Psyche
alle pijlers
Zo boos op mezelf
zaterdag 22 oktober 2016 om 11:47
Hoi mensen,
Ik heb een inzicht gehad wat ik graag hier wil delen. Ik ben benieuwd of jullie hier iets in herkennen.
Ik merk de laatste tijd dat ik het mezelf ontzettend kwalijk neem dat ik ziek ben geworden!
Echt, ik ben er zo verschrikkelijk boos over..!
Het maakt dat ik mezelf naar beneden haal en dat ik me minder waard voel dan mensen om me heen die niet ziek zijn geweest.
Ik haat het zo om steeds maar weer "de zieke" te zijn, degene die het moeilijk heeft, degene die niks lukt, degene die niet gelukkig is.
Ik verafschuw de manier waarop ik leef, dat ik alleen ben, en depressief. En ik ben erg bang dat de mensen om me heen mij ook wel zullen verafschuwen om die reden.
Zodra ik 's ochtends mijn ogen open, komt die boosheid en teleurstelling in mezelf als een mokerslag bij me binnen.
Volgens mij hou ik hiermee zelfs de depressie in stand!
Als ik heel objectief naar mijn leven kijk, weet ik dat ik er niks aan kan/kon doen, en mag ik wat liever voor mezelf zijn, maar toch neem ik het mezelf erg kwalijk. Ik ben ook bang dat "lief zijn voor mezelf" gelijk staat aan "zelfmedelijden", en dat wil ik niet. Daarom ben ik misschien wel zo hard voor mezelf.
Het is voor mij een heel belangrijk inzicht.
Ik ben benieuwd of iemand dit herkend? Tips om hiermee om te gaan?
Liefs Jackie
Ik heb een inzicht gehad wat ik graag hier wil delen. Ik ben benieuwd of jullie hier iets in herkennen.
Ik merk de laatste tijd dat ik het mezelf ontzettend kwalijk neem dat ik ziek ben geworden!
Echt, ik ben er zo verschrikkelijk boos over..!
Het maakt dat ik mezelf naar beneden haal en dat ik me minder waard voel dan mensen om me heen die niet ziek zijn geweest.
Ik haat het zo om steeds maar weer "de zieke" te zijn, degene die het moeilijk heeft, degene die niks lukt, degene die niet gelukkig is.
Ik verafschuw de manier waarop ik leef, dat ik alleen ben, en depressief. En ik ben erg bang dat de mensen om me heen mij ook wel zullen verafschuwen om die reden.
Zodra ik 's ochtends mijn ogen open, komt die boosheid en teleurstelling in mezelf als een mokerslag bij me binnen.
Volgens mij hou ik hiermee zelfs de depressie in stand!
Als ik heel objectief naar mijn leven kijk, weet ik dat ik er niks aan kan/kon doen, en mag ik wat liever voor mezelf zijn, maar toch neem ik het mezelf erg kwalijk. Ik ben ook bang dat "lief zijn voor mezelf" gelijk staat aan "zelfmedelijden", en dat wil ik niet. Daarom ben ik misschien wel zo hard voor mezelf.
Het is voor mij een heel belangrijk inzicht.
Ik ben benieuwd of iemand dit herkend? Tips om hiermee om te gaan?
Liefs Jackie
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
zaterdag 22 oktober 2016 om 18:39
zaterdag 22 oktober 2016 om 19:31
TO, je wacht op een geplande langdurige opname, toch? Misschien kun je je alvast wat voorbereiden door in de periode dat je wacht, her en der wat dingen in te plannen waardoor je je even beter voelt?
Ik had daar destijds de "lichtpuntjeskalender" voor bedacht. Heb twee magneet/schrijfborden gehaald bij de Hema, die helemaal vrolijk gemaakt met blije stickerbloempjes en op een goed zichtbare plaats gezet. Ik had 8 weken te overbruggen. Toen heb ik voor elke week een aantal leuke dingen bedacht of afgesproken. Ik heb vriendinnen en Kater gevraagd om mee te denken en al gauw had ik voor elk van de 8 weken een aantal leuke dingen. Een afspraak met een vriendin, naar de markt gaan, iemand die kwam koken en eten, een keertje naar de sauna (badkledingdag want Poes is preuts ), een leuke film kijken, met de honden naar de duinen, een middagje shoppen etc. Goed verspreid zodat er altijd iets was om naar uit te kijken. Ook al kon ik er niet echt van genieten (ook depressief...), het gaf wel afleiding. Ik wiste de lichtpuntjes ook nadien niet uit; zo werd ik er later nog aan herinnerd. Misschien ook iets voor jou?
Ik had daar destijds de "lichtpuntjeskalender" voor bedacht. Heb twee magneet/schrijfborden gehaald bij de Hema, die helemaal vrolijk gemaakt met blije stickerbloempjes en op een goed zichtbare plaats gezet. Ik had 8 weken te overbruggen. Toen heb ik voor elke week een aantal leuke dingen bedacht of afgesproken. Ik heb vriendinnen en Kater gevraagd om mee te denken en al gauw had ik voor elk van de 8 weken een aantal leuke dingen. Een afspraak met een vriendin, naar de markt gaan, iemand die kwam koken en eten, een keertje naar de sauna (badkledingdag want Poes is preuts ), een leuke film kijken, met de honden naar de duinen, een middagje shoppen etc. Goed verspreid zodat er altijd iets was om naar uit te kijken. Ook al kon ik er niet echt van genieten (ook depressief...), het gaf wel afleiding. Ik wiste de lichtpuntjes ook nadien niet uit; zo werd ik er later nog aan herinnerd. Misschien ook iets voor jou?
zaterdag 22 oktober 2016 om 20:23
zaterdag 22 oktober 2016 om 20:36
Ik voel me ook ellendig en herken wat je zegt.
Ik voel me de hele dagen leeg, eenzaam en verveeld ook al ben ik weer terug (bij mijn gezin). Ik heb 1,5 maand alleen gewoond maar vond het verschrikkelijk. Ik kon en wou niet alleen zijn.
Ik werk niet meer, kon het niet meer, dus door de week moet ik mijn tijd zien door te komen. Ik baal er ook van dat ik me constant slecht/zenuwachtig voel bij alles wat ik doe. Ook al doen we iets leuks met de kinderen dan gaat het gepieker en rotgevoel in me maar door. Alsof ik het niet kan stoppen.
Verder slaap ik veel, te veel, vandaag tot bijna 14 uur in bed gelegen. Ik voel nergens energie voor en heb ook niet eens behoefte om op te staan.
Er is ooit chronische depressie bij mij geconstateerd en laatst ook borderline. Ik slik al jaren anti depressiva maar of het nog helpt geen idee...
Nou dit was even mijn verhaal (in het kort), je bent dus niet alleen.
zaterdag 22 oktober 2016 om 20:40
quote:Singlegirlx schreef op 22 oktober 2016 @ 20:36:
Ik voel me ook ellendig en herken wat je zegt.
Ik voel me de hele dagen leeg, eenzaam en verveeld ook al ben ik weer terug (bij mijn gezin). Ik heb 1,5 maand alleen gewoond maar vond het verschrikkelijk. Ik kon en wou niet alleen zijn.
Ik werk niet meer, kon het niet meer, dus door de week moet ik mijn tijd zien door te komen. Ik baal er ook van dat ik me constant slecht/zenuwachtig voel bij alles wat ik doe. Ook al doen we iets leuks met de kinderen dan gaat het gepieker en rotgevoel in me maar door. Alsof ik het niet kan stoppen.
Verder slaap ik veel, te veel, vandaag tot bijna 14 uur in bed gelegen. Ik voel nergens energie voor en heb ook niet eens behoefte om op te staan.
Er is ooit chronische depressie bij mij geconstateerd en laatst ook borderline. Ik slik al jaren anti depressiva maar of het nog helpt geen idee...
Nou dit was even mijn verhaal (in het kort), je bent dus niet alleen.
Voor jou ook een
Ik ken dat zenuwachtige gevoel ook, weet je wat bij mij goed helpt daartegen? Valeriaan druppeltjes!
Ik had eigenlijk nooit veel vertrouwen in dat soort dingen maar het helpt echt! En het is niet zo drastisch als antidepressiva, dat vind ik ook een voordeel.
Ik voel me ook ellendig en herken wat je zegt.
Ik voel me de hele dagen leeg, eenzaam en verveeld ook al ben ik weer terug (bij mijn gezin). Ik heb 1,5 maand alleen gewoond maar vond het verschrikkelijk. Ik kon en wou niet alleen zijn.
Ik werk niet meer, kon het niet meer, dus door de week moet ik mijn tijd zien door te komen. Ik baal er ook van dat ik me constant slecht/zenuwachtig voel bij alles wat ik doe. Ook al doen we iets leuks met de kinderen dan gaat het gepieker en rotgevoel in me maar door. Alsof ik het niet kan stoppen.
Verder slaap ik veel, te veel, vandaag tot bijna 14 uur in bed gelegen. Ik voel nergens energie voor en heb ook niet eens behoefte om op te staan.
Er is ooit chronische depressie bij mij geconstateerd en laatst ook borderline. Ik slik al jaren anti depressiva maar of het nog helpt geen idee...
Nou dit was even mijn verhaal (in het kort), je bent dus niet alleen.
Voor jou ook een
Ik ken dat zenuwachtige gevoel ook, weet je wat bij mij goed helpt daartegen? Valeriaan druppeltjes!
Ik had eigenlijk nooit veel vertrouwen in dat soort dingen maar het helpt echt! En het is niet zo drastisch als antidepressiva, dat vind ik ook een voordeel.
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
zaterdag 22 oktober 2016 om 20:49
Dank je. Ik ga dat zeker proberen. Ik voel eigenlijk altijd een zenuwachtig, onrustig gevoel, heel naar.
Ik vond het leven heel moeilijk, ik ben niet iemand die een druk (sociaal) leven heeft, integendeel. Ik kan mezelf erg slecht bezighouden/vermaken. Dat is iets wat ik zal moeten gaan leren denk ik....
Ik vond het leven heel moeilijk, ik ben niet iemand die een druk (sociaal) leven heeft, integendeel. Ik kan mezelf erg slecht bezighouden/vermaken. Dat is iets wat ik zal moeten gaan leren denk ik....
zaterdag 22 oktober 2016 om 20:59
quote:Singlegirlx schreef op 22 oktober 2016 @ 20:49:
Dank je. Ik ga dat zeker proberen. Ik voel eigenlijk altijd een zenuwachtig, onrustig gevoel, heel naar.
Ik vond het leven heel moeilijk, ik ben niet iemand die een druk (sociaal) leven heeft, integendeel. Ik kan mezelf erg slecht bezighouden/vermaken. Dat is iets wat ik zal moeten gaan leren denk ik....
Jij begint binnenkort ook met een behandeling, toch? Dan zullen ze je daar echt wel mee gaan helpen. En trouwens, je hoeft ook geen druk sociaal leven te hebben als dat niet bij je past. Het gaat erom dat jij je er goed bij voelt. Of dat nou 2 goede vrienden zijn of 20, alles is goed als jij je er prettig bij voelt.
Hopelijk helpt Valeriaan bij jou net zo goed, ik neem het 3x per dag en voel me dan echt rustiger.
Sterkte!
Dank je. Ik ga dat zeker proberen. Ik voel eigenlijk altijd een zenuwachtig, onrustig gevoel, heel naar.
Ik vond het leven heel moeilijk, ik ben niet iemand die een druk (sociaal) leven heeft, integendeel. Ik kan mezelf erg slecht bezighouden/vermaken. Dat is iets wat ik zal moeten gaan leren denk ik....
Jij begint binnenkort ook met een behandeling, toch? Dan zullen ze je daar echt wel mee gaan helpen. En trouwens, je hoeft ook geen druk sociaal leven te hebben als dat niet bij je past. Het gaat erom dat jij je er goed bij voelt. Of dat nou 2 goede vrienden zijn of 20, alles is goed als jij je er prettig bij voelt.
Hopelijk helpt Valeriaan bij jou net zo goed, ik neem het 3x per dag en voel me dan echt rustiger.
Sterkte!
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
dinsdag 25 oktober 2016 om 14:26
quote:jackie_o schreef op 22 oktober 2016 @ 20:59:
[...]
Jij begint binnenkort ook met een behandeling, toch? Dan zullen ze je daar echt wel mee gaan helpen. En trouwens, je hoeft ook geen druk sociaal leven te hebben als dat niet bij je past. Het gaat erom dat jij je er goed bij voelt. Of dat nou 2 goede vrienden zijn of 20, alles is goed als jij je er prettig bij voelt.
Hopelijk helpt Valeriaan bij jou net zo goed, ik neem het 3x per dag en voel me dan echt rustiger.
Sterkte!
Of ik binnenkort begin weet ik niet, maar ik ben in ieder geval aangemeld voor dagbehandeling MBT.
Ik zou wel een druk sociaal leven willen hebben. Dan leidt het tenminste af van mijn gevoelens. Het probleem is dat ik teveel thuis zit/alleen ben en dan me rot voel. Het niet werken doet me eigenlijk ook weinig goeds maar het idee om weer te werken zorgt voor angst.
Heb je die Valeriaan druppels van een bepaald merk?
[...]
Jij begint binnenkort ook met een behandeling, toch? Dan zullen ze je daar echt wel mee gaan helpen. En trouwens, je hoeft ook geen druk sociaal leven te hebben als dat niet bij je past. Het gaat erom dat jij je er goed bij voelt. Of dat nou 2 goede vrienden zijn of 20, alles is goed als jij je er prettig bij voelt.
Hopelijk helpt Valeriaan bij jou net zo goed, ik neem het 3x per dag en voel me dan echt rustiger.
Sterkte!
Of ik binnenkort begin weet ik niet, maar ik ben in ieder geval aangemeld voor dagbehandeling MBT.
Ik zou wel een druk sociaal leven willen hebben. Dan leidt het tenminste af van mijn gevoelens. Het probleem is dat ik teveel thuis zit/alleen ben en dan me rot voel. Het niet werken doet me eigenlijk ook weinig goeds maar het idee om weer te werken zorgt voor angst.
Heb je die Valeriaan druppels van een bepaald merk?
dinsdag 25 oktober 2016 om 16:08
@singlegirlx Ik heb die druppeltjes van Etos eigen merk. Werken echt prima, ik voel duidelijk verschil (qua zenuwachtigheid) als ik ze heb genomen. Er staat een dosering van 15 druppels, vermengd met water, in de bijsluiter. Ik mik altijd een laagje in een glas en doe daar een klein beetje water bij dus ik overschrijd die dosis wel hoor
@viva-amber Je hebt helemaal gelijk. Soms lijkt het wel alsof ik mezelf moét pijnigen door er de hele dag mee bezig te zijn, bang om het even los te laten ofzo. Dat komt omdat ik zo ontzettend gebrand ben op beter worden. Ik dwing mezelf om te blijven denken, denken denken, want "ooit zal dat tot de oplossing leiden"
Werkt niet! Werkt zelfs averechts. Nogmaals dank, ik ben me al meer aan het ontspannen en ik laat het een beetje los
@viva-amber Je hebt helemaal gelijk. Soms lijkt het wel alsof ik mezelf moét pijnigen door er de hele dag mee bezig te zijn, bang om het even los te laten ofzo. Dat komt omdat ik zo ontzettend gebrand ben op beter worden. Ik dwing mezelf om te blijven denken, denken denken, want "ooit zal dat tot de oplossing leiden"
Werkt niet! Werkt zelfs averechts. Nogmaals dank, ik ben me al meer aan het ontspannen en ik laat het een beetje los
Confidence is not; "I know they'll like me". Confidence is; "I'll be fine if they don't".
donderdag 27 oktober 2016 om 15:37
Dank je jackie_o. Die druppels moet ik maar eens snel gaan halen want ik voel me vandaag weer de hele dag zenuwachtig/angst.
Dat denken (piekeren) herken ik heel erg. In mijn hoofd gaat het non stop door en daar word ik vaak gek van. Dan zie ik mensen onderweg en dan denk ik 'hoe doen zij het, leven?' en 'hoe voelen zij zich?'. Daar kan ik eindeloos over malen. En ook hoe het verder moet met mij en mijn leven en dan voel ik me erg triest. Het lijkt wel een cirkel die ik maar niet kan doorbreken en het voelt alsof het altijd zo slecht zal blijven. Nou ben ik zelf ook niet blij met het leven dat ik heb gehad en daarin ook teleurgesteld. Maar misschien heb ik ook te hoge verwachtingen...?
Dat denken (piekeren) herken ik heel erg. In mijn hoofd gaat het non stop door en daar word ik vaak gek van. Dan zie ik mensen onderweg en dan denk ik 'hoe doen zij het, leven?' en 'hoe voelen zij zich?'. Daar kan ik eindeloos over malen. En ook hoe het verder moet met mij en mijn leven en dan voel ik me erg triest. Het lijkt wel een cirkel die ik maar niet kan doorbreken en het voelt alsof het altijd zo slecht zal blijven. Nou ben ik zelf ook niet blij met het leven dat ik heb gehad en daarin ook teleurgesteld. Maar misschien heb ik ook te hoge verwachtingen...?
donderdag 27 oktober 2016 om 16:01
quote:Singlegirlx schreef op 27 oktober 2016 @ 15:37:
Dank je jackie_o. Die druppels moet ik maar eens snel gaan halen want ik voel me vandaag weer de hele dag zenuwachtig/angst.
Dat denken (piekeren) herken ik heel erg. In mijn hoofd gaat het non stop door en daar word ik vaak gek van. Dan zie ik mensen onderweg en dan denk ik 'hoe doen zij het, leven?' en 'hoe voelen zij zich?'. Daar kan ik eindeloos over malen. En ook hoe het verder moet met mij en mijn leven en dan voel ik me erg triest. Het lijkt wel een cirkel die ik maar niet kan doorbreken en het voelt alsof het altijd zo slecht zal blijven. Nou ben ik zelf ook niet blij met het leven dat ik heb gehad en daarin ook teleurgesteld. Maar misschien heb ik ook te hoge verwachtingen...?
Ik denk dat je eens moet beginnen met bedenken dat ook voor andere mensen het leven niet dag in dag uit rozengeur,maneschijn en vioolmuziek is.
Ieder mens krijgt zijn haar portie ellende en verdriet in het leven.
De ene mens meer dan de ander dat klopt.
Ellende ik kan er een boek over schrijven maar dat doe ik maar niet
Dank je jackie_o. Die druppels moet ik maar eens snel gaan halen want ik voel me vandaag weer de hele dag zenuwachtig/angst.
Dat denken (piekeren) herken ik heel erg. In mijn hoofd gaat het non stop door en daar word ik vaak gek van. Dan zie ik mensen onderweg en dan denk ik 'hoe doen zij het, leven?' en 'hoe voelen zij zich?'. Daar kan ik eindeloos over malen. En ook hoe het verder moet met mij en mijn leven en dan voel ik me erg triest. Het lijkt wel een cirkel die ik maar niet kan doorbreken en het voelt alsof het altijd zo slecht zal blijven. Nou ben ik zelf ook niet blij met het leven dat ik heb gehad en daarin ook teleurgesteld. Maar misschien heb ik ook te hoge verwachtingen...?
Ik denk dat je eens moet beginnen met bedenken dat ook voor andere mensen het leven niet dag in dag uit rozengeur,maneschijn en vioolmuziek is.
Ieder mens krijgt zijn haar portie ellende en verdriet in het leven.
De ene mens meer dan de ander dat klopt.
Ellende ik kan er een boek over schrijven maar dat doe ik maar niet
donderdag 27 oktober 2016 om 18:08
Ik besef me dat ook en probeer er regelmatig bij stil te staan. Alleen voelt het voor mij alsof iedereen er heel goed mee kan dealen en ik totaal niet.
Bijvoorbeeld uitelkaar gaan, ik trok het helemaal niet. Kon niet alleen zijn, voelde me eenzaam en heel ellendig, ik kon niet meer normaal functioneren. Om me heen zie ik mensen uitelkaar gaan en die pakken de draad gewoon weer op. Misschien komt het ook omdat ik verder geen leven heb. Ik werk nu niet wegens de psychische klachten, mijn relatie is niet heel fijn, ik heb geen sociaal netwerk.
Ik ben teleurgesteld in hoe mijn leven is eigenlijk. Ik zou me zo graag beter willen voelen en een ander leven willen hebben. Een baan waar ik het naar mijn zin heb, een fijne relatie met iemand die van mij houdt en ik van hem, wat meer vriendinnen en/of een leuke hobby.
Bijvoorbeeld uitelkaar gaan, ik trok het helemaal niet. Kon niet alleen zijn, voelde me eenzaam en heel ellendig, ik kon niet meer normaal functioneren. Om me heen zie ik mensen uitelkaar gaan en die pakken de draad gewoon weer op. Misschien komt het ook omdat ik verder geen leven heb. Ik werk nu niet wegens de psychische klachten, mijn relatie is niet heel fijn, ik heb geen sociaal netwerk.
Ik ben teleurgesteld in hoe mijn leven is eigenlijk. Ik zou me zo graag beter willen voelen en een ander leven willen hebben. Een baan waar ik het naar mijn zin heb, een fijne relatie met iemand die van mij houdt en ik van hem, wat meer vriendinnen en/of een leuke hobby.
donderdag 27 oktober 2016 om 20:22
quote:Singlegirlx schreef op 27 oktober 2016 @ 18:08:
Ik besef me dat ook en probeer er regelmatig bij stil te staan. Alleen voelt het voor mij alsof iedereen er heel goed mee kan dealen en ik totaal niet.
Bijvoorbeeld uitelkaar gaan, ik trok het helemaal niet. Kon niet alleen zijn, voelde me eenzaam en heel ellendig, ik kon niet meer normaal functioneren. Om me heen zie ik mensen uitelkaar gaan en die pakken de draad gewoon weer op. Misschien komt het ook omdat ik verder geen leven heb. Ik werk nu niet wegens de psychische klachten, mijn relatie is niet heel fijn, ik heb geen sociaal netwerk.
Ik ben teleurgesteld in hoe mijn leven is eigenlijk. Ik zou me zo graag beter willen voelen en een ander leven willen hebben. Een baan waar ik het naar mijn zin heb, een fijne relatie met iemand die van mij houdt en ik van hem, wat meer vriendinnen en/of een leuke hobby.
Mwah dat lijkt misschien zo dat anderen daar heel makkelijk mee omgaan en zo de draad weer oppakken maar dat hoeft niet zo te zijn.
Uiteindelijk pakken de meeste mensen hun leven wel weer op ja maar denken dat dat in anderhalve maand kan is waanzin jij hebt het niet eens een kans gegeven.
Ik besef me dat ook en probeer er regelmatig bij stil te staan. Alleen voelt het voor mij alsof iedereen er heel goed mee kan dealen en ik totaal niet.
Bijvoorbeeld uitelkaar gaan, ik trok het helemaal niet. Kon niet alleen zijn, voelde me eenzaam en heel ellendig, ik kon niet meer normaal functioneren. Om me heen zie ik mensen uitelkaar gaan en die pakken de draad gewoon weer op. Misschien komt het ook omdat ik verder geen leven heb. Ik werk nu niet wegens de psychische klachten, mijn relatie is niet heel fijn, ik heb geen sociaal netwerk.
Ik ben teleurgesteld in hoe mijn leven is eigenlijk. Ik zou me zo graag beter willen voelen en een ander leven willen hebben. Een baan waar ik het naar mijn zin heb, een fijne relatie met iemand die van mij houdt en ik van hem, wat meer vriendinnen en/of een leuke hobby.
Mwah dat lijkt misschien zo dat anderen daar heel makkelijk mee omgaan en zo de draad weer oppakken maar dat hoeft niet zo te zijn.
Uiteindelijk pakken de meeste mensen hun leven wel weer op ja maar denken dat dat in anderhalve maand kan is waanzin jij hebt het niet eens een kans gegeven.