Zwanger
alle pijlers
Toch een abortus
zondag 27 maart 2016 om 17:45
Ik ben bijna 9 weken zwanger en heb al een baby van 6 maanden. Sinds kort alleenstaand. Ik wou geen abortus en dat was druppel voor ex, heeft relatie toen gestopt, speelde ook al veel meer mee.
Nu twijfel ik of ik dit wel aan ga kunnen. Ben nu kotsmisselijk, vermoeid en labiel, lig dagen in bed terwijl mijn moeder voor de kleine zorgt, heb me ook ziek gemeld want misselijkheid is echt extreem, werk in de horeca.
Denk nu dat het beste een abortus is, dan ben ik van alles af. Voel ik me lichamelijk weer goed, kan ik voor mijn kleintje zorgen. Hoe moet ik het straks redden met twee kleine kinderen, helemaal alleen? Kan niet meer gaan werken en vrees dat ik in de bijstand terecht zal komen. Werkgever zal ook niet blij zijn met de zwangerschap.
Ik vind dit zo moeilijk. Praktisch gezien is een abortus het beste, eerlijk vind het nu al zwaar met een baby. Iemand tips hoe dit toch te doen.
Als ik besluit een abortus te doen moet ik alsnog wachten. 5 dagen bedenktijd, ben dan misschien pas aan de beurt als ik bijna 11 weken ben. Is dat niet te ver om nog een abortus te doen?
Kortom ben erg in de war en hoop op tips..
Nu twijfel ik of ik dit wel aan ga kunnen. Ben nu kotsmisselijk, vermoeid en labiel, lig dagen in bed terwijl mijn moeder voor de kleine zorgt, heb me ook ziek gemeld want misselijkheid is echt extreem, werk in de horeca.
Denk nu dat het beste een abortus is, dan ben ik van alles af. Voel ik me lichamelijk weer goed, kan ik voor mijn kleintje zorgen. Hoe moet ik het straks redden met twee kleine kinderen, helemaal alleen? Kan niet meer gaan werken en vrees dat ik in de bijstand terecht zal komen. Werkgever zal ook niet blij zijn met de zwangerschap.
Ik vind dit zo moeilijk. Praktisch gezien is een abortus het beste, eerlijk vind het nu al zwaar met een baby. Iemand tips hoe dit toch te doen.
Als ik besluit een abortus te doen moet ik alsnog wachten. 5 dagen bedenktijd, ben dan misschien pas aan de beurt als ik bijna 11 weken ben. Is dat niet te ver om nog een abortus te doen?
Kortom ben erg in de war en hoop op tips..
zondag 27 maart 2016 om 17:48
zondag 27 maart 2016 om 17:49
Je bent bijna 9 weken, als je dinsdag naar de huisarts gaat ben je 9 weken en een paar dagen. Dus geen 11 weken. En helaas kan niemand anders hierover beslissen dan jij zelf. Wens je wel veel sterkte met je beslissing en wik wel zeggen dat zwanger zijn maar tijdelijk is, een heel leven in de bijstand is natuurlijj onzin.
zondag 27 maart 2016 om 17:51
Ik kan je als enige tip meegeven dat je goed moet luisteren wat je gevoel maar zeker ook je verstand je zegt.
Ik ben niet tegen of voor abortus, vind het zeker iets waar niet te licht over gedacht mag worden, maar soms zijn de signalen dat een baby krijgen op dat moment niet verstandig is overduidelijk aanwezig.
Ik ben niet tegen of voor abortus, vind het zeker iets waar niet te licht over gedacht mag worden, maar soms zijn de signalen dat een baby krijgen op dat moment niet verstandig is overduidelijk aanwezig.
zondag 27 maart 2016 om 17:53
quote:MinkeDeWit schreef op 27 maart 2016 @ 17:48:
Je kunt ook nu luisteren naar je lichaam, rust nemen. Gelukkig kan dat met een baby van een half jaar. En natuurlijk kun je voor twee kinderen zorgen, dat is niet veel anders dan voor een.Dat doe ik ook rust nemen zoveel als ik kan maar ik moet toch weer werken en mijn moeder kan hier ook niet altijd blijven, misschien verloopt deze zwangerschap heel anders en krijg ik allerlei klachten, bevalling kan heel anders zijn, er kan iets mis zijn met het kindje, ga ik dat allemaal aankunnen? En is het echt niet anders dan een kindje? Hoor om me heen dat het heel erg zwaar is, nog zwaarder dan van 0 naar 1 kind.
Je kunt ook nu luisteren naar je lichaam, rust nemen. Gelukkig kan dat met een baby van een half jaar. En natuurlijk kun je voor twee kinderen zorgen, dat is niet veel anders dan voor een.Dat doe ik ook rust nemen zoveel als ik kan maar ik moet toch weer werken en mijn moeder kan hier ook niet altijd blijven, misschien verloopt deze zwangerschap heel anders en krijg ik allerlei klachten, bevalling kan heel anders zijn, er kan iets mis zijn met het kindje, ga ik dat allemaal aankunnen? En is het echt niet anders dan een kindje? Hoor om me heen dat het heel erg zwaar is, nog zwaarder dan van 0 naar 1 kind.
zondag 27 maart 2016 om 17:55
Ach Yoma, heb je andere topic eerder gelezen. Wat triest dat het allemaal zo loopt met de vader van je kindje. En wat vervelend dat je je zo rot voelt. Heb je al iets gekregen tegen de misselijkheid? Er zijn verschillende middelen die helpen, al is het maar dat het ergste randje eraf is (en ik heb ervaring, het is vreselijk al dat misselijk en spugen).
Er wordt hier regelmatig in dit soort gevallen geadviseerd om contact op te nemen met het FIOM. Zij kunnen je helpen je gedachten te ordenen en een beslissing te nemen. Als je dat niet wilt heb je misschien een fijne huisarts die met je mee kan denken? En hoe staat je moeder erin?
Ik vind het een vreselijk dilemma waar je in zit. Je eerste kindje nog zo jong en dan dadelijk alleen met 2 kinderen. Aan de andere kant: je zit nog zo in het ritme van een kleintje, dat de 2e misschien heel makkelijk erin mee gaat. En ik begreep dat je familie en vrienden hebt die willen helpen de eerste periode na de bevalling, dat scheelt veel. Welke beslissing je ook maakt, ik zou het begrijpen. Het zal allebei moeilijk zijn. Ik vind je in elk geval een topper zoals je ermee omgaat.
Er wordt hier regelmatig in dit soort gevallen geadviseerd om contact op te nemen met het FIOM. Zij kunnen je helpen je gedachten te ordenen en een beslissing te nemen. Als je dat niet wilt heb je misschien een fijne huisarts die met je mee kan denken? En hoe staat je moeder erin?
Ik vind het een vreselijk dilemma waar je in zit. Je eerste kindje nog zo jong en dan dadelijk alleen met 2 kinderen. Aan de andere kant: je zit nog zo in het ritme van een kleintje, dat de 2e misschien heel makkelijk erin mee gaat. En ik begreep dat je familie en vrienden hebt die willen helpen de eerste periode na de bevalling, dat scheelt veel. Welke beslissing je ook maakt, ik zou het begrijpen. Het zal allebei moeilijk zijn. Ik vind je in elk geval een topper zoals je ermee omgaat.
zondag 27 maart 2016 om 17:55
zondag 27 maart 2016 om 17:56
Wat rot dat je in deze situatie zit. Alleenstaand met 1 baby en 1 baby op komst.
Ik lees dat je moeder je ondersteund. Dat is fijn en heb je hard nodig.
Goed dat je nu serieus nadenkt over je opties. Nu kan het nog. Laat het niet te lang voortduren, want hoe langer je zwanger bent hoe moeilijker het zal worden.
Of je nu wel of niet gaat kiezen voor een abortus, zie een dergelijke stap (kiezen voor abortus) niet als falen of fout. Je hebt de keuze.
-Er zijn voor je baby van 6 maanden als alleenstaande moeder en die baby alles geven wat hij/zij nodig heeft.
-Er zijn voor je baby van 6 maanden en de baby in je buik als alleenstaande moeder en deze kinderen alles geven wat ze nodig hebben.
Welke keuze je ook maakt, het zal hoe dan ook moeilijk zijn zowel met 1 als met 2 kinderen. Een goed vangnet is belangrijk. Mensen om je heen die je bijstaan, genoeg zelfvertrouwen om die klus te klaren en een flinke portie doorzettingsvermogen en hard werken.
Vertrouw op je gevoel. Dat gevoel zal je naar de juiste keuze leiden. Schakel je verstand daarbij niet uit en neem dat ook mee in je overweging.de keuze kan alleen jij zelf maken. Echter maak die keuze wel op niet al te lange termijn.
Ik lees dat je moeder je ondersteund. Dat is fijn en heb je hard nodig.
Goed dat je nu serieus nadenkt over je opties. Nu kan het nog. Laat het niet te lang voortduren, want hoe langer je zwanger bent hoe moeilijker het zal worden.
Of je nu wel of niet gaat kiezen voor een abortus, zie een dergelijke stap (kiezen voor abortus) niet als falen of fout. Je hebt de keuze.
-Er zijn voor je baby van 6 maanden als alleenstaande moeder en die baby alles geven wat hij/zij nodig heeft.
-Er zijn voor je baby van 6 maanden en de baby in je buik als alleenstaande moeder en deze kinderen alles geven wat ze nodig hebben.
Welke keuze je ook maakt, het zal hoe dan ook moeilijk zijn zowel met 1 als met 2 kinderen. Een goed vangnet is belangrijk. Mensen om je heen die je bijstaan, genoeg zelfvertrouwen om die klus te klaren en een flinke portie doorzettingsvermogen en hard werken.
Vertrouw op je gevoel. Dat gevoel zal je naar de juiste keuze leiden. Schakel je verstand daarbij niet uit en neem dat ook mee in je overweging.de keuze kan alleen jij zelf maken. Echter maak die keuze wel op niet al te lange termijn.
zondag 27 maart 2016 om 17:56
zondag 27 maart 2016 om 17:57
quote:yoma schreef op 27 maart 2016 @ 17:53:
[...]
Dat doe ik ook rust nemen zoveel als ik kan maar ik moet toch weer werken en mijn moeder kan hier ook niet altijd blijven, misschien verloopt deze zwangerschap heel anders en krijg ik allerlei klachten, bevalling kan heel anders zijn, er kan iets mis zijn met het kindje, ga ik dat allemaal aankunnen? En is het echt niet anders dan een kindje? Hoor om me heen dat het heel erg zwaar is, nog zwaarder dan van 0 naar 1 kind.Het eerste jaar met je eerste is het zwaarst. Maar als je daar doorheen bent sluit nr 2 naadloos aan. Althans, dat is mijn ervaring (maar mijn oudste was al 5).
[...]
Dat doe ik ook rust nemen zoveel als ik kan maar ik moet toch weer werken en mijn moeder kan hier ook niet altijd blijven, misschien verloopt deze zwangerschap heel anders en krijg ik allerlei klachten, bevalling kan heel anders zijn, er kan iets mis zijn met het kindje, ga ik dat allemaal aankunnen? En is het echt niet anders dan een kindje? Hoor om me heen dat het heel erg zwaar is, nog zwaarder dan van 0 naar 1 kind.Het eerste jaar met je eerste is het zwaarst. Maar als je daar doorheen bent sluit nr 2 naadloos aan. Althans, dat is mijn ervaring (maar mijn oudste was al 5).
zondag 27 maart 2016 om 17:57
Je wilde dit kindje toch houden? Daarom is je relatie gestrand. Ik snap dat het nu heel zwaar is, maar echt, het komt goed. En natuurlijk kun je ook voor twee kinderen zorgen. Als ze zo weinig schelen in leeftijd, gaat het meeste in een moeite door.
Waarschijnlijk ben je straks minder misselijk en zul je je beter voelen.
Wat je ook uiteindelijk besluit, laat je niet leiden door je verdriet. Je zult merken dat je sterker bent dan je denkt.
Waarschijnlijk ben je straks minder misselijk en zul je je beter voelen.
Wat je ook uiteindelijk besluit, laat je niet leiden door je verdriet. Je zult merken dat je sterker bent dan je denkt.
Ga je mee verdwalen? Ik weet de weg...
zondag 27 maart 2016 om 18:00
quote:yoma schreef op 27 maart 2016 @ 17:55:
[...]
Dat het kindje al meer kind is wat ik dan denk weet niet of dat echt zo is.Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.
[...]
Dat het kindje al meer kind is wat ik dan denk weet niet of dat echt zo is.Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.
zondag 27 maart 2016 om 18:03
quote:yoma schreef op 27 maart 2016 @ 17:55:
[...]
Dat het kindje al meer kind is wat ik dan denk weet niet of dat echt zo is.
Dat is het psychologische stuk dat je bedoeld. Je eigen interpretatie, je eigen gevoel, je eigen "slechte" geweten omtrent het morele dilemma waarin je momenteel zit.
Maar nogmaals.......je kiest voor een abortus, of je kiest voor een 2e kind.
Een abortus met 5 weken, of met 10 weken, of met 15 weken..........het is allemaal niet gemakkelijk en dat beslis je niet over 1 nacht ijs.
Ondanks je eerdere beslissing het kind te houden, je hebt de keuze. Ook nu nog kun je besluiten het kind niet te laten komen. Dat is geen gezichtsverlies of falen. Je hoeft je niet te schamen. Welke keuze je ook maakt.....als jij er achter staat is dat de enige juist keuze voor jou en je baby van 6 maanden én het nog ongeboren kind.
[...]
Dat het kindje al meer kind is wat ik dan denk weet niet of dat echt zo is.
Dat is het psychologische stuk dat je bedoeld. Je eigen interpretatie, je eigen gevoel, je eigen "slechte" geweten omtrent het morele dilemma waarin je momenteel zit.
Maar nogmaals.......je kiest voor een abortus, of je kiest voor een 2e kind.
Een abortus met 5 weken, of met 10 weken, of met 15 weken..........het is allemaal niet gemakkelijk en dat beslis je niet over 1 nacht ijs.
Ondanks je eerdere beslissing het kind te houden, je hebt de keuze. Ook nu nog kun je besluiten het kind niet te laten komen. Dat is geen gezichtsverlies of falen. Je hoeft je niet te schamen. Welke keuze je ook maakt.....als jij er achter staat is dat de enige juist keuze voor jou en je baby van 6 maanden én het nog ongeboren kind.
zondag 27 maart 2016 om 18:03
quote:MinkeDeWit schreef op 27 maart 2016 @ 18:00:
[...]
Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.Ik vind een kind in aanleg van een mm of 10 groot toch echt nog wel een klomp cellen hoor. Echt niet dat er dan sprake is van een kind.
[...]
Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.Ik vind een kind in aanleg van een mm of 10 groot toch echt nog wel een klomp cellen hoor. Echt niet dat er dan sprake is van een kind.
zondag 27 maart 2016 om 18:04
quote:MinkeDeWit schreef op 27 maart 2016 @ 18:00:
[...]
Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.
Helemaal waar! Mensen doen altijd zo makkelijk roepen dat het maar een klompje cellen zijn...het is een kindje in wording.
Sterkte met je keuze TO
[...]
Klopt. Met een week of tien is het kind in aanleg compleet. Het stadium 'hoopje cellen' is dan al even voorbij. Het is echter toegestaan om abortus te laten doen tot 22 weken of zo.
Helemaal waar! Mensen doen altijd zo makkelijk roepen dat het maar een klompje cellen zijn...het is een kindje in wording.
Sterkte met je keuze TO
zondag 27 maart 2016 om 18:05
quote:-Suze- schreef op 27 maart 2016 @ 18:03:
[...]
Ik vind een kind in aanleg van een mm of 10 groot toch echt nog wel een klomp cellen hoor. Echt niet dat er dan sprake is van een kind.
JE BABY IN WEEK 11 VAN JE ZWANGERSCHAP
Je baby is nog steeds topzwaar met een hoofd dat net zo groot is als de rest van het lichaam. Zijn hoofd wordt wel steeds menselijker. De oren zijn bijna in hun uiteindelijke vorm, op het puntje van de neus ontstaan neusgaten en zijn tong en gehemelte ontwikkelen zich. Op de kruin van dat grote hoofd verschijnen net als op de rest van het lichaam haarzakjes.
De handjes en voetjes hebben nu losse vingers en tenen waarop binnenkort zelfs nagels beginnen te groeien. De zwemvliezen zijn nu dus echt verleden tijd. Dit betekent niet dat je baby niet meer ‘zwemt’ in het vruchtwater. Hij zal juist steeds meer gaan bewegen. In deze week begint hij echt met schoppen en stretchen
[...]
Ik vind een kind in aanleg van een mm of 10 groot toch echt nog wel een klomp cellen hoor. Echt niet dat er dan sprake is van een kind.
JE BABY IN WEEK 11 VAN JE ZWANGERSCHAP
Je baby is nog steeds topzwaar met een hoofd dat net zo groot is als de rest van het lichaam. Zijn hoofd wordt wel steeds menselijker. De oren zijn bijna in hun uiteindelijke vorm, op het puntje van de neus ontstaan neusgaten en zijn tong en gehemelte ontwikkelen zich. Op de kruin van dat grote hoofd verschijnen net als op de rest van het lichaam haarzakjes.
De handjes en voetjes hebben nu losse vingers en tenen waarop binnenkort zelfs nagels beginnen te groeien. De zwemvliezen zijn nu dus echt verleden tijd. Dit betekent niet dat je baby niet meer ‘zwemt’ in het vruchtwater. Hij zal juist steeds meer gaan bewegen. In deze week begint hij echt met schoppen en stretchen