Actueel
alle pijlers
Ex-partner betaalt vaker voor bijstand ex
zondag 12 februari 2017 om 23:14
Ex-partner betaalt vaker voor bijstand ex
Gemeenten hebben het recht om een bijstandsuitkering te verhalen op een ex-partner, als die voldoende verdient. Gemeenten doen dit, omdat ze het onrechtvaardig vinden dat de belastingbetaler opdraait voor kosten, die een ex-partner kan ophoesten.
Lees meer: http://www.telegraaf.nl/b ... aalt_voor_bijstand__.html
Ai ai. Dat gaat nog eens vechtscheidingen opleveren..
Mannen en een enkele vrouw; zint eer ge begint! Hou de benen gesloten!
Gemeenten hebben het recht om een bijstandsuitkering te verhalen op een ex-partner, als die voldoende verdient. Gemeenten doen dit, omdat ze het onrechtvaardig vinden dat de belastingbetaler opdraait voor kosten, die een ex-partner kan ophoesten.
Lees meer: http://www.telegraaf.nl/b ... aalt_voor_bijstand__.html
Ai ai. Dat gaat nog eens vechtscheidingen opleveren..
Mannen en een enkele vrouw; zint eer ge begint! Hou de benen gesloten!
Je verwacht het niet........
maandag 13 februari 2017 om 14:05
quote:lisaviva schreef op 13 februari 2017 @ 09:18:
[...]
Wat ontzettend individualistisch, sommige reacties hierboven, wat is er mis met wederzijdse afhankelijkheid van elkaar? Je kunt het niet alleen, ook binnen een relatie heb je elkaar nodig en is er toch hopelijk sprake van vertrouwen in elkaar. Ik kan ondertussen de term je eigen broek ophouden (in financieel opzicht) bijna niet meer horen. Alsof dat de oplossing is voor alle hedendaagse huwelijkscrises.
Als je zo individualistisch redeneert en meent op van alles en nog wat recht te hebben en alles per sé eerlijk verdeeld moet zijn dan begrijp ik dat enorm hoge scheidingspercentage wel, waar is de gunfactor gebleven?
Eens!
Wij werken beiden. Nu verdient hij meer dan ik. Maar het is ook een tijd andersom geweest.
Wij zien ons inkomen als gezinsinkomen. Wordt op 1 gezamenlijke rekening gestort.
Ooit had ik het helemaal niet naar mijn zin in een nieuwe baan. Man zei: "dan zeg je je baan toch op een blijf je een poosje thuis".
Die mogelijkheid had ik nooit overwogen. Maar het idee dat het kón als ik het niet meer zag zitten, gaf me zo'n opluchting dat het meteen beter ging.
Waarom móet je als echtgenote je Eigen broek ophouden als je het besluit om voor huis en kinderen te zorgen in goed overleg genomen hebt. Omgekeerd kan natuurlijk ook: vader die voor huishouden en kinderen zorg en moeder die gaat werken.
[...]
Wat ontzettend individualistisch, sommige reacties hierboven, wat is er mis met wederzijdse afhankelijkheid van elkaar? Je kunt het niet alleen, ook binnen een relatie heb je elkaar nodig en is er toch hopelijk sprake van vertrouwen in elkaar. Ik kan ondertussen de term je eigen broek ophouden (in financieel opzicht) bijna niet meer horen. Alsof dat de oplossing is voor alle hedendaagse huwelijkscrises.
Als je zo individualistisch redeneert en meent op van alles en nog wat recht te hebben en alles per sé eerlijk verdeeld moet zijn dan begrijp ik dat enorm hoge scheidingspercentage wel, waar is de gunfactor gebleven?
Eens!
Wij werken beiden. Nu verdient hij meer dan ik. Maar het is ook een tijd andersom geweest.
Wij zien ons inkomen als gezinsinkomen. Wordt op 1 gezamenlijke rekening gestort.
Ooit had ik het helemaal niet naar mijn zin in een nieuwe baan. Man zei: "dan zeg je je baan toch op een blijf je een poosje thuis".
Die mogelijkheid had ik nooit overwogen. Maar het idee dat het kón als ik het niet meer zag zitten, gaf me zo'n opluchting dat het meteen beter ging.
Waarom móet je als echtgenote je Eigen broek ophouden als je het besluit om voor huis en kinderen te zorgen in goed overleg genomen hebt. Omgekeerd kan natuurlijk ook: vader die voor huishouden en kinderen zorg en moeder die gaat werken.
maandag 13 februari 2017 om 14:15
Ik denk dat de meeste mensen helemaal niet vinden, dat iedereen ten alle tijden zijn eigen broek moet ophouden. Maar wel dat je goed moet nadenken wat de consequenties zijn van stoppen, of minderen met werken. Een tijdje afhankelijk zijn van iemand anders is helemaal niet erg, maar wel wanneer het een positie is geworden waar je niet meer uit kunt komen op het moment dat je dit wil, of de situatie dit van je vraagt.
Ik vind eigenlijk dat iedere ouder een plan B. moet hebben. Dit klinkt misschien erg negatief, maar ik vind het zelf eerder realistisch
Ik vind eigenlijk dat iedere ouder een plan B. moet hebben. Dit klinkt misschien erg negatief, maar ik vind het zelf eerder realistisch
maandag 13 februari 2017 om 14:15
Zo dacht ik ook toen ik nog werkte, zoals valderie, ik had de mond vol over hoe belangrijk het is dat vrouwen ook in hun eigen inkomen konden voorzien, ik blies tamelijk hoog van de toren, ik kon dat allemaal zo goed: werk en kind combineren, dacht ik....
Echt triest dat hier oprecht gedacht wordt dat vrouwen liever lui dan moe zijn en onmiddellijk stoppen met werken zodat onze arme partner krom kan liggen.
Zo argwanend en uitgaan van het negatieve.
Zelf heb ik het idee dat de vrouwen die dit het hardste roepen of opa en oma om de hoek hebben wonen, of thuis kunnen werken, weinig langdurig zieke kinderen hebben, een flexibele werkgever, dat maakt het allemaal stukken simpeler.
Dan kan ik het ook en roepen dat je dat toch van tevoren weet, is echt pertinente onzin, natuurlijk niet, je kunt never nooit van tevoren weten hoe je leven zich gaat ontwikkelen.
Echt triest dat hier oprecht gedacht wordt dat vrouwen liever lui dan moe zijn en onmiddellijk stoppen met werken zodat onze arme partner krom kan liggen.
Zo argwanend en uitgaan van het negatieve.
Zelf heb ik het idee dat de vrouwen die dit het hardste roepen of opa en oma om de hoek hebben wonen, of thuis kunnen werken, weinig langdurig zieke kinderen hebben, een flexibele werkgever, dat maakt het allemaal stukken simpeler.
Dan kan ik het ook en roepen dat je dat toch van tevoren weet, is echt pertinente onzin, natuurlijk niet, je kunt never nooit van tevoren weten hoe je leven zich gaat ontwikkelen.
maandag 13 februari 2017 om 14:43
Je vult veel voor anderen in, lisaviva. Ik wil niet teveel kwijt, maar mijn situatie is in ieder geval heel anders dan je schetst.
Ik ben het er wel mee eens dat je nooit weet hoe het leven zich gaat ontwikkelen. Daarom is het juist zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Naar mijn idee hoort werken daar bij.
Ik ben het er wel mee eens dat je nooit weet hoe het leven zich gaat ontwikkelen. Daarom is het juist zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Naar mijn idee hoort werken daar bij.
maandag 13 februari 2017 om 15:13
quote:merano schreef op 13 februari 2017 @ 08:09:
Het hele huwelijk mag wat mij betreft wel afgeachaft worden. Mensen willen helemaal niet aan elkaar verbonden zijn of ze willen hooguit de voordelen en niet de nadelen.
Als je wilt dat beide partners hun eigen broek op kunnen houden moet je wat doen om emancipatie te bevorderen. Het probleem zit nl. meestal niet in vrouwen die niet willen werken maar in mannen die wel kinderen willen maar niet willen zorgen.
Dan moet je een ongelijke verdeling van taken dus ontmooedigen. niet belonen, wat nu het geval is.
Je zou tijdens het huwelijk beide partner financieel gezien al meer als individuen kunnen benaderen, dus geen fiscaal partnerschap, maar ieder afzonderlijk aangifte laten doen van hun eigen inkomen. Dan loop je als stel bv een deel HRA mis als één van beide partners niet werkt, omdat die niks kan aftrekken. En natuurlijk afschaffing van de aanrechtsubsidie. Misschien kun je zelfs een soort schenkingsbelasting laten betalen door de niet werkende partner, over het (fictieve) bedrag dat hij of zij van de ander ontvangt voor zijn levensonderhoud. Ik bedenk maar wat. Dan heb je al tijdens het huwelijk als stel nadeel van een ongelijke arbeidsverdeling.
Kortom zoek naar finacilene prikkels die gelijke verdeling van werk en zorg stimuleren.
En van het geld dat de gemeenschap uitspaart doordat trouwen op zich dan geen financieel voordeel meer oplevert, kunnen we na het huwelijk gewoon bijstand betalen.Wat een goede ideeën! Waar kan ik daar op stemmen?
Het hele huwelijk mag wat mij betreft wel afgeachaft worden. Mensen willen helemaal niet aan elkaar verbonden zijn of ze willen hooguit de voordelen en niet de nadelen.
Als je wilt dat beide partners hun eigen broek op kunnen houden moet je wat doen om emancipatie te bevorderen. Het probleem zit nl. meestal niet in vrouwen die niet willen werken maar in mannen die wel kinderen willen maar niet willen zorgen.
Dan moet je een ongelijke verdeling van taken dus ontmooedigen. niet belonen, wat nu het geval is.
Je zou tijdens het huwelijk beide partner financieel gezien al meer als individuen kunnen benaderen, dus geen fiscaal partnerschap, maar ieder afzonderlijk aangifte laten doen van hun eigen inkomen. Dan loop je als stel bv een deel HRA mis als één van beide partners niet werkt, omdat die niks kan aftrekken. En natuurlijk afschaffing van de aanrechtsubsidie. Misschien kun je zelfs een soort schenkingsbelasting laten betalen door de niet werkende partner, over het (fictieve) bedrag dat hij of zij van de ander ontvangt voor zijn levensonderhoud. Ik bedenk maar wat. Dan heb je al tijdens het huwelijk als stel nadeel van een ongelijke arbeidsverdeling.
Kortom zoek naar finacilene prikkels die gelijke verdeling van werk en zorg stimuleren.
En van het geld dat de gemeenschap uitspaart doordat trouwen op zich dan geen financieel voordeel meer oplevert, kunnen we na het huwelijk gewoon bijstand betalen.Wat een goede ideeën! Waar kan ik daar op stemmen?
Am Yisrael Chai!
maandag 13 februari 2017 om 15:19
quote:Pantax schreef op 13 februari 2017 @ 11:24:
Even ter indicatie van de grootte van dit maatschappelijke probleem: er zijn gemiddeld 35.000 scheidingen per jaar. De duur van partneralimentatie is 12 jaar, dus het betreft hier 420.000 ex-partners die in theorie verantwoordelijk gesteld zouden kunnen worden voor de bijstandsuitkering van hun ex. In de praktijk gaat het om 1910 ex-partners die de bijstand van hun partner betalen, dat is 0,4%.En heb je ook een schatting van hoeveel ex-partners de bijstand van hun ex zouden moeten betalen als alle gemeenten daar echt werk van zouden maken?
Even ter indicatie van de grootte van dit maatschappelijke probleem: er zijn gemiddeld 35.000 scheidingen per jaar. De duur van partneralimentatie is 12 jaar, dus het betreft hier 420.000 ex-partners die in theorie verantwoordelijk gesteld zouden kunnen worden voor de bijstandsuitkering van hun ex. In de praktijk gaat het om 1910 ex-partners die de bijstand van hun partner betalen, dat is 0,4%.En heb je ook een schatting van hoeveel ex-partners de bijstand van hun ex zouden moeten betalen als alle gemeenten daar echt werk van zouden maken?
maandag 13 februari 2017 om 15:21
Daarmee worden taken niet eerlijker verdeeld, daarmee komt er nog meer verantwoordelijkheid op het bordje van de vrouw te liggen. Als je een eerlijkere verdeling wil, moet je mannen vanaf het begin af aan in de gelegenheid stellen om een gelijke bijdrage aan de zorg van hun kinderen te leveren, in plaats van ze letterlijk twee dagen na de geboorte in de rol van kostwinner te drukken.
maandag 13 februari 2017 om 15:21
quote:Pantax schreef op 13 februari 2017 @ 13:28:
[...]
Nee, want daarmee impliceer je dat de economische onzelfstandigheid van vrouwen een lokaal en individueel probleem is. Vrouwen onttrekken zich niet aan de arbeidsmarkt, de maatschappij bemoeilijkt vrouwen actief op velerlei manieren gezin en werk te combineren, onderwijl hard roepend dat we allemaal gelijk zijn en iedereen dezelfde kansen heeft.En hoe doet de maatschappij dat dan?
[...]
Nee, want daarmee impliceer je dat de economische onzelfstandigheid van vrouwen een lokaal en individueel probleem is. Vrouwen onttrekken zich niet aan de arbeidsmarkt, de maatschappij bemoeilijkt vrouwen actief op velerlei manieren gezin en werk te combineren, onderwijl hard roepend dat we allemaal gelijk zijn en iedereen dezelfde kansen heeft.En hoe doet de maatschappij dat dan?
maandag 13 februari 2017 om 15:29
quote:Pantax schreef op 13 februari 2017 @ 15:21:
Daarmee worden taken niet eerlijker verdeeld, daarmee komt er nog meer verantwoordelijkheid op het bordje van de vrouw te liggen. Als je een eerlijkere verdeling wil, moet je mannen vanaf het begin af aan in de gelegenheid stellen om een gelijke bijdrage aan de zorg van hun kinderen te leveren, in plaats van ze letterlijk twee dagen na de geboorte in de rol van kostwinner te drukken.Zat mensen die dat een prima verdeling vinden.
Daarmee worden taken niet eerlijker verdeeld, daarmee komt er nog meer verantwoordelijkheid op het bordje van de vrouw te liggen. Als je een eerlijkere verdeling wil, moet je mannen vanaf het begin af aan in de gelegenheid stellen om een gelijke bijdrage aan de zorg van hun kinderen te leveren, in plaats van ze letterlijk twee dagen na de geboorte in de rol van kostwinner te drukken.Zat mensen die dat een prima verdeling vinden.
maandag 13 februari 2017 om 16:00
De aanleiding van dit topic is een artikel uit de Telegraaf waarin het aantal vorderingen op ex-partners is gestegen van 1650 naar 1910. Het gestegen aantal ex-partners dat betaalt aan de bijstandsuitkering van ex waar het artikel over rept betreft dus 260 individuen. Met een gemiddelde waarde van 2722 euro per ex, die volgens het rijk gelijk staan aan ongeveer 2,5 maand uitkering.
maandag 13 februari 2017 om 16:10
maandag 13 februari 2017 om 16:12
quote:valerievaldera schreef op 13 februari 2017 @ 14:43:
Je vult veel voor anderen in, lisaviva. Ik wil niet teveel kwijt, maar mijn situatie is in ieder geval heel anders dan je schetst.
Ik ben het er wel mee eens dat je nooit weet hoe het leven zich gaat ontwikkelen. Daarom is het juist zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Naar mijn idee hoort werken daar bij.Excuus als ik dat doe, geschreven komen zaken toch vaak anders over.
Je vult veel voor anderen in, lisaviva. Ik wil niet teveel kwijt, maar mijn situatie is in ieder geval heel anders dan je schetst.
Ik ben het er wel mee eens dat je nooit weet hoe het leven zich gaat ontwikkelen. Daarom is het juist zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Naar mijn idee hoort werken daar bij.Excuus als ik dat doe, geschreven komen zaken toch vaak anders over.
maandag 13 februari 2017 om 16:14
quote:Ariellle schreef op 12 februari 2017 @ 23:58:
Dit is inderdaad niks nieuws, gebeurt sinds jaar en dag. En terecht in mijn optiek. Als de ene partner er voor kiest om carriere op een laag pitje te zetten ivm bijvoorbeeld kinderen, daardoor minder kansen op de arbeidsmarkt heeft, heeft de andere partner over het algemeen daardoor juist de kans om carriere te maken. Prima als je het zo afspreekt, maar als het dan mis loopt, is het meer voor de hand dat de meest verdienende ex- partner de andere ex- partner financieel moet ondersteunen dan dat wij dat als gemeenschap zouden moeten doen. Overigens was hetgeen in het intervieuw werd gezegd onzin, er wordt wel degelijk gekeken naar iemands huidige financiele situatie en dus zijn of haar draagkracht en daar wordt het bedrag dat gevorderd wordt op gebaseerdOK, maar 12 jaar lang? Of zelfs maar 5 jaar lang. Of zijn die vrouwen echt van die zielige wezentjes die alleen maar afhankelijk van hun mannetje kunnen zijn?
Dit is inderdaad niks nieuws, gebeurt sinds jaar en dag. En terecht in mijn optiek. Als de ene partner er voor kiest om carriere op een laag pitje te zetten ivm bijvoorbeeld kinderen, daardoor minder kansen op de arbeidsmarkt heeft, heeft de andere partner over het algemeen daardoor juist de kans om carriere te maken. Prima als je het zo afspreekt, maar als het dan mis loopt, is het meer voor de hand dat de meest verdienende ex- partner de andere ex- partner financieel moet ondersteunen dan dat wij dat als gemeenschap zouden moeten doen. Overigens was hetgeen in het intervieuw werd gezegd onzin, er wordt wel degelijk gekeken naar iemands huidige financiele situatie en dus zijn of haar draagkracht en daar wordt het bedrag dat gevorderd wordt op gebaseerdOK, maar 12 jaar lang? Of zelfs maar 5 jaar lang. Of zijn die vrouwen echt van die zielige wezentjes die alleen maar afhankelijk van hun mannetje kunnen zijn?
maandag 13 februari 2017 om 16:32
quote:viva1966 schreef op 13 februari 2017 @ 16:14:
[...]
OK, maar 12 jaar lang? Of zelfs maar 5 jaar lang. Of zijn die vrouwen echt van die zielige wezentjes die alleen maar afhankelijk van hun mannetje kunnen zijn?
Die vrouwen zijn geen zielige wezentjes die alleen maar van hun ex afhankelijk kunnen zijn. Maar kinderen kunnen nu eenmaal niet zich zelf opvoeden en verzorgen.
Als partner alimentatie zo'n weerstand oproept moet dat misschien dan toch maar afgeschaft worden en in plaats daarvan de kinderalimentatie verhoogt.
Is het meteen duidelijk dat het ten behoeve van de kinderen is.
[...]
OK, maar 12 jaar lang? Of zelfs maar 5 jaar lang. Of zijn die vrouwen echt van die zielige wezentjes die alleen maar afhankelijk van hun mannetje kunnen zijn?
Die vrouwen zijn geen zielige wezentjes die alleen maar van hun ex afhankelijk kunnen zijn. Maar kinderen kunnen nu eenmaal niet zich zelf opvoeden en verzorgen.
Als partner alimentatie zo'n weerstand oproept moet dat misschien dan toch maar afgeschaft worden en in plaats daarvan de kinderalimentatie verhoogt.
Is het meteen duidelijk dat het ten behoeve van de kinderen is.
maandag 13 februari 2017 om 16:41
quote:fashionvictim schreef op 13 februari 2017 @ 15:13:
[...]
Wat een goede ideeën! Waar kan ik daar op stemmen?
Welkom in Zweden...
Geen her te verdelen arbeidskorting.
Wel een ouderschapsverlof dat je samen kan opnemen.
Geen partnerschapsalimentatie.
Geen aanspraken op pensioen.
Een partner is ook niet verantwoordelijk voor leningen die de andere partner is aangegaan.
Kortom: houd je eigen broek op. Maar je krijgt ook de instrumenten om dat te kunnen realiseren.
Overignes kan de overheid WEL bijv. kindalimentantie invorderen bij de partner die niet het gezag heeft.
Partner alimemantie is daarentegen echt heel ongebruikelijk.
[...]
Wat een goede ideeën! Waar kan ik daar op stemmen?
Welkom in Zweden...
Geen her te verdelen arbeidskorting.
Wel een ouderschapsverlof dat je samen kan opnemen.
Geen partnerschapsalimentatie.
Geen aanspraken op pensioen.
Een partner is ook niet verantwoordelijk voor leningen die de andere partner is aangegaan.
Kortom: houd je eigen broek op. Maar je krijgt ook de instrumenten om dat te kunnen realiseren.
Overignes kan de overheid WEL bijv. kindalimentantie invorderen bij de partner die niet het gezag heeft.
Partner alimemantie is daarentegen echt heel ongebruikelijk.
maandag 13 februari 2017 om 16:45
quote:valerievaldera schreef op 13 februari 2017 @ 13:21:
Ja, en daarom is het goed dat de overheid de ex-partners aan hun beloftes herinnert en houdt, wanneer er sprake is van een scheiding. Kies je voor een dergelijke verdeling, dan heb je ook na een scheiding zorgplicht. Zowel financieel naar elkaar, als naar je kinderen. Het is toch raar als je binnen een relatie jezelf onttrekt van de arbeidsmarkt, dat je na een scheiding ineens geld krijgt van diezelfde werkenden op de arbeidsmarkt. Als je jezelf zo goed kunt redden, omdat je man werkt, maak dan ook goede afspraken voor na een eventuele scheiding.
Maar dan wel met een kanttekening: problemen ontstaan na de scheiding zijn geen reden voor PA en dus ook niet voor de gemeente om PA bij de ex te claimen. Wat je ex doet na de scheiding daar heb je nul komma nul invloed op en zou je ook niet voor verantwoordelijk gehouden moeten kunnen worden.
Er wordt steeds wel uitgegaan van een situatie van ongelijke verdeling van werk/inkomen tijdens het huwelijk, maar dat hoeft niet he, kan ook een ex zijn die (al dan niet kort) na de scheiding werkeloos raakt. En dan zijn er ook gemeentes die bij de ex aankloppen.
Dat vind ik niet terecht, wat kan die ex daar nou aan doen. Als er sprake is van KA en sterke daling van inkomen dan kun je de KA laten bijstellen, dat zou afdoende moeten zijn. Voelt een stuk eerlijker.
Ja, en daarom is het goed dat de overheid de ex-partners aan hun beloftes herinnert en houdt, wanneer er sprake is van een scheiding. Kies je voor een dergelijke verdeling, dan heb je ook na een scheiding zorgplicht. Zowel financieel naar elkaar, als naar je kinderen. Het is toch raar als je binnen een relatie jezelf onttrekt van de arbeidsmarkt, dat je na een scheiding ineens geld krijgt van diezelfde werkenden op de arbeidsmarkt. Als je jezelf zo goed kunt redden, omdat je man werkt, maak dan ook goede afspraken voor na een eventuele scheiding.
Maar dan wel met een kanttekening: problemen ontstaan na de scheiding zijn geen reden voor PA en dus ook niet voor de gemeente om PA bij de ex te claimen. Wat je ex doet na de scheiding daar heb je nul komma nul invloed op en zou je ook niet voor verantwoordelijk gehouden moeten kunnen worden.
Er wordt steeds wel uitgegaan van een situatie van ongelijke verdeling van werk/inkomen tijdens het huwelijk, maar dat hoeft niet he, kan ook een ex zijn die (al dan niet kort) na de scheiding werkeloos raakt. En dan zijn er ook gemeentes die bij de ex aankloppen.
Dat vind ik niet terecht, wat kan die ex daar nou aan doen. Als er sprake is van KA en sterke daling van inkomen dan kun je de KA laten bijstellen, dat zou afdoende moeten zijn. Voelt een stuk eerlijker.
At the end of each day, life should ask: "Do you want to save changes?"
maandag 13 februari 2017 om 18:53
quote:Pantax schreef op 13 februari 2017 @ 15:21:
Daarmee worden taken niet eerlijker verdeeld, daarmee komt er nog meer verantwoordelijkheid op het bordje van de vrouw te liggen. Als je een eerlijkere verdeling wil, moet je mannen vanaf het begin af aan in de gelegenheid stellen om een gelijke bijdrage aan de zorg van hun kinderen te leveren, in plaats van ze letterlijk twee dagen na de geboorte in de rol van kostwinner te drukken.
Een hele eerlijke verdeling kan je nooit 100% vinden. Een man hoeft namelijk niet lichamelijk en hormonaal te herstellen van een bevalling. Ik ben het met je eens dat verlof beter kan voor mannen. Maar dat is verder het enige. Mannen hebben net zoveel recht op ouderschapsverlof als vrouwen. Je ziet daar veel mannen al gebruik van maken. Verder maak je het wel een beetje slachtofferig voor die vrouw met meer verantwoordelijkheid op haar bordje. Dit is veelal door een vrouw zelf gewenste situatie. Vrouwen leggen zichzelf een enorm juk op. Alles moet perfect en als er kritiek komt is het vaak van andere vrouwen en niet zozeer van mannen... die alles wel best vinden. Vind vrouw dat het beter kan dat huishouden? Dan doet ze het toch zelf? Genoegen nemen met minder perfectie hoort denk ik bij werken en kinderen.
Er zijn qua salaris en werk tegenwoordig zo goed als evenveel kansen. Sterker nog, bij zo'n beetje ieder groot bedrijf heeft een vrouw de voorkeur, maar loopt het mis door minder uren te willen werken (ongeacht kinderen).
En dat is helemaal niet erg. Veel verdienen is geen must, vrijheid is ook wat waard. Echter na de scheiding op de zak van je ex moeten teren is het andere uiterste. Ex dient zijn kinderen te onderhouden samen met de andere ouder, voor de rest heeft men handjes en voetjes gekregen (doorgaans) om te werken.
Zo blijft men zelfstandig en de bijstand en andere uitkeringen daar waarvoor ze echt bedoelt zijn.
Resume, vrouwen zijn het hardst en moeilijkst voor zichzelf en elkaar en het valt tegenwoordig best wel mee met de ongelijkheid.
Daarmee worden taken niet eerlijker verdeeld, daarmee komt er nog meer verantwoordelijkheid op het bordje van de vrouw te liggen. Als je een eerlijkere verdeling wil, moet je mannen vanaf het begin af aan in de gelegenheid stellen om een gelijke bijdrage aan de zorg van hun kinderen te leveren, in plaats van ze letterlijk twee dagen na de geboorte in de rol van kostwinner te drukken.
Een hele eerlijke verdeling kan je nooit 100% vinden. Een man hoeft namelijk niet lichamelijk en hormonaal te herstellen van een bevalling. Ik ben het met je eens dat verlof beter kan voor mannen. Maar dat is verder het enige. Mannen hebben net zoveel recht op ouderschapsverlof als vrouwen. Je ziet daar veel mannen al gebruik van maken. Verder maak je het wel een beetje slachtofferig voor die vrouw met meer verantwoordelijkheid op haar bordje. Dit is veelal door een vrouw zelf gewenste situatie. Vrouwen leggen zichzelf een enorm juk op. Alles moet perfect en als er kritiek komt is het vaak van andere vrouwen en niet zozeer van mannen... die alles wel best vinden. Vind vrouw dat het beter kan dat huishouden? Dan doet ze het toch zelf? Genoegen nemen met minder perfectie hoort denk ik bij werken en kinderen.
Er zijn qua salaris en werk tegenwoordig zo goed als evenveel kansen. Sterker nog, bij zo'n beetje ieder groot bedrijf heeft een vrouw de voorkeur, maar loopt het mis door minder uren te willen werken (ongeacht kinderen).
En dat is helemaal niet erg. Veel verdienen is geen must, vrijheid is ook wat waard. Echter na de scheiding op de zak van je ex moeten teren is het andere uiterste. Ex dient zijn kinderen te onderhouden samen met de andere ouder, voor de rest heeft men handjes en voetjes gekregen (doorgaans) om te werken.
Zo blijft men zelfstandig en de bijstand en andere uitkeringen daar waarvoor ze echt bedoelt zijn.
Resume, vrouwen zijn het hardst en moeilijkst voor zichzelf en elkaar en het valt tegenwoordig best wel mee met de ongelijkheid.
