Zwanger
alle pijlers
Slechte uitslag combinatietest
woensdag 11 mei 2016 om 21:12
Na lang proberen en uiteindelijk een ICSI behandeling ben ik nu eindelijk zwanger van onze eerste (13wk). Helaas heb ik gisteren 'slecht' nieuws gekregen: uit de combinatietest bleek dat er een verhoogde kans is dat ons kindje trisomie 13, 18 of 21 heeft. Ik weet dat de kans verreweg het grootst is dat er uiteindelijk helemaal niets aan de hand is, maar de uitslagen die wij kregen waren toch wel flink verhoogd (Down 1:32, Edwards 1:85, Patau 1:92). Schrikken dus... We kunnen nu alleen maar afwachten op de volgende test (NIPT) en hopen dat het loos alarm was, maar helaas duurt dat best lang (nog 3-4 weken). Ik zoek dames die hier ook mee te maken hebben gehad. Ik ben benieuwd hoe jullie er mee om zijn gegaan, wat jullie uitslagen waren, of er ook daadwerkelijk iets mis was en hoe jullie verder zijn gegaan.
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
flipje2 wijzigde dit bericht op 20-05-2017 12:06
8.30% gewijzigd
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 8 december 2016 om 11:34
Lieve Dappere Flip!!
Ook hier tranen in mijn ogen. De natuur heeft het nu zelf beslist, maar jeetje- wat een drama. Ik kan me voorstellen dat je graag wil weten of er inderdaad afwijkingen zijn. Lieve Flip - ik denk aan je....
Ook hier tranen in mijn ogen. De natuur heeft het nu zelf beslist, maar jeetje- wat een drama. Ik kan me voorstellen dat je graag wil weten of er inderdaad afwijkingen zijn. Lieve Flip - ik denk aan je....
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
donderdag 8 december 2016 om 12:09
donderdag 8 december 2016 om 12:19
quote:flipje2 schreef op 08 december 2016 @ 12:09:
[...]
De belangrijkste duidelijkheid is er nu, het kindje leeft niet meer. De rest zien we later wel...Zo bedoelde ik het niet, sorry. Ik bedoelde meer duidelijkheid over wel of niet erfelijk, of dit een naar toeval was of niet. Verder nogmaals veel sterkte.
[...]
De belangrijkste duidelijkheid is er nu, het kindje leeft niet meer. De rest zien we later wel...Zo bedoelde ik het niet, sorry. Ik bedoelde meer duidelijkheid over wel of niet erfelijk, of dit een naar toeval was of niet. Verder nogmaals veel sterkte.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 8 december 2016 om 12:28
quote:Belle73 schreef op 08 december 2016 @ 12:19:
[...]
Zo bedoelde ik het niet, sorry. Ik bedoelde meer duidelijkheid over wel of niet erfelijk, of dit een naar toeval was of niet. Verder nogmaals veel sterkte.
We laten het kindje achter in het ziekenhuis, dat zal dan (genetisch) onderzocht worden. Die uitslagen zouden we na ongeveer 2 weken moeten krijgen dus dat is redelijk snel.
Dan weten we in elk geval wat er dit keer gebeurd is, maar de vraag of er nu meer aan de hand is of niet die blijft waarschijnlijk voorlopig onbeantwoord.
[...]
Zo bedoelde ik het niet, sorry. Ik bedoelde meer duidelijkheid over wel of niet erfelijk, of dit een naar toeval was of niet. Verder nogmaals veel sterkte.
We laten het kindje achter in het ziekenhuis, dat zal dan (genetisch) onderzocht worden. Die uitslagen zouden we na ongeveer 2 weken moeten krijgen dus dat is redelijk snel.
Dan weten we in elk geval wat er dit keer gebeurd is, maar de vraag of er nu meer aan de hand is of niet die blijft waarschijnlijk voorlopig onbeantwoord.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 8 december 2016 om 12:48
Ahhh nee flipje; zie dat ik vanochtend tegelijk met je heb gepost.
Wat enorm dubbel. Aan de ene kant bijzonder (sorry weet geen ander woord) dat de natuur zelf heeft beslist, maar aam de andere kant verlies je daarmee nog een kindje en dat ienieminie sprakje hoop dst je nog had.
Heel veel sterkte; wat een nachtmerrie
Wat enorm dubbel. Aan de ene kant bijzonder (sorry weet geen ander woord) dat de natuur zelf heeft beslist, maar aam de andere kant verlies je daarmee nog een kindje en dat ienieminie sprakje hoop dst je nog had.
Heel veel sterkte; wat een nachtmerrie
Een dag niet genoten is een dag niet geleefd.
donderdag 8 december 2016 om 12:58
quote:flipje2 schreef op 08 december 2016 @ 12:56:
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.
Ja kan ik me ergens voorstellen dat je opgelucht bent niet nog een keer die keuze te hoeven maken.
Ik hoop dat er duidelijkheid komt uit het onderzoek.
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.
Ja kan ik me ergens voorstellen dat je opgelucht bent niet nog een keer die keuze te hoeven maken.
Ik hoop dat er duidelijkheid komt uit het onderzoek.
Een dag niet genoten is een dag niet geleefd.
donderdag 8 december 2016 om 13:41
quote:flipje2 schreef op 08 december 2016 @ 12:56:
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.Dat snap ik heel goed, daar dacht ik ook al aan toen ik het las. Maar pfff wat een afscheid weer dat je moet nemen
We zijn in elk geval opgelucht dat we niet weer voor zo'n onmogelijke keuze zijn komen te staan.
Nu kunnen we weer wat vooruit gaan kijken. Deze zwangerschap moeten we nu loslaten.Dat snap ik heel goed, daar dacht ik ook al aan toen ik het las. Maar pfff wat een afscheid weer dat je moet nemen
donderdag 8 december 2016 om 13:54
Wat verdrietig, Flipje. Een jaar of zeven geleden zat ik in een beetje dezelfde situatie als jij - hetzelfde omdat we ook op de termijnecho vocht zagen dat er niet hoorde, en op de dag van de geplande vlokkentest bleek dat het hartje gestopt was. Maar ook anders, omdat ik niet al eerder een zwangerschap had meegemaakt die niet goed ging.
Ik kan me je opluchting dat je zelf geen beslissing hoeft te nemen goed voorstellen, maar ook je verdriet dat dit kindje dat zo welkom was niet bij jullie op zal groeien. Sterkte.
Ik kan me je opluchting dat je zelf geen beslissing hoeft te nemen goed voorstellen, maar ook je verdriet dat dit kindje dat zo welkom was niet bij jullie op zal groeien. Sterkte.
