Psyche
alle pijlers
Straffende ouder schematherapie
zaterdag 8 oktober 2016 om 10:46
Hoi mensen,
Omdat ik weet dat er hier mensen zijn die al schematherapie hebben gehad, hoop ik dat jullie mij tips kunnen geven.
Ik heb de hele dag vervelende, negatieve gedachten over mezelf. Ik denk dat het de modus "straffende ouder" is. Die zegt de hele tijd dat het niks meer zal worden met mij, dat ik niks kan en dat ik een mislukkeling ben.
Ik geloof deze gedachten.
Wat kan ik doen om dit te verminderen of de gedachten om te buigen?
Alvast bedankt voor de reacties!
Omdat ik weet dat er hier mensen zijn die al schematherapie hebben gehad, hoop ik dat jullie mij tips kunnen geven.
Ik heb de hele dag vervelende, negatieve gedachten over mezelf. Ik denk dat het de modus "straffende ouder" is. Die zegt de hele tijd dat het niks meer zal worden met mij, dat ik niks kan en dat ik een mislukkeling ben.
Ik geloof deze gedachten.
Wat kan ik doen om dit te verminderen of de gedachten om te buigen?
Alvast bedankt voor de reacties!
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
zaterdag 8 oktober 2016 om 21:15
quote:jackie_o schreef op 08 oktober 2016 @ 13:01:
Bedankt voor de reacties,
Ik kan denk ik beter wachten tot de therapie begint, hier een topic over openen gaat me idd niet helpen. Ik had er alleen zoveel last van
dat ik alvast wat tips wilde krijgen, maar hier moet ik toch echt in de therapie aan gaan werken.
Niet dat de tips niet goed zijn, maar dit behoeft meer aandacht en werk.
Rhae, ik heb in totaal 2 jaar therapie gehad (dus geen tig). Ik ben al van ver gekomen, maar tijdens mijn opleiding ben ik teruggevallen en heb ik ingezien dat ik er nog niet ben.
Ik wens je vast veel succes en ik hoop dat de therapie je veel goeds zal brengen.
En een topic openen is toch prima meid, kan je mss toch even ventileren en je weet maar nooit of je feedback krijgt waar je wel iets aan hebt.
Bedankt voor de reacties,
Ik kan denk ik beter wachten tot de therapie begint, hier een topic over openen gaat me idd niet helpen. Ik had er alleen zoveel last van
dat ik alvast wat tips wilde krijgen, maar hier moet ik toch echt in de therapie aan gaan werken.
Niet dat de tips niet goed zijn, maar dit behoeft meer aandacht en werk.
Rhae, ik heb in totaal 2 jaar therapie gehad (dus geen tig). Ik ben al van ver gekomen, maar tijdens mijn opleiding ben ik teruggevallen en heb ik ingezien dat ik er nog niet ben.
Ik wens je vast veel succes en ik hoop dat de therapie je veel goeds zal brengen.
En een topic openen is toch prima meid, kan je mss toch even ventileren en je weet maar nooit of je feedback krijgt waar je wel iets aan hebt.
zaterdag 8 oktober 2016 om 21:20
quote:-Kia-Ora- schreef op 08 oktober 2016 @ 16:00:
[...]
Nou ja zeg, je hoeft niet zo prikkelig te reageren. Ik stel je gewoon een vraag hoor. Uit interesse...
Aangeven dat je ontopic wil blijven is sinds wanneer prikkelig?
Verder, een 5G-app is gewoon n technisch variantje op de 5G's, een inmiddels beproefde en zinvolle methodiek. Al volg je die op perkament, dat maakt niet uit toch.
[...]
Nou ja zeg, je hoeft niet zo prikkelig te reageren. Ik stel je gewoon een vraag hoor. Uit interesse...
Aangeven dat je ontopic wil blijven is sinds wanneer prikkelig?
Verder, een 5G-app is gewoon n technisch variantje op de 5G's, een inmiddels beproefde en zinvolle methodiek. Al volg je die op perkament, dat maakt niet uit toch.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 8 oktober 2016 om 21:28
quote:Gus schreef op 08 oktober 2016 @ 21:15:
[...]
Ik wens je vast veel succes en ik hoop dat de therapie je veel goeds zal brengen.
En een topic openen is toch prima meid, kan je mss toch even ventileren en je weet maar nooit of je feedback krijgt waar je wel iets aan hebt.
Dat was idd mijn gedachte erachter, Gus.
Ik denk dat het bij mij meer een overtuiging is geworden, misschien tengevolge van zelfstigma, ook.
Ze krijgen het er vast wel uit in die 6 maanden intern. Hoop ik. Anders weet ik het ook niet meer
Nah, komt vast wel goed!
[...]
Ik wens je vast veel succes en ik hoop dat de therapie je veel goeds zal brengen.
En een topic openen is toch prima meid, kan je mss toch even ventileren en je weet maar nooit of je feedback krijgt waar je wel iets aan hebt.
Dat was idd mijn gedachte erachter, Gus.
Ik denk dat het bij mij meer een overtuiging is geworden, misschien tengevolge van zelfstigma, ook.
Ze krijgen het er vast wel uit in die 6 maanden intern. Hoop ik. Anders weet ik het ook niet meer
Nah, komt vast wel goed!
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
zaterdag 8 oktober 2016 om 22:21
Nee, helaas niet blueeyes. Maar de 20e heb ik een afspraak, dan kan ik de dingen die jij hierboven noemt eindelijk bespreken. Want ik word hier natuurlijk niet heel vrolijk van, dat thuiszitten in m'n uppie. Ben wat dat betreft echt blij met dit forum, geeft echt afleiding en, hoe treurig ook, contact met andere mensen. (Ooit was ik barvrouw in een groot café, nu ben ik dolblij met een f*cking fórum Life's a bitch!)
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
zondag 9 oktober 2016 om 04:05
RET gaat er van uit dat gevoelens opgeroepen worden door gedachten, en dat om de gevoelens te veranderen, je de gedachten moet veranderen.
Andere vormen van therapie gaan uit van het omgekeerde:
hinderende gedachten zijn een gevolg van of afweer tegen bepaalde gevoelens.
Primaire gevoelens zoals angst, woede, verdriet zijn primair (we zijn een lichamelijk, emotioneel wezen).
Als je hinderlijke, ondermijnende gedachten hebt, dan moet je onderzoeken welk gevoel daar onder zit. De hinderlijke gedachten verhinderen om je te voelen.
Vaak zit er eerst angst. Dan is het zaak om eerst die angst te leren durven voelen, in plaats van af te weren met ondermijnende gedachten.
Angst kan weer een afweer zijn tegen andere gevoelens, bijv. woede.
Als je die woede durft te voelen, zal de angst verdwijnen.
De vraag is dan waar die woede (of angst of verdriet) door getriggerd is en waar deze mee te maken heeft. Dat kan een kleine gebeurtenis zijn, maar het kan ook te maken hebben met iets groters uit het verleden.
Vaak is het gezonder om woede te durven voelen over iets naars dat er is gebeurd (ook al is het iets kleins), dan om het te verstoppen onder angst of ondermijnende gedachten.
Als je je eigen woede niet durft te voelen, kun je dus na bijv. een rottige opmerking van iemand in de angst of afweer, bijv. ondermijnende gedachten, schieten. Terwijl het gezonder is om de woede te durven voelen. Dan weet je tenminste dat je boos bent. Wat je daar mee doe, is een tweede. Het gaat dus om het voelen van je woede, niet om het zomaar uiten of uitleven. Met "voelen" wordt echt het lichamelijke voelen bedoeld, lichamelijke reacties.
Maar de woede kan je wel energie geven om een gepaste reactie uit te voeren.
Als je woede of verdriet durft te voelen, zal deze ook wel weer overgaan, afhankelijk van hoe groot het is.
Wel kan het zijn dat woede om iets kleins een veel grotere woede die je al lang in je draagt, triggert. Dat is iets voor therapie, om dat in een veilige situatie te onderzoeken. Ook hier geldt: de woede kan pas verdwijnen als je deze durft te voelen.
Idem voor verdriet en angst etc.
Dit alleen maar als voorbeeld van dat er verschillende benaderingen zijn en dat RET zeker niet de enige ware therapeutische benadering is.
RET lijkt op het wegpraten of wegdenken van gevoelens, en daar zou je het dus juist erger mee kunnen maken.
Het hangt van de persoon en de situatie af welke aanpak geschikt is.
Andere vormen van therapie gaan uit van het omgekeerde:
hinderende gedachten zijn een gevolg van of afweer tegen bepaalde gevoelens.
Primaire gevoelens zoals angst, woede, verdriet zijn primair (we zijn een lichamelijk, emotioneel wezen).
Als je hinderlijke, ondermijnende gedachten hebt, dan moet je onderzoeken welk gevoel daar onder zit. De hinderlijke gedachten verhinderen om je te voelen.
Vaak zit er eerst angst. Dan is het zaak om eerst die angst te leren durven voelen, in plaats van af te weren met ondermijnende gedachten.
Angst kan weer een afweer zijn tegen andere gevoelens, bijv. woede.
Als je die woede durft te voelen, zal de angst verdwijnen.
De vraag is dan waar die woede (of angst of verdriet) door getriggerd is en waar deze mee te maken heeft. Dat kan een kleine gebeurtenis zijn, maar het kan ook te maken hebben met iets groters uit het verleden.
Vaak is het gezonder om woede te durven voelen over iets naars dat er is gebeurd (ook al is het iets kleins), dan om het te verstoppen onder angst of ondermijnende gedachten.
Als je je eigen woede niet durft te voelen, kun je dus na bijv. een rottige opmerking van iemand in de angst of afweer, bijv. ondermijnende gedachten, schieten. Terwijl het gezonder is om de woede te durven voelen. Dan weet je tenminste dat je boos bent. Wat je daar mee doe, is een tweede. Het gaat dus om het voelen van je woede, niet om het zomaar uiten of uitleven. Met "voelen" wordt echt het lichamelijke voelen bedoeld, lichamelijke reacties.
Maar de woede kan je wel energie geven om een gepaste reactie uit te voeren.
Als je woede of verdriet durft te voelen, zal deze ook wel weer overgaan, afhankelijk van hoe groot het is.
Wel kan het zijn dat woede om iets kleins een veel grotere woede die je al lang in je draagt, triggert. Dat is iets voor therapie, om dat in een veilige situatie te onderzoeken. Ook hier geldt: de woede kan pas verdwijnen als je deze durft te voelen.
Idem voor verdriet en angst etc.
Dit alleen maar als voorbeeld van dat er verschillende benaderingen zijn en dat RET zeker niet de enige ware therapeutische benadering is.
RET lijkt op het wegpraten of wegdenken van gevoelens, en daar zou je het dus juist erger mee kunnen maken.
Het hangt van de persoon en de situatie af welke aanpak geschikt is.