote:gewiekst schreef op 03 augustus 2015 @ 10:36:
[...]
Woede? Welke woede? En minachting? Allerminst. Veel van deze mensen zijn masters in getting what they want. De één dat voor elkaar krijgt door (hard) te werken, de ander doordat ze in uitermate perfecte omstandigheden zijn geboren en getogen en weer een ander door op dusdanige manier obstinaat te zijn dat ze een etiketje opgeplakt krijgen.
En onwaar? Misschien wel, maar het bekt zo lekker.Het is minachting. Komt vaak voort uit woede en onwetendheid. Jammer voor je
[...]
Woede? Welke woede? En minachting? Allerminst. Veel van deze mensen zijn masters in getting what they want. De één dat voor elkaar krijgt door (hard) te werken, de ander doordat ze in uitermate perfecte omstandigheden zijn geboren en getogen en weer een ander door op dusdanige manier obstinaat te zijn dat ze een etiketje opgeplakt krijgen.
En onwaar? Misschien wel, maar het bekt zo lekker.Het is minachting. Komt vaak voort uit woede en onwetendheid. Jammer voor je
maandag 3 augustus 2015 om 10:54
quote:gewiekst schreef op 03 augustus 2015 @ 10:42:
[...]
Geen idee of het echt de woorden van de heer Karstens waren, maar hoe kan de wijze van formulering
van argumenten afdoen aan de plausibiliteit van de argumenten?Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.
[...]
Geen idee of het echt de woorden van de heer Karstens waren, maar hoe kan de wijze van formulering
van argumenten afdoen aan de plausibiliteit van de argumenten?Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.
maandag 3 augustus 2015 om 11:19
quote:feow schreef op 03 augustus 2015 @ 00:37:
[...]
Zijn dit echt de woorden van Karstens?
Dan kan ik echt alleen maar een brok gal wegslikken en nooit aan zo'n persoon denken als iemand met goede argumenten.
Nee dat is de vrije interpretatie van zijn woorden van de website waar zijn filmpje stond.
Karstens is in mijn optiek een zeer correcte, logisch denkende man.
.
quote:barbaracartland schreef op 02 augustus 2015 @ 20:29:
Wat wil je tegen het vluchtelingechtpaar zeggen dat met drie personen in een gammel bootje stapte, maar er met zijn tweetjes afkwam, omdat hun dochtertje verdronk? "Ja, dat is heel sneu, maar hier gaat de AOW-leeftijd alweer omhoog!" "Weet je wel dat wij het hier ook helemaal niet makkelijk hebben, want een bloemkool kost 1 Euro vijftig."
Wat mij met name erg tegenstaat bij de bootvluchtelingen is dat het in verreweg de meeste gevallen geen gezinnetje betreft maar gezonde mannen. Dat wij die mannen dan wel toegang geven omdat ze luid aan onze grenzen aankloppen en de vrouwen en kinderen in het thuisland dan maar in hun erbarmelijke omstandigheden overlaten omdat ze niet aan de deur kloppen vind ik heel wrang.
Wat mij betreft stellen ze een regel in dat je alleen binnen kunt komen als stel (al dan niet met kinderen). Dat zou eerlijker zijn.
[...]
Zijn dit echt de woorden van Karstens?
Dan kan ik echt alleen maar een brok gal wegslikken en nooit aan zo'n persoon denken als iemand met goede argumenten.
Nee dat is de vrije interpretatie van zijn woorden van de website waar zijn filmpje stond.
Karstens is in mijn optiek een zeer correcte, logisch denkende man.
.
quote:barbaracartland schreef op 02 augustus 2015 @ 20:29:
Wat wil je tegen het vluchtelingechtpaar zeggen dat met drie personen in een gammel bootje stapte, maar er met zijn tweetjes afkwam, omdat hun dochtertje verdronk? "Ja, dat is heel sneu, maar hier gaat de AOW-leeftijd alweer omhoog!" "Weet je wel dat wij het hier ook helemaal niet makkelijk hebben, want een bloemkool kost 1 Euro vijftig."
Wat mij met name erg tegenstaat bij de bootvluchtelingen is dat het in verreweg de meeste gevallen geen gezinnetje betreft maar gezonde mannen. Dat wij die mannen dan wel toegang geven omdat ze luid aan onze grenzen aankloppen en de vrouwen en kinderen in het thuisland dan maar in hun erbarmelijke omstandigheden overlaten omdat ze niet aan de deur kloppen vind ik heel wrang.
Wat mij betreft stellen ze een regel in dat je alleen binnen kunt komen als stel (al dan niet met kinderen). Dat zou eerlijker zijn.
maandag 3 augustus 2015 om 11:28
quote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 10:54:
[...]
Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.En je kunt ook naar de andere kant doorslaan zoals jij impliciet doet: alsof al die bootvluchtelingen wanhopige straatarme mensen zijn die hun gezin niet de hongerdood willen laten sterven. Er zijn verhalen over islamitische bootvluchtelingen die hun christelijke medevluchtelingen overboord kieperden en lieten verzuipen. Gewoon, omdat ze christelijk waren.
[...]
Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.En je kunt ook naar de andere kant doorslaan zoals jij impliciet doet: alsof al die bootvluchtelingen wanhopige straatarme mensen zijn die hun gezin niet de hongerdood willen laten sterven. Er zijn verhalen over islamitische bootvluchtelingen die hun christelijke medevluchtelingen overboord kieperden en lieten verzuipen. Gewoon, omdat ze christelijk waren.
it's not who I am underneath, but what I do that defines me
maandag 3 augustus 2015 om 11:29
quote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 10:51:
Het is minachting. Komt vaak voort uit woede en onwetendheid. Jammer voor je
Woede is het in ieder geval niet. Of het onwetendheid is, ben ik ook niet van overtuigd, maar ik geef toe, het zou kunnen. Aangezien ik niet overtuigd ben van mijn eigen onwetendheid, houd ik er dus rekening dat mee dat jij waarschijnlijk met een te naïeve blik naar deze mensen kijkt. In dat geval dan jammer voor jou.
Maar goed, het kan ook zo maar zo zijn dat de waarheid ergens in het midden ligt en dat we allebei een beetje gelijk hebben. * gewiekst haalt haar schouders opquote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 10:54:
Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.Het dehumaniseren van mensen keur ik ook zeker af. Desondanks klinkt zijn betoog in mijn oren plausibel en realistisch.
Het is minachting. Komt vaak voort uit woede en onwetendheid. Jammer voor je
Woede is het in ieder geval niet. Of het onwetendheid is, ben ik ook niet van overtuigd, maar ik geef toe, het zou kunnen. Aangezien ik niet overtuigd ben van mijn eigen onwetendheid, houd ik er dus rekening dat mee dat jij waarschijnlijk met een te naïeve blik naar deze mensen kijkt. In dat geval dan jammer voor jou.
Maar goed, het kan ook zo maar zo zijn dat de waarheid ergens in het midden ligt en dat we allebei een beetje gelijk hebben. * gewiekst haalt haar schouders opquote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 10:54:
Omdat het blootgeeft dat meneer niet alleen problemen heeft met vluchtelingen maar vooral met de etniciteit van vluchtelingen. Dehumaniseren van mensen is dat. Hij zegt liever niet dat het gaat om hardwerkende ouders die zoeken naar een toekomst voor hun kinderen.Het dehumaniseren van mensen keur ik ook zeker af. Desondanks klinkt zijn betoog in mijn oren plausibel en realistisch.
Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan!
maandag 3 augustus 2015 om 11:34
maandag 3 augustus 2015 om 13:57
quote:ivankar schreef op 03 augustus 2015 @ 11:28:
[...]
En je kunt ook naar de andere kant doorslaan zoals jij impliciet doet: alsof al die bootvluchtelingen wanhopige straatarme mensen zijn die hun gezin niet de hongerdood willen laten sterven. Er zijn verhalen over islamitische bootvluchtelingen die hun christelijke medevluchtelingen overboord kieperden en lieten verzuipen. Gewoon, omdat ze christelijk waren.Het zijn mensen op de vlucht voor geweld. Ze gaan niet voor de lol
[...]
En je kunt ook naar de andere kant doorslaan zoals jij impliciet doet: alsof al die bootvluchtelingen wanhopige straatarme mensen zijn die hun gezin niet de hongerdood willen laten sterven. Er zijn verhalen over islamitische bootvluchtelingen die hun christelijke medevluchtelingen overboord kieperden en lieten verzuipen. Gewoon, omdat ze christelijk waren.Het zijn mensen op de vlucht voor geweld. Ze gaan niet voor de lol
maandag 3 augustus 2015 om 14:21
Als je als moslim op de vlucht bent voor geweld en je kiepert een christen-vluchteling overboord dan hoef je van mij ook geen asiel te krijgen al ben je nog zo zielig. Als je vervolgens als moslim in een asielzoekerscentrum de andersgelovigen gaat terroriseren, mag je ook linea recta terug naar waar je vandaan kwam. De problemen van daar hierheen brengen en dat door ons te laten bekostigen gaat mij in ieder geval veel te ver.
Het overgrote deel van de Afrikanen zijn economische "vluchtelingen". De meeste mannen die in Calais proberen naar Engeland te gaan, komen uit gebieden die als veilig te boek staan. Ze komen echt alleen maar voor het geld en denken dat de straten in West-Europa met goud geplaveid zijn.
Het overgrote deel van de Afrikanen zijn economische "vluchtelingen". De meeste mannen die in Calais proberen naar Engeland te gaan, komen uit gebieden die als veilig te boek staan. Ze komen echt alleen maar voor het geld en denken dat de straten in West-Europa met goud geplaveid zijn.
maandag 3 augustus 2015 om 18:30
quote:sabbaticalmeds schreef op 03 augustus 2015 @ 13:57:
[...]
Het zijn mensen op de vlucht voor geweld. Ze gaan niet voor de lol
Dat is generaliserend er zijn legio verhalen van vluchtelingen uit landen waar niets aan de hand is en die meeliften op de stroom vluchtelingen die voor geweld op de vlucht zijn.
Tel daarbij het aantal vluchtelingen dat om economische redenen op de vlucht slaat en je houd een kleine groep over die echt op de vlucht is voor geweld.
Een land als Marokko heeft al lang aangeboden, tegen betaling migranten op te vangen, en zo zijn er wel meer landen in de regio te vinden.
Uiteraard is het wenselijk dat de EU daar financieel aan bijdraagt maar het is en blijft een Afrikaans probleem.
In de jaren '90 hadden we een Europees probleem, de burgeroorlog is Joegoslavië en die hebben we ook niet naar Afrika gestuurd, die hebben we hier opgevangen.
[...]
Het zijn mensen op de vlucht voor geweld. Ze gaan niet voor de lol
Dat is generaliserend er zijn legio verhalen van vluchtelingen uit landen waar niets aan de hand is en die meeliften op de stroom vluchtelingen die voor geweld op de vlucht zijn.
Tel daarbij het aantal vluchtelingen dat om economische redenen op de vlucht slaat en je houd een kleine groep over die echt op de vlucht is voor geweld.
Een land als Marokko heeft al lang aangeboden, tegen betaling migranten op te vangen, en zo zijn er wel meer landen in de regio te vinden.
Uiteraard is het wenselijk dat de EU daar financieel aan bijdraagt maar het is en blijft een Afrikaans probleem.
In de jaren '90 hadden we een Europees probleem, de burgeroorlog is Joegoslavië en die hebben we ook niet naar Afrika gestuurd, die hebben we hier opgevangen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 3 augustus 2015 om 19:24
Er worden een aantal dingen in het topic genoemd waar ik zelf ook enorm mee te maken heb, of waar ik mee geconfronteerd word. Ik dacht er zelfs eerder vandaag nog aan om een topic te openen over de vluchtelingen bij Calais. Ik neem aan dat deze mensen op zoek zijn naar een beter bestaan. Ik begrijp ook dat we ze niet allemaal zo maar binnen kunnen laten en ik vond het aanbod wat ik las van Marokko, om ze eerst op te nemen, een goed idee. Maar wat ik dan op Facebook lees, mensen die "ze wel af willen schieten" en "ze" dit en "ze" dat.. Alle immigranten worden over 1 kam geschoren, alle moslims zijn automatisch ook lid van Isis. Ik kan me daar heel erg verdrietig over maken en ik merk ook dat ik constant in de verdediging schiet. Het raakt me ook gewoon echt.
Het tweede punt ging over de uitkeringen. Ik ken de nummers ook niet, maar het merendeel van de mensen wat ik ken, in zowel het land waar ik nu woon als Nederland, licht dus wel gewoon de boel op met hun uitkering en toeslagen. Ze zijn prima in staat om te werken, maar gewoon niet willen. Ik ken letterlijk niemand die een uitkering heeft die niet nodig is, of die daarnaast niet ook nog de boel oplicht door zwart te werken. En geloof me, ik ken een heleboel mensen die van een uitkering en toeslagen leven. En ja, ik vind dat ook moeilijk om te accepteren en ik veroordeel dat ook. Maar ik snap best dat er ook mensen zijn die het wel echt nodig hebben, maar voor mij raken die mensen wel echt ondergesneeuwd.
Het tweede punt ging over de uitkeringen. Ik ken de nummers ook niet, maar het merendeel van de mensen wat ik ken, in zowel het land waar ik nu woon als Nederland, licht dus wel gewoon de boel op met hun uitkering en toeslagen. Ze zijn prima in staat om te werken, maar gewoon niet willen. Ik ken letterlijk niemand die een uitkering heeft die niet nodig is, of die daarnaast niet ook nog de boel oplicht door zwart te werken. En geloof me, ik ken een heleboel mensen die van een uitkering en toeslagen leven. En ja, ik vind dat ook moeilijk om te accepteren en ik veroordeel dat ook. Maar ik snap best dat er ook mensen zijn die het wel echt nodig hebben, maar voor mij raken die mensen wel echt ondergesneeuwd.
vrijdag 7 augustus 2015 om 09:26
quote:milna schreef op 02 augustus 2015 @ 20:57:
[...]
Hoe dan? Bijstandsgerechtigden tegenkomen is wat anders dan hun dossiers kennen.Ik heb zowel vanuit werk en vrijwilligerswerk als privé te maken gehad met meerdere bijstandsgerechtigden. En ik herken de labbekakken ook, maar in de groep waar ik mee te maken had was dat een kleine minderheid.
[...]
Hoe dan? Bijstandsgerechtigden tegenkomen is wat anders dan hun dossiers kennen.Ik heb zowel vanuit werk en vrijwilligerswerk als privé te maken gehad met meerdere bijstandsgerechtigden. En ik herken de labbekakken ook, maar in de groep waar ik mee te maken had was dat een kleine minderheid.
vrijdag 7 augustus 2015 om 09:32
quote:hollebollegijs schreef op 03 augustus 2015 @ 18:30:
[...]
Een land als Marokko heeft al lang aangeboden, tegen betaling migranten op te vangen, en zo zijn er wel meer landen in de regio te vinden.
Uiteraard is het wenselijk dat de EU daar financieel aan bijdraagt maar het is en blijft een Afrikaans probleem.Waarom moet dat eigenlijk tegen betaling? Het spijt me hoor, maar je kunt er donder op zeggen dat daar dan weer mee gefraudeerd gaat worden.
[...]
Een land als Marokko heeft al lang aangeboden, tegen betaling migranten op te vangen, en zo zijn er wel meer landen in de regio te vinden.
Uiteraard is het wenselijk dat de EU daar financieel aan bijdraagt maar het is en blijft een Afrikaans probleem.Waarom moet dat eigenlijk tegen betaling? Het spijt me hoor, maar je kunt er donder op zeggen dat daar dan weer mee gefraudeerd gaat worden.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
