Gezondheid
alle pijlers
Remy
woensdag 24 februari 2016 om 16:31
Ken je dat gevoel "dat je alleen op de wereld bent?". Zo voel ik mij de laatste tijd heel erg...Rémy. Mijn huwelijk is over. Is veel gebeurd en heb niet zo heel veel vriendinnen. Degene die ik wel heb, zijn druk met werk, gezin, etc etc. Ik heb nu de leeftijd dat bijna iedereen gesetteld is. Ben geen stapper, vind een x kroegen best leuk maar hoeft niet iedere week. Ik heb wel werk maar dat is via een soort uitzendburo, geen vast team dus en dus ook geen vaste collega's. Mijn (oudste twee)kinderen zijn groot genoeg om zelf op school te komen dus daar hoef ik ook niet meer te staan.
Ik had altijd een leuk contact met mijn schoonfamilie, mijn ex heeft twee broers en zijn beide getrouwd, had ik leuk contact mee. Maar die zie ik ook niet veel meer. Zelf heb ik geen broers of zussen en mijn vader woont in het buitenland. Moeders woont wel in Nederland, heb ik ook wel contact mee alleen is het niet zo dat we wekelijks elkaar zien of spreken. Vind het best eng, stel ze komen weg te vallen later dan ben ik echt alleen!
Heb het gevoel dat de wereld voorbij raast en dat ik van een afstandje sta toe te kijken. Maar wil gewoon meedoen maar weet ff niet hoe ik dit moet doorbreken??? (Klink wel erg depressief he, sorry)
Ik had altijd een leuk contact met mijn schoonfamilie, mijn ex heeft twee broers en zijn beide getrouwd, had ik leuk contact mee. Maar die zie ik ook niet veel meer. Zelf heb ik geen broers of zussen en mijn vader woont in het buitenland. Moeders woont wel in Nederland, heb ik ook wel contact mee alleen is het niet zo dat we wekelijks elkaar zien of spreken. Vind het best eng, stel ze komen weg te vallen later dan ben ik echt alleen!
Heb het gevoel dat de wereld voorbij raast en dat ik van een afstandje sta toe te kijken. Maar wil gewoon meedoen maar weet ff niet hoe ik dit moet doorbreken??? (Klink wel erg depressief he, sorry)
Pluk de dag voor je in een vaas eindigt.
woensdag 24 februari 2016 om 16:44
Geef het even de tijd. En later, als je eraan toe bent, boek je een reis speciaal voor singles, of je snuffelt eens rond op een datingsite (kies wel voor een betaalde, dat gratis spul zit vol rommel, volgens een kennis-met-ervaring).
Een sportschool, hobbyclubje, vrouwenvereniging.
En ik herken het wel een beetje hoor. Ben binnenkort jarig en heb mensen gevraagd om koffie te leuten. Maar minstens de helft moet gewoon werken.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 24 februari 2016 om 16:48
Geef het tijd inderdaad en bedenk voor jezelf dat je nog een heel leven voor je hebt,waarin jij zelf de regie hebt. Bang zijn voor het onbekende is nog angstiger dan het onbekende zelf. Wat is nou het ergste wat er kan gebeuren door jezelf in de wereld te werpen ipv aan de zijkant van het leven te staan?
woensdag 24 februari 2016 om 17:23
Het klinkt helemaal niet depressief. Geniet van je onafhankelijkheid en gun jezelf even de tijd om na te denken hoe je je leven wilt leven. Mensen zijn overal om je heen en er zijn genoeg mogelijkheden om contacten te leggen, via sport, vrijwilligerswerk, communities op facebook, datingsites etc. etc.
