Zwanger
alle pijlers
Beetje praten erover
donderdag 12 januari 2017 om 22:12
Goedenavond,
Ik ben 30 (ik word dit jaar 31) en ga nu samenwonen met mijn vriend. We zijn 3 jaar samen. Wij willen zeker kinderen. Ik word alleen zo nerveus van alle verhalen dat je op tijd moet beginnen met kinderen krijgen. Ik 'weet' al heel lang dat ik moeder wil worden maar ben tevens van mening dat het 'goed' moet. Stabiele (en vooral leuke) relatie etc etc. En dit koste natuurlijk ook tijd om dat op te bouwen. Nu zit ik er steeds meer over na te denken en Google stelt mij ook niet echt gerust. Mijn vriend weet van mijn zorgen en ik zet hem zeker niet onder druk. (Eerder mezelf). Hij wil zelf ook graag kinderen maar ziet mijn problemen qua leeftijd niet. Hij vindt dat dit bij meerdere vrouwen wel goed is gekomen dus bij mij vast ook wel. Het is dus een beetje dubbel. Aan de ene kant is het mijn klok wat zegt: nu, nu, nu maar aan de andere kant wil ik het liever nog eventjes (zeker geen jaren meer hoor) uitstellen. Ik ben 1 keer eerder zwanger geweest, 1,5 jaar geleden, dit was onverwachts en liep mis. Tot deze periode had ik nooit zo dat gevoel van haast hebben maar ineens wel. Ik vind het lastig worden om hiermee om te gaan. Aan de ene kant wil ik er gewoon aan gaan beginnen en aan de andere kant denk ik: chill out, het komt wel goed. Iemand in dezelfde situatie gezeten? En is het goed gekomen?
Ik ben 30 (ik word dit jaar 31) en ga nu samenwonen met mijn vriend. We zijn 3 jaar samen. Wij willen zeker kinderen. Ik word alleen zo nerveus van alle verhalen dat je op tijd moet beginnen met kinderen krijgen. Ik 'weet' al heel lang dat ik moeder wil worden maar ben tevens van mening dat het 'goed' moet. Stabiele (en vooral leuke) relatie etc etc. En dit koste natuurlijk ook tijd om dat op te bouwen. Nu zit ik er steeds meer over na te denken en Google stelt mij ook niet echt gerust. Mijn vriend weet van mijn zorgen en ik zet hem zeker niet onder druk. (Eerder mezelf). Hij wil zelf ook graag kinderen maar ziet mijn problemen qua leeftijd niet. Hij vindt dat dit bij meerdere vrouwen wel goed is gekomen dus bij mij vast ook wel. Het is dus een beetje dubbel. Aan de ene kant is het mijn klok wat zegt: nu, nu, nu maar aan de andere kant wil ik het liever nog eventjes (zeker geen jaren meer hoor) uitstellen. Ik ben 1 keer eerder zwanger geweest, 1,5 jaar geleden, dit was onverwachts en liep mis. Tot deze periode had ik nooit zo dat gevoel van haast hebben maar ineens wel. Ik vind het lastig worden om hiermee om te gaan. Aan de ene kant wil ik er gewoon aan gaan beginnen en aan de andere kant denk ik: chill out, het komt wel goed. Iemand in dezelfde situatie gezeten? En is het goed gekomen?
vrijdag 13 januari 2017 om 20:03
Oh dan zou ik wel even naar de dokter gaan. Niet omdat je nog niet zwanger bent want oktober is nog niet zo lang maar wel omdat er een menstruatie moet komen. Mogelijk kan je iets krijgen wat het op gang kan brengen. Ik had het een keer andersom. Het stopte maar niet. Ik heb toen iets gekregen wat het stopte.
Ja ik heb dat dus weer niet. Ik heb één vriendin die is iets ouder maar die wil geen kinderen en voor de rest vriendinnen die jonger zijn maar begrijp wel dat het vervelend is. Ik zou antwoorden dat je wel kinderen wilt en dat het wel komt. Of dat ze zich gewoon met zichzelf moeten bemoeien. Irritant he?! Ik hoop dat je snel in verwachting bent!
Ja ik heb dat dus weer niet. Ik heb één vriendin die is iets ouder maar die wil geen kinderen en voor de rest vriendinnen die jonger zijn maar begrijp wel dat het vervelend is. Ik zou antwoorden dat je wel kinderen wilt en dat het wel komt. Of dat ze zich gewoon met zichzelf moeten bemoeien. Irritant he?! Ik hoop dat je snel in verwachting bent!
vrijdag 13 januari 2017 om 20:39
Ik ben vorige maandag naar de gynaecoloog geweest. Vertrouwde het inderdaad al niet. Heb ook vier weken elke ochtend licht bloedverlies gehad. Sinds vorig weekend is dat bloeden gestopt.
De gynaecoloog wou nog even afwachten ipv onmiddellijk hormonen te geven.
Ik ben ook nog niet zo lang met pil gestopt dus wss is m'n lichaam nog ontregeld na het jarenlange pilgebruik.
Ben jij nog aan de anticonceptie nu?
De gynaecoloog wou nog even afwachten ipv onmiddellijk hormonen te geven.
Ik ben ook nog niet zo lang met pil gestopt dus wss is m'n lichaam nog ontregeld na het jarenlange pilgebruik.
Ben jij nog aan de anticonceptie nu?
vrijdag 13 januari 2017 om 20:56
Een jaartje wachten kan waarschijnlijk niet zoveel kwaad. Al weet je het natuurlijk helaas nooit zeker. Eerst lekker samenwonen is wel verstandig hoor. Maar ik herken het gevoel van de rammelende eierstokken in combinatie met je leeftijd en de gedachte dat je daardoor op moet schieten. Ik had hetzelfde toen ik 32/33 was. Uiteindelijk ben ik op mijn 34e zonder problemen zwanger geraakt.
vrijdag 13 januari 2017 om 22:22
Ja weet je wat het is, ik vind zelf 34 helemaal niet oud om kinderen te krijgen. Ik merk ook aan mezelf dat ik ik wijzer word en rustiger dus dat vind ik een enorm voordeel. Als leeftijd niks er toe deed (lichamelijk gezien) om kinderen te krijgen, vind ik het juist fijner dat ik al over de 30 ben. (Persoonlijk he, ik weet dat andere vrouwen bij 25 al wijs zijn 
) Het is dat ik niet te laat wil zijn maar jullie hebben gelijk dat weet je nooit.
Oh dat is normaal dat bloeden dan. Sorry ik dacht dat het helemaal niet kwam. Dat stoppen met de pil duurt ook wel even. Althans, ik ben een keer gestopt met de pil. (Om andere redenen) en toen had ik precies hetzelfde dus. Ik kreeg alleen wel hormonen toen en toen stopte het. Maar ik weet nog wel dat het echt even wennen was: hoofdpijn, lang bloeden dus en de eerste keer duurde het 6 weken tot ik echt ongesteld was. Ik ben juist een keer zwanger geworden toen ik aan de pil was. Ik nam toen iets natuurlijks om te slapen 's nachts en dat heeft die werking onderdrukt. Toen ben ik dus zwanger geraakt zonder dat ik ongesteld ben geworden (maar dus wel een ei sprong heb gehad - duidelijk). Wie weet!
Ja ik ben nog wel aan de pil. Ik wil eerst echt dat hij bij mij woont en dat we niks meer van dat hoeven te regelen. En dat mijn vriend ook weet dat het kan gebeuren. Ik vind dat ook moeilijk om daarover te beginnen. Mag ik vragen hoe je dat gedaan heb? Hij wil kinderen hoor, dat hebben we wel besproken. Maar hij is meer van: als het op dat moment goed voelt en ik plan liever alles hahahaha....... Althans dat je het een beetje weet. Ik vind 'gek' om ineens zo te zeggen: nou schat nu? Hahaha.........
) Het is dat ik niet te laat wil zijn maar jullie hebben gelijk dat weet je nooit. Oh dat is normaal dat bloeden dan. Sorry ik dacht dat het helemaal niet kwam. Dat stoppen met de pil duurt ook wel even. Althans, ik ben een keer gestopt met de pil. (Om andere redenen) en toen had ik precies hetzelfde dus. Ik kreeg alleen wel hormonen toen en toen stopte het. Maar ik weet nog wel dat het echt even wennen was: hoofdpijn, lang bloeden dus en de eerste keer duurde het 6 weken tot ik echt ongesteld was. Ik ben juist een keer zwanger geworden toen ik aan de pil was. Ik nam toen iets natuurlijks om te slapen 's nachts en dat heeft die werking onderdrukt. Toen ben ik dus zwanger geraakt zonder dat ik ongesteld ben geworden (maar dus wel een ei sprong heb gehad - duidelijk). Wie weet!
Ja ik ben nog wel aan de pil. Ik wil eerst echt dat hij bij mij woont en dat we niks meer van dat hoeven te regelen. En dat mijn vriend ook weet dat het kan gebeuren. Ik vind dat ook moeilijk om daarover te beginnen. Mag ik vragen hoe je dat gedaan heb? Hij wil kinderen hoor, dat hebben we wel besproken. Maar hij is meer van: als het op dat moment goed voelt en ik plan liever alles hahahaha....... Althans dat je het een beetje weet. Ik vind 'gek' om ineens zo te zeggen: nou schat nu? Hahaha.........
