KID
maandag 30 november 2015 om 14:46
Hallo!
In januari starten mijn vriendin en ik met een traject in het ziekenhuis. Ik wil graag zwanger worden, en logischerwijs: voor ons is er geen andere optie dan dit via KID te doen. Graag had ik anderen met dezelfde ervaringen gehoord om te achterhalen hoe jullie het beleven en vooral om elkaar te steunen.
Ik stel me vooral de volgende vragen:
- Zijn jullie reeds aan het traject begonnen? Bezig? Een kindje gekregen via KID?
Zoals je hierboven kan lezen beginnen wij in januari. Maar dat is dan nog maar het intakegesprek. De eerste "poging" zal wellicht in maart zijn.
- Waarom zijn jullie voor KID gegaan? Waarom geen adoptie bijvoorbeeld?
Hier was dat eenvoudig: ik wou graag zelf een kindje dragen, alhoewel ik heel erg voor adoptie ben.
- Voor de lesbische koppels: hoe werd gekozen wie van de twee het kindje draagt?
Hier was dat eveneens eenvoudig: mijn vriendin voelt niet het verlangen om zwanger te zijn, hoewel ze wel een kind wil. Ik voel dat verlangen daarentegen wel. (Heel intens zelfs de laatste maanden...)
- Gaan jullie voor een bekende of een onbekende donor?
Dat was hier dan weer niet eenvoudig... Ik wou graag voor een bekende donor gaan, mijn vriendin voelde zich beter bij een onbekende donor. Omdat ik wil dat mijn vriendin zich ook goed bij de situatie voelt zodat zij zonder zorgen mama kan zijn heb ik besloten dat we voor een onbekende gaan.
- ...
Wij vinden het alvast erg spannend. Het zal een bijzondere ervaring zijn, maar ook vaak een pijnlijke, emotionele en zware ervaring. Dat beseffen we maar al te goed.
Twijfelaars, beginners en ervaringsdeskundigen, laat van je horen!
Groetjes
Teja
In januari starten mijn vriendin en ik met een traject in het ziekenhuis. Ik wil graag zwanger worden, en logischerwijs: voor ons is er geen andere optie dan dit via KID te doen. Graag had ik anderen met dezelfde ervaringen gehoord om te achterhalen hoe jullie het beleven en vooral om elkaar te steunen.
Ik stel me vooral de volgende vragen:
- Zijn jullie reeds aan het traject begonnen? Bezig? Een kindje gekregen via KID?
Zoals je hierboven kan lezen beginnen wij in januari. Maar dat is dan nog maar het intakegesprek. De eerste "poging" zal wellicht in maart zijn.
- Waarom zijn jullie voor KID gegaan? Waarom geen adoptie bijvoorbeeld?
Hier was dat eenvoudig: ik wou graag zelf een kindje dragen, alhoewel ik heel erg voor adoptie ben.
- Voor de lesbische koppels: hoe werd gekozen wie van de twee het kindje draagt?
Hier was dat eveneens eenvoudig: mijn vriendin voelt niet het verlangen om zwanger te zijn, hoewel ze wel een kind wil. Ik voel dat verlangen daarentegen wel. (Heel intens zelfs de laatste maanden...)
- Gaan jullie voor een bekende of een onbekende donor?
Dat was hier dan weer niet eenvoudig... Ik wou graag voor een bekende donor gaan, mijn vriendin voelde zich beter bij een onbekende donor. Omdat ik wil dat mijn vriendin zich ook goed bij de situatie voelt zodat zij zonder zorgen mama kan zijn heb ik besloten dat we voor een onbekende gaan.
- ...
Wij vinden het alvast erg spannend. Het zal een bijzondere ervaring zijn, maar ook vaak een pijnlijke, emotionele en zware ervaring. Dat beseffen we maar al te goed.
Twijfelaars, beginners en ervaringsdeskundigen, laat van je horen!
Groetjes
Teja
maandag 30 november 2015 om 16:03
Dank je lionlily!
Bedankt voor de tip hertjehertje, zal daar zeker ook eens gaan lezen. Al is deze situatie wel anders, ik doe het niet in mijn uppie. Ik doe dit samen met mijn vriendin, en net daarom was die keuze rond een onbekende of bekende donor zo moeilijk en erg delicaat (heb ik gemerkt, al had ik daar voordien niet bij stilgestaan). Ik zou graag weten hoe andere koppels daar mee omgaan.
Bedankt voor de tip hertjehertje, zal daar zeker ook eens gaan lezen. Al is deze situatie wel anders, ik doe het niet in mijn uppie. Ik doe dit samen met mijn vriendin, en net daarom was die keuze rond een onbekende of bekende donor zo moeilijk en erg delicaat (heb ik gemerkt, al had ik daar voordien niet bij stilgestaan). Ik zou graag weten hoe andere koppels daar mee omgaan.
maandag 30 november 2015 om 16:31
Leuk! Heb me speciaal even geregistreerd om te kunnen reageren. Mijn vriendin en ik hebben ook besloten voor een kindje te gaan. Wij zaten gelukkig helemaal op één lijn over hoe we het wilden: via zelfinseminatie en met een bekende donor. Gelukkig hebben we in onze omgeving iemand gevonden die mee wil werken, mijn broer namelijk (het moge duidelijk zijn dat het mijn vriendin is die zwanger wil worden). Die keuze voelde voor ons allebei heel natuurlijk, wij vinden het prettig dat het kindje dan ook biologisch aan ons allebei verwant zal zijn. Daarnaast heb ik een goeie band met mijn broer, we hebben veel overeenkomsten zowel in karakter als uiterlijk, en gevoelsmatig is het dan ook heel logisch dat hij de biologische vader van ons kindje zou zijn. Er zijn wel een aantal goede gesprekken aan vooraf gegaan, hoe we het allemaal gaan invullen en wat zijn rol dan wordt (geen vaderrol, wel een "oom plus"). We vinden het alledrie belangrijk dat er ruimte is om alle gevoelens die er eventueel bij komen kijken te bespreken.
We hebben inmiddels de eerste inseminatie achter de rug. Helaas niet gelukt, dus binnenkort voor ronde 2.
We hebben trouwens allebei een zwangerschapswens, maar in verband met gezondheidsproblemen aan mijn kant hebben we besloten dat mijn vriendin eerst "mag", wellicht dat ik in de toekomst ook nog een keer zwanger "mag" worden, dan moeten we wel een andere donor zoeken. Maar eerst maar eens kijken of het nu lukt.
Spannend is het hè?
We hebben inmiddels de eerste inseminatie achter de rug. Helaas niet gelukt, dus binnenkort voor ronde 2.
We hebben trouwens allebei een zwangerschapswens, maar in verband met gezondheidsproblemen aan mijn kant hebben we besloten dat mijn vriendin eerst "mag", wellicht dat ik in de toekomst ook nog een keer zwanger "mag" worden, dan moeten we wel een andere donor zoeken. Maar eerst maar eens kijken of het nu lukt.
Spannend is het hè?
maandag 30 november 2015 om 16:52
Welkom SantaCruz! Dank je voor je reactie!
Zo wou ik het in eerste instantie dus ook: via zelfinseminatie. Dat leek me veel minder gedoe... Sowieso wouden we geen donor die te dichtbij ons staat, het leek ons een beetje gek om constant in contact te komen met hem. We hadden wel iemand gevonden die we nooit zien die graag wou doneren voor ons. Het was iemand die geen vaderrol wou en ook geen contact met ons zou opnemen tot wij dat initiatief zouden nemen. Dat leek me prachtig: het feit dat ons kind altijd de kans zou hebben "de man achter het zaad" te ontmoeten vond ik voor ons toekomstig kind fijn. Maar mijn vriendin had het er heel moeilijk mee.
Wij zeggen regelmatig: "Dat zou toch prachtig zijn hé, een kind met ons beide genen." We weten uiteraard dat dat niet kan, maar wat zou het geweldig zijn als dat wel kon. In jullie geval zal het kind dus wel de genen hebben van beiden, dat vind ik wel mooi. En leuk dat je broer de uitdaging wil aangaan. Veel praten en duidelijke afspraken maken lijkt me dan wel erg belangrijk. Ik hoop dat het snel lukt!
Zo wou ik het in eerste instantie dus ook: via zelfinseminatie. Dat leek me veel minder gedoe... Sowieso wouden we geen donor die te dichtbij ons staat, het leek ons een beetje gek om constant in contact te komen met hem. We hadden wel iemand gevonden die we nooit zien die graag wou doneren voor ons. Het was iemand die geen vaderrol wou en ook geen contact met ons zou opnemen tot wij dat initiatief zouden nemen. Dat leek me prachtig: het feit dat ons kind altijd de kans zou hebben "de man achter het zaad" te ontmoeten vond ik voor ons toekomstig kind fijn. Maar mijn vriendin had het er heel moeilijk mee.
Wij zeggen regelmatig: "Dat zou toch prachtig zijn hé, een kind met ons beide genen." We weten uiteraard dat dat niet kan, maar wat zou het geweldig zijn als dat wel kon. In jullie geval zal het kind dus wel de genen hebben van beiden, dat vind ik wel mooi. En leuk dat je broer de uitdaging wil aangaan. Veel praten en duidelijke afspraken maken lijkt me dan wel erg belangrijk. Ik hoop dat het snel lukt!
maandag 30 november 2015 om 16:58
Ik heb nog wel een leuke kijktip voor je: de docu "Wij willen ook een kind" van Mirella van Markus en haar vrouw. Zij hebben met hulp van een bekende donor een kindje gekregen en daar een mooie film over gemaakt. Heeft ons wel erg geholpen, om te bekijken hoe het in z'n werk ging, de praktische maar ook emotionele zaken, bekende of onbekende donor, mist het kind geen vader etc.
Te bekijken via deze link: http://www.npo.nl/wij-willen-ook-een-ki ... PS_1239261
Ik hoop dat jullie snel met het traject kunnen beginnen!
Te bekijken via deze link: http://www.npo.nl/wij-willen-ook-een-ki ... PS_1239261
Ik hoop dat jullie snel met het traject kunnen beginnen!
maandag 30 november 2015 om 17:04
Wat spannend en wat leuk, Teja! Mijn vrouw en ik hebben dit jaar ook het hele proces met alle keuzes die daarbij komen doorgemaakt en....met succes! We verwachten in 2016 ons kindje.
Ik wil mijn ervaringen graag met je delen, maar ivm herkenbaarheid liever niet in het openbaar. Je mag me een pb sturen als je wil.
Succes!
Ik wil mijn ervaringen graag met je delen, maar ivm herkenbaarheid liever niet in het openbaar. Je mag me een pb sturen als je wil.
Succes!
maandag 30 november 2015 om 17:18
vrijdag 4 december 2015 om 10:31
I'm back.
Ik heb het filmpje bekeken en het heeft me weer aan het denken gezet. Mijn vriendin moet het nog bekijken, we hebben best wel een drukke week. Deze week zei ze wel plots dat een (semi)-bekende donor misschien wel een optie is.
Ik weet het eventjes niet meer.
RedSquirrel, ik wou je graag een berichtje sturen, maar dat lukte niet. Dat moet je even aanpassen in je instellingen.
Ik heb het filmpje bekeken en het heeft me weer aan het denken gezet. Mijn vriendin moet het nog bekijken, we hebben best wel een drukke week. Deze week zei ze wel plots dat een (semi)-bekende donor misschien wel een optie is.
Ik weet het eventjes niet meer.
RedSquirrel, ik wou je graag een berichtje sturen, maar dat lukte niet. Dat moet je even aanpassen in je instellingen.
zondag 6 december 2015 om 22:24
Ahja, mooi dat je de film hebt bekeken. Bij mij kwam de keuze voor een bekende of onbekende donor daardoor ook een beetje in een ander licht te staan. Ik werd me toch ook meer bewust van het belang van de "mannelijke" kant van het opvoeden (ik haat het om in stereotypen te denken maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel)en ook van het belang van het kennen van je afkomst.
Het is en blijft een lastige keuze, maar ik denk ook dat wat je ook kiest, als een kind twee liefdevolle ouders heeft die bewust voor het ouderschap kiezen, je al een heel eind bent.
Het is en blijft een lastige keuze, maar ik denk ook dat wat je ook kiest, als een kind twee liefdevolle ouders heeft die bewust voor het ouderschap kiezen, je al een heel eind bent.
maandag 7 december 2015 om 09:54
quote:SantaCruz schreef op 06 december 2015 @ 22:24:
Ik werd me toch ook meer bewust van het belang van de "mannelijke" kant van het opvoeden (ik haat het om in stereotypen te denken maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel)en ook van het belang van het kennen van je afkomst.
Die mannelijke kant zie ik niet als een probleem. Wij zijn beiden zorgende types, maar tegelijk ook avontuurlijke durvers. Gisteren waren we met de kinderen van mijn zus naar de speeltuin. Wij zaten beiden met de kinderen op alle speeltuigen, moedigden hen aan om iets te proberen. (Terwijl hun vader iemand is die er bezorgd naar staat te kijken. )
We hebben wel al afgesproken dat we ons kind tijd met mannelijke voorbeelden moeten gunnen. Zijn/haar vele nonkels en opa zullen dat ook met plezier doen.
Die afkomst, dat blijft een moeilijke kwestie...
Hoe gaat het bij jullie? Plannen voor een nieuwe poging?
Ik werd me toch ook meer bewust van het belang van de "mannelijke" kant van het opvoeden (ik haat het om in stereotypen te denken maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel)en ook van het belang van het kennen van je afkomst.
Die mannelijke kant zie ik niet als een probleem. Wij zijn beiden zorgende types, maar tegelijk ook avontuurlijke durvers. Gisteren waren we met de kinderen van mijn zus naar de speeltuin. Wij zaten beiden met de kinderen op alle speeltuigen, moedigden hen aan om iets te proberen. (Terwijl hun vader iemand is die er bezorgd naar staat te kijken. )
We hebben wel al afgesproken dat we ons kind tijd met mannelijke voorbeelden moeten gunnen. Zijn/haar vele nonkels en opa zullen dat ook met plezier doen.
Die afkomst, dat blijft een moeilijke kwestie...
Hoe gaat het bij jullie? Plannen voor een nieuwe poging?
donderdag 10 december 2015 om 16:07
Ja, wij hebben zeker plannen voor een nieuwe poging. Als het mee zit dit weekend insemineren, en dan weer afwachten...
Wel fijn dat je zo vol vertrouwen bent over het evenwicht tussen de mannelijke en de vrouwelijke rol, en dat jullie zo veel voorbeelden hebben in de omgeving. Voor ons geldt gelukkig hetzelfde
Ik wens jullie veel wijsheid bij jullie uiteindelijke beslissing!
Wel fijn dat je zo vol vertrouwen bent over het evenwicht tussen de mannelijke en de vrouwelijke rol, en dat jullie zo veel voorbeelden hebben in de omgeving. Voor ons geldt gelukkig hetzelfde
Ik wens jullie veel wijsheid bij jullie uiteindelijke beslissing!
donderdag 10 december 2015 om 18:24
Oooh spannend SantaCruz! Ik hoop met je mee!
Hier is de knoop doorgehakt. Het wordt een volledig onbekende donor. (In België is de wetgeving hier rond anders dan in Nederland.) Ik weet niet of het de beste keuze is, maar is er wel een "beste keuze"? Alle opties hadden voor- en nadelen. Mijn vriendin voelde zich daar het beste bij, en ik voelde me er dan weer het beste bij om ervoor te zorgen dat zij zich fijn voelt in de situatie.
Nu aftellen tot dat eerste gesprek. Met de psycholoog...
Hier is de knoop doorgehakt. Het wordt een volledig onbekende donor. (In België is de wetgeving hier rond anders dan in Nederland.) Ik weet niet of het de beste keuze is, maar is er wel een "beste keuze"? Alle opties hadden voor- en nadelen. Mijn vriendin voelde zich daar het beste bij, en ik voelde me er dan weer het beste bij om ervoor te zorgen dat zij zich fijn voelt in de situatie.
Nu aftellen tot dat eerste gesprek. Met de psycholoog...
vrijdag 12 februari 2016 om 20:19
Hallo allemaal!
Leuk om te lezen allemaal, en ik wens iedereen heel veel succes met alles!
Ook ik en mijn vriendin zijn begonnen met kid.
Ik wil graag zwanger worden, mijn vriendin met de tijd ook.
Wij hebben gekozen voor een onbekende donor, althans voor ons onbekend, het kindje heeft met de tijd wel kans om vader op te zoeken.
Wij hebben afgelopen maand een keuze gemaakt en wachten nu op de eisprong, om te starten!
Het lijkt me leuk om jullie ervaringen te lezen enz.
Groetjes!
Leuk om te lezen allemaal, en ik wens iedereen heel veel succes met alles!
Ook ik en mijn vriendin zijn begonnen met kid.
Ik wil graag zwanger worden, mijn vriendin met de tijd ook.
Wij hebben gekozen voor een onbekende donor, althans voor ons onbekend, het kindje heeft met de tijd wel kans om vader op te zoeken.
Wij hebben afgelopen maand een keuze gemaakt en wachten nu op de eisprong, om te starten!
Het lijkt me leuk om jullie ervaringen te lezen enz.
Groetjes!
dinsdag 16 februari 2016 om 06:49
Ook wij zijn een lesbisch koppel die let KID begonnen zijn. In december gebeld en onze eerste inseminatie is woensdag. Bij ons is het zeker mijn vriendin, dit omdat ik niet zwanger kan worden. De keuze was snel gemaakt.
We mogen zo snel gaan want in België met name in Jette zijn er heel lange wachttijden, wel tot 9 maand voor je eerste poging. Nu door het wegvallen van een koppel zijn wij er tussen mogen komen
Het is best wel spannend!
Hopelijk zeggen we hier snel, wij zijn zwanger!
Santacruz mag ik vragen of het vlot ging? Want ik vind overal gemiddeldes van 15a20 procent per keer. Dacht eerlijk dat het wat meer zou zijn....
We mogen zo snel gaan want in België met name in Jette zijn er heel lange wachttijden, wel tot 9 maand voor je eerste poging. Nu door het wegvallen van een koppel zijn wij er tussen mogen komen
Het is best wel spannend!
Hopelijk zeggen we hier snel, wij zijn zwanger!
Santacruz mag ik vragen of het vlot ging? Want ik vind overal gemiddeldes van 15a20 procent per keer. Dacht eerlijk dat het wat meer zou zijn....
dinsdag 16 februari 2016 om 15:54
Teja, dat is al best snel! Maar als je wacht is elke dag er één te veel, dat heb ik wel ervaren.
mlsc, wat een geluk dat jullie er tussen mochten!
Bij ons was het de derde poging raak. Veel sneller dan wij hadden gedacht (had gerekend op 6-12 maanden)! Wij hebben zelfinseminatie gedaan met vers zaad, en de eisprong is vastgesteld dmv een echo in het ziekenhuis, zodat we zeker wisten dat de timing goed was. Volgens mij zijn de kansen met zelfinseminatie ongeveer gelijk aan die met KID, inderdaad 15-20% per keer.
mlsc, wat een geluk dat jullie er tussen mochten!
Bij ons was het de derde poging raak. Veel sneller dan wij hadden gedacht (had gerekend op 6-12 maanden)! Wij hebben zelfinseminatie gedaan met vers zaad, en de eisprong is vastgesteld dmv een echo in het ziekenhuis, zodat we zeker wisten dat de timing goed was. Volgens mij zijn de kansen met zelfinseminatie ongeveer gelijk aan die met KID, inderdaad 15-20% per keer.
dinsdag 16 februari 2016 om 18:20
Wij hopen stiekem dat het toch minstens na zes keer lukt. En nog stiekemer na 3. Dit omdat op de echo enz alles tip top was. Vriendin is ook nog jong nl 23 worden. De dokter was ook wel positief en zei dat de kans groot was dat het binnen de drie keer zou lukken. Toch wel spannend.
We hebben de komende maanden veel leuks gepland als afleiding. Hopelijk wordt het wachten zo minder lang
We hebben de komende maanden veel leuks gepland als afleiding. Hopelijk wordt het wachten zo minder lang