Psyche
alle pijlers
geen vriendinnen meer?
dinsdag 10 mei 2016 om 21:03
ja je leest het, heb geen meer over. Ik had vroeger op de basisschool veel, middelbare school wegens medische problemen (ik droeg 5 jaar lang een brace voor me rug) weinig vriendinnen kunnen maken. Daarna in het 3e en 4e jaar wel, maar die meiden die zie ik nog wel eens alleen ze zijn heel vaag en afstandelijk over hun leven, heel anti sociaal en hebben genoeg aan familie.... Ik vind het zo raar dat ik gewoon geen vrienden meer heb, ik kan makkelijk praten maar hoe ouder je wordt (ben 24) hoe moeilijker het is om vrienden te sluiten, iedereen heeft zijn groepje en ik kan geen herinneren ophalen met ze, ik heb nooit een best vriendinnetje gehad en mijn twee zussen waren dat maar....die hebben flink wat issues....ligt het aan mij of zijn mensen hier in nl wat gesloten met een 'ieder op zichzelf' mentaliteit....andere landen zoals uk kon ik makkelijk vrienden sluiten en mensen waren heel open en actief.. hier heb ik het gevoel dat iedereen de deuren sluit na 6 en het een dag noemt.....hoe kan ik vriendschap sluiten....ik kan niks met iemand iets delen...verjaardagen vier ik ook niet....ik heb het gevoel dat ik alles onderneem maar van de mensen om mij heen niks terug kijk.. .alleen anti sociaal gedrag....
dinsdag 10 mei 2016 om 21:10
Ik heb hetzelfde probleem. Ik ben 23 en heb nog 2 vriendinnen over, maar die wonen ver weg en zie ik 2 keer per jaar ofzo. Vriendinnen van de middelbare school zie ik niet meer, tijdens mijn studie had ik het te druk met studeren, echt zonde.
Ik zou zo graag alles overdoen en dan meer tijd steken in vriendschappen. Het is mijn eigen schuld.
Ik kan er soms echt mee zitten, ik weet ook echt niet waar ik nieuwe mensen moet leren kennen die dan ook je vrienden worden, want meer dan leuke gesprekken als je elkaar tegenkomt wordt het ook niet echt. En als ik dan een keer voorstel om iets te gaan doen dan wordt er niet op gereageerd... Iedereen heeft inderdaad al een vriendengroep en het druk genoeg.
Ik weet dus hoe je je voelt maar ik kan je niet helpen. Mijn verjaardag heb ik ook al jaren niet meer gevierd, omdat ik nauwelijks iemand heb om uit te nodigen... Dus dan nodig ik niemand maar uit, omdat ik me anders zo stom voel dat er maar zo weinig mensen komen (als ze al komen).
Ik zou zo graag alles overdoen en dan meer tijd steken in vriendschappen. Het is mijn eigen schuld.
Ik kan er soms echt mee zitten, ik weet ook echt niet waar ik nieuwe mensen moet leren kennen die dan ook je vrienden worden, want meer dan leuke gesprekken als je elkaar tegenkomt wordt het ook niet echt. En als ik dan een keer voorstel om iets te gaan doen dan wordt er niet op gereageerd... Iedereen heeft inderdaad al een vriendengroep en het druk genoeg.
Ik weet dus hoe je je voelt maar ik kan je niet helpen. Mijn verjaardag heb ik ook al jaren niet meer gevierd, omdat ik nauwelijks iemand heb om uit te nodigen... Dus dan nodig ik niemand maar uit, omdat ik me anders zo stom voel dat er maar zo weinig mensen komen (als ze al komen).
“We should make no mistake. Without concerted actions, the next generation will be roasted, toasted, fried and grilled.” - Christine Lagarde, IMF
dinsdag 10 mei 2016 om 21:13
dinsdag 10 mei 2016 om 21:17
Wat vervelend! Dat van de middelbare school herken ik wel; heb zelf ook niet veel contact meer met die groep vriendinnen. Misschien is het een idee om een hobby te beoefenen waar je vrienden kunt maken? Doordat je elkaar wekelijks ziet kan je makkelijker een band opbouwen, ben zo zelf ook aan meerdere vriendschappen gekomen.
dinsdag 10 mei 2016 om 21:17
Herken het wel, ben 24 en kan mijn vriendinnen op 1 hand tellen. Waarvan de helft ver weg woont en eentje binnenkort gaat emigreren. Ik probeer wel om gewoon te doen waar ik zin in heb en me er niet door te laten beperken, ook al is dat dan in je eentje naar 't park of een terrasje pakken. Goed boek mee en ik vermaak me wel.
Qua nieuwe vriendinnen maken, dat is idd lastig op deze leeftijd.. Heb er ook geen tips voor behalve gewoon lief voor jezelf zijn, doen waar je zin in hebt en hoop dat je het geluk hebt daarmee een paar leuke meiden tegen te komen.
Qua nieuwe vriendinnen maken, dat is idd lastig op deze leeftijd.. Heb er ook geen tips voor behalve gewoon lief voor jezelf zijn, doen waar je zin in hebt en hoop dat je het geluk hebt daarmee een paar leuke meiden tegen te komen.
dinsdag 10 mei 2016 om 21:18
Hihi, 'hoe ouder je wordt'
Hier iemand van 20 jaar ouder, en heb hetzelfde probleem
Het ergste is als je het jezelf gaat aanrekenen. Alsof je geen liefde en vriendschap waard bent of weird bent of dat je iemand bent die mensen mijden als een zwavelhoudende warmwaterbron.
Dan trek je 1) de verkeerde conclusie uit iets dat zonder ook al ellendig genoeg is en 2) begint de ellende dan pas echt.
Dus probeer dat te voorkomen.
Als ik wist hoe had ik t gedaan.
Hier iemand van 20 jaar ouder, en heb hetzelfde probleem
Het ergste is als je het jezelf gaat aanrekenen. Alsof je geen liefde en vriendschap waard bent of weird bent of dat je iemand bent die mensen mijden als een zwavelhoudende warmwaterbron.
Dan trek je 1) de verkeerde conclusie uit iets dat zonder ook al ellendig genoeg is en 2) begint de ellende dan pas echt.
Dus probeer dat te voorkomen.
Als ik wist hoe had ik t gedaan.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 10 mei 2016 om 21:22
Ik was 25 toen mn oudste geboren werd. Ik had toen 1 vriendin. Niemand van mn eigen vrienden (want dat kwam telkens maar van één kant en dat was ik beu). Was iem die ik via mn man heb leren kennen.
Toen mn oudste naar school ging, heb ik iem leren kennen, we zeiden beide "oei oei wat een strenge juf", viel achteraf goed mee hoor . we hebben nu nog een goed contact. Ik help haar (ze is alleenstaand), zij helpt ons. We gaan ook regelmatig samen iets doen. Zo creeër je nieuwe herinneringen.
Het is idd niet hetzelfde maar het is er. Iig beter dan dat het altijd van dezelfde kant komt. Dus het kan zeker nog! Gewoon blijven proberen zou ik zeggen!
Toen mn oudste naar school ging, heb ik iem leren kennen, we zeiden beide "oei oei wat een strenge juf", viel achteraf goed mee hoor . we hebben nu nog een goed contact. Ik help haar (ze is alleenstaand), zij helpt ons. We gaan ook regelmatig samen iets doen. Zo creeër je nieuwe herinneringen.
Het is idd niet hetzelfde maar het is er. Iig beter dan dat het altijd van dezelfde kant komt. Dus het kan zeker nog! Gewoon blijven proberen zou ik zeggen!
Doe niet bij een ander wat je zelf niet wil!
dinsdag 10 mei 2016 om 21:50
Ik ben 45 jaar en heb ook geen vriendinnen (meer).
Laatste tijd ook erg druk gehad met verhuizing dus weinig energie over voor soc contacten.
Kom wel mensen tegen bij activiteitenclub, maar tot nu toe is de klik daar er gewoon niet echt.
Dingen die ik graag wil ondernemen, willen anderen weer niet en andersom.
Laatste tijd ook erg druk gehad met verhuizing dus weinig energie over voor soc contacten.
Kom wel mensen tegen bij activiteitenclub, maar tot nu toe is de klik daar er gewoon niet echt.
Dingen die ik graag wil ondernemen, willen anderen weer niet en andersom.
dinsdag 10 mei 2016 om 22:08
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam soms
Naakt geboren, gekleurd de kist in ...
dinsdag 10 mei 2016 om 22:11
Jeetje wat erg.
Sterkte
quote:up4more schreef op 10 mei 2016 @ 22:08:
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam soms
Sterkte
quote:up4more schreef op 10 mei 2016 @ 22:08:
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam soms
dinsdag 10 mei 2016 om 22:14
quote:up4more schreef op 10 mei 2016 @ 22:08:
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam soms
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam soms
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 10 mei 2016 om 22:17
Herkenbaar. ..ben 10 jaar ouder maar vooral kennissen maar echte vrienden niet meer ...
Oude vrienden van vroeger en studie allemaal verspreid over heel het land gaan wonen en iedereen is druk met werk en gezin.
Op fb enzo spreken we elkaar wel eens maar als we 1 keer per jaar een keer afspreken is dat erg veel.
Heb altijd t idee dat ik de enige ben en verder iedereen wel echte vrienden heeft ????
Oude vrienden van vroeger en studie allemaal verspreid over heel het land gaan wonen en iedereen is druk met werk en gezin.
Op fb enzo spreken we elkaar wel eens maar als we 1 keer per jaar een keer afspreken is dat erg veel.
Heb altijd t idee dat ik de enige ben en verder iedereen wel echte vrienden heeft ????
dinsdag 10 mei 2016 om 22:18
quote:up4more schreef op 10 mei 2016 @ 22:08:
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam somspfff heftig zeg
Ik ben 44 en ik had 3 vriendinnen .. Ze zijn alle drie overleden ???? In 2006 overleed de eerste aan baarmoederhalskanker, 2 jaar later mijn aller dierbaarste vriendin aan huidkanker en nog weer 2 jaar later mijn oudste vriendin aan borstkanker .. En sinsdien ben ik alleen .. Het lukt me gewoon niet om nieuwe vriendinnen te vinden .. Kennisjes zijn er wel maar daar deel je eigenlijk niets mee .. Voel me best eenzaam somspfff heftig zeg
dinsdag 10 mei 2016 om 22:24
dinsdag 10 mei 2016 om 22:25
Dat idee dat iedereen behalve jij vrienden heeft is funest. Van daaruit is t maar n klein stapje naar 'er is iets mis met mij'. En dat is t ergste van t hebben van geen vrienden. (Voor mij)
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 10 mei 2016 om 22:27
Soms is het ook heel moeilijk om contact te leggen met anderen.
Tegenwoordig deel je liever je leven via Facebook.
Waar ik ook kom of kijk, iedereen zit met zijn/haar hoofd in die telefoon.
Nou ga dan maar eens een gesprek aanknopen...
Misschien moet je proberen niet perse echt op zoek te gaan naar vrienden of een goede vriendschap.
Soms is het genoeg om deel te nemen bij bijv een sportclub (noem maar wat)
Dan leer je zoveel nieuwe mensen kennen en dan ben je onder de mensen en dan komt van het één ook het ander.
Niet te veel focussen op vriendschap maar nieuwe contacten aan (durven) gaan.
Tegenwoordig deel je liever je leven via Facebook.
Waar ik ook kom of kijk, iedereen zit met zijn/haar hoofd in die telefoon.
Nou ga dan maar eens een gesprek aanknopen...
Misschien moet je proberen niet perse echt op zoek te gaan naar vrienden of een goede vriendschap.
Soms is het genoeg om deel te nemen bij bijv een sportclub (noem maar wat)
Dan leer je zoveel nieuwe mensen kennen en dan ben je onder de mensen en dan komt van het één ook het ander.
Niet te veel focussen op vriendschap maar nieuwe contacten aan (durven) gaan.
dinsdag 10 mei 2016 om 22:41
Ik heb ook altijd weinig vrienden gehad, van jongs af aan. Misschien een combinatie van vroeger extreem verlegen en te rustig zijn. Met kinderfeestjes kwam ik met moeite aan de vijf vriendjes die we mochten uitnodigen.
Halverwege de middelbare ging het beter, maar ook deze 2 vriendinnen spreek ik amper meer. Eens in de zoveel tijd spreken we af, maar of ik het nog echt vriendschappen kan noemen. .
Nu heb ik nog twee goede vriendinnen over. En nee, het is misschien niet veel, maar ik ben blij dat ik ze heb. Heb me er tijden ook voor geschaamd, voornamelijk tegenover mijn vriend, die om komt in zijn vrienden. Waarom heeft hij er zoveel en ik zo weinig? Idd net of er iets mis is met mij. Nu heb ik me er bij neergelegd en hoort het misschien gewoon bij mij als persoon.
Halverwege de middelbare ging het beter, maar ook deze 2 vriendinnen spreek ik amper meer. Eens in de zoveel tijd spreken we af, maar of ik het nog echt vriendschappen kan noemen. .
Nu heb ik nog twee goede vriendinnen over. En nee, het is misschien niet veel, maar ik ben blij dat ik ze heb. Heb me er tijden ook voor geschaamd, voornamelijk tegenover mijn vriend, die om komt in zijn vrienden. Waarom heeft hij er zoveel en ik zo weinig? Idd net of er iets mis is met mij. Nu heb ik me er bij neergelegd en hoort het misschien gewoon bij mij als persoon.
I'll remain unseen until it's time to be remembered
woensdag 11 mei 2016 om 08:55
Ik vnd het echt t ergste ook dat er zo'n taboe op rust. Als je kijkt naar facebook en TV komt iedereen om in de hechte vriendschappen.
Never a dull moment.
Dat is de norm geworden, waarvan je dan het GEVOEL hebt sterk af te wijken.
Je afvragen of dat beeld van facebook en co wel de realiteit weerspiegelt bespaart je een hoop kopzorgen.
Kijk naar dit topic, er zijn nogal wat vrouwen die het herkennen en hier (al dan niet) mee worstelen.
Dus dat taboe en stigma op het hebben van geen vrienden en ook op eenzaamheid for that matter, maar t allemaal nog veel erger.
Waarom zou dat zijn, dat het zo taboe is? Waarom je uit die meelijwekkende blikken of onbegrip over je eenzaamheid moet concluderen dat er vast iets mis met je moet zijn?
Ik heb de oplossing in handen, volgens mij: eenzame mensen moeten de schaamte voorbij zien te raken en trots op zichzelf blijven. Maar hoe dit precies werkt weet ik niet.
Uiteindelijk krijg je toch het gevoel dat het iets zegt over je kern, wie je bent..... dat er een reden moet zijn dat je geen vrienden hebt, en heus: DAT is misschien al gauw het grotere probleem?
Want dan raak je niet alleen anderen kwijt, maar ook het geloof in jezelf. En dat beheerst dan gelijk alle andere levensgebieden, die misschien prima in orde zijn.
Wat is de mens toch een sociaal dier.
Never a dull moment.
Dat is de norm geworden, waarvan je dan het GEVOEL hebt sterk af te wijken.
Je afvragen of dat beeld van facebook en co wel de realiteit weerspiegelt bespaart je een hoop kopzorgen.
Kijk naar dit topic, er zijn nogal wat vrouwen die het herkennen en hier (al dan niet) mee worstelen.
Dus dat taboe en stigma op het hebben van geen vrienden en ook op eenzaamheid for that matter, maar t allemaal nog veel erger.
Waarom zou dat zijn, dat het zo taboe is? Waarom je uit die meelijwekkende blikken of onbegrip over je eenzaamheid moet concluderen dat er vast iets mis met je moet zijn?
Ik heb de oplossing in handen, volgens mij: eenzame mensen moeten de schaamte voorbij zien te raken en trots op zichzelf blijven. Maar hoe dit precies werkt weet ik niet.
Uiteindelijk krijg je toch het gevoel dat het iets zegt over je kern, wie je bent..... dat er een reden moet zijn dat je geen vrienden hebt, en heus: DAT is misschien al gauw het grotere probleem?
Want dan raak je niet alleen anderen kwijt, maar ook het geloof in jezelf. En dat beheerst dan gelijk alle andere levensgebieden, die misschien prima in orde zijn.
Wat is de mens toch een sociaal dier.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 11 mei 2016 om 14:10
Sommigen zeggen hier dat je niet moet denken dat het aan jezelf ligt omdat je raar bent of anders of iets dergelijks, dat je dan het geloof in jezelf kwijtraakt als je dat denkt, maar daar ben ik het niet mee eens.
Ik wéét dat het aan mezelf ligt, want ik bén ook anders! Ik hou niet van al dat oppervlakkige gedoe, ik heb nooit facebook gehad, geen smartphone, ik drink geen alcohol (en was alleen daarom altijd al 'raar': 'drink jij niet?! waarom niet dan?!') etc. Ik heb nu dan wel een smartphone gekocht en facebook aangemaakt afgelopen jaar maar ook echt ALLEEN maar omdat ik het gevoel had dat ik anders helemaal in een sociaal isolement terecht zou komen en dat wil ik absoluut niet.
En nee, ik raak niet het geloof in mezelf kwijt, want ik zou absoluut niet anders willen zijn. Als ik mocht kiezen tussen een oppervlakkige idioot zijn die het met iedereen kan vinden en zich elk weekend lamzuipt en foto's van z'n eten op facebook zet, dan kies ik toch echt voor mijn eigen persoonlijkheid (en nee ik zeg niet dat iedereen een oppervlakkige idioot is natuurlijk maar ik ken er genoeg die alleen maar met de kudde meerennen en oppervlakkig zijn/doen, want misschien zijn ze van binnen niet zo oppervlakkig als ze zich voordoen). (hmm ik ben ook meer kuddegedrag gaan vertonen door een smartphone te kopen en facebook aan te maken).
Ik zou gewoon meer mensen willen leren kennen die zijn zoals ik. Ik kan het ook met heel veel mensen gewoon niet vinden omdat ik hoge eisen stel, aan mezelf maar ook aan vrienden. Dus dat maakt het er ook allemaal niet makkelijker op. Mijn studiegenoten waren van die oppervlakkige idioten bijvoorbeeld zoals hierboven beschreven. Met een aantal kon ik het heel goed vinden, maar helaas, roddelde iedereen ook over iedereen. Nou bekijk het dan maar, dat doe je gewoon niet over je vrienden. Dus na onze studie heb ik ze niet meer gezien.
Ik weet wel dat ze bestaan hoor, mensen met meer diepgang. En ik kom ook wel mensen tegen met wie ik het goed kan vinden, maar dat blijft dan bij praatjes als je elkaar tegenkomt en mondt het zich niet uit in een vriendschap
Ik wéét dat het aan mezelf ligt, want ik bén ook anders! Ik hou niet van al dat oppervlakkige gedoe, ik heb nooit facebook gehad, geen smartphone, ik drink geen alcohol (en was alleen daarom altijd al 'raar': 'drink jij niet?! waarom niet dan?!') etc. Ik heb nu dan wel een smartphone gekocht en facebook aangemaakt afgelopen jaar maar ook echt ALLEEN maar omdat ik het gevoel had dat ik anders helemaal in een sociaal isolement terecht zou komen en dat wil ik absoluut niet.
En nee, ik raak niet het geloof in mezelf kwijt, want ik zou absoluut niet anders willen zijn. Als ik mocht kiezen tussen een oppervlakkige idioot zijn die het met iedereen kan vinden en zich elk weekend lamzuipt en foto's van z'n eten op facebook zet, dan kies ik toch echt voor mijn eigen persoonlijkheid (en nee ik zeg niet dat iedereen een oppervlakkige idioot is natuurlijk maar ik ken er genoeg die alleen maar met de kudde meerennen en oppervlakkig zijn/doen, want misschien zijn ze van binnen niet zo oppervlakkig als ze zich voordoen). (hmm ik ben ook meer kuddegedrag gaan vertonen door een smartphone te kopen en facebook aan te maken).
Ik zou gewoon meer mensen willen leren kennen die zijn zoals ik. Ik kan het ook met heel veel mensen gewoon niet vinden omdat ik hoge eisen stel, aan mezelf maar ook aan vrienden. Dus dat maakt het er ook allemaal niet makkelijker op. Mijn studiegenoten waren van die oppervlakkige idioten bijvoorbeeld zoals hierboven beschreven. Met een aantal kon ik het heel goed vinden, maar helaas, roddelde iedereen ook over iedereen. Nou bekijk het dan maar, dat doe je gewoon niet over je vrienden. Dus na onze studie heb ik ze niet meer gezien.
Ik weet wel dat ze bestaan hoor, mensen met meer diepgang. En ik kom ook wel mensen tegen met wie ik het goed kan vinden, maar dat blijft dan bij praatjes als je elkaar tegenkomt en mondt het zich niet uit in een vriendschap
“We should make no mistake. Without concerted actions, the next generation will be roasted, toasted, fried and grilled.” - Christine Lagarde, IMF