Psyche
alle pijlers
Ongelukkig voelen
zaterdag 29 oktober 2016 om 01:14
Dit wil ik graag eventjes van mij afschrijven!
Dat moment waarop je beseft dat je de lege fotolijstjes in je kamer niet kunt opvullen omdat geen eigenlijk geen vrienden hebt.
Dat je weet dat je niet meer naar je mobiel hoeft te kijken kijken omdat je bijna nooit een berichtje krijgt.
Dat je elke minuut vrije tijd invult met tv kijken zodat je de eenzaamheid eventjes niet voelt.
Ik voel me ongelukkig en eenzaam. Niet blij met mezelf en mijn wereldje. Het lijkt wel alsof ik zelf niet eens weet wie ik ben.
Ik heb geprobeerd om meer onder de mensen te komen. Voor mijn gevoel deed ik echt mijn best. Ik ben op een sport gegaan, ben meer opgetrokken met mijn klasgenootjes en probeer leuke dingen te doen, maar het werkt niet. Dat op een sport gaan was geen succes, kan geen goede aansluiting vinden met mijn klasgenoten en heb een stuk minder plezier in alles.
Sinds kort heb ik gesprekken met een psycholoog over onder andere dit en nog wat andere dingen. Ik probeer echt alles weer op de rails te krijgen, maar ik heb het gevoel dat ik stil sta.
Het gekke is dat als ik mijn gesprek heb bij de psycholoog ik me afvraag wat ik daar überhaupt doe. En op het moment dat ik weer alleen thuis ben ik het gevoel heb dat ik het echt nodig heb.
Ik heb dagen dat ik echt down ben. Dat ik het liefst in mijn bed blijf en er niet meer uit kom. Ik ben er dan echt klaar mee. En vraag mezelf dan ook vaak af of dit alles is. Ik kan me niet eens herinneren wanneer ik echt gelukkig was.
Natuurlijk weet ik dat er veel ergere dingen zijn dat dit, maar voor mij is dit mijn grote probleem. Ik ben gewoon alles en iedereen eventjes zat.
Dat moment waarop je beseft dat je de lege fotolijstjes in je kamer niet kunt opvullen omdat geen eigenlijk geen vrienden hebt.
Dat je weet dat je niet meer naar je mobiel hoeft te kijken kijken omdat je bijna nooit een berichtje krijgt.
Dat je elke minuut vrije tijd invult met tv kijken zodat je de eenzaamheid eventjes niet voelt.
Ik voel me ongelukkig en eenzaam. Niet blij met mezelf en mijn wereldje. Het lijkt wel alsof ik zelf niet eens weet wie ik ben.
Ik heb geprobeerd om meer onder de mensen te komen. Voor mijn gevoel deed ik echt mijn best. Ik ben op een sport gegaan, ben meer opgetrokken met mijn klasgenootjes en probeer leuke dingen te doen, maar het werkt niet. Dat op een sport gaan was geen succes, kan geen goede aansluiting vinden met mijn klasgenoten en heb een stuk minder plezier in alles.
Sinds kort heb ik gesprekken met een psycholoog over onder andere dit en nog wat andere dingen. Ik probeer echt alles weer op de rails te krijgen, maar ik heb het gevoel dat ik stil sta.
Het gekke is dat als ik mijn gesprek heb bij de psycholoog ik me afvraag wat ik daar überhaupt doe. En op het moment dat ik weer alleen thuis ben ik het gevoel heb dat ik het echt nodig heb.
Ik heb dagen dat ik echt down ben. Dat ik het liefst in mijn bed blijf en er niet meer uit kom. Ik ben er dan echt klaar mee. En vraag mezelf dan ook vaak af of dit alles is. Ik kan me niet eens herinneren wanneer ik echt gelukkig was.
Natuurlijk weet ik dat er veel ergere dingen zijn dat dit, maar voor mij is dit mijn grote probleem. Ik ben gewoon alles en iedereen eventjes zat.
zaterdag 29 oktober 2016 om 01:49
quote:minnimouse schreef op 29 oktober 2016 @ 01:32:
Wat vervelend om te lezen, Issa. Hoe oud ben je?
Het is goed dat je hulp gezocht hebt. Wat zegt je psycholoog hiervan?
Ik ben 24. Ik heb het nog maar net aan mijn psycholoog vertelt. En dan eigenlijk niet eens helemaal eerlijk hoe erg ik er werkelijk mee zit.
Wat vervelend om te lezen, Issa. Hoe oud ben je?
Het is goed dat je hulp gezocht hebt. Wat zegt je psycholoog hiervan?
Ik ben 24. Ik heb het nog maar net aan mijn psycholoog vertelt. En dan eigenlijk niet eens helemaal eerlijk hoe erg ik er werkelijk mee zit.
zaterdag 29 oktober 2016 om 07:32
Sinds kort ben je bij een psycholoog, tegen wie je niet eerlijk bent over hoe rot je je voelt. En dan heb je het gevoel dat je er niets aan hebt. Tja, je kunt alleen iets hebben aan hulp van een psycholoog als je wel eerlijk bent. Want nu hou je niet alleen hem/haar voor de gek, maar eigenlijk ook jezelf. Dat is zonde, vind je niet?
En werken aan dit soort issues heeft echt tijd nodig, er is niet binnen een paar sessies met een psycholoog een oplossing te vinden, zeker niet als je iets wezenlijk in jezelf over hoe je omgaat met andere mensen, hoe je jezelf ziet, wil veranderen. Dat heeft echt tijd, eerlijkheid en hard werken nodig.
Toen ik in therapie was heb ik gemerkt dat die hele frustrerende tijden, waarin ik me afvroeg wat ik nog in therapie deed omdat ik voor mijn gevoel stilstond en er niets gebeurde, vaak voorkwamen, net voordat ik een grote stap voorwaarts maakte. Blijkbaar gebeurde er onbewust toch een hoop.
Succes, geef het niet te snel op!
En werken aan dit soort issues heeft echt tijd nodig, er is niet binnen een paar sessies met een psycholoog een oplossing te vinden, zeker niet als je iets wezenlijk in jezelf over hoe je omgaat met andere mensen, hoe je jezelf ziet, wil veranderen. Dat heeft echt tijd, eerlijkheid en hard werken nodig.
Toen ik in therapie was heb ik gemerkt dat die hele frustrerende tijden, waarin ik me afvroeg wat ik nog in therapie deed omdat ik voor mijn gevoel stilstond en er niets gebeurde, vaak voorkwamen, net voordat ik een grote stap voorwaarts maakte. Blijkbaar gebeurde er onbewust toch een hoop.
Succes, geef het niet te snel op!
zaterdag 29 oktober 2016 om 12:45
quote:MissMillicent schreef op 29 oktober 2016 @ 07:32:
Sinds kort ben je bij een psycholoog, tegen wie je niet eerlijk bent over hoe rot je je voelt. En dan heb je het gevoel dat je er niets aan hebt. Tja, je kunt alleen iets hebben aan hulp van een psycholoog als je wel eerlijk bent. Want nu hou je niet alleen hem/haar voor de gek, maar eigenlijk ook jezelf. Dat is zonde, vind je niet?
En werken aan dit soort issues heeft echt tijd nodig, er is niet binnen een paar sessies met een psycholoog een oplossing te vinden, zeker niet als je iets wezenlijk in jezelf over hoe je omgaat met andere mensen, hoe je jezelf ziet, wil veranderen. Dat heeft echt tijd, eerlijkheid en hard werken nodig.
Toen ik in therapie was heb ik gemerkt dat die hele frustrerende tijden, waarin ik me afvroeg wat ik nog in therapie deed omdat ik voor mijn gevoel stilstond en er niets gebeurde, vaak voorkwamen, net voordat ik een grote stap voorwaarts maakte. Blijkbaar gebeurde er onbewust toch een hoop.
Succes, geef het niet te snel op!Tsja, als ik dan bij de psycholoog zit lijken al mijn problemen opeens zo klein en onbewust zwak ik het af. Tot het moment dat je weer thuis bent..je hebt inderdaad gelijk. Bij het volgende gesprek ga ik helemaal open kaart spelen. Bedankt voor je reactie!
Sinds kort ben je bij een psycholoog, tegen wie je niet eerlijk bent over hoe rot je je voelt. En dan heb je het gevoel dat je er niets aan hebt. Tja, je kunt alleen iets hebben aan hulp van een psycholoog als je wel eerlijk bent. Want nu hou je niet alleen hem/haar voor de gek, maar eigenlijk ook jezelf. Dat is zonde, vind je niet?
En werken aan dit soort issues heeft echt tijd nodig, er is niet binnen een paar sessies met een psycholoog een oplossing te vinden, zeker niet als je iets wezenlijk in jezelf over hoe je omgaat met andere mensen, hoe je jezelf ziet, wil veranderen. Dat heeft echt tijd, eerlijkheid en hard werken nodig.
Toen ik in therapie was heb ik gemerkt dat die hele frustrerende tijden, waarin ik me afvroeg wat ik nog in therapie deed omdat ik voor mijn gevoel stilstond en er niets gebeurde, vaak voorkwamen, net voordat ik een grote stap voorwaarts maakte. Blijkbaar gebeurde er onbewust toch een hoop.
Succes, geef het niet te snel op!Tsja, als ik dan bij de psycholoog zit lijken al mijn problemen opeens zo klein en onbewust zwak ik het af. Tot het moment dat je weer thuis bent..je hebt inderdaad gelijk. Bij het volgende gesprek ga ik helemaal open kaart spelen. Bedankt voor je reactie!
zondag 30 oktober 2016 om 08:20
Hoi Issa,
Wat je beschrijft dat heb ik ook, ik mis het enorm om een maatje te hebben. Waaraan je alles kan vertellen en lachen.
Ik probeer ook veel in contact te komen, maar het lijkt of iedereen al tevreden is met z'n vriendengroep. Daardoor vind ik weinig aansluiting.
Misschien vind je het leuk om in contact te komen, ik ben 20 jaar.
Groetjes
Wat je beschrijft dat heb ik ook, ik mis het enorm om een maatje te hebben. Waaraan je alles kan vertellen en lachen.
Ik probeer ook veel in contact te komen, maar het lijkt of iedereen al tevreden is met z'n vriendengroep. Daardoor vind ik weinig aansluiting.
Misschien vind je het leuk om in contact te komen, ik ben 20 jaar.
Groetjes
zaterdag 5 november 2016 om 00:30
quote:xAngelstarx schreef op 04 november 2016 @ 23:11:
Ik heb dit precies hetzelfde. Ik doe er alles aan maar het lukt gewoon niet. Wat is er mis met mij denk ik dan? Ik ben zelf 20 jaar. Jullie mogen mij ook een pb sturen als jullie interese hebben Bedankt voor je reactie. Het lukt me niet om een pb te sturen.. heb je die functie wel aanstaan?
Ik heb dit precies hetzelfde. Ik doe er alles aan maar het lukt gewoon niet. Wat is er mis met mij denk ik dan? Ik ben zelf 20 jaar. Jullie mogen mij ook een pb sturen als jullie interese hebben Bedankt voor je reactie. Het lukt me niet om een pb te sturen.. heb je die functie wel aanstaan?
zondag 6 november 2016 om 11:11
Op jouw leeftijd had ik ook geen vrienden/vriendinnen. Dat heeft jaren geduurd. Ik voelde me ook eenzaam en ongelukkig daarmee. Niemand hebben om mee af te spreken. Alleen mijn moeder. We gingen in die tijd veel samen op pad. Ook leuk, maar had die dingen liever met een vriendin gedaan. Als ik dan leeftijdsgenoten samen lol zag hebben vond ik dat erg confronterend. Want vroeger had ik dat wel gehad. Maar die vriendschappen zijn allemaal verwaterd toen ze een relatie kregen. Nieuw contact maken is moeilijk voor me door mijn ASS en introverte karakter. Ik heb ook andere interesses, ben geen uitgaanstype. In die eenzame jaren ben ik verschillende hobbycursussen gaan doen en weer sporten. Om gelijkgestemden te vinden. Maar er groeiden nooit vriendschappen uit.
Die heb ik pas weer op mijn huidige werk gekregen. Toen ik niet zocht. Een (hele) poos met elkaar samengewerkt en leuk gekletst. Tot ik eens op de koffie gevraagd werd. Was het leuk, dan vroeg ik ze terug. Daarna maakten we ook uitstapjes. Wel moet de ander bij mij de eerste stap zetten, want dat vind ik erg lastig. Ik denk dat vriendschappen op school en werk makkelijker ontstaan doordat je toch al met elkaar werkt. Groeit er verder iets uit, is het mooi meegenomen. Het is geen must. Als ik doelgericht ga zoeken, vind ik het juist niet. Maar het is vooral een kwestie van geluk dat er iemand bij zit waar het mee klikt. En ik zit net op een leeftijd dat veel mensen een gezin stichten of al hebben. Dat trekt me ook niet zo aan.
Die heb ik pas weer op mijn huidige werk gekregen. Toen ik niet zocht. Een (hele) poos met elkaar samengewerkt en leuk gekletst. Tot ik eens op de koffie gevraagd werd. Was het leuk, dan vroeg ik ze terug. Daarna maakten we ook uitstapjes. Wel moet de ander bij mij de eerste stap zetten, want dat vind ik erg lastig. Ik denk dat vriendschappen op school en werk makkelijker ontstaan doordat je toch al met elkaar werkt. Groeit er verder iets uit, is het mooi meegenomen. Het is geen must. Als ik doelgericht ga zoeken, vind ik het juist niet. Maar het is vooral een kwestie van geluk dat er iemand bij zit waar het mee klikt. En ik zit net op een leeftijd dat veel mensen een gezin stichten of al hebben. Dat trekt me ook niet zo aan.