Werk & Studie alle pijlers

Struggles nieuwe baan

06-01-2016 15:40 20 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Eigenlijk ben ik op zoek naar wat schoppen onder m'n kont. Ik heb sinds deze week (ja ik werk er dus pas 3 dagen) een nieuwe baan. Precies in de sector die ik wilde, met precies het juiste aantal uren. Enorm enthousiast was ik, tot ik gister er dus was en het me echt heel zwaar viel. Ik mis mijn oude baan ontzettend, mijn lieve oud-collega's, het nieuwe werk is 2x zo ver rijden. Helaas werd mijn contract bij oude werkgever niet verlengd (bezuinigingen), dus ik moest wel weg.

Het meest moeilijke vind ik het nieuwe, de grote verandering, de nieuwe collega's. Ik zat vroeger op een heel drukke en gezellige afdeling, en bij deze nieuwe baan is het erg stil op de kamer, geen radio, weinig geklets, de deuren zijn dicht ivm kinderen die er rondlopen (werk in de jeugdzorg nu).

Ik ga er huilend heen en kom huilend terug (nogal extreem ja, maar ik ben ook echt moeilijk met veranderingen). Daarbuiten heb ik ook wel momenten dat ik denk: stel je niet aan, je hebt een baan, in de juiste sector, de collega's zijn opzich allemaal erg aardig en het werk lijkt me ook erg leuk. In principe zijn er dus geen belemmerende factoren op het nieuwe werk (dus ligt het denk ik vooral aan mezelf en mijn mindset), behalve dat de sfeer me een stuk minder gezellig lijkt dan waar ik vandaan kwam.



Wie kan me een schop onder mijn kont geven en zeggen dat het allemaal wel goedkomt? Hebben jullie ook lastige starten gehad op nieuwe banen en hoe gingen jullie daar mee om? En hoe belangrijk is sfeer voor jullie op een afdeling?
Ik vind huilen wel extreem ja.

Ik dacht dat er een verhaal kwam over hele lastige collega;s ofzo, maar daar zie ik ook niks van.



Je zegt dat je moeilijk met veranderingen om kunt gaan, ik zou kijken wat je daar aan kan doen.

Ik en velen anderen zitten in de moeilijke positie dat we alleen maar jaarcontracten krijgen en dus om de haverklap ergens ander moeten gaan werken. Wij huilen ook niet dagenlang als dat weer gebeurt.



Focus je op de positieve dingen. Een lange reistijd en een stille kamer zijn geen mensonterende werkomstandigheden.
Alle reacties Link kopieren
Beetje overdreven.



Lijkt werkeloosheid je leuker?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik miste mijn oude baan ook. Maar richtte me op de positieve dingen van mijn nieuwe baan. Bedenk die voor jezelf, schrijf ze desnoods op.
Alle reacties Link kopieren
LaParisienne, het is ook moeilijk om op een nieuwe plek te aarden! Zeker als het op de oude werkplek zo leuk was en je niet weg wilde dat maakt al dat je minder open staat voor de nieuwe baan. Probeer ook voordelen van de nieuwe baan te zien en kijk of je dingen prettiger kunt maken voor jezelf.



Geen radio aan is fijner dan een collega die de hele dag snoeihard radio 538 op heeft (ik heb dat gehad echt...horror), je kunt zelf voor muziek zorgen misschien of mag het niet? Dan eventueel 1 oordopje in met je eigen muziek van je telefoon op. Probeer je collega's te leren kennen ga samen lunchen je schrijft al dat ze je aardig lijken dus dat is mooi.



Voor mij is sfeer heel belangrijk, ik kan slecht tegen vijandigheid, geroddel en jaloezie. Helaas daar wel mee te maken gehad en dat vreet energie omdat je toch doorgaat tegen de klippen op. Is bij jou niet aan de orde dus ik ga je een stevige maar toch ook goedbedoelde schop onder je h*l geven. Kom op meid probeer het en zoek anders ook hulp bij het omgaan met veranderingen bij een coach of psycholoog.
Alle reacties Link kopieren
Geef het even de tijd om je plekje te vinden op je nieuwe werk. Je zult al gauw merken dat je met je nieuwe collega's ook een band krijgt en ook de werkomgeving zal vertrouwd worden. Ook de langere reistijd zal wennen. Overigens herken ik wel heel erg de overgang van een rumoerige werkomgeving naar een rustige maar dan precies andersom. Ik mis juist de stilte er raak gestrest van al die drukte (ook met gezelligheid) om me heen. Dit gewenningsproces duurt bij mij wat langer maar ik merk dat het al veel verbeterd is naar dik een half jaar tijd.



Ik vind huilen wel erg heftig klinken maar ik weet niet of het jou manier is om spanning kwijt te raken?
quote:Frizz schreef op 06 januari 2016 @ 15:52:

Ja ik miste mijn oude baan ook. Maar richtte me op de positieve dingen van mijn nieuwe baan. Bedenk die voor jezelf, schrijf ze desnoods op.

ik heb de positieve punten al uit de OP gefilterd:

- juiste sector

- juiste uren

- aardige collega's

- werk is leuk



Nou, dat is al heel wat.



Ik heb al zo vaak maar genoegen moeten nemen met werk dat ik eigenlijk niet wilde. Of uren die ik eigenlijk niet wilde. Of irritante collega's, of stompzinnig werk.

Tegenwoordig ben ik blij met alles. Een goede sfeer is leuk, maar als die er niet is dan doe ik gewoon mijn ding zonder teveel collegiale interactie en dan ga ik weer.



Probeer eens een paar jaar elk jaar ergens anders te werken, omdat je gewoon geld nodig hebt. Dan leer je heel snel omgaan met veranderingen.
Alle reacties Link kopieren
Hmm inderdaad is huilen een heftige reactie... Hoe is jouw laatste baan geëindigd? En me niet gaan slaan nu maar just checking....Zou je misschien een burnout kunnen hebben?
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties. Ik moet idd de positieve factoren wat meer gaan bekijken.

En het huilen: het is niet zo dat ik de hele dag door huil, ik heb het soms lastig met opstaan en word vroeg wakker en dan laat ik even een traan en voel ik me erna al wat beter. Na het werk dus ook een paar keer gehad dat ik wat tranen moest laten in de auto. Voel me nu op zich wel gewoon goed, en zie niet heel erg op tegen morgen en overmorgen.

Het gekke is dat ik me qua werkzaamheden wel zeker voel, maar ik wil het liefst z.s.m. met iedereen dikke vriendjes zijn, en helemaal mezelf kunnen zijn, en dat lukt natuurlijk nog niet na 3 dagen. Ik ben misschien ook wel teveel verwend met mijn vorige baan waar mijn collega's meer vriendinnen waren dan collega's.

Ik ben wel extreem moeilijk met veranderingen ja, en ik loop ook (mede daarvoor) bij een psycholoog. Heb haar nog niet gesproken sinds mijn nieuwe baan, maar ga het er wel met haar over hebben dus.
Alle reacties Link kopieren
quote:Maryssa schreef op 06 januari 2016 @ 16:00:

Hmm inderdaad is huilen een heftige reactie... Hoe is jouw laatste baan geëindigd? En me niet gaan slaan nu maar just checking....Zou je misschien een burnout kunnen hebben?



Hoi Maryssa,

Bedankt voor je reactie. Een burn out lijkt me niet; bij mijn vorige werk ging ik fluitend naar het werk en had ik geen last van stress o.i.d. Ook in mijn nieuwe baan lig ik totaal niet wakker van het werk zelf. Ik vind alleen de nieuwe omstandigheden heel lastig. Ik ben iemand die heel erg veel waarde hecht aan vertrouwdheid en nu is ineens alle vertrouwdheid weg.
Alle reacties Link kopieren
Bij je oude baan was je toch ook niet in week 1 vriendinnen met je collega's?
Alle reacties Link kopieren
Hoe lang heb je bij je vorige werk gezeten? En hoe lang heeft het geduurd voor alles zo vertrouwd was? Misschien kun je je daaraan vasthouden, die periode moet je even door en dan is het (waarschijnlijk) al een stuk beter.
Alle reacties Link kopieren
Gefeliciteerd met je nieuwe baan! Dat als eerste En ten tweede..je bent net begonnen. Het komt zelden voor dat je je meteen helemaal thuis voelt bij een nieuwe werkgever. Zeker omdat je zelf al zegt dat je door bezuinigingen weg moest bij je vorige werkgever dus het was geen eigen keuze. Dan is het nog weer anders. Kan zijn dat je eerst moet "rouwen" om je vorige baan? Klinkt raar maar het kan echt. Nogmaals geef het de tijd en je zal zien dat je je volgende week of de week erna je al beter voelt
Enjoy Live
Heel herkenbaar. Sinds januari ook een nieuwe baan en de eerste keer ben ik huilend in de armen gestort van mijn man (ahum). Bij mij was alles eigen keuze want ik had een goede baan, maar ik wilde meer uitdaging. Moet echt enorm wennen, maar heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat komen. Maar het is gewoon pittig die eerste weken.
Alle reacties Link kopieren
Zou je je werkkamer gezelliger kunnen maken met wat foto's, iets van thuis en een radio of de radio op je telefoon aan. Bewust tijd maken voor koffie/thee samen met 1 of een paar collega's ook goed voor de contacten.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Het is herkenbaar voor mij. O, wat heb ik mijn vorige werkplek gemist, de collega's, de sfeer, alles eigenlijk. En ja, ik was blij dat ik werk had, maar wat baalde ik ervan dat ik weg moest. De collega's heb ik leren kennen en zijn echt heel leuk. Maar als ze vandaag bellen dat ik terug kan naar mijn oude stek zou ik na ruim 3 jaar zo terug gaan.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie tips en reacties, daar ga ik zeker wat mee doen.

Ik heb gevraagd of er een radio aankan, maar er zijn collega's die daar last van hebben. Ik ga dus proberen met een oortje in naar mijn eigen mp3 speler te luisteren (maar dat ga ik nog niet meteen in mijn 1e week doen).

Het rotgevoel wat ik heb beangstigt me; ik ben bang dat ik me nooit meer gelukkig zal voelen of nooit meer met plezier naar mijn werk zal gaan. Ook dit is een rode draad door mijn leven: angst voor depressies/geen controle over mijn gevoelens etc. Ik verzet me de hele tijd tegen het rotgevoel, maar misschien is het beter om te denken dat het nu eenmaal zo is nu, en dat ik mijn gedachtes en gevoelens moet accepteren.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit gevoel trouwens heel wat vaker gehad; toen ik naar de universiteit ging, toen ik stage ging lopen, bij een andere baan... Ik word er alleen zo ongelukkig van in zo'n situatie dat ik het allerliefst weer ontslag neem en op zoek ga naar wat anders. Maar dan begint het probleem weer opnieuw.
Alle reacties Link kopieren
Eigenlijk heb je dit gevoel dus in veel nieuwe situaties. Onzekerheid over of mensen je accepteren zoals je bent?
Enjoy Live
Alle reacties Link kopieren
quote:CrazyCatLady1983 schreef op 06 januari 2016 @ 18:27:

Eigenlijk heb je dit gevoel dus in veel nieuwe situaties. Onzekerheid over of mensen je accepteren zoals je bent?Ja zoiets denk ik. Vind het lastig aan te geven waar nu de kern zit van dit gevoel. De baantjes waar ik al iemand kende of toen we in duo's mochten afstuderen heb ik er weer totaal geen last van gehad, omdat er dan iemands bekends was. Nu heb ik het idee aan mijn lot overgelaten te worden en voel ik me eenzaam in zo'n nieuwe situatie. Ik vond het bv ook lastig om op mezelf te gaan wonen. Zal wel met een bepaalde afhankelijkheid te maken hebben.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven