Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
maandag 21 december 2015 om 22:29
Op de valreep van 2015 toch maar even updaten .
Zoon zit inmiddels al vier maanden op de HAVO en hij had een kerstrapport om je vingers bij af te likken. Op zich natuurlijk niet iets om heel hard over te roepen, maar gezien die hersenkneuzing en driedubbele schedelbasisfractuur van negen maanden geleden toch wel even het vermelden waard . De laatste weken is hij een paar keer heen en weer geweest naar het Radboud voor controles en ze zijn allemaal dik tevreden. Begin volgend jaar nog een operatie: de plaat gaat er dan uit. Er wordt nog gekeken of hij dan in één moeite door ook even langs de plastisch chirurg moet om het littekenweefsel achterop zijn been te laten klieven, want dat is nogal hard en stevig en dat kan problemen opleveren als hij in de groei schiet. En dan is het dus klaar, een pak van mijn hart.
Zoon zit inmiddels al vier maanden op de HAVO en hij had een kerstrapport om je vingers bij af te likken. Op zich natuurlijk niet iets om heel hard over te roepen, maar gezien die hersenkneuzing en driedubbele schedelbasisfractuur van negen maanden geleden toch wel even het vermelden waard . De laatste weken is hij een paar keer heen en weer geweest naar het Radboud voor controles en ze zijn allemaal dik tevreden. Begin volgend jaar nog een operatie: de plaat gaat er dan uit. Er wordt nog gekeken of hij dan in één moeite door ook even langs de plastisch chirurg moet om het littekenweefsel achterop zijn been te laten klieven, want dat is nogal hard en stevig en dat kan problemen opleveren als hij in de groei schiet. En dan is het dus klaar, een pak van mijn hart.
