Gezondheid
alle pijlers
Galstenen
donderdag 11 december 2008 om 17:25
Hallo allemaal,
sinds ongeveer 2 jaar heb ik heftige (maar dan ook écht heftig) buikpijnaanvallen. Eerst was het heel sporadisch, maar de laatste tijd veel vaker. Soms zet het niet echt door maar heb wel veel en erge pijn. Een keer is het zo erg geweest dat ik serieus dacht dat ik doodging omdat de pijn helemaal uitstraalde naar mijn hart en bovenrug
Nu heb ik afgelopen week een echo laten maken en jawel... galstenen. Ik ben pas 21 en het schijnt niet vaak voor te komen op deze leeftijd... Ik kan over een week naar de chirurg voor een gesprek en dan zie ik wel verder.
Ik heb van de huisarts wel zetpillen gekregen tegen de kolieken maar hoop dat ik ze niet hoef te gebruiken!
Eet nog maar weinig en drink veel. Ik eet weinig vette dingen, maar elke dag rijst word ik een beetje zat.
Zijn er hier mensen die dit ook hebben/hadden en misschien nog tips hebben wat betreft eten? Alles is welkom!
(PS: ben niet actief op het forum, maar hoop dat er mensen zijn die toch wat tips/ervaringen willen delen. Bedankt!)
sinds ongeveer 2 jaar heb ik heftige (maar dan ook écht heftig) buikpijnaanvallen. Eerst was het heel sporadisch, maar de laatste tijd veel vaker. Soms zet het niet echt door maar heb wel veel en erge pijn. Een keer is het zo erg geweest dat ik serieus dacht dat ik doodging omdat de pijn helemaal uitstraalde naar mijn hart en bovenrug
Nu heb ik afgelopen week een echo laten maken en jawel... galstenen. Ik ben pas 21 en het schijnt niet vaak voor te komen op deze leeftijd... Ik kan over een week naar de chirurg voor een gesprek en dan zie ik wel verder.
Ik heb van de huisarts wel zetpillen gekregen tegen de kolieken maar hoop dat ik ze niet hoef te gebruiken!
Eet nog maar weinig en drink veel. Ik eet weinig vette dingen, maar elke dag rijst word ik een beetje zat.
Zijn er hier mensen die dit ook hebben/hadden en misschien nog tips hebben wat betreft eten? Alles is welkom!
(PS: ben niet actief op het forum, maar hoop dat er mensen zijn die toch wat tips/ervaringen willen delen. Bedankt!)
donderdag 11 december 2008 om 17:31
Ik was 26 jaar. Aanvallen waren onvoorspelbaar. Bij mij hielp melk drinken wel goed en dan op linkerzij liggen. Ik at wel gewoon normaal eten. Vette dingen gingen idd niet echt goed, gekruid eten ook niet.
Maar van vet eten en gekruid eten heb ik nu ook nog wel last. 13 jaar geleden was operatie. Ook had ik na de operatie totaal geen zin in vlees en niet in speculaasachtige dingen. Cake eet ik nog nooit, want dat ligt dan als een steen in mn maag. De operatie zelf viel niet tegen hoor. Ken ook wel mensen die niet goed meer kunnen tegen koolachtige dingen.
Sterkte ermee.
Maar van vet eten en gekruid eten heb ik nu ook nog wel last. 13 jaar geleden was operatie. Ook had ik na de operatie totaal geen zin in vlees en niet in speculaasachtige dingen. Cake eet ik nog nooit, want dat ligt dan als een steen in mn maag. De operatie zelf viel niet tegen hoor. Ken ook wel mensen die niet goed meer kunnen tegen koolachtige dingen.
Sterkte ermee.
donderdag 11 december 2008 om 17:35
Hee Marianne, bedankt voor je reactie. Heb al dingen gehoord dat ik vooral geen koffie, chocolade, idd gekruid en pittig eten en koolsoorten moet eten. Ik drink ook wel melk, maar misschien wat meer gaan drinken.
Ik zie wel erg op tegen de (eventuele) operatie... had de huisarts al geen 10 jaar gezien en ben nog nooit in een ziekenhuis geweest.
Ik zie wel erg op tegen de (eventuele) operatie... had de huisarts al geen 10 jaar gezien en ben nog nooit in een ziekenhuis geweest.
donderdag 11 december 2008 om 17:44
Hoi Madebylaura, ook ik heb (gelukkig na 'maar' 1 galsteenaanval) te horen gekregen dat ik galstenen heb. Omdat het de eerste keer was, heb ik met de chirurg afgesproken het voorlopig nog maar aan te zien.
Besef wel dat het verwijderen van je galblaas niet automatisch betekent dat je nooit meer galstenen zult krijgen; het gebeurt (gelukkig niet vaak, maar toch) ook dat zich galstenen in je galbuis vormen. Ook geen pretje....
Succes met het gesprek en de beslissing!
Besef wel dat het verwijderen van je galblaas niet automatisch betekent dat je nooit meer galstenen zult krijgen; het gebeurt (gelukkig niet vaak, maar toch) ook dat zich galstenen in je galbuis vormen. Ook geen pretje....
Succes met het gesprek en de beslissing!
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 11 december 2008 om 19:15
Het is alsof ik mijzelf hoor praten! Ben ook 21 en heb hetzelfde gehad..
Echt bijna driekwart jaar regelmatig van die hevige pijnaanvallen gehad, gewoon serieus echt dat ik door de grond wilde kruipen. Kon niet liggen, staan of zitten. Zelfs een keer in het weekend naar de huisartsenpost geweest (en paar keer naar mn eigen huisarts) en telkens naar huis gestuurd met 'ach een maagontsteking' . Echt belachelijk.. Maargoed de pijn bleef aanhouden, regelmatig. Dus ik weer naar de huisarts toe, kreeg de huisarts in opleiding en die vond het EINDELIJK een keertje nodig om bloed te laten prikken / echo te laten maken.
Dus een dag later was ik in het ziekenhuis.. Echo gemaakt en die man was al een beetje vreemd over de uitslag. Kwam er op neer dat deze met spoed naar de huisarts ging. Toen ik thuis kwam die middag, viel het de mensen thuis op dat ik wel erg geel zag (gele urine, rare kleur ontlasting, gele ogen en hele erge jeuk). Dus de huisarts in opleiding dit telefonisch meegedeeld en die was resoluut: naar de EHBO.
Dus ik naar de EHBO toe. CT scan gemaakt, bloed weer onderzocht en nog een echo. Chirurg wilde gelijk operen. Had inderdaad galstenen en een ontstoken galblaas, waardoor mn gal niet goed wegging en ik dus die geelzuchtverschijnselen had gekregen. Ik ben dus te laat door verwezen naar de specialist, want het was dus in een best risicovol stadium terecht gekomen!
De operatie zelf is goed gegaan, alhoewel hij wel een tijdje heeft geduurd - langer dan verwacht. Daarna was ik vooral misselijk, heel erg. Maar de wond is klein, drie kleine sneetjes. Een bij de navel, een onder de borst en een aan de zijkant. De dagen na de operatie was het nog pijnlijk, kon amper lopen en hoesten e.d. deed ook pijn. Na 3 dagen ziekenhuis mocht ik gelukkig naar huis en ging het vanaf daar langzaam weer beter met lopen.
Dus de operatie zelf: valt mee! Mij is het het meer dan waard geweest. Die pijn, die wil ik nooit meer! En ik had ook niet meer echt een keuze omdat het zo uit de hand gelopen was bij mij Ben dan ook best boos op de huisarts, dat het zovaak is afgedaan met een 'het stelt niks voor' . Maargoed, het is nu 2 maanden geleden en tot op heden niet veel last meer. Ja, voorzicht met eten (chocolade vooral) en gewoon kijken hoe je lichaam op eten reageert. Met pittig eten heb ik bijv. geen moeite.
Hoe dan ook, heel veel succes! Als je vragen hebt, mag je ze stellen hoor!
Echt bijna driekwart jaar regelmatig van die hevige pijnaanvallen gehad, gewoon serieus echt dat ik door de grond wilde kruipen. Kon niet liggen, staan of zitten. Zelfs een keer in het weekend naar de huisartsenpost geweest (en paar keer naar mn eigen huisarts) en telkens naar huis gestuurd met 'ach een maagontsteking' . Echt belachelijk.. Maargoed de pijn bleef aanhouden, regelmatig. Dus ik weer naar de huisarts toe, kreeg de huisarts in opleiding en die vond het EINDELIJK een keertje nodig om bloed te laten prikken / echo te laten maken.
Dus een dag later was ik in het ziekenhuis.. Echo gemaakt en die man was al een beetje vreemd over de uitslag. Kwam er op neer dat deze met spoed naar de huisarts ging. Toen ik thuis kwam die middag, viel het de mensen thuis op dat ik wel erg geel zag (gele urine, rare kleur ontlasting, gele ogen en hele erge jeuk). Dus de huisarts in opleiding dit telefonisch meegedeeld en die was resoluut: naar de EHBO.
Dus ik naar de EHBO toe. CT scan gemaakt, bloed weer onderzocht en nog een echo. Chirurg wilde gelijk operen. Had inderdaad galstenen en een ontstoken galblaas, waardoor mn gal niet goed wegging en ik dus die geelzuchtverschijnselen had gekregen. Ik ben dus te laat door verwezen naar de specialist, want het was dus in een best risicovol stadium terecht gekomen!
De operatie zelf is goed gegaan, alhoewel hij wel een tijdje heeft geduurd - langer dan verwacht. Daarna was ik vooral misselijk, heel erg. Maar de wond is klein, drie kleine sneetjes. Een bij de navel, een onder de borst en een aan de zijkant. De dagen na de operatie was het nog pijnlijk, kon amper lopen en hoesten e.d. deed ook pijn. Na 3 dagen ziekenhuis mocht ik gelukkig naar huis en ging het vanaf daar langzaam weer beter met lopen.
Dus de operatie zelf: valt mee! Mij is het het meer dan waard geweest. Die pijn, die wil ik nooit meer! En ik had ook niet meer echt een keuze omdat het zo uit de hand gelopen was bij mij Ben dan ook best boos op de huisarts, dat het zovaak is afgedaan met een 'het stelt niks voor' . Maargoed, het is nu 2 maanden geleden en tot op heden niet veel last meer. Ja, voorzicht met eten (chocolade vooral) en gewoon kijken hoe je lichaam op eten reageert. Met pittig eten heb ik bijv. geen moeite.
Hoe dan ook, heel veel succes! Als je vragen hebt, mag je ze stellen hoor!
donderdag 11 december 2008 om 22:52
Himalaya en Berlin, bedankt voor jullie reacties! Fijn dat jullie je ervaring willen delen want ik vind het behoorlijk eng allemaal.
Himalaya, bij mij is het ook sporadisch begonnen maar wordt nu wel erger. Afgelopen 5 dagen echter geen last gehad, maar ik ben dan ook wel errrrg voorzichtig met eten! Dan hoop ik dat er na de operatie zich geen galstenen gaan vormen in m'n galbuis, dan begint het hele gedoe weer overnieuw. Eerst maar 's zien dat ik hier vanaf kom...
Berlin, wat achterlijk dat je telkens naar huis gestuurd werd met 'een maagontsteking'. Een dokter zou echt beter moeten weten... Dat je eerst geel moet zien voordat je naar de EHBO mag vind ik wel slecht van de arts. Daar hebben ze mij ook voor gewaarschuwd, als ik weer een koliek krijg met koorts of gelige huid dan moet ik ook meteen naar het ziekenhuis. Bwoah.. als ik daar zo aan denk hoop ik maar dat ik snel geholpen word
Fijn dat je verteld hoe de operatie een beetje verloopt. Hoe lang ben je ongeveer uit de running geweest? Met herstel er bij enzo?
Himalaya, bij mij is het ook sporadisch begonnen maar wordt nu wel erger. Afgelopen 5 dagen echter geen last gehad, maar ik ben dan ook wel errrrg voorzichtig met eten! Dan hoop ik dat er na de operatie zich geen galstenen gaan vormen in m'n galbuis, dan begint het hele gedoe weer overnieuw. Eerst maar 's zien dat ik hier vanaf kom...
Berlin, wat achterlijk dat je telkens naar huis gestuurd werd met 'een maagontsteking'. Een dokter zou echt beter moeten weten... Dat je eerst geel moet zien voordat je naar de EHBO mag vind ik wel slecht van de arts. Daar hebben ze mij ook voor gewaarschuwd, als ik weer een koliek krijg met koorts of gelige huid dan moet ik ook meteen naar het ziekenhuis. Bwoah.. als ik daar zo aan denk hoop ik maar dat ik snel geholpen word
Fijn dat je verteld hoe de operatie een beetje verloopt. Hoe lang ben je ongeveer uit de running geweest? Met herstel er bij enzo?
donderdag 11 december 2008 om 23:11
Pfoe.. even denken! Ik ben op woensdag geopereerd, ging in het weekend weer naar huis. Daar gewoon rustig aan gedaan de eerste dagen, want lopen ging gewoon niet zo soepeltjes. Is ook wel logisch, geloof dat ze een gas in je buik pompen (buik was ook poosje wat dikker daardoor) en je bent toch geopereerd. Heb me lekker laten verwennen door m'n moeder hihi (woon nog thuis). Ik mocht sowieso ook niet alleen thuis zijn van de dokter, anders had ik nog even moeten blijven, want echt zelfstandig was ik nog niet toen ik ging. Maargoed. Liever thuis dan in het ziekenhuis
Ehm ik ben toen op dinsdag weer rustig aan naar buiten gegaan, stukje lopen e.d. Denk dat het een ruime week / 1.5 week geweest is voordat ik weer wat ben gaan doen. Had zelf last van die narcose (snel moe), maar van de wond/operatie zelf niet (alleen het moeilijk lopen en ik moest hoesten en dat deed natuurlijk pijn hihi). Mijn 'voordeel' was dat ik geen verplichtingen had in die periode (studeer nog, had net toevallig vakantie) dus dat ik ook niet een echte druk voelde om NU weer wat te moeten doen en gewoon naar mn lichaam heb geluisterd Dus gewoon je eigen tempo bepalen na die operatie..! De laatste keer dat ik op de klok keek voor de operatie was half 6, ik werd weer wakker iets na 10. Was langer dan normaal gesproken de operatie duurde, maargoed je bent dus wel even onder zeil. Oja, ik kreeg mn verdoving via een infuus + kapje. Nougoed.. je bent zo weg Niks om je zorgen om te maken! Degene die de verdoving deed zei 'slaap lekker' en dat was alles wat ik nog weet!
Maar inderdaad, mocht je veel pijn krijgen of koorts/geel zien e.d. gelijk gaan hoor! Die chirurg van mij vond het ook allemaal maar vreemd, dat ze me zo laat doorgestuurd hadden undso. En dan nog maar te danken dat een huisarts in opleiding wel alle signalen herkent haha Ik heb echt hele dagen liggen huilen van de pijn.. Kon me al niet voorstellen dat het niks was, maarja ik ging toch af op het oordeel van de huisarts. Voortaan hou ik stug door en eis ik een verwijzing.
Nogmaals, succes met alles en als je nog meer vragen hebt.. zal morgen weer kijken! En ja, logisch dat je het een beetje eng vindt! Is toch niet niks, dat je niet helemaal gezond bent toch? Maar ik denk zo, die operatie heeft me zoveel meer opgelevert dan die paar dagen me rot en alleen voelen daar in het ziekenhuis. Want menn, wat was ik beroerd en nu heb ik tot nu toe nog nergens last van. Alleen het eten is even passen en meten, maar al doende leer je het! Ik heb gelukkig niet zoveel dingen die ik slecht kan verdragen. Chocolade zoals eerder gezegd, maarja da's alleen goed voor de lijn
Ehm ik ben toen op dinsdag weer rustig aan naar buiten gegaan, stukje lopen e.d. Denk dat het een ruime week / 1.5 week geweest is voordat ik weer wat ben gaan doen. Had zelf last van die narcose (snel moe), maar van de wond/operatie zelf niet (alleen het moeilijk lopen en ik moest hoesten en dat deed natuurlijk pijn hihi). Mijn 'voordeel' was dat ik geen verplichtingen had in die periode (studeer nog, had net toevallig vakantie) dus dat ik ook niet een echte druk voelde om NU weer wat te moeten doen en gewoon naar mn lichaam heb geluisterd Dus gewoon je eigen tempo bepalen na die operatie..! De laatste keer dat ik op de klok keek voor de operatie was half 6, ik werd weer wakker iets na 10. Was langer dan normaal gesproken de operatie duurde, maargoed je bent dus wel even onder zeil. Oja, ik kreeg mn verdoving via een infuus + kapje. Nougoed.. je bent zo weg Niks om je zorgen om te maken! Degene die de verdoving deed zei 'slaap lekker' en dat was alles wat ik nog weet!
Maar inderdaad, mocht je veel pijn krijgen of koorts/geel zien e.d. gelijk gaan hoor! Die chirurg van mij vond het ook allemaal maar vreemd, dat ze me zo laat doorgestuurd hadden undso. En dan nog maar te danken dat een huisarts in opleiding wel alle signalen herkent haha Ik heb echt hele dagen liggen huilen van de pijn.. Kon me al niet voorstellen dat het niks was, maarja ik ging toch af op het oordeel van de huisarts. Voortaan hou ik stug door en eis ik een verwijzing.
Nogmaals, succes met alles en als je nog meer vragen hebt.. zal morgen weer kijken! En ja, logisch dat je het een beetje eng vindt! Is toch niet niks, dat je niet helemaal gezond bent toch? Maar ik denk zo, die operatie heeft me zoveel meer opgelevert dan die paar dagen me rot en alleen voelen daar in het ziekenhuis. Want menn, wat was ik beroerd en nu heb ik tot nu toe nog nergens last van. Alleen het eten is even passen en meten, maar al doende leer je het! Ik heb gelukkig niet zoveel dingen die ik slecht kan verdragen. Chocolade zoals eerder gezegd, maarja da's alleen goed voor de lijn
vrijdag 12 december 2008 om 13:27
Hallo,
Ik volg dit topic aandachtig! Al een jaar of 6 heb ik af en toe ook dergelijke aanvallen. Ze zijn echter niet ZO pijnlijk dat ik over de grond kruip of niet meer weet waar ik het moet zoeken. Het begint meestal met lage rugpijn (de eerste keren dacht ik dat ik ongesteld geworden was), en dan "kruipt" de pijn naar boven, naar de plaats waar m'n maag zit. De pijn komt dan echt in golven, bijna als weeën. Ik neem dan een "overdosis" pijnstillers, en dan gaat het wel.
Ik vraag me echt af of dat ook galkolieken zijn. Ik heb een aantal jaren terug een echo gehad, maar daar was niets op te zien. Maar in al die jaren zijn die aanvallen toch regelmatig blijven terugkomen, en ik ben gaandeweg gaan ontdekken dat het er inderdaad erg van afhangt wat ik eet. Als ik een paar dagen vette dingen gegeten heb, of alcohol gedronken heb, dan heb ik het gegarandeerd zitten.
Zijn galkolieken volgens jullie altijd zo héél erg pijnlijk, of kan het ook zijn dat ze wat "milder" zijn, zoals bij mij?
Ik volg dit topic aandachtig! Al een jaar of 6 heb ik af en toe ook dergelijke aanvallen. Ze zijn echter niet ZO pijnlijk dat ik over de grond kruip of niet meer weet waar ik het moet zoeken. Het begint meestal met lage rugpijn (de eerste keren dacht ik dat ik ongesteld geworden was), en dan "kruipt" de pijn naar boven, naar de plaats waar m'n maag zit. De pijn komt dan echt in golven, bijna als weeën. Ik neem dan een "overdosis" pijnstillers, en dan gaat het wel.
Ik vraag me echt af of dat ook galkolieken zijn. Ik heb een aantal jaren terug een echo gehad, maar daar was niets op te zien. Maar in al die jaren zijn die aanvallen toch regelmatig blijven terugkomen, en ik ben gaandeweg gaan ontdekken dat het er inderdaad erg van afhangt wat ik eet. Als ik een paar dagen vette dingen gegeten heb, of alcohol gedronken heb, dan heb ik het gegarandeerd zitten.
Zijn galkolieken volgens jullie altijd zo héél erg pijnlijk, of kan het ook zijn dat ze wat "milder" zijn, zoals bij mij?
vrijdag 12 december 2008 om 13:41
Ik heb het regelmatig als ik stress heb want daardoor ga ik vaak ongezonder eten. Als ik elke dag gewoon goed nadenk bij wat ik eet heb ik er weinig last van.
Mijn huisarts heeft me pijnstillers voorgeschreven, naproxen geloof ik. Zijn best stevige pijnstillers, maar ze helpen dan ook vaak wel, zolang ik er ook op let wat ik dan eet.
Mijn huisarts heeft me pijnstillers voorgeschreven, naproxen geloof ik. Zijn best stevige pijnstillers, maar ze helpen dan ook vaak wel, zolang ik er ook op let wat ik dan eet.
vrijdag 12 december 2008 om 15:09
Bij mij was het telkens heel heftig, niet uit te houden. En nog bleef de huisarts volhouden dat het niks was (inderdaad 'iets' met de maag, kon geen kwaad) en een pijnstiller het wel zou verzachten. Niet dus, niks hielp. Zelfs de zwaarste rotzooi verzachtte het amper.
Maar ik denk best dat het niet even heftig hoeft te zijn. Misschien is het bij jou in een beginnend stadium? En de een heeft misschien ook een hogere pijngrens dan een ander, weet niet of dat ook mee kan spelen natuurlijk Hoe dan ook, bij mij werd de pijn na een paar dagen minder.. maar dan voelde ik het nog wel. Ik zou gewoon langs de dokter gaan en als je denkt dat de pijnstilling niet genoeg is/niet helpt, om nog een echo vragen. Ik zou het in ieder geval niet zover laten komen als het bij mij dus gekomen is, want het was gewoon absurt pijnlijk (en nee ik ben niet kleinzerig, totaal niet) en zo'n spoedoperatie was ook niet echt leuk natuurlijk, maar het hielp wel uiteindelijk. En ik had geen tijd om me druk te maken haha
Maar nogmaals.. als je twijfelt: gewoon naar de huisarts. Beter 1x teveel dan dat je telkens weg wordt gestuurd met een nieuw pilletje (zoals ik dus heb gehad.. kon mezelf achteraf wel voor mn hoofd slaan!)
Maar ik denk best dat het niet even heftig hoeft te zijn. Misschien is het bij jou in een beginnend stadium? En de een heeft misschien ook een hogere pijngrens dan een ander, weet niet of dat ook mee kan spelen natuurlijk Hoe dan ook, bij mij werd de pijn na een paar dagen minder.. maar dan voelde ik het nog wel. Ik zou gewoon langs de dokter gaan en als je denkt dat de pijnstilling niet genoeg is/niet helpt, om nog een echo vragen. Ik zou het in ieder geval niet zover laten komen als het bij mij dus gekomen is, want het was gewoon absurt pijnlijk (en nee ik ben niet kleinzerig, totaal niet) en zo'n spoedoperatie was ook niet echt leuk natuurlijk, maar het hielp wel uiteindelijk. En ik had geen tijd om me druk te maken haha
Maar nogmaals.. als je twijfelt: gewoon naar de huisarts. Beter 1x teveel dan dat je telkens weg wordt gestuurd met een nieuw pilletje (zoals ik dus heb gehad.. kon mezelf achteraf wel voor mn hoofd slaan!)
vrijdag 12 december 2008 om 16:00
Pinkel en Stephanietje, wat vervelend dat jullie er ook last van hebben. Misschien kun je opnieuw een echo laten maken? Ik ben op het moment ook erg op m'n eten aan het letten, ik eet nu echt geen vette troep want dan kun je er donder op zeggen dat er weer zo'n koliek komt. Ik heb nog geen 'milde' koliek meegemaakt, alleen maar heftige haha.
Wat Berlin zegt, misschien een beginnende fase? Ik dacht eerst ook steeds dat ik wat verkeerds gegeten had, maar toen het vaker voorkwam toch maar naar de huisarts geweest.. Beter een keer te veel dan dat je ineens op de EHBO ligt...
Sterkte allemaal!
Wat Berlin zegt, misschien een beginnende fase? Ik dacht eerst ook steeds dat ik wat verkeerds gegeten had, maar toen het vaker voorkwam toch maar naar de huisarts geweest.. Beter een keer te veel dan dat je ineens op de EHBO ligt...
Sterkte allemaal!
vrijdag 12 december 2008 om 16:10
[quote]himalaya schreef op 11 december 2008 @ 17:44:
Besef wel dat het verwijderen van je galblaas niet automatisch betekent dat je nooit meer galstenen zult krijgen; het gebeurt (gelukkig niet vaak, maar toch) ook dat zich galstenen in je galbuis vormen. Ook geen pretje....
Hier ben ik dus ook achter gekomen!
Ik heb drie jaar geleden mijn galblaas laten verwijderen. Afgelopen woensdag zat ik weer bij de huisarts met koliekachtige buikpijn. Toen kreeg ik inderdaad te horen dat ik mogelijk galstenen in de galwegen heb. Ik wist dus niet dat dit kon, baal dus als een stekker! Volgende week krijg ik dus opnieuw een echo om te zien of er toch weer galstenen zitten. Ik weet niet of er dan ook iets aan gedaan kan worden. Ik zie erg op tegen een nieuwe operatie, omdat mijn galoperatie indertijd door complicaties erg zwaar was en ik maanden heb moeten herstellen.
De buikpijn is langzaam weggetrokken, dus ik hoop stiekem dat het gewoon een virus is geweest. Ik durf op dit moment dus ook bijna niks te eten, uit angst voor een nieuwe koliek.
Besef wel dat het verwijderen van je galblaas niet automatisch betekent dat je nooit meer galstenen zult krijgen; het gebeurt (gelukkig niet vaak, maar toch) ook dat zich galstenen in je galbuis vormen. Ook geen pretje....
Hier ben ik dus ook achter gekomen!
Ik heb drie jaar geleden mijn galblaas laten verwijderen. Afgelopen woensdag zat ik weer bij de huisarts met koliekachtige buikpijn. Toen kreeg ik inderdaad te horen dat ik mogelijk galstenen in de galwegen heb. Ik wist dus niet dat dit kon, baal dus als een stekker! Volgende week krijg ik dus opnieuw een echo om te zien of er toch weer galstenen zitten. Ik weet niet of er dan ook iets aan gedaan kan worden. Ik zie erg op tegen een nieuwe operatie, omdat mijn galoperatie indertijd door complicaties erg zwaar was en ik maanden heb moeten herstellen.
De buikpijn is langzaam weggetrokken, dus ik hoop stiekem dat het gewoon een virus is geweest. Ik durf op dit moment dus ook bijna niks te eten, uit angst voor een nieuwe koliek.
dinsdag 16 december 2008 om 17:40
dinsdag 16 december 2008 om 20:34
Gorki,
Je hoeft er geen klachten van te hebben. Als de stenen klein zijn, schieten ze vaak zonder problemen door de galweg naar je darm en merk je er niks van. Maar als er eentje vastzit, dan krijg je last en vaak niet zo'n beetje. Iedereen die hier mee schrijft, weet inmiddels wel hoe zo'n gal-aanval voelt.
Na mijn operatie bleek ik meer dan honderd (kleinere) steentjes in mijn galblaas te hebben en die hebben er waarschijnlijk dus al langere tijd gezeten. Toch heb ik indertijd maar 1 echte koliek gehad, wel vaker vage klachten die ik achteraf wel als vage galklachten kan omschrijven, omdat ik ze na de operatie nooit meer heb gehad. Ik ga er vanuit dat er bij mij dus vaker steentjes met enige moeite gewoon zijn doorgeschoten en hoegenaamd geen klachten hebben gegeven.
Ik baal als een stekker dat ik blijkbaar zonder galblaas toch nog galstenen kan krijgen. En inderdaad, het is mij nooit verteld, ik vraag me ook af waar die stenen dan vandaan komen, want ik dacht altijd dat ze vanuit de galblaas kwamen.
Morgen krijg ik de buikecho, dus dan weten we meer. Ik vraag me overigens ook af of er sowieso nu nog wat aan gedaan kan worden.
Maar ik ben nog steeds blij dat mijn gal er uit is, want zo'n koliek moet je niet te vaak meemaken.
Madebylaura, wat wordt er bij jou nu verder gedaan?
Je hoeft er geen klachten van te hebben. Als de stenen klein zijn, schieten ze vaak zonder problemen door de galweg naar je darm en merk je er niks van. Maar als er eentje vastzit, dan krijg je last en vaak niet zo'n beetje. Iedereen die hier mee schrijft, weet inmiddels wel hoe zo'n gal-aanval voelt.
Na mijn operatie bleek ik meer dan honderd (kleinere) steentjes in mijn galblaas te hebben en die hebben er waarschijnlijk dus al langere tijd gezeten. Toch heb ik indertijd maar 1 echte koliek gehad, wel vaker vage klachten die ik achteraf wel als vage galklachten kan omschrijven, omdat ik ze na de operatie nooit meer heb gehad. Ik ga er vanuit dat er bij mij dus vaker steentjes met enige moeite gewoon zijn doorgeschoten en hoegenaamd geen klachten hebben gegeven.
Ik baal als een stekker dat ik blijkbaar zonder galblaas toch nog galstenen kan krijgen. En inderdaad, het is mij nooit verteld, ik vraag me ook af waar die stenen dan vandaan komen, want ik dacht altijd dat ze vanuit de galblaas kwamen.
Morgen krijg ik de buikecho, dus dan weten we meer. Ik vraag me overigens ook af of er sowieso nu nog wat aan gedaan kan worden.
Maar ik ben nog steeds blij dat mijn gal er uit is, want zo'n koliek moet je niet te vaak meemaken.
Madebylaura, wat wordt er bij jou nu verder gedaan?
dinsdag 16 december 2008 om 22:29
Duet, ik heb volgende week een gesprek met de specialist/chirurg en dan hoor ik meer. Ik neem aan dat hij dan de beelden van de echo gaat bekijken en aan de hand daarvan zegt of ik geopereerd moet worden (ga er wel van uit). Geen idee hoe zo'n gesprek verloopt, dus ik zie het wel!
Heb trouwens geen last meer gehad, in ieder geval geen koliek. Hoop het ook niet te krijgen. Mocht er toch nog eentje komen dan heb ik in iedergeval medicijnen.
Succes met je echo morgen, hoop dat het allemaal meevalt!
Gorki, volgens mij hoef je geen last te hebben als je galstenen hebt. Als je grote steentjes hebt kunnen deze niet door je afvoerbuisje (of hoe het heet) en heb je er geen last van. De kleine steentjes die er wel door kunnen, daar kun je erg last van krijgen. Heb ook gehoord dat als het steentje scherpe randjes heeft dat het ook veel meer pijn doet.. maar weet niet of het waar is. Succes in iedergeval, hoop voor je dat je niet zo'n koliek krijgt!
Heb trouwens geen last meer gehad, in ieder geval geen koliek. Hoop het ook niet te krijgen. Mocht er toch nog eentje komen dan heb ik in iedergeval medicijnen.
Succes met je echo morgen, hoop dat het allemaal meevalt!
Gorki, volgens mij hoef je geen last te hebben als je galstenen hebt. Als je grote steentjes hebt kunnen deze niet door je afvoerbuisje (of hoe het heet) en heb je er geen last van. De kleine steentjes die er wel door kunnen, daar kun je erg last van krijgen. Heb ook gehoord dat als het steentje scherpe randjes heeft dat het ook veel meer pijn doet.. maar weet niet of het waar is. Succes in iedergeval, hoop voor je dat je niet zo'n koliek krijgt!
woensdag 17 december 2008 om 13:57
Ik heb vanmorgen de echo gehad. De echoscopiste legde mij uit dat in de lever de galklieren zitten en hier wordt dus de galvloeistof aangemaakt en hier worden dus ook de galstenen gevormd. Daarom kun je zonder galblaas nog steeds last van galstenen hebben.
Ik heb een behoorlijk uitgebreide echo gehad en ik kan eind deze week, begin volgende week met de huisarts bellen voor de uitslag.
Madebylaura, jij succes bij de chirurg volgende week. Ik hoop voor jou dat je inderdaad snel geopereerd kan worden, dan ben je er tenminste van af!
Ik heb een behoorlijk uitgebreide echo gehad en ik kan eind deze week, begin volgende week met de huisarts bellen voor de uitslag.
Madebylaura, jij succes bij de chirurg volgende week. Ik hoop voor jou dat je inderdaad snel geopereerd kan worden, dan ben je er tenminste van af!
woensdag 17 december 2008 om 19:57
Gal wordt gemaakt in de lever, vandaar dat je dus toch nog galstenen zou kunnen krijgen ook al ben je je galblaas kwijt.
En een galblaasoperatie gebeurt tegenwoordig bijna altijd laparoscopisch. Dit houdt in dat ze hele kleine sneetjes maken in je buik, via die sneetjes kunnen ze de instrumenten je buik inbrengen, en je galblaas verwijderen.
Bij ons op de afdeling gaan mensen tegenwoordig vaak al na 1 nachtje opname naar huis (als alles normaal verloopt). Pijn is bij de patiënten vaak erg goed te dragen met behulp van paracetamol en bijv. diclofenac.
Verder is het natuurlijk wel balen dat je nog zo jong bent en nu al galstenen hebt, aan de andere kant zie je vaak wel dat jongere patiënten gewoon makkelijker en sneller herstellen van een operatie.
Succes met alles, hoop dat je snel van alle klachten af bent, en dat - mocht je geopereerd moeten worden- alles je een beetje meevalt!
En een galblaasoperatie gebeurt tegenwoordig bijna altijd laparoscopisch. Dit houdt in dat ze hele kleine sneetjes maken in je buik, via die sneetjes kunnen ze de instrumenten je buik inbrengen, en je galblaas verwijderen.
Bij ons op de afdeling gaan mensen tegenwoordig vaak al na 1 nachtje opname naar huis (als alles normaal verloopt). Pijn is bij de patiënten vaak erg goed te dragen met behulp van paracetamol en bijv. diclofenac.
Verder is het natuurlijk wel balen dat je nog zo jong bent en nu al galstenen hebt, aan de andere kant zie je vaak wel dat jongere patiënten gewoon makkelijker en sneller herstellen van een operatie.
Succes met alles, hoop dat je snel van alle klachten af bent, en dat - mocht je geopereerd moeten worden- alles je een beetje meevalt!
donderdag 18 december 2008 om 11:26
donderdag 18 december 2008 om 11:31
Ik had op mijn 24ste ook enorme pijnaanvallen en ben dan ook geopereerd. Ik ben dezelfde dag nog naar huis gegaan, omdat ik een bloedhekel aan ziekenhuizen heb. Ik moest als bewijs dat ik naar huis kon, een broodje eten en plassen. Daarna gewoon naar huis. De eerste week heb je een gevoelige buik, alles doet pijn. De beste remedie is toch in beweging komen en beginnen met kleine stukjes lopen. Na 1 week wilde ik alweer werken, omdat ik me zo goed voelde.
Het is overigens wel afhankelijk of je een operatie krijgt door middel van een kijkopereratie, of dat ze toch een wat grotere snee moeten maken omdat de huid verkleeft. Dit beslissen ze op het moment van de operatie zelf.
Het is mij echt heel erg meegevallen. Nogmaals ik ben als de dood voor ziekenhuizen, en doktoren en vooral operaties, maar echt het is me alles meegevallen en het is heerlijk om die aanvallen niet meer te hebben!
Maak je geen zorgen, het komt echt wel goed!
Succes!
Het is overigens wel afhankelijk of je een operatie krijgt door middel van een kijkopereratie, of dat ze toch een wat grotere snee moeten maken omdat de huid verkleeft. Dit beslissen ze op het moment van de operatie zelf.
Het is mij echt heel erg meegevallen. Nogmaals ik ben als de dood voor ziekenhuizen, en doktoren en vooral operaties, maar echt het is me alles meegevallen en het is heerlijk om die aanvallen niet meer te hebben!
Maak je geen zorgen, het komt echt wel goed!
Succes!
donderdag 18 december 2008 om 11:36
Bij mij werd eerst ook gezegd dat ik mogelijk een maagzweer zou hebben en dat die pijnen vandaan kwamen. Tot dat ik eindelijk iemand op de huisartsenpost kreeg die als eerste dacht aan galstenen. Dis mocht je deze klachten herkennen denk dan ook vooral al galstenen. Even een echo en je weet waar je aan toe bent..
