ggz hulp onder werktijd
vrijdag 24 juni 2016 om 07:57
Ik doe en traineeship, waarbij het echt de bedoeling is dat ik mezelf bewijs. Maar dat gaat moeizaam, ik zit totaal niet lekker in mijn vel. Elke dag moet ik weer een soort masker op doen. Nu heb ik tijdelijk gesprekken met een sociaal psychiatrische verpleegkundige van de ggz, tot ik 'echt' in behandeling kan. De frequentie hangt af van mijn behoefte. Ik denk dat 2x per week wel voldoende is, 1x is net te weinig, omdat ik naar mijn idee verder afglijd. 1 van de afspraken plan ik in op mijn vrije dag. Maar die andere afspraak, moet dus wel op een werkdag. Hoe kan ik dit het beste regelen? Ik vertel liever niks aan mijn werkgever, straks denken ze dat ik 'zwak' ben en heb ik helemaal g een kans op verlenging van het contract. Hoewel die kans sowieso superklein is, ook gezien mijn psychische gesteldheid. Kan ik iets anders verzinnen of is dat not done? Ik kom er echt niet uit.. Overigens lijdt mijn werk er niet onder qua tijd, het uurtje dat ik mis (locatie is op loopafstand van mijn werk) kan ik zo inhalen, omdat ik geen 9 tot 5 baan heb.
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Alvast bedankt voor jullie reacties.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:00
Rot voor je TO. Kun je het traineeship op basis van ziekte (wellicht geconstateerd door een bedrijfsarts, zodat hij kan rapporteren dat je nu niet kunt zonder exact uit te leggen waardoor je nu niet kunt) niet uitstellen? Volgens mij maak je nu niet echt een kans. En wat Hayek zegt, is het werk wel wat voor jou?
vrijdag 24 juni 2016 om 08:07
quote:hebjehaarookweer schreef op 24 juni 2016 @ 08:04:
Aanvulling op de vraag van Hayek: is dit werk op dit moment wel geschikt voor jou? Het lijkt nu alleen maar bij te dragen aan je ellendige gevoel. Bespreek je dit ook met de verpleegkundige?Heb je gelijk in, maar blijkbaar is het voor dit werk belangrijk dat je erg stevig in je schoenen staat. Ik ben niet erg bekend met psychische problemen en effect van behandelingen, maar ik vraag me toch af of TO na de behandeling opeens wél zo stevig in d'r schoenen staat als blijkbaar vereist is.
Aanvulling op de vraag van Hayek: is dit werk op dit moment wel geschikt voor jou? Het lijkt nu alleen maar bij te dragen aan je ellendige gevoel. Bespreek je dit ook met de verpleegkundige?Heb je gelijk in, maar blijkbaar is het voor dit werk belangrijk dat je erg stevig in je schoenen staat. Ik ben niet erg bekend met psychische problemen en effect van behandelingen, maar ik vraag me toch af of TO na de behandeling opeens wél zo stevig in d'r schoenen staat als blijkbaar vereist is.
Oh dear, how sad, never mind.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:21
Ik voel me hartstikke rot na het lezen van jullie reacties. Natuurlijk is dit werk voor mij geschikt. Ik heb mijn stages met mooie resultaten gehaald en kreeg al in de tweede stageweek te horen dat ik alles in mij heb om een goed beroepsbeoefenaar in deze functie te zijn. Qua persoon past het ook goed bij mij. Toen het beter met mij ging haalde ik er ontzettend veel energie uit en ging ik met veel plezier naar stage. Het zat er al vroeg in bij mij, als kind wilde ik dit beroep al worden. Als ik lekker in mijn vel zit, geniet ik hier met volle teugen van.
Maar ik heb wel een chronische depressie, 10 jaar een flinke eetstoornis en persoonlijkheidsproblematiek en ja, dan is geen enkel werk leuk.
Maar ik heb wel een chronische depressie, 10 jaar een flinke eetstoornis en persoonlijkheidsproblematiek en ja, dan is geen enkel werk leuk.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:23
vrijdag 24 juni 2016 om 08:28
quote:rebecca_90 schreef op 24 juni 2016 @ 08:21:
Ik voel me hartstikke rot na het lezen van jullie reacties. Natuurlijk is dit werk voor mij geschikt. Ik heb mijn stages met mooie resultaten gehaald en kreeg al in de tweede stageweek te horen dat ik alles in mij heb om een goed beroepsbeoefenaar in deze functie te zijn. Qua persoon past het ook goed bij mij. Toen het beter met mij ging haalde ik er ontzettend veel energie uit en ging ik met veel plezier naar stage. Het zat er al vroeg in bij mij, als kind wilde ik dit beroep al worden. Als ik lekker in mijn vel zit, geniet ik hier met volle teugen van.
Maar ik heb wel een chronische depressie, 10 jaar een flinke eetstoornis en persoonlijkheidsproblematiek en ja, dan is geen enkel werk leuk.
Het is zeker niet rot bedoeld. Het gebeurt nou eenmaal dat mensen niet op hun plek zitten. Zelfs als je het werk op zich leuk vindt, kan het best dat je het niet in je hebt om het ook duurzaam vol te houden om dat beroep uit te oefenen. Mijn vrouw zou mijn werk bijvoorbeeld ook leuk vinden, maar ze zou niet stevig genoeg in d'r schoenen staan en stressbestendig genoeg zijn om het daadwerkelijk vol te houden.
Ik begrijp dat het voor jou heel vervelend overkomt. En misschien is het antwoord op mijn eerste vraag ook wel gewoon ja. Ik vroeg het, ik zei niet "blijkbaar ben je niet geschikt voor dit werk". Maar ik denk dat het wel goed is als je jezelf kritisch afvraagt of het werk voor jou geschikt is. Als je daar zelf eerlijk en kritisch naar kijkt en concludeert dat het wél zo is, is dat hartstikke prima. Maar soms zijn mensen niet zo eerlijk naar zichzelf en zitten ze tien jaar later met nog veel ernstigere problemen langdurig thuis............
Ik voel me hartstikke rot na het lezen van jullie reacties. Natuurlijk is dit werk voor mij geschikt. Ik heb mijn stages met mooie resultaten gehaald en kreeg al in de tweede stageweek te horen dat ik alles in mij heb om een goed beroepsbeoefenaar in deze functie te zijn. Qua persoon past het ook goed bij mij. Toen het beter met mij ging haalde ik er ontzettend veel energie uit en ging ik met veel plezier naar stage. Het zat er al vroeg in bij mij, als kind wilde ik dit beroep al worden. Als ik lekker in mijn vel zit, geniet ik hier met volle teugen van.
Maar ik heb wel een chronische depressie, 10 jaar een flinke eetstoornis en persoonlijkheidsproblematiek en ja, dan is geen enkel werk leuk.
Het is zeker niet rot bedoeld. Het gebeurt nou eenmaal dat mensen niet op hun plek zitten. Zelfs als je het werk op zich leuk vindt, kan het best dat je het niet in je hebt om het ook duurzaam vol te houden om dat beroep uit te oefenen. Mijn vrouw zou mijn werk bijvoorbeeld ook leuk vinden, maar ze zou niet stevig genoeg in d'r schoenen staan en stressbestendig genoeg zijn om het daadwerkelijk vol te houden.
Ik begrijp dat het voor jou heel vervelend overkomt. En misschien is het antwoord op mijn eerste vraag ook wel gewoon ja. Ik vroeg het, ik zei niet "blijkbaar ben je niet geschikt voor dit werk". Maar ik denk dat het wel goed is als je jezelf kritisch afvraagt of het werk voor jou geschikt is. Als je daar zelf eerlijk en kritisch naar kijkt en concludeert dat het wél zo is, is dat hartstikke prima. Maar soms zijn mensen niet zo eerlijk naar zichzelf en zitten ze tien jaar later met nog veel ernstigere problemen langdurig thuis............
Oh dear, how sad, never mind.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:29
quote:rebecca_90 schreef op 24 juni 2016 @ 08:23:
Bovendien, mijn vraag is hiermee nog niet beantwoord. Ik vraag niet of dit werk geschikt is, want als ik lekker in mijn vel zit, ben ik goed in dit werk en heb ik er plezier in, houd ik zelfs energie over. Het enige wat ik vraag is wat ik moet zeggen op werk, dat ik hulp krijg of niet.Ik vind het not done om te liegen, maar ik weet dat heel veel mensen het anders zien.......
Bovendien, mijn vraag is hiermee nog niet beantwoord. Ik vraag niet of dit werk geschikt is, want als ik lekker in mijn vel zit, ben ik goed in dit werk en heb ik er plezier in, houd ik zelfs energie over. Het enige wat ik vraag is wat ik moet zeggen op werk, dat ik hulp krijg of niet.Ik vind het not done om te liegen, maar ik weet dat heel veel mensen het anders zien.......
Oh dear, how sad, never mind.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:35
quote:rebecca_90 schreef op 24 juni 2016 @ 08:31:
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.Vorige week opende je nog een topic waar toch iets minder zelfverzekerdheid uit sprak.
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.Vorige week opende je nog een topic waar toch iets minder zelfverzekerdheid uit sprak.
Oh dear, how sad, never mind.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:37
quote:rebecca_90 schreef op 24 juni 2016 @ 08:31:
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.Waarom moet je dan een masker op doen als het zo goed bij je past en je de eigenschappen bezit.
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.Waarom moet je dan een masker op doen als het zo goed bij je past en je de eigenschappen bezit.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:39
quote:rebecca_90 schreef op 24 juni 2016 @ 08:31:
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.
Uit je OP kreeg ik de indruk dat het feit dat het niet zo goed met je gaat (mede) veroorzaakt wordt door je werk. Dan snap ik de reacties heel goed.
Blijkbaar ligt dat anders.
Dan nog kan het zijn dat je werk op dit moment idd te zwaar is.
Ik zou zelf wel vertellen dat ik hulp heb, omdat ik vind dat alle vooroordelen daarover maar eens overboord moeten, maar ik krijg de indruk dat jij niet zo in elkaar steekt.
Als je elke week van je werk weg moet denk ik dat je niet anders kunt dan eerlijk zijn, want elke week een smoesje verzinnen wordt op den duur wel heel ingewikkeld.
Ik snap wel wat je bedoeld, maar zo ligt het bij mij niet. Ik heb wel hart voor mijn beroep. Ik denk ook dat ik de eigenschappen bezit om goed te worden in mijn vak - sta nu nog aan het begin. Maar in deze situatie, zoals ik al zei, vind ik helemaal niks leuk.
Uit je OP kreeg ik de indruk dat het feit dat het niet zo goed met je gaat (mede) veroorzaakt wordt door je werk. Dan snap ik de reacties heel goed.
Blijkbaar ligt dat anders.
Dan nog kan het zijn dat je werk op dit moment idd te zwaar is.
Ik zou zelf wel vertellen dat ik hulp heb, omdat ik vind dat alle vooroordelen daarover maar eens overboord moeten, maar ik krijg de indruk dat jij niet zo in elkaar steekt.
Als je elke week van je werk weg moet denk ik dat je niet anders kunt dan eerlijk zijn, want elke week een smoesje verzinnen wordt op den duur wel heel ingewikkeld.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 24 juni 2016 om 08:48
Ik heb je vorige topic ook even gelezen, en ik denk dat je het naar je werkgever kan "omdraaien" naar iets positiefs. Als je nu gewoon aangeeft dat je in jouw eerste echte baan toch tegen wat dingen aanloopt, en dat jij je er bewust van bent dat dit in jezelf zit en je er daarom direct hulp bij hebt gezocht omdat je het graag aan wil pakken zodat het niet groter kan worden, dan zal de werkgever dat waarschijnlijk juist als heel positief zien. En ik vermoed dat het dan ook geen enkel punt zal zijn om je werkuren iets te verschuiven, zodat jij jouw gesprekken kunt voeren, en al helemaal niet als je de uren netjes weer inhaalt.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:50
Ik denk dat je het gewoon eerlijk moet zeggen; Ik zit momenteel niet zo lekker in mijn vel, daarom praat ik nu met een coach, zij kan echter alleen op (noem dag die jou uitkomt).
Zij heeft geadviseerd om wekelijks een afspraak te maken. (Een goede werkgever zegt dan meteen, wat goed dat je dat doet, natuurlijk mag dat, kunnen we tijdelijk je wat ontslasten qua werk)
Je hoeft niet in details te treden en te zeggen wat voor hulp precies en waarvoor. Op vragen geef je aan dat het een privé probleem betreft.
Echt een rare werkgever die dan niet akkoord geeft. Een werkgever zou dit juist moeten waarderen. Zeker als jij aangeeft evt het uur ergens anders te compenseren. Maar compenseren zou bij een goede werkgever niet nodig zijn.
Er zijn ook mensen die zeggen, ik moet naar de fysio. Dit is misschien veiliger en makkelijker te vragen. Maar ik denk dat je eerlijk moet zeggen dat je naar een coach gaat, zonder de details.
Dit kan je eventueel in de toekomst helpen, stel je gaat een andere behandeling doen en moet je langer afwezig melden.
Je geeft aan goed te zijn in je werk, dus daar niet aan twijfelen. Een uurtje per week weg van kantoor maakt daar geen verschil in.
Zij heeft geadviseerd om wekelijks een afspraak te maken. (Een goede werkgever zegt dan meteen, wat goed dat je dat doet, natuurlijk mag dat, kunnen we tijdelijk je wat ontslasten qua werk)
Je hoeft niet in details te treden en te zeggen wat voor hulp precies en waarvoor. Op vragen geef je aan dat het een privé probleem betreft.
Echt een rare werkgever die dan niet akkoord geeft. Een werkgever zou dit juist moeten waarderen. Zeker als jij aangeeft evt het uur ergens anders te compenseren. Maar compenseren zou bij een goede werkgever niet nodig zijn.
Er zijn ook mensen die zeggen, ik moet naar de fysio. Dit is misschien veiliger en makkelijker te vragen. Maar ik denk dat je eerlijk moet zeggen dat je naar een coach gaat, zonder de details.
Dit kan je eventueel in de toekomst helpen, stel je gaat een andere behandeling doen en moet je langer afwezig melden.
Je geeft aan goed te zijn in je werk, dus daar niet aan twijfelen. Een uurtje per week weg van kantoor maakt daar geen verschil in.
vrijdag 24 juni 2016 om 08:53
Die problematiek drukt behoorlijk op je dagelijks functioneren. Werk je in de advocatuur? Ik zou eigenlijk zeggen: eerlijk zijn. Dat is meestal de beste zet. Maar het hangt ook een beetje van je vakgebied af. In sommige vakgebieden bedrijven werken nog steeds alleen maar mensen die geen menselijke gevoelens hebben en dus door alle voor- en tegenslagen in het leven gewoon blijven doorgaan met 80 uur per week.
Maar neem het in overweging. Eerlijkheid en integriteit zijn ook wat waard. Als jij echt goed bent in je werk en een goed verhaal hebt kom je vaak echt een heel eind. Het toont ook kracht om je kwetsbaar op te stellen, maar er nog sterk te staan. Je kan het ook zien als iemand die hun problemen aanpakt. Je kan toch zeggen, ik zit niet lekker in mijn vel op dit moment en heb daarvoor hulp ingeschakeld. Ik heb op dinsdag van 8.00-10.00 uur daar tijd voor nodig zodat ik alles weer goed op de rit krijg. Ik ga dan en dan de uren inhalen. Ik zie graag iemand die hun problemen aanpakt en ze niet negeert zodat ze groter en groter worden.
Wat je belastbaarheid betreft. Met deze problematiek is, zoals je al schrijft, elk werk niet leuk. Dat ligt dan niet per se aan dat jij niet geschikt bent voor het werk, maar dat deze baan naast je problematiek nu te veel is. Dat betekent dat je alsnog overbelast kan raken als je je therapie niet de ruimte en prioriteit geeft die het nodig heeft. Ik weet dat het dringend lijkt dat je nu bovenop je werk blijft zitten, maar als jij je behandeling geen prioriteit geeft heb je grote kans om uit eindelijk toch uit te vallen en dan ben je overbelast en nog verder van huis. Liever gas terug om op de lange termijn mee te kunnen blijven draaien dan forceren met als gevolg crash and burn. Ik weet dat het moeilijk is, want je 'moet' blijven presteren, maar als je je angst om het niet te redden, niet goed genoeg te zijn, te falen en kansen kwijt te raken iets losser kan laten kom je misschien stiekem toch wel verder dan wanneer je eigenwijs door blijft rammen in wat 'moet' en 'niet anders kan'. Eerlijk zijn op je werk is, vind ik, toch het beste, hoeft niet naar iedereen, maar naar je leidinggevende.
Maar neem het in overweging. Eerlijkheid en integriteit zijn ook wat waard. Als jij echt goed bent in je werk en een goed verhaal hebt kom je vaak echt een heel eind. Het toont ook kracht om je kwetsbaar op te stellen, maar er nog sterk te staan. Je kan het ook zien als iemand die hun problemen aanpakt. Je kan toch zeggen, ik zit niet lekker in mijn vel op dit moment en heb daarvoor hulp ingeschakeld. Ik heb op dinsdag van 8.00-10.00 uur daar tijd voor nodig zodat ik alles weer goed op de rit krijg. Ik ga dan en dan de uren inhalen. Ik zie graag iemand die hun problemen aanpakt en ze niet negeert zodat ze groter en groter worden.
Wat je belastbaarheid betreft. Met deze problematiek is, zoals je al schrijft, elk werk niet leuk. Dat ligt dan niet per se aan dat jij niet geschikt bent voor het werk, maar dat deze baan naast je problematiek nu te veel is. Dat betekent dat je alsnog overbelast kan raken als je je therapie niet de ruimte en prioriteit geeft die het nodig heeft. Ik weet dat het dringend lijkt dat je nu bovenop je werk blijft zitten, maar als jij je behandeling geen prioriteit geeft heb je grote kans om uit eindelijk toch uit te vallen en dan ben je overbelast en nog verder van huis. Liever gas terug om op de lange termijn mee te kunnen blijven draaien dan forceren met als gevolg crash and burn. Ik weet dat het moeilijk is, want je 'moet' blijven presteren, maar als je je angst om het niet te redden, niet goed genoeg te zijn, te falen en kansen kwijt te raken iets losser kan laten kom je misschien stiekem toch wel verder dan wanneer je eigenwijs door blijft rammen in wat 'moet' en 'niet anders kan'. Eerlijk zijn op je werk is, vind ik, toch het beste, hoeft niet naar iedereen, maar naar je leidinggevende.
vrijdag 24 juni 2016 om 09:04
quote:Gele_Suikerspin schreef op 24 juni 2016 @ 08:50:
Ik denk dat je het gewoon eerlijk moet zeggen; Ik zit momenteel niet zo lekker in mijn vel, daarom praat ik nu met een coach, zij kan echter alleen op (noem dag die jou uitkomt).
Zij heeft geadviseerd om wekelijks een afspraak te maken. Dan is ze alsnog niet helemaal eerlijk. Want wat als de werkgever dan zegt dat ze dan maar haar vrije dag moet omwisselen (waarop ze de andere afspraak heeft staan)?
Ik denk dat je het gewoon eerlijk moet zeggen; Ik zit momenteel niet zo lekker in mijn vel, daarom praat ik nu met een coach, zij kan echter alleen op (noem dag die jou uitkomt).
Zij heeft geadviseerd om wekelijks een afspraak te maken. Dan is ze alsnog niet helemaal eerlijk. Want wat als de werkgever dan zegt dat ze dan maar haar vrije dag moet omwisselen (waarop ze de andere afspraak heeft staan)?
vrijdag 24 juni 2016 om 09:17
Rebecca, je weet toch nog helemaal niet waar en wanneer nou die behandeling begint?
En eerlijk gezegd denk ik dat die behandeling áls die begint, nog wel meer dan 2 uurtjes per week van je gaat vragen. Het heeft dus niet zoveel zin om nu een smoes te verzinnen als je over een aantal weken/ maanden alsnog eerlijk moet zijn.
Kan je eigenlijk wel 2x per week bij de SPV'er terecht?
En eerlijk gezegd denk ik dat die behandeling áls die begint, nog wel meer dan 2 uurtjes per week van je gaat vragen. Het heeft dus niet zoveel zin om nu een smoes te verzinnen als je over een aantal weken/ maanden alsnog eerlijk moet zijn.
Kan je eigenlijk wel 2x per week bij de SPV'er terecht?
vrijdag 24 juni 2016 om 09:18
Bij ons op het werk wordt het juist als een teken van kracht gezien als je aan jezelf werkt. Het is toch super dat je onderkent dat je hulp nodig hebt en dat je zelf ook in staat bent om in te schatten hoe vaak je die hulp nodig hebt. Ik zou het gewoon aan je leidinggevende melden dat je momenteel niet zo lekker in je vel zit, dat dat niets met de aard van het werk te maken heeft, maar dat je om goed te kunnen blijven functioneren op het moment wat ondersteuning van de GGZ krijgt en dat je daarom 1 dag in de week een uurtje weg bent. Als leidinggevende zou ik het juist waarderen en aanmoedigen.
Ik vind het echt heel goed van je dat je zo goed in kan schatten wat je nodig hebt en dat je dat voor jezelf ook aan het organiseren bent.
Ik vind het echt heel goed van je dat je zo goed in kan schatten wat je nodig hebt en dat je dat voor jezelf ook aan het organiseren bent.