Relaties
alle pijlers
Net moeder, scheiding
zondag 5 maart 2017 om 03:42
Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn man waarschijnlijk wil scheiden.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
zondag 5 maart 2017 om 05:13
quote:Wittelelie143 schreef op 05 maart 2017 @ 04:53:
Knuffel vanuit hier.
Waarom wil je alles of niets, als hij nog een optie samen heeft? Misschien helpt relatie therapie?
Heftig, sterkte. Ik hoop dat je met of zonder hem weer rust vindt en kan genieten van je dochter.Therapie zou voor mij nog wel een optie zijn. Dit heb ik gisteren voorgesteld maar hij leek er niet voor open te staan. Zonder therapie zie ik tijdelijk uit elkaar gaan niet zitten. Ik wil er of 100% voor gaan, of niet. Niet zijn we zien wel en even aankijken oplossing, dan zitten we over een paar jaar in hetzelfde schuitje denk ik.
Knuffel vanuit hier.
Waarom wil je alles of niets, als hij nog een optie samen heeft? Misschien helpt relatie therapie?
Heftig, sterkte. Ik hoop dat je met of zonder hem weer rust vindt en kan genieten van je dochter.Therapie zou voor mij nog wel een optie zijn. Dit heb ik gisteren voorgesteld maar hij leek er niet voor open te staan. Zonder therapie zie ik tijdelijk uit elkaar gaan niet zitten. Ik wil er of 100% voor gaan, of niet. Niet zijn we zien wel en even aankijken oplossing, dan zitten we over een paar jaar in hetzelfde schuitje denk ik.
zondag 5 maart 2017 om 05:24
Snap wel dat je momenteel de "alles of niks" houding aanneemt, aangezien jullie vaker op dit punt hebben gestaan.
Ik denk dat jouw instelling om in therapie te gaan wel noodzakelijk is inderdaad, dus volgens mij heb je een aardig reële blik op de situatie. Met een kind kan je niet meer even aankijken hoe het loopt. Veel sterkte
Ik denk dat jouw instelling om in therapie te gaan wel noodzakelijk is inderdaad, dus volgens mij heb je een aardig reële blik op de situatie. Met een kind kan je niet meer even aankijken hoe het loopt. Veel sterkte
The heart wants what the heart wants
zondag 5 maart 2017 om 07:05
quote:MajoorZoetekauw schreef op 05 maart 2017 @ 05:24:
Snap wel dat je momenteel de "alles of niks" houding aanneemt, aangezien jullie vaker op dit punt hebben gestaan.
Ik denk dat jouw instelling om in therapie te gaan wel noodzakelijk is inderdaad, dus volgens mij heb je een aardig reële blik op de situatie. Met een kind kan je niet meer even aankijken hoe het loopt. Veel sterkte
En met een kind kun je ook niet roepen alles of niets, ik vind dat je er dan alles voor moet doen om het wel te redden...
Maar dat wil to niet proberen.
Daarnaast het is jullie dochter to, niet alleen van jou.
Snap wel dat je momenteel de "alles of niks" houding aanneemt, aangezien jullie vaker op dit punt hebben gestaan.
Ik denk dat jouw instelling om in therapie te gaan wel noodzakelijk is inderdaad, dus volgens mij heb je een aardig reële blik op de situatie. Met een kind kan je niet meer even aankijken hoe het loopt. Veel sterkte
En met een kind kun je ook niet roepen alles of niets, ik vind dat je er dan alles voor moet doen om het wel te redden...
Maar dat wil to niet proberen.
Daarnaast het is jullie dochter to, niet alleen van jou.
zondag 5 maart 2017 om 07:14
Wat een afschuwelijke situatie! Mag ik even zeggen dat ik jouw man een slappe zak vind? Het is vreselijk wat hij in het verleden heeft meegemaakt, maar het is nu een volwassen kerel die samen met jou het besluit heeft genomen een gezin te stichten. En dan nu, als het kindje er is, zijn keutel intrekt? Echt niet dat ik mijn kindje zo jong bij hem zou brengen. Absoluut niet! Als hij haar zou willen zien komt hij maar langs (op afspraak, dus niet wanneer het hem uitkomt). Jouw baby heeft jou nodig en is niet gebaat bij heen-en-weer-geschuif. Wat fijn dat je niet financieel afhankelijk van hem bent. Het is zoals het is, geniet van je kindje want deze periode vliegt ook weer zo voorbij, en neem zélf de regie. Dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent. Begrijp ik het goed dat je in ieder geval wel steun hebt van je ouders? Ik wens je veel sterkte!
zondag 5 maart 2017 om 07:18
quote:jadaiswa schreef op 05 maart 2017 @ 07:05:
[...]
En met een kind kun je ook niet roepen alles of niets, ik vind dat je er dan alles voor moet doen om het wel te redden...
Maar dat wil to niet proberen.
Daarnaast het is jullie dochter to, niet alleen van jou.
Onzin, TO wil in relatietherapie.
Ik geef haar groot gelijk dat ze er niet akkoord mee gaat dat hij een paar maanden op zichzelf gaat. Even de bloemetjes buiten zetten, opladen en dan wel verder zien?
Als er problemen zijn, pak je die aan, dan ren je er niet voor weg.
TO is daartoe bereid, maar haar man is degene die er niets voor lijkt te voelen. Dan moet het niet omgedraaid gaan worden dat TO het niet wil proberen.
TO, wat een rotsituatie! Ik denk dat het voorlopig geen gek idee is om zijn dag aan te houden. Met zo'n kleintje zul je dat langzaam op moeten bouwen.
[...]
En met een kind kun je ook niet roepen alles of niets, ik vind dat je er dan alles voor moet doen om het wel te redden...
Maar dat wil to niet proberen.
Daarnaast het is jullie dochter to, niet alleen van jou.
Onzin, TO wil in relatietherapie.
Ik geef haar groot gelijk dat ze er niet akkoord mee gaat dat hij een paar maanden op zichzelf gaat. Even de bloemetjes buiten zetten, opladen en dan wel verder zien?
Als er problemen zijn, pak je die aan, dan ren je er niet voor weg.
TO is daartoe bereid, maar haar man is degene die er niets voor lijkt te voelen. Dan moet het niet omgedraaid gaan worden dat TO het niet wil proberen.
TO, wat een rotsituatie! Ik denk dat het voorlopig geen gek idee is om zijn dag aan te houden. Met zo'n kleintje zul je dat langzaam op moeten bouwen.
zondag 5 maart 2017 om 07:21
Oh wat naar! Wij zijn ook gaan scheiden toen onze dochter nog zo jong was. Scheiden, hormonen, een baby, het is allemaal niet niks. Ik zou inderdaad relatietherapie voorstellen en mocht niks lukken dan pas scheiden. Scheiden is rot, ook voor jullie dochter, maar ongelukkige ouders met veel spanningen in huis die zij ook voelt is misschien nog wel rotter.
Mij is toen verteld dat een omgangsregeling met een baby het beste is in de woning waar het kind veelal verblijft, en dan bijvoorbeeld steeds in bad doen en naar bed brengen (echt de verzorging ook) en dit dat om de dag/2 dagen. Als dat goed gaat kun je opbouwen.
Mij is toen verteld dat een omgangsregeling met een baby het beste is in de woning waar het kind veelal verblijft, en dan bijvoorbeeld steeds in bad doen en naar bed brengen (echt de verzorging ook) en dit dat om de dag/2 dagen. Als dat goed gaat kun je opbouwen.
zondag 5 maart 2017 om 07:29
quote:catootje68 schreef op 05 maart 2017 @ 07:14:
Wat een afschuwelijke situatie! Mag ik even zeggen dat ik jouw man een slappe zak vind? Het is vreselijk wat hij in het verleden heeft meegemaakt, maar het is nu een volwassen kerel die samen met jou het besluit heeft genomen een gezin te stichten. En dan nu, als het kindje er is, zijn keutel intrekt? Echt niet dat ik mijn kindje zo jong bij hem zou brengen. Absoluut niet! Als hij haar zou willen zien komt hij maar langs (op afspraak, dus niet wanneer het hem uitkomt). Jouw baby heeft jou nodig en is niet gebaat bij heen-en-weer-geschuif. Wat fijn dat je niet financieel afhankelijk van hem bent. Het is zoals het is, geniet van je kindje want deze periode vliegt ook weer zo voorbij, en neem zélf de regie. Dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent. Begrijp ik het goed dat je in ieder geval wel steun hebt van je ouders? Ik wens je veel sterkte!
Ach hou toch op. Kind is net zo goed van hem als van haar, het is hún kind. Wat een idiote gedachtengang van jou om kind 'absoluut' niet naar vader te brengen overdag terwijl kind anders bij oma is. Echt, hoe kom je erop.
Gelukkig staat TO hier een stuk rationeler in en ziet ze in dat ze zijn kind niet bij hem weg kan en mag houden.
Wat een afschuwelijke situatie! Mag ik even zeggen dat ik jouw man een slappe zak vind? Het is vreselijk wat hij in het verleden heeft meegemaakt, maar het is nu een volwassen kerel die samen met jou het besluit heeft genomen een gezin te stichten. En dan nu, als het kindje er is, zijn keutel intrekt? Echt niet dat ik mijn kindje zo jong bij hem zou brengen. Absoluut niet! Als hij haar zou willen zien komt hij maar langs (op afspraak, dus niet wanneer het hem uitkomt). Jouw baby heeft jou nodig en is niet gebaat bij heen-en-weer-geschuif. Wat fijn dat je niet financieel afhankelijk van hem bent. Het is zoals het is, geniet van je kindje want deze periode vliegt ook weer zo voorbij, en neem zélf de regie. Dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent. Begrijp ik het goed dat je in ieder geval wel steun hebt van je ouders? Ik wens je veel sterkte!
Ach hou toch op. Kind is net zo goed van hem als van haar, het is hún kind. Wat een idiote gedachtengang van jou om kind 'absoluut' niet naar vader te brengen overdag terwijl kind anders bij oma is. Echt, hoe kom je erop.
Gelukkig staat TO hier een stuk rationeler in en ziet ze in dat ze zijn kind niet bij hem weg kan en mag houden.
zondag 5 maart 2017 om 07:33
quote:avianflu schreef op 05 maart 2017 @ 05:13:
[...]
Therapie zou voor mij nog wel een optie zijn. Dit heb ik gisteren voorgesteld maar hij leek er niet voor open te staan. Zonder therapie zie ik tijdelijk uit elkaar gaan niet zitten. Ik wil er of 100% voor gaan, of niet. Niet zijn we zien wel en even aankijken oplossing, dan zitten we over een paar jaar in hetzelfde schuitje denk ik.Ik vind dat je hier heel verstandig in bent, knap dat je dat direct al zo helder had toen hij gisteren met zijn plannen kwam. Ook mooi dat je hem, op voorwaarde van therapie, wel de ruimte zou willen geven. Maar als hij dat niet aanneemt, dan zou ik ook niet weten wat er nog aan opties overblijven behalve scheiden .
[...]
Therapie zou voor mij nog wel een optie zijn. Dit heb ik gisteren voorgesteld maar hij leek er niet voor open te staan. Zonder therapie zie ik tijdelijk uit elkaar gaan niet zitten. Ik wil er of 100% voor gaan, of niet. Niet zijn we zien wel en even aankijken oplossing, dan zitten we over een paar jaar in hetzelfde schuitje denk ik.Ik vind dat je hier heel verstandig in bent, knap dat je dat direct al zo helder had toen hij gisteren met zijn plannen kwam. Ook mooi dat je hem, op voorwaarde van therapie, wel de ruimte zou willen geven. Maar als hij dat niet aanneemt, dan zou ik ook niet weten wat er nog aan opties overblijven behalve scheiden .
zondag 5 maart 2017 om 07:42
quote:S-Groot schreef op 05 maart 2017 @ 07:29:
[...]
Ach hou toch op. Kind is net zo goed van hem als van haar, het is hún kind. Wat een idiote gedachtengang van jou om kind 'absoluut' niet naar vader te brengen overdag terwijl kind anders bij oma is. Echt, hoe kom je erop.
Gelukkig staat TO hier een stuk rationeler in en ziet ze in dat ze zijn kind niet bij hem weg kan en mag houden.
Dat is anders voor het kind wel de meest fijne manier van omgang bij kinderen jonger dan 2 jaar en die zal een rechter doorgaans ook uitspreken.
Wat dacht jij dan, lopen zeulen met een baby om de week?
Mijn vriend heeft zijn tweeling (geen relatie meer met moeder toen zij per ongeluk expres zwanger raakte) ook in het begin altijd thuis bij de moeder bezocht, echt logeren bij hem kwam pas met een jaar of 2.
TO wat super naar. Ik vind je houding bewonderenswaardig, echt waar. Ik denk dat de grond onder mij weggeslagen zou worden en dat ik alleen nog maar kon huilen. Jij klinkt super sterk. Ik vind de houding van je man ook te absurd voor woorden. Een kind op de wereld zetten en daarna de benen nemen . Heb je goed contact met je schoonouders? Hoe staan zij hierin? Heel veel sterkte, ik hoop dat jullie hier samen uitkomen. De eerste jaren met een kind kunnen nu eenmaal zwaar zijn, maar hij moet bedenken dat de dingen die hij nu zwaar vindt waarschijnlijk van voorbijgaande aard zijn. En jullie kind heeft hier 0 aandeel in dus hij moet gewoon zijn verantwoordelijkheid nemen door er iets van te maken als je bewust voor een kind kiest. heel veel sterkte!
[...]
Ach hou toch op. Kind is net zo goed van hem als van haar, het is hún kind. Wat een idiote gedachtengang van jou om kind 'absoluut' niet naar vader te brengen overdag terwijl kind anders bij oma is. Echt, hoe kom je erop.
Gelukkig staat TO hier een stuk rationeler in en ziet ze in dat ze zijn kind niet bij hem weg kan en mag houden.
Dat is anders voor het kind wel de meest fijne manier van omgang bij kinderen jonger dan 2 jaar en die zal een rechter doorgaans ook uitspreken.
Wat dacht jij dan, lopen zeulen met een baby om de week?
Mijn vriend heeft zijn tweeling (geen relatie meer met moeder toen zij per ongeluk expres zwanger raakte) ook in het begin altijd thuis bij de moeder bezocht, echt logeren bij hem kwam pas met een jaar of 2.
TO wat super naar. Ik vind je houding bewonderenswaardig, echt waar. Ik denk dat de grond onder mij weggeslagen zou worden en dat ik alleen nog maar kon huilen. Jij klinkt super sterk. Ik vind de houding van je man ook te absurd voor woorden. Een kind op de wereld zetten en daarna de benen nemen . Heb je goed contact met je schoonouders? Hoe staan zij hierin? Heel veel sterkte, ik hoop dat jullie hier samen uitkomen. De eerste jaren met een kind kunnen nu eenmaal zwaar zijn, maar hij moet bedenken dat de dingen die hij nu zwaar vindt waarschijnlijk van voorbijgaande aard zijn. En jullie kind heeft hier 0 aandeel in dus hij moet gewoon zijn verantwoordelijkheid nemen door er iets van te maken als je bewust voor een kind kiest. heel veel sterkte!
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 5 maart 2017 om 07:45
S-Groot, ik heb het niet over het weghouden van het kindje bij de vader gehad. Daar is niemand bij gebaat. Echter, omgang zou zolang het kindje zo klein is alleen plaats vinden op mijn voorwaarden. Aangezien deze vader wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden ga ik er eigenlijk ook van uit dat hij niet eens een omgangsregeling wil. Waarschijnlijk zo'n vader die blind in paniek raakt als hij het kindje een paar dagen krijgt. En daarbij, híj wil scheiden. Dat is niet TO's keus. Dan kiest hij dus ook voor de gevolgen. Ik vind het heel min van hem om zo'n jong gezin in de steek te laten. Zij is bij hem gebleven in een moeilijke periode en heeft hem gesteund, en hij laat haar nu zitten met een baby waar ze sámen voor gekozen hebben. Nee, dat is netjes.
zondag 5 maart 2017 om 07:57
Kan het zo zijn dat je man bang is dat hij zijn dochter wat aan zal doen en daarom bij jullie/ haar uit de buurt wil zijn?
Ik lees nergens dat hij niet meer van jou houdt, of van zijn dochter. Enkel dat hij het hebben van een kind zwaarder vindt dan verwacht.
Als het hem om zijn relatie met jou gaat, dan lijkt het me alles of niets. Wanneer het gaat om het grootbrengen van jullie dochter, zou ik me toch even achter de oren krabben en nadenken over wat de beste oplossing is. Misschien moet hij weer in therapie om te verwerken wat er met hem is gebeurd. Wie weet wat er allemaal in zijn hoofd omgaat i.v.m. schuldgevoel en angstige gedachten over zijn eigen kind.
Ik lees nergens dat hij niet meer van jou houdt, of van zijn dochter. Enkel dat hij het hebben van een kind zwaarder vindt dan verwacht.
Als het hem om zijn relatie met jou gaat, dan lijkt het me alles of niets. Wanneer het gaat om het grootbrengen van jullie dochter, zou ik me toch even achter de oren krabben en nadenken over wat de beste oplossing is. Misschien moet hij weer in therapie om te verwerken wat er met hem is gebeurd. Wie weet wat er allemaal in zijn hoofd omgaat i.v.m. schuldgevoel en angstige gedachten over zijn eigen kind.
zondag 5 maart 2017 om 07:59
To, zou het kunnen dat het niet zo zeer is dat hij vrijheid kwijt is en jij 'zeurt' over wat hij moet doen/wat je van hem verwacht, maar dat het hebben van een kind hem opeens weer met zijn verleden confronteert? Dat hij misschien zelfs bang is dat hij het zelfde zou doen als wat vroeger bij hem gebeurt is?
Niet dat dat zijn gedrag goed praat, maar dat maakt het misschien begrijpelijker. Ook vraagt dat wellicht om een andere aanpak (therapie voor hem ipv relatie therapie).
Niet dat dat zijn gedrag goed praat, maar dat maakt het misschien begrijpelijker. Ook vraagt dat wellicht om een andere aanpak (therapie voor hem ipv relatie therapie).
zondag 5 maart 2017 om 07:59
quote:carrie-bradshaw schreef op 05 maart 2017 @ 07:42:
[...]
Dat is anders voor het kind wel de meest fijne manier van omgang bij kinderen jonger dan 2 jaar en die zal een rechter doorgaans ook uitspreken.
Wat dacht jij dan, lopen zeulen met een baby om de week?
Oh, naar oma de hele dag valt niet onder 'zeulen', maar naar papa wel. Bijzonder.
Misschien dat jou nu duidelijk is waar ik tegen ageer, ik heb namelijk nergens gezegd dat baby een week naar vader moet. Maar daar waar baby naar oppas/opvang/oma gaat kan die baby natuurlijk minstens net zo goed naar vader (of vader naar baby).
[...]
Dat is anders voor het kind wel de meest fijne manier van omgang bij kinderen jonger dan 2 jaar en die zal een rechter doorgaans ook uitspreken.
Wat dacht jij dan, lopen zeulen met een baby om de week?
Oh, naar oma de hele dag valt niet onder 'zeulen', maar naar papa wel. Bijzonder.
Misschien dat jou nu duidelijk is waar ik tegen ageer, ik heb namelijk nergens gezegd dat baby een week naar vader moet. Maar daar waar baby naar oppas/opvang/oma gaat kan die baby natuurlijk minstens net zo goed naar vader (of vader naar baby).
zondag 5 maart 2017 om 08:01
quote:catootje68 schreef op 05 maart 2017 @ 07:45:
S-Groot, ik heb het niet over het weghouden van het kindje bij de vader gehad. Daar is niemand bij gebaat. Echter, omgang zou zolang het kindje zo klein is alleen plaats vinden op mijn voorwaarden. Aangezien deze vader wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden ga ik er eigenlijk ook van uit dat hij niet eens een omgangsregeling wil. Waarschijnlijk zo'n vader die blind in paniek raakt als hij het kindje een paar dagen krijgt. En daarbij, híj wil scheiden. Dat is niet TO's keus. Dan kiest hij dus ook voor de gevolgen. Ik vind het heel min van hem om zo'n jong gezin in de steek te laten. Zij is bij hem gebleven in een moeilijke periode en heeft hem gesteund, en hij laat haar nu zitten met een baby waar ze sámen voor gekozen hebben. Nee, dat is netjes.Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.
S-Groot, ik heb het niet over het weghouden van het kindje bij de vader gehad. Daar is niemand bij gebaat. Echter, omgang zou zolang het kindje zo klein is alleen plaats vinden op mijn voorwaarden. Aangezien deze vader wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden ga ik er eigenlijk ook van uit dat hij niet eens een omgangsregeling wil. Waarschijnlijk zo'n vader die blind in paniek raakt als hij het kindje een paar dagen krijgt. En daarbij, híj wil scheiden. Dat is niet TO's keus. Dan kiest hij dus ook voor de gevolgen. Ik vind het heel min van hem om zo'n jong gezin in de steek te laten. Zij is bij hem gebleven in een moeilijke periode en heeft hem gesteund, en hij laat haar nu zitten met een baby waar ze sámen voor gekozen hebben. Nee, dat is netjes.Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.
zondag 5 maart 2017 om 08:06
Ik denk dat topicopenster er reëel instaat. Een pauze alleen onder voorwaarde van therapie lijkt me heel schappelijk.
Qua omgangsregeling: ik ken een man die ook gescheiden is met een kind van toen drie maanden. Zijn zoon komt eens in de twee weken een weekend en dat gaat heel goed. Hij zou hem graag vaker willen zien. Zo te horen werk je weer en kolf je al, dus ik zou qua omgangsregeling zijn vaste vrije dag doen, eens per week dus. Eventueel een wekenddag. Je kind kent je man toch al en rond die leeftijd kunnen ze ook al uit logeren bij opa en oma, dus wat een onzin dat het kind perse bij moeder moet zijn.
Qua omgangsregeling: ik ken een man die ook gescheiden is met een kind van toen drie maanden. Zijn zoon komt eens in de twee weken een weekend en dat gaat heel goed. Hij zou hem graag vaker willen zien. Zo te horen werk je weer en kolf je al, dus ik zou qua omgangsregeling zijn vaste vrije dag doen, eens per week dus. Eventueel een wekenddag. Je kind kent je man toch al en rond die leeftijd kunnen ze ook al uit logeren bij opa en oma, dus wat een onzin dat het kind perse bij moeder moet zijn.
zondag 5 maart 2017 om 08:09
quote:sandra1905 schreef op 05 maart 2017 @ 08:01:
[...]
Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?
[...]
Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?