Psyche
alle pijlers
Van mani naar stoppen met Lithium
zaterdag 23 juli 2016 om 01:59
Hi allemaal,
Afgelopen november heb ik 6 dagen achter elkaar niet geslapen. Wat er ook voor medicijnen geprobeerd waren niks hielp. Uiteindelijk is er geconstateerd dat ik een manie had. Eindeloze gesprekken bij psychiaters en psychologen volgden. Mn leven stond echt letterlijk op zijn kop. Uiteindelijk moest ik aan de medicijnen. Ik was niet meer aan het werk en was aan het herstellen aangezien mijn lichaam een flinke opdonder gekregen heeft.
Ik begon met het slikken van olanzapine om de mani tegen te gaan. Uiteindelijk ben ik dus overgegaan op het slikken van Lithium. Dit heb ik ongeveer een halfjaar geslikt. Maar sinds het moment dat ik medicijnen ben gaan slikken, alles veranderde. Ik was echt een totaal ander persoon geworden. Het voelde alsof ik geen emoties meer had. Ik was altijd de overdreven enthousiaste meid die altijd grappen uithaalde. Nou ik kon geeneens meer de humor inzien van dingen. Maar zelfs verdriet, ik kon ook niet meer huilen. Ik raakte vrienden en vriendinnen kwijt omdat zij vonden dat ik 'veranderd' was. Ik was niet meer dezelfde. En eerlijk gezegd, snap ik het best. Ik zou het zelf ook geen bal aan vinden om met mezelf te zijn. En nu 2 maanden geleden was ik er gewoon echt klaar mee. Ik wil niet op deze manier leven daar word ik gewoon echt niet gelukkig van. Dus ik heb in overleg met mn psychiater afgebouwd met de medicatie.
Pas vanaf vandaag begin ik eigenlijk er pas wat van te voelen. Ik ben vreselijk emotioneel en ik moet enorm wennen aan zowel blij als verdrietig gevoel. Ook merk ik dat ik veel meer nadenk over dingen en wat meer pieker. Ik had met lithium echt het gevoel alsof ik qua gedachtes een soort zombie was.
Nu vroeg ik mij dus af naar jullie ervaringen met het stoppen van Lithium. Ik ben erg benieuwd naar wat mij eventueel te wachten staat. Word het gewicht minder? (Ik was flink aangekomen door Lithium) en ook heb ik enorm veel acne gekregen, verminderd dit ook?
Ben erg benieuwd naar jullie reactues. Alvast bedankt!
Afgelopen november heb ik 6 dagen achter elkaar niet geslapen. Wat er ook voor medicijnen geprobeerd waren niks hielp. Uiteindelijk is er geconstateerd dat ik een manie had. Eindeloze gesprekken bij psychiaters en psychologen volgden. Mn leven stond echt letterlijk op zijn kop. Uiteindelijk moest ik aan de medicijnen. Ik was niet meer aan het werk en was aan het herstellen aangezien mijn lichaam een flinke opdonder gekregen heeft.
Ik begon met het slikken van olanzapine om de mani tegen te gaan. Uiteindelijk ben ik dus overgegaan op het slikken van Lithium. Dit heb ik ongeveer een halfjaar geslikt. Maar sinds het moment dat ik medicijnen ben gaan slikken, alles veranderde. Ik was echt een totaal ander persoon geworden. Het voelde alsof ik geen emoties meer had. Ik was altijd de overdreven enthousiaste meid die altijd grappen uithaalde. Nou ik kon geeneens meer de humor inzien van dingen. Maar zelfs verdriet, ik kon ook niet meer huilen. Ik raakte vrienden en vriendinnen kwijt omdat zij vonden dat ik 'veranderd' was. Ik was niet meer dezelfde. En eerlijk gezegd, snap ik het best. Ik zou het zelf ook geen bal aan vinden om met mezelf te zijn. En nu 2 maanden geleden was ik er gewoon echt klaar mee. Ik wil niet op deze manier leven daar word ik gewoon echt niet gelukkig van. Dus ik heb in overleg met mn psychiater afgebouwd met de medicatie.
Pas vanaf vandaag begin ik eigenlijk er pas wat van te voelen. Ik ben vreselijk emotioneel en ik moet enorm wennen aan zowel blij als verdrietig gevoel. Ook merk ik dat ik veel meer nadenk over dingen en wat meer pieker. Ik had met lithium echt het gevoel alsof ik qua gedachtes een soort zombie was.
Nu vroeg ik mij dus af naar jullie ervaringen met het stoppen van Lithium. Ik ben erg benieuwd naar wat mij eventueel te wachten staat. Word het gewicht minder? (Ik was flink aangekomen door Lithium) en ook heb ik enorm veel acne gekregen, verminderd dit ook?
Ben erg benieuwd naar jullie reactues. Alvast bedankt!
zaterdag 23 juli 2016 om 10:34
Ik coldturkey. Het werkte niet, totaal niet en na 5 maanden had ik er wel genoeg van. Was alleen maar ziek.
Maar geen verschil in gewicht door het stoppen. Want metabool is echt verneukt door de lithium en tot op heden niet veranderd. Daar hoef je het niet voor te laten dus.
Ik neem aan dat je het afbouwen en andere medicatie besproken hebt met je behandelaar? Ga daar over in gesprek. Ik zou dit soort vragen hier niet stellen.
Maar geen verschil in gewicht door het stoppen. Want metabool is echt verneukt door de lithium en tot op heden niet veranderd. Daar hoef je het niet voor te laten dus.
Ik neem aan dat je het afbouwen en andere medicatie besproken hebt met je behandelaar? Ga daar over in gesprek. Ik zou dit soort vragen hier niet stellen.
zaterdag 23 juli 2016 om 11:09
Geen ervaring met een manie (volgens mij), maar wel met een psychose (zonder medicijngebruik).
Wat ik zelf wel ervaren heb, is dat als je leven zo gigantisch op zijn kop staat, dat dat gewoon invloed op je heeft. Dat het je een beetje kan veranderen als persoon zijnde. Zelf heb ik me er bij neergelegt dat ik anders ben dan voor mijn psychose. Mede ook omdat ik iets anders in het leven moet staan als voorheen, om stress en spanning te voorkomen.
Wat ik zelf wel ervaren heb, is dat als je leven zo gigantisch op zijn kop staat, dat dat gewoon invloed op je heeft. Dat het je een beetje kan veranderen als persoon zijnde. Zelf heb ik me er bij neergelegt dat ik anders ben dan voor mijn psychose. Mede ook omdat ik iets anders in het leven moet staan als voorheen, om stress en spanning te voorkomen.
zaterdag 23 juli 2016 om 22:15
Ik heb maar heel kort lithium geslikt omdat ik er erg misselijk van werd. Ik ben niet eens aan een werkzame spiegel gekomen. Maar ik heb wel een bipolaire stoornis en dus ervaring met manisch zijn. Mijn persoonlijke mening is dat als je maar een manie hebt gehad en die niet al te veel schade heeft aangericht dat je soms ook wel kunt afwachten hoe het gaat zonder medicijnen, eventueel met psychotherapie om dit te begeleiden. Als je dit wilt proberen natuurlijk.
Maar als je er meerdere gehad hebt en/of ook depressies hebt, is het denk ik wel beter om medicijnen te gebruiken. Lithium is inderdaad heel heftig en heeft vaak de bijwerkingen die je noemde. Als je wel medicijnen wilt of moet gebruiken, moet je met je behandelaar overleggen, want er zijn nog veel meer mogelijkheden. Een aantal anti-epileptica en antipsychotica werken ook als stemmingsstabilisatoren, er zijn er minstens een stuk of 6 die ingezet worden tegen een manie. Alleen is lithium de standaard eerste keus van de meeste psychiaters, dat zit er nou eenmaal ingebakken. De andere medicijnen kunnen ook bijwerkingen hebben, dat is met alle medicijnen zo, het zijn allemaal bepaald geen snoepjes. Maar je zult het ene middel beter kunnen verdragen dan het andere. Soms moet je er een paar uitproberen voordat je iets vindt wat voor jou werkt.
Met mijn huidige combi (seroquel, een antipsychoticum, en lamictal, een anti-epilepticum) voel ik me helaas vaak ook een beetje vlak, maar na vele jaren proberen en experimenteren is dit wel de beste optie tot nu toe en accepteer ik het maar. Mijn episoden zijn zo heftig dat niets slikken voor mij geen optie is. Sterkte!
Maar als je er meerdere gehad hebt en/of ook depressies hebt, is het denk ik wel beter om medicijnen te gebruiken. Lithium is inderdaad heel heftig en heeft vaak de bijwerkingen die je noemde. Als je wel medicijnen wilt of moet gebruiken, moet je met je behandelaar overleggen, want er zijn nog veel meer mogelijkheden. Een aantal anti-epileptica en antipsychotica werken ook als stemmingsstabilisatoren, er zijn er minstens een stuk of 6 die ingezet worden tegen een manie. Alleen is lithium de standaard eerste keus van de meeste psychiaters, dat zit er nou eenmaal ingebakken. De andere medicijnen kunnen ook bijwerkingen hebben, dat is met alle medicijnen zo, het zijn allemaal bepaald geen snoepjes. Maar je zult het ene middel beter kunnen verdragen dan het andere. Soms moet je er een paar uitproberen voordat je iets vindt wat voor jou werkt.
Met mijn huidige combi (seroquel, een antipsychoticum, en lamictal, een anti-epilepticum) voel ik me helaas vaak ook een beetje vlak, maar na vele jaren proberen en experimenteren is dit wel de beste optie tot nu toe en accepteer ik het maar. Mijn episoden zijn zo heftig dat niets slikken voor mij geen optie is. Sterkte!
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 24 juli 2016 om 00:47
Naar mijn idee, heeft niemand lithium nodig. Er is gewoon een reden waarom je in een manie terechtkomt, en alleen jijzelf kan weten tot in hoeverre je eerlijk bent tegen jezelf en je jezelf laat zijn en jezelf laat zien aan anderen.
Heel fijn voor jou dat je je bipolaire stoornis zonder medicijnen in de hand kunt houden, maar dat is beslist niet voor iedereen weggelegd! Je kunt nog zo aan jezelf werken en toch heel veel last van episodes houden. Ik ken heel wat mensen die in een dergelijke situatie zitten, net als ikzelf overigens. Medicatie heeft honderden, zo niet duizenden, levens gered van mensen voor wie hun ziekte anders ondraaglijk zou zijn geweest.
Heel fijn voor jou dat je je bipolaire stoornis zonder medicijnen in de hand kunt houden, maar dat is beslist niet voor iedereen weggelegd! Je kunt nog zo aan jezelf werken en toch heel veel last van episodes houden. Ik ken heel wat mensen die in een dergelijke situatie zitten, net als ikzelf overigens. Medicatie heeft honderden, zo niet duizenden, levens gered van mensen voor wie hun ziekte anders ondraaglijk zou zijn geweest.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 24 juli 2016 om 02:33
quote:purplebutterfly schreef op 24 juli 2016 @ 01:25:
Jij bent degene die controle hebt over je emoties en over je lichaam. Je bent geen slachtoffer van je emoties.
Jij, en jij alleen hebt de touwtjes in handen.
Je hebt altijd een keuze om op een bepaalde manier te reageren of je te gedragen.
En wat is er mis mee als je zo nu en dan druk bent? Je mag toch wel jezelf zijn? Het enige is alleen dat je je hoofd erbij moet houden als je iets aan het doen bent en ten aller tijde nadenkt over wat je aan het doen bent.
Edit: En als je gelooft dat je te weinig neurotransmitters aanmaakt om je goed te voelen zoals dopamine en serotonine, dan kun je ook voedingssupplementen nemen zoals 5HTP, L-Tyrosine en vitamine b6 en b12.
Medicatie met Lithium heeft mij uit de psychose gehaald, dus het heeft me geholpen en het is goed dat het bestaat. Maar dat is het dan ook, niets meer niets minder.
Was het maar zo simpel dat je alle controle over je lichaam en emoties hebt! Mensen met kanker hebben dus ook de touwtjes compleet zelf in handen? Als je dat in het openbaar zou verkondigen valt iedereen over je heen. Maar als het over psychische problemen gaat, is het ineens wel iemands eigen schuld en kun je alles volledig in de hand houden als je maar echt wilt? En het kenmerk van manie en psychoses is nu net dat je die controle -niet- meer hebt. Net zoals je dan niet meer vrij in staat bent om te kiezen hoe je je gedraagt of hoe je reageert, waarbij ik overigens niet wil zeggen dat je daar dan helemaal geen invloed op hebt en alleen maar een speelbal van het lot of wat dan ook bent. Invloed ja, controle nee.
Verder is een echte manie van een totaal andere orde dan 'een beetje druk zijn', net zoals een echte depressie iets totaal anders is dan een 'dipje'. Je bent bij uitstek en per definitie niet in staat om je hoofd erbij te houden en redelijk na te denken. Als je dat wel kunt, ben je namelijk helemaal niet manisch! Hoeveel invloed op je geestelijke toestand had jij toen je psychotisch was? Waarom had jij lithium nodig om er uit te komen, als je zelf controle had? Met alle respect, maar ik vind het niet klinken alsof je werkelijk psychotisch geweest bent. Je opmerkingen maken op mij niet de indruk dat je hiermee echt ervaring hebt, er kennis over hebt of je er werkelijk in kunt inleven. Na 16 jaar met tientallen manien en depressies kan ik je verzekeren dat ik dat wel heb. Maar dat zal mijn eigen schuld zijn.
Verder is de theorie van de 'ontbrekende stofjes in je hersenen' vooral door de farmaceutische industrie gepropageerd om hun pillen te verkopen, maar is nooit wetenschappelijk bewezen. Ook dat kun je vinden op google. Van 5-htp is wel bewezen dat je er manisch van kunt worden als je een bipolaire stoornis hebt en in combinatie met antidepressiva kun je er het serotoninesyndroom van krijgen, wat zelfs dodelijk kan zijn.
Jij bent degene die controle hebt over je emoties en over je lichaam. Je bent geen slachtoffer van je emoties.
Jij, en jij alleen hebt de touwtjes in handen.
Je hebt altijd een keuze om op een bepaalde manier te reageren of je te gedragen.
En wat is er mis mee als je zo nu en dan druk bent? Je mag toch wel jezelf zijn? Het enige is alleen dat je je hoofd erbij moet houden als je iets aan het doen bent en ten aller tijde nadenkt over wat je aan het doen bent.
Edit: En als je gelooft dat je te weinig neurotransmitters aanmaakt om je goed te voelen zoals dopamine en serotonine, dan kun je ook voedingssupplementen nemen zoals 5HTP, L-Tyrosine en vitamine b6 en b12.
Medicatie met Lithium heeft mij uit de psychose gehaald, dus het heeft me geholpen en het is goed dat het bestaat. Maar dat is het dan ook, niets meer niets minder.
Was het maar zo simpel dat je alle controle over je lichaam en emoties hebt! Mensen met kanker hebben dus ook de touwtjes compleet zelf in handen? Als je dat in het openbaar zou verkondigen valt iedereen over je heen. Maar als het over psychische problemen gaat, is het ineens wel iemands eigen schuld en kun je alles volledig in de hand houden als je maar echt wilt? En het kenmerk van manie en psychoses is nu net dat je die controle -niet- meer hebt. Net zoals je dan niet meer vrij in staat bent om te kiezen hoe je je gedraagt of hoe je reageert, waarbij ik overigens niet wil zeggen dat je daar dan helemaal geen invloed op hebt en alleen maar een speelbal van het lot of wat dan ook bent. Invloed ja, controle nee.
Verder is een echte manie van een totaal andere orde dan 'een beetje druk zijn', net zoals een echte depressie iets totaal anders is dan een 'dipje'. Je bent bij uitstek en per definitie niet in staat om je hoofd erbij te houden en redelijk na te denken. Als je dat wel kunt, ben je namelijk helemaal niet manisch! Hoeveel invloed op je geestelijke toestand had jij toen je psychotisch was? Waarom had jij lithium nodig om er uit te komen, als je zelf controle had? Met alle respect, maar ik vind het niet klinken alsof je werkelijk psychotisch geweest bent. Je opmerkingen maken op mij niet de indruk dat je hiermee echt ervaring hebt, er kennis over hebt of je er werkelijk in kunt inleven. Na 16 jaar met tientallen manien en depressies kan ik je verzekeren dat ik dat wel heb. Maar dat zal mijn eigen schuld zijn.
Verder is de theorie van de 'ontbrekende stofjes in je hersenen' vooral door de farmaceutische industrie gepropageerd om hun pillen te verkopen, maar is nooit wetenschappelijk bewezen. Ook dat kun je vinden op google. Van 5-htp is wel bewezen dat je er manisch van kunt worden als je een bipolaire stoornis hebt en in combinatie met antidepressiva kun je er het serotoninesyndroom van krijgen, wat zelfs dodelijk kan zijn.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 24 juli 2016 om 03:03
Ik denk dat een bipolair beeld door verschillende oorzaken kan ontstaan.
Als het een meer lichamelijke oorzaak heeft dan ben je het best geholpen met medicijnen.
Is het echter een bipolair beeld vanuit een persoonlijkheidsstoornis of trauma, dan hebben medicijnen niet zo veel zin en heb je meer aan therapie.
Als het een meer lichamelijke oorzaak heeft dan ben je het best geholpen met medicijnen.
Is het echter een bipolair beeld vanuit een persoonlijkheidsstoornis of trauma, dan hebben medicijnen niet zo veel zin en heb je meer aan therapie.
zondag 24 juli 2016 om 05:14
quote:shisha schreef op 24 juli 2016 @ 03:03:
Ik denk dat een bipolair beeld door verschillende oorzaken kan ontstaan.
Als het een meer lichamelijke oorzaak heeft dan ben je het best geholpen met medicijnen.
Is het echter een bipolair beeld vanuit een persoonlijkheidsstoornis of trauma, dan hebben medicijnen niet zo veel zin en heb je meer aan therapie.Het is algemeen geaccepteerd onder psychiaters dat bipolair een combinatie is van genetische aanleg en omgevingsfactoren. Heb je de aanleg maar leid je een plezierig leven, krijg je misschien nooit klachten. Heb je met dezelfde aanleg een rotleven, ontwikkel je de ziekte waarschijnlijk wel. Het komt ook vaak in de familie voor. Aan het lichamelijke deel valt niets te genezen met de huidige geneeskunde en daar kan je alleen met medicijnen iets aan de verschijnselen doen. Aan trauma's etc valt wel iets te genezen (hopelijk) en anders wel te verbeteren. En afgezien van trauma's kun je met therapie ook leren je ziekte te accepteren en je leven zo in te richten dat je zo weinig mogelijk last hebt. Ik denk dat voor veel mensen een combinatie van medicijnen en therapie de beste aanpak is.
Ik denk dat een bipolair beeld door verschillende oorzaken kan ontstaan.
Als het een meer lichamelijke oorzaak heeft dan ben je het best geholpen met medicijnen.
Is het echter een bipolair beeld vanuit een persoonlijkheidsstoornis of trauma, dan hebben medicijnen niet zo veel zin en heb je meer aan therapie.Het is algemeen geaccepteerd onder psychiaters dat bipolair een combinatie is van genetische aanleg en omgevingsfactoren. Heb je de aanleg maar leid je een plezierig leven, krijg je misschien nooit klachten. Heb je met dezelfde aanleg een rotleven, ontwikkel je de ziekte waarschijnlijk wel. Het komt ook vaak in de familie voor. Aan het lichamelijke deel valt niets te genezen met de huidige geneeskunde en daar kan je alleen met medicijnen iets aan de verschijnselen doen. Aan trauma's etc valt wel iets te genezen (hopelijk) en anders wel te verbeteren. En afgezien van trauma's kun je met therapie ook leren je ziekte te accepteren en je leven zo in te richten dat je zo weinig mogelijk last hebt. Ik denk dat voor veel mensen een combinatie van medicijnen en therapie de beste aanpak is.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zondag 24 juli 2016 om 12:46
quote:purplebutterfly schreef op 24 juli 2016 @ 01:25:
Fayanna "Soms moet je het loslaten en dan gebeurt het vanzelf"
Jij bent degene die controle hebt over je emoties en over je lichaam. Je bent geen slachtoffer van je emoties. Je kiest zelf om je emoties te uiten en je over te laten nemen, waardoor je rigoureuze, rare of vervelende dingen kunt doen. Zolang je je blijft identificeren met de episodes en de ziekte, blijf je slachtoffer van alle dingen die je doet vanuit je emoties en drang om iets te doen. Jij, en jij alleen hebt de touwtjes in handen.
Je hebt altijd een keuze om op een bepaalde manier te reageren of je te gedragen. Ook heb je een keuze om negatieve gedachten in een depressieve episode te geloven en je daardoor slecht te voelen.
En wat is er mis mee als je zo nu en dan druk bent? Je mag toch wel jezelf zijn? Het enige is alleen dat je je hoofd erbij moet houden als je iets aan het doen bent en ten aller tijde nadenkt over wat je aan het doen bent. Op automatische piloot kunnen mensen enorm rare dingen doen, waarbij later pas het besef komt...
Edit: En als je gelooft dat je te weinig neurotransmitters aanmaakt om je goed te voelen zoals dopamine en serotonine, dan kun je ook voedingssupplementen nemen zoals 5HTP, L-Tyrosine en vitamine b6 en b12. Google deze supplementen maar om erachter te komen waarom deze supplementen ervoor kunnen zorgen dat je je beter voelt.
Medicatie met Lithium heeft mij uit de psychose gehaald, dus het heeft me geholpen en het is goed dat het bestaat. Maar dat is het dan ook, niets meer niets minder.
Jij hebt die 10 jaar van mijn leven geleefd toen ik nog geen diagnose had begrijp ik.
Heb je enig idee hoeveel schade ik in de periode aangericht heb aan mezelf, mijn omgeving, mijn financiën enz?
Leuk als je bipo II hebt, dat gezeur over medicatie niet nodig.
Ik heb het nodig. Waarom? Omdat ik de verantwoording heb over een kind en het me niet meer kan veroorloven dat ik 's nachts met vreemde mannen afspreek en zo van het pad ben dat ik geen enkel gevaar zie.
Ik kan me geen schulden meer veroorloven. En geen zelfmoordpogingen.
Sinds de lithium ben ik mezelf. Niet stabiel, maar ook niet meet excessief. Ik ben in staat om voor mijn kind te zorgen, omdat ik niet meer de hele dag met mezelf bezig hoef te zijn. Ik kan werken, studeren, ik kan leven.
Ik kan de juiste inschattingen maken, ik kan normaal voelen zonder in extremen te vervallen, ik kan met mijn kind in vakantie zonder psychotisch te worden.
En natuurlijk zitten er hele nare kanten aan de lithium. Mijn schildklier functioneert niet meer met bijbehorende gevolgen. Ik heb altijd dorst, ik plas veel enz.
Maar werkelijk alles beter dan 's nachts naakt over de snelweg lopen, omdat dat een fantastisch plan leek te zijn.
Of het de lithium is? Zeker weten. Zo eens in de paar jaar denk ik dat het een goed idee is om te stoppen. De gevolgen daarvan mag je aan mijn vriendinnen vragen.
Fayanna "Soms moet je het loslaten en dan gebeurt het vanzelf"
Jij bent degene die controle hebt over je emoties en over je lichaam. Je bent geen slachtoffer van je emoties. Je kiest zelf om je emoties te uiten en je over te laten nemen, waardoor je rigoureuze, rare of vervelende dingen kunt doen. Zolang je je blijft identificeren met de episodes en de ziekte, blijf je slachtoffer van alle dingen die je doet vanuit je emoties en drang om iets te doen. Jij, en jij alleen hebt de touwtjes in handen.
Je hebt altijd een keuze om op een bepaalde manier te reageren of je te gedragen. Ook heb je een keuze om negatieve gedachten in een depressieve episode te geloven en je daardoor slecht te voelen.
En wat is er mis mee als je zo nu en dan druk bent? Je mag toch wel jezelf zijn? Het enige is alleen dat je je hoofd erbij moet houden als je iets aan het doen bent en ten aller tijde nadenkt over wat je aan het doen bent. Op automatische piloot kunnen mensen enorm rare dingen doen, waarbij later pas het besef komt...
Edit: En als je gelooft dat je te weinig neurotransmitters aanmaakt om je goed te voelen zoals dopamine en serotonine, dan kun je ook voedingssupplementen nemen zoals 5HTP, L-Tyrosine en vitamine b6 en b12. Google deze supplementen maar om erachter te komen waarom deze supplementen ervoor kunnen zorgen dat je je beter voelt.
Medicatie met Lithium heeft mij uit de psychose gehaald, dus het heeft me geholpen en het is goed dat het bestaat. Maar dat is het dan ook, niets meer niets minder.
Jij hebt die 10 jaar van mijn leven geleefd toen ik nog geen diagnose had begrijp ik.
Heb je enig idee hoeveel schade ik in de periode aangericht heb aan mezelf, mijn omgeving, mijn financiën enz?
Leuk als je bipo II hebt, dat gezeur over medicatie niet nodig.
Ik heb het nodig. Waarom? Omdat ik de verantwoording heb over een kind en het me niet meer kan veroorloven dat ik 's nachts met vreemde mannen afspreek en zo van het pad ben dat ik geen enkel gevaar zie.
Ik kan me geen schulden meer veroorloven. En geen zelfmoordpogingen.
Sinds de lithium ben ik mezelf. Niet stabiel, maar ook niet meet excessief. Ik ben in staat om voor mijn kind te zorgen, omdat ik niet meer de hele dag met mezelf bezig hoef te zijn. Ik kan werken, studeren, ik kan leven.
Ik kan de juiste inschattingen maken, ik kan normaal voelen zonder in extremen te vervallen, ik kan met mijn kind in vakantie zonder psychotisch te worden.
En natuurlijk zitten er hele nare kanten aan de lithium. Mijn schildklier functioneert niet meer met bijbehorende gevolgen. Ik heb altijd dorst, ik plas veel enz.
Maar werkelijk alles beter dan 's nachts naakt over de snelweg lopen, omdat dat een fantastisch plan leek te zijn.
Of het de lithium is? Zeker weten. Zo eens in de paar jaar denk ik dat het een goed idee is om te stoppen. De gevolgen daarvan mag je aan mijn vriendinnen vragen.
zondag 24 juli 2016 om 13:00
quote:Phaedra_ schreef op 24 juli 2016 @ 12:46:
[...]
Jij hebt die 10 jaar van mijn leven geleefd toen ik nog geen diagnose had begrijp ik.
Heb je enig idee hoeveel schade ik in de periode aangericht heb aan mezelf, mijn omgeving, mijn financiën enz?
Leuk als je bipo II hebt, dat gezeur over medicatie niet nodig.
Ik heb het nodig. Waarom? Omdat ik de verantwoording heb over een kind en het me niet meer kan veroorloven dat ik 's nachts met vreemde mannen afspreek en zo van het pad ben dat ik geen enkel gevaar zie.
Ik kan me geen schulden meer veroorloven. En geen zelfmoordpogingen.
Sinds de lithium ben ik mezelf. Niet stabiel, maar ook niet meet excessief. Ik ben in staat om voor mijn kind te zorgen, omdat ik niet meer de hele dag met mezelf bezig hoef te zijn. Ik kan werken, studeren, ik kan leven.
Ik kan de juiste inschattingen maken, ik kan normaal voelen zonder in extremen te vervallen, ik kan met mijn kind in vakantie zonder psychotisch te worden.
En natuurlijk zitten er hele nare kanten aan de lithium. Mijn schildklier functioneert niet meer met bijbehorende gevolgen. Ik heb altijd dorst, ik plas veel enz.
Maar werkelijk alles beter dan 's nachts naakt over de snelweg lopen, omdat dat een fantastisch plan leek te zijn.
Of het de lithium is? Zeker weten. Zo eens in de paar jaar denk ik dat het een goed idee is om te stoppen. De gevolgen daarvan mag je aan mijn vriendinnen vragen.
Ik kom die lithium desnoods zelf bij je naar binnen proppen.
Wat blijft het toch irritant als mensen zulke dingen beweren. Bah.
[...]
Jij hebt die 10 jaar van mijn leven geleefd toen ik nog geen diagnose had begrijp ik.
Heb je enig idee hoeveel schade ik in de periode aangericht heb aan mezelf, mijn omgeving, mijn financiën enz?
Leuk als je bipo II hebt, dat gezeur over medicatie niet nodig.
Ik heb het nodig. Waarom? Omdat ik de verantwoording heb over een kind en het me niet meer kan veroorloven dat ik 's nachts met vreemde mannen afspreek en zo van het pad ben dat ik geen enkel gevaar zie.
Ik kan me geen schulden meer veroorloven. En geen zelfmoordpogingen.
Sinds de lithium ben ik mezelf. Niet stabiel, maar ook niet meet excessief. Ik ben in staat om voor mijn kind te zorgen, omdat ik niet meer de hele dag met mezelf bezig hoef te zijn. Ik kan werken, studeren, ik kan leven.
Ik kan de juiste inschattingen maken, ik kan normaal voelen zonder in extremen te vervallen, ik kan met mijn kind in vakantie zonder psychotisch te worden.
En natuurlijk zitten er hele nare kanten aan de lithium. Mijn schildklier functioneert niet meer met bijbehorende gevolgen. Ik heb altijd dorst, ik plas veel enz.
Maar werkelijk alles beter dan 's nachts naakt over de snelweg lopen, omdat dat een fantastisch plan leek te zijn.
Of het de lithium is? Zeker weten. Zo eens in de paar jaar denk ik dat het een goed idee is om te stoppen. De gevolgen daarvan mag je aan mijn vriendinnen vragen.
Ik kom die lithium desnoods zelf bij je naar binnen proppen.
Wat blijft het toch irritant als mensen zulke dingen beweren. Bah.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 24 juli 2016 om 13:09
quote:Solomio schreef op 24 juli 2016 @ 13:00:
[...]
Ik kom die lithium desnoods zelf bij je naar binnen proppen.
Wat blijft het toch irritant als mensen zulke dingen beweren. Bah.Niet alleen irritant maar zeer schadelijk. Maar ach, zolang het niet je eigen leven is........
[...]
Ik kom die lithium desnoods zelf bij je naar binnen proppen.
Wat blijft het toch irritant als mensen zulke dingen beweren. Bah.Niet alleen irritant maar zeer schadelijk. Maar ach, zolang het niet je eigen leven is........
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
zondag 24 juli 2016 om 13:11
zondag 24 juli 2016 om 13:15
quote:Solomio schreef op 24 juli 2016 @ 13:11:
[...]
En verdrietig, maar dat kan aan mijn eigen overgevoelige mood liggen.Nee, dat ligt absoluut niet aan jou. Het is vreselijk dat mensen dit soort dingen maar in de rondte schreeuwen. Zelf hoeven ze niet met de gevolgen van de manie of de depressie te leven dus wat maakt het uit. Zie dit zo vaak gebeuren, met de zogenaamde goedbedoelde adviezen van leken die op de stoel van de psychiater gaan zitten en de patiënt overhalen te stoppen met de medicatie. Met de meest vreselijke gevolgen van dien, en vaak zijn ze dan ineens nergens te vinden want "te zwaar".
[...]
En verdrietig, maar dat kan aan mijn eigen overgevoelige mood liggen.Nee, dat ligt absoluut niet aan jou. Het is vreselijk dat mensen dit soort dingen maar in de rondte schreeuwen. Zelf hoeven ze niet met de gevolgen van de manie of de depressie te leven dus wat maakt het uit. Zie dit zo vaak gebeuren, met de zogenaamde goedbedoelde adviezen van leken die op de stoel van de psychiater gaan zitten en de patiënt overhalen te stoppen met de medicatie. Met de meest vreselijke gevolgen van dien, en vaak zijn ze dan ineens nergens te vinden want "te zwaar".
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
zondag 24 juli 2016 om 13:21
quote:-Kia-Ora- schreef op 24 juli 2016 @ 13:15:
[...]
Nee, dat ligt absoluut niet aan jou. Het is vreselijk dat mensen dit soort dingen maar in de rondte schreeuwen. Zelf hoeven ze niet met de gevolgen van de manie of de depressie te leven dus wat maakt het uit. Zie dit zo vaak gebeuren, met de zogenaamde goedbedoelde adviezen van leken die op de stoel van de psychiater gaan zitten en de patiënt overhalen te stoppen met de medicatie. Met de meest vreselijke gevolgen van dien, en vaak zijn ze dan ineens nergens te vinden want "te zwaar".
Het is voor purplebutterfly natuurlijk heel fijn dat het goed gaat zonder lithium.
De conclusie dat dan dus iedereen zonder lithium kan is helaas iets wat veel mensen doen: als het goed gaat vinden ze dat ze dat aan zichzelf te danken hebben. En in plaats van blij (en dankbaar) te zijn dat ze 'mazzel' hebben, gaan ze anderen vertellen dat die dat ook zo moeten gaan doen.
[...]
Nee, dat ligt absoluut niet aan jou. Het is vreselijk dat mensen dit soort dingen maar in de rondte schreeuwen. Zelf hoeven ze niet met de gevolgen van de manie of de depressie te leven dus wat maakt het uit. Zie dit zo vaak gebeuren, met de zogenaamde goedbedoelde adviezen van leken die op de stoel van de psychiater gaan zitten en de patiënt overhalen te stoppen met de medicatie. Met de meest vreselijke gevolgen van dien, en vaak zijn ze dan ineens nergens te vinden want "te zwaar".
Het is voor purplebutterfly natuurlijk heel fijn dat het goed gaat zonder lithium.
De conclusie dat dan dus iedereen zonder lithium kan is helaas iets wat veel mensen doen: als het goed gaat vinden ze dat ze dat aan zichzelf te danken hebben. En in plaats van blij (en dankbaar) te zijn dat ze 'mazzel' hebben, gaan ze anderen vertellen dat die dat ook zo moeten gaan doen.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar