Relaties
alle pijlers
Net moeder, scheiding
zondag 5 maart 2017 om 03:42
Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn man waarschijnlijk wil scheiden.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
zondag 5 maart 2017 om 08:09
Bedankt voor de reacties.
Ik vind het ergens dus ook slap om na 4 mnd al te zeggen ik geef het op. Hij zegt dat hij niet meer van mij houd al een hele tijd niet. Maar dat is voor mijn gevoel pas iets van de laatste weken. Zelfs mijn kraamverzorgster gaf aan dat mijn man zo lief en behulpzaam is. Ik heb een extreem heftige bevalling gehad en hij heeft mij echt geholpen dit een plek te geven. We zijn wel weer intiem, ik moet eerlijk zeggen dat ik door de bevalling nu niet echt 100% kan genieten van de seks maar dit ging wel weer steeds beter.
Heb ik door de focus op mijn dochter iets volledig gemist?
Ik heb geen contact meer met mijn schoonfamilie , deze woont ook in zuid Amerika hij heeft sporadisch contact. Na ik ontdekt heb wat 1 van zijn broers hem heeft aangedaan en dat zijn moeder dit feitelijk had moeten weten (er zijn schijnbaar beschuldigingen geweest van een ander neefje) was ik er een beetje klaar mee .
Ik heb een aantal jaar daar gewoond en wij wonen nu 6 jaar samen in NL.
Mijn man heeft zelf geen fijne ouders, vader grotendeels uit beeld en moeder wel in beeld maar niet echt liefdevol. Zo word hij niet eens gebeld op zijn verjaardag en is er ook weinig interesse naar mijn dochter dat heef mij en ook hem best veel pijn gedaan.
Ik vind mijn man een goede vader, maar denk dat het 24/7 aspect hem zwaar valt. Natuurlijk kan hij nog dingen als individu ondernemen, maar niet meer zoals vroeger.
Wellicht dat zijn jeugd nog meespeeld, maar als hij dit zelf niet inziet en er niks mee wil doen ,dus de therapie van destijds genoeg vind houdt het denk ik op voor ons. De reden dat ik denk dat hij nog steeds niet alles verwerkt heeft is het feit dat er nog steeds (minimaal) contact is met de broer die hem misbruikt heeft, dit is toch heel raar?
Iemand opperde zijn telefoon na te pluizen, ik heb hem op de man af gevraagd of er iemand anders is omdat dit op termijn toch aan het licht zou komen. Hij zegt van niet.
Ik vind het ergens dus ook slap om na 4 mnd al te zeggen ik geef het op. Hij zegt dat hij niet meer van mij houd al een hele tijd niet. Maar dat is voor mijn gevoel pas iets van de laatste weken. Zelfs mijn kraamverzorgster gaf aan dat mijn man zo lief en behulpzaam is. Ik heb een extreem heftige bevalling gehad en hij heeft mij echt geholpen dit een plek te geven. We zijn wel weer intiem, ik moet eerlijk zeggen dat ik door de bevalling nu niet echt 100% kan genieten van de seks maar dit ging wel weer steeds beter.
Heb ik door de focus op mijn dochter iets volledig gemist?
Ik heb geen contact meer met mijn schoonfamilie , deze woont ook in zuid Amerika hij heeft sporadisch contact. Na ik ontdekt heb wat 1 van zijn broers hem heeft aangedaan en dat zijn moeder dit feitelijk had moeten weten (er zijn schijnbaar beschuldigingen geweest van een ander neefje) was ik er een beetje klaar mee .
Ik heb een aantal jaar daar gewoond en wij wonen nu 6 jaar samen in NL.
Mijn man heeft zelf geen fijne ouders, vader grotendeels uit beeld en moeder wel in beeld maar niet echt liefdevol. Zo word hij niet eens gebeld op zijn verjaardag en is er ook weinig interesse naar mijn dochter dat heef mij en ook hem best veel pijn gedaan.
Ik vind mijn man een goede vader, maar denk dat het 24/7 aspect hem zwaar valt. Natuurlijk kan hij nog dingen als individu ondernemen, maar niet meer zoals vroeger.
Wellicht dat zijn jeugd nog meespeeld, maar als hij dit zelf niet inziet en er niks mee wil doen ,dus de therapie van destijds genoeg vind houdt het denk ik op voor ons. De reden dat ik denk dat hij nog steeds niet alles verwerkt heeft is het feit dat er nog steeds (minimaal) contact is met de broer die hem misbruikt heeft, dit is toch heel raar?
Iemand opperde zijn telefoon na te pluizen, ik heb hem op de man af gevraagd of er iemand anders is omdat dit op termijn toch aan het licht zou komen. Hij zegt van niet.
zondag 5 maart 2017 om 08:11
quote:Timetraveler schreef op 05 maart 2017 @ 08:09:
[...]
Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?Dat is iets tussen TO en hem, maar niet aan ons om op voorhand voor hen te bepalen dat die man het kind alleen maar bij TO op afspraak kan zien.
[...]
Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?Dat is iets tussen TO en hem, maar niet aan ons om op voorhand voor hen te bepalen dat die man het kind alleen maar bij TO op afspraak kan zien.
zondag 5 maart 2017 om 08:19
Mijn idee was om even af te wachten waarmee hij komt. Ik zou dan nu graag 1 volledige dag in de week en mss een paar uur een andere dag willen. De nachten voelen voor mij nog als een stap te ver, ik heb ivm de borstvoeding zelf vanaf dag 1 alle nachten gedaan. In het begin stond man dan op voor de luier etc. Nu ze snacht eigenlijk vrijwel nooit een schone luier hoeft doe ik het zelf.
Ik dacht dan om bij 1 of 2 jaar de vaste dag van man en 1 x in de 2 weken een weekend te doen.
Maargoed, eerst even afwachten waar hij maandag mee komt.
Voor mij voelt het nu gewoon echt alsof hij zijn dochter laat stikken, mss dat ik daarom sterk kan zijn en nu denk van , ok als jij wil gaan ga maar dan. Ik herken mijzelf ook bijna niet terug nu, tijdens de vorige "crisis " was ik een emotioneel vrak.
Ik dacht dan om bij 1 of 2 jaar de vaste dag van man en 1 x in de 2 weken een weekend te doen.
Maargoed, eerst even afwachten waar hij maandag mee komt.
Voor mij voelt het nu gewoon echt alsof hij zijn dochter laat stikken, mss dat ik daarom sterk kan zijn en nu denk van , ok als jij wil gaan ga maar dan. Ik herken mijzelf ook bijna niet terug nu, tijdens de vorige "crisis " was ik een emotioneel vrak.
zondag 5 maart 2017 om 08:22
quote:Foodsandbeats schreef op 05 maart 2017 @ 08:17:
Ik weet niet hoe zijn band is verder met Nederland, maar denk jij dat hij terug zal gaan naar zuid Amerika als jullie uit elkaar zijn? Sowieso kan cultuurverschil toch bij het komen van een kind heftiger een rol gaan spelen....Geen idee of hij teug zou gaan, ik denk het niet.
Ik weet niet hoe zijn band is verder met Nederland, maar denk jij dat hij terug zal gaan naar zuid Amerika als jullie uit elkaar zijn? Sowieso kan cultuurverschil toch bij het komen van een kind heftiger een rol gaan spelen....Geen idee of hij teug zou gaan, ik denk het niet.
zondag 5 maart 2017 om 08:24
quote:avianflu schreef op 05 maart 2017 @ 08:19:
Mijn idee was om even af te wachten waarmee hij komt. Ik zou dan nu graag 1 volledige dag in de week en mss een paar uur een andere dag willen. De nachten voelen voor mij nog als een stap te ver, ik heb ivm de borstvoeding zelf vanaf dag 1 alle nachten gedaan. In het begin stond man dan op voor de luier etc. Nu ze snacht eigenlijk vrijwel nooit een schone luier hoeft doe ik het zelf.
Ik dacht dan om bij 1 of 2 jaar de vaste dag van man en 1 x in de 2 weken een weekend te doen.
Maargoed, eerst even afwachten waar hij maandag mee komt.
Voor mij voelt het nu gewoon echt alsof hij zijn dochter laat stikken, mss dat ik daarom sterk kan zijn en nu denk van , ok als jij wil gaan ga maar dan. Ik herken mijzelf ook bijna niet terug nu, tijdens de vorige "crisis " was ik een emotioneel vrak.Dat doet hij nu met zijn houding ook.
Mijn idee was om even af te wachten waarmee hij komt. Ik zou dan nu graag 1 volledige dag in de week en mss een paar uur een andere dag willen. De nachten voelen voor mij nog als een stap te ver, ik heb ivm de borstvoeding zelf vanaf dag 1 alle nachten gedaan. In het begin stond man dan op voor de luier etc. Nu ze snacht eigenlijk vrijwel nooit een schone luier hoeft doe ik het zelf.
Ik dacht dan om bij 1 of 2 jaar de vaste dag van man en 1 x in de 2 weken een weekend te doen.
Maargoed, eerst even afwachten waar hij maandag mee komt.
Voor mij voelt het nu gewoon echt alsof hij zijn dochter laat stikken, mss dat ik daarom sterk kan zijn en nu denk van , ok als jij wil gaan ga maar dan. Ik herken mijzelf ook bijna niet terug nu, tijdens de vorige "crisis " was ik een emotioneel vrak.Dat doet hij nu met zijn houding ook.
zondag 5 maart 2017 om 08:26
quote:avianflu schreef op 05 maart 2017 @ 08:09:
Wellicht dat zijn jeugd nog meespeeld, maar als hij dit zelf niet inziet en er niks mee wil doen ,dus de therapie van destijds genoeg vind houdt het denk ik op voor ons. De reden dat ik denk dat hij nog steeds niet alles verwerkt heeft is het feit dat er nog steeds (minimaal) contact is met de broer die hem misbruikt heeft, dit is toch heel raar?
.Ik vind het niet raar. Ik heb in mijn familie ook een slachtoffer van incest. Die persoon doet geen moeite om het contact met de dader te onderhouden. Het basisvertrouwen is weg. Daarnaast is het contact van jouw man met zijn ouders ook zeer sporadisch en koud. Ik kan me voorstellen dat hij helemaal geen trek heeft in zijn familie.
Ik denk dat een betrokken gezinsleven wel als een verrassing kwam voor jouw man. Niet rationeel maar emotioneel. Zijn ouders zijn allebei emotioneel teruggetrokken en zijn broer heeft hem misbruikt. Ik kan me voorstellen dat het 24/7 verantwoordelijkheid nemen voor een kind dan een zware verantwoordelijkheid is. Vooral als je gewend ben om altijd je eigen pad te bepalen. Natuurlijk zijn er mannen die anders reageren, maar anderen imiteren het gedrag waarmee ze zijn groot gebracht.
Wellicht dat zijn jeugd nog meespeeld, maar als hij dit zelf niet inziet en er niks mee wil doen ,dus de therapie van destijds genoeg vind houdt het denk ik op voor ons. De reden dat ik denk dat hij nog steeds niet alles verwerkt heeft is het feit dat er nog steeds (minimaal) contact is met de broer die hem misbruikt heeft, dit is toch heel raar?
.Ik vind het niet raar. Ik heb in mijn familie ook een slachtoffer van incest. Die persoon doet geen moeite om het contact met de dader te onderhouden. Het basisvertrouwen is weg. Daarnaast is het contact van jouw man met zijn ouders ook zeer sporadisch en koud. Ik kan me voorstellen dat hij helemaal geen trek heeft in zijn familie.
Ik denk dat een betrokken gezinsleven wel als een verrassing kwam voor jouw man. Niet rationeel maar emotioneel. Zijn ouders zijn allebei emotioneel teruggetrokken en zijn broer heeft hem misbruikt. Ik kan me voorstellen dat het 24/7 verantwoordelijkheid nemen voor een kind dan een zware verantwoordelijkheid is. Vooral als je gewend ben om altijd je eigen pad te bepalen. Natuurlijk zijn er mannen die anders reageren, maar anderen imiteren het gedrag waarmee ze zijn groot gebracht.
zondag 5 maart 2017 om 08:26
TO, als hij morgen komt zou ik in elk geval vertellen dat jij zo snel mogelijk terug wilt naar jullie huis en dat je verwacht dat hij een andere plek zoekt voor zichzelf.
En het probleem is toch niet dat jullie seksleven 4 maanden na de bevalling nog niet is zoals het daarvoor was? Dat zou ik nou echt een ongelofelijk slap kutargument vinden. En vader ben je nu eenmaal 24/7. Het is niet gek dat hij hier aan moet wennen, maar het is wel gek dat hij er nu mee wil kappen en ook geen therapie wil.
En het probleem is toch niet dat jullie seksleven 4 maanden na de bevalling nog niet is zoals het daarvoor was? Dat zou ik nou echt een ongelofelijk slap kutargument vinden. En vader ben je nu eenmaal 24/7. Het is niet gek dat hij hier aan moet wennen, maar het is wel gek dat hij er nu mee wil kappen en ook geen therapie wil.
zondag 5 maart 2017 om 08:29
zondag 5 maart 2017 om 08:29
Mijn ouders steunen mij gelukkig , ik kan iig zo lang bijn hen blijven als ik wil, oma past ook 1 dag op dus ze kent dit huis al. Maar het liefst wil ik zsm met haar terug naar ons huis.
Gelukkig kan ik wel nog genieten van mijn dochter, ze zit nu lekker in mijn gezicht te friemelen tijdens het voeden.
Gelukkig kan ik wel nog genieten van mijn dochter, ze zit nu lekker in mijn gezicht te friemelen tijdens het voeden.
zondag 5 maart 2017 om 08:36
zondag 5 maart 2017 om 08:39
quote:sandra1905 schreef op 05 maart 2017 @ 08:26:
TO, als hij morgen komt zou ik in elk geval vertellen dat jij zo snel mogelijk terug wilt naar jullie huis en dat je verwacht dat hij een andere plek zoekt voor zichzelf.
En het probleem is toch niet dat jullie seksleven 4 maanden na de bevalling nog niet is zoals het daarvoor was? Dat zou ik nou echt een ongelofelijk slap kutargument vinden. En vader ben je nu eenmaal 24/7. Het is niet gek dat hij hier aan moet wennen, maar het is wel gek dat hij er nu mee wil kappen en ook geen therapie wil.Ik weet het maar ik probeer nu in alles een verklaring te vinden voor deze actie.
TO, als hij morgen komt zou ik in elk geval vertellen dat jij zo snel mogelijk terug wilt naar jullie huis en dat je verwacht dat hij een andere plek zoekt voor zichzelf.
En het probleem is toch niet dat jullie seksleven 4 maanden na de bevalling nog niet is zoals het daarvoor was? Dat zou ik nou echt een ongelofelijk slap kutargument vinden. En vader ben je nu eenmaal 24/7. Het is niet gek dat hij hier aan moet wennen, maar het is wel gek dat hij er nu mee wil kappen en ook geen therapie wil.Ik weet het maar ik probeer nu in alles een verklaring te vinden voor deze actie.
zondag 5 maart 2017 om 08:40
quote:sandra1905 schreef op 05 maart 2017 @ 08:27:
En hou er rekening mee dat hij misschien wel een heel ander scenario voor ogen heeft. Misschien wil hij wel co-ouderschap.Daar hou ik rekening mee, maar nu ze nog zo klein is lijkt dat mij geen goed idee niet de een week op een week af manier iig. Of vergis ik mij daarin.
En hou er rekening mee dat hij misschien wel een heel ander scenario voor ogen heeft. Misschien wil hij wel co-ouderschap.Daar hou ik rekening mee, maar nu ze nog zo klein is lijkt dat mij geen goed idee niet de een week op een week af manier iig. Of vergis ik mij daarin.
zondag 5 maart 2017 om 08:42
quote:sandra1905 schreef op 05 maart 2017 @ 08:01:
[...]
Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.Als er daadwerkelijk gedacht zou worden in het belang van het kind hoort daar uiteraard een co-ouderschap bij. Niet 1 x pw iets wat een 'bezoekregeling' of 'mans vrije dag' wordt genoemd. Dat is niet in het belang van het kind die een objectief gevoel heeft en vooral moet houden naar haar beide ouders. Er wordt door TO nu al gedacht vanuit haar eigen persoonlijke wens; straks over 1 of 2 jaar 1 x per twee weken een weekend en eventueel een dag, en dat moet dan op mans vrije dag etc. Dat is dus puur een eigen invulling zoals zij het zelf wil. Zij en velen met haar wil het kind niet 'delen'. Niet gedacht en bekeken vanuit belang van het kind zelf dus. Het kínd staat juist centraal en dié wil zijn/haar ouders niet delen. En als de scheiding toevallig vanuit de man komt doet dat er niet toe, het gaat om het kind en dan horen beide ouders zich aan te passen. Het kind heeft niets met hun scheiding te maken en moet niet belast worden door niet meer evenredig haar/zijn beide ouders te mogen zien omdat dit de moeder beter uitkomt om wat voor reden dan ook. Je gaat een paar straten bij elkaar vandaan wonen en bent beide dus co-ouder over je kind.
[...]
Dat is zeker niet netjes. Maar het kind is van hen samen. Dus ja, ook de vader heeft rechten. Gelukkig staat TO hier rationeel in en denkt ze in belang van het kindje.Als er daadwerkelijk gedacht zou worden in het belang van het kind hoort daar uiteraard een co-ouderschap bij. Niet 1 x pw iets wat een 'bezoekregeling' of 'mans vrije dag' wordt genoemd. Dat is niet in het belang van het kind die een objectief gevoel heeft en vooral moet houden naar haar beide ouders. Er wordt door TO nu al gedacht vanuit haar eigen persoonlijke wens; straks over 1 of 2 jaar 1 x per twee weken een weekend en eventueel een dag, en dat moet dan op mans vrije dag etc. Dat is dus puur een eigen invulling zoals zij het zelf wil. Zij en velen met haar wil het kind niet 'delen'. Niet gedacht en bekeken vanuit belang van het kind zelf dus. Het kínd staat juist centraal en dié wil zijn/haar ouders niet delen. En als de scheiding toevallig vanuit de man komt doet dat er niet toe, het gaat om het kind en dan horen beide ouders zich aan te passen. Het kind heeft niets met hun scheiding te maken en moet niet belast worden door niet meer evenredig haar/zijn beide ouders te mogen zien omdat dit de moeder beter uitkomt om wat voor reden dan ook. Je gaat een paar straten bij elkaar vandaan wonen en bent beide dus co-ouder over je kind.
zondag 5 maart 2017 om 08:50
quote:Timetraveler schreef op 05 maart 2017 @ 08:09:
[...]
Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?Dan moet hij een hele dag voor zijn eigen kind zorgen (of zelfs 2 dagen per week), dat is nog veel zwaarder dan in gezinsverband. TO mag wel oppassen dat vader zijn dochter dan niet gaat uitbesteden aan opa en oma of oppassen.
[...]
Ik vraag me wel af wat hij dan wil; natuurlijk heeft hij net zoveel rechten als zij, hij is net zo goed de ouder. Echter is hij wel degene die dit opeens allemaal niet meer wil; geen gezin, de zorg is teveel etc. Hoe gaat hij dat dan doen met een omgangsregeling? 'Wil' hij dat dan wel?Dan moet hij een hele dag voor zijn eigen kind zorgen (of zelfs 2 dagen per week), dat is nog veel zwaarder dan in gezinsverband. TO mag wel oppassen dat vader zijn dochter dan niet gaat uitbesteden aan opa en oma of oppassen.
zondag 5 maart 2017 om 08:52
quote:KennyBee schreef op 05 maart 2017 @ 08:42:
[...]
Als er daadwerkelijk gedacht zou worden in het belang van het kind hoort daar uiteraard een co-ouderschap bij. Niet 1 x pw iets wat een 'bezoekregeling' of 'mans vrije dag' wordt genoemd. Dat is niet in het belang van het kind die een objectief gevoel heeft en vooral moet houden naar haar beide ouders. Er wordt door TO nu al gedacht vanuit haar eigen persoonlijke wens; straks over 1 of 2 jaar 1 x per twee weken een weekend en eventueel een dag, en dat moet dan op mans vrije dag etc. Dat is dus puur een eigen invulling zoals zij het zelf wil. Zij en velen met haar wil het kind niet 'delen'. Niet gedacht en bekeken vanuit belang van het kind zelf dus. Het kínd staat juist centraal en dié wil zijn/haar ouders niet delen. En als de scheiding toevallig vanuit de man komt doet dat er niet toe, het gaat om het kind en dan horen beide ouders zich aan te passen. Het kind heeft niets met hun scheiding te maken en moet niet belast worden door niet meer evenredig haar/zijn beide ouders te mogen zien omdat dit de moeder beter uitkomt om wat voor reden dan ook. Je gaat een paar straten bij elkaar vandaan wonen en bent beide dus co-ouder over je kind.Het kind heeft behoefte aan stabiliteit. Om de zoveel dagen naar een ander huis lijkt me voor zo'n klein kindje behoorlijk ontregelend. Ik vraag me ook af hoe een kind zich hecht in zo'n situatie. Die heeft echt niet door dat ze x dagen bij papa/ x dagen bij mama is. Die ziet enkel aan- en afwezigheid van bepaalde mensen. Daarnaast, man vindt het nu al zwaar om voor dochter te zorgen. Zou hij dan echt x dagen in de week alleen voor haar willen zorgen? Ik weet het niet, maar ik krijg het idee van niet.
[...]
Als er daadwerkelijk gedacht zou worden in het belang van het kind hoort daar uiteraard een co-ouderschap bij. Niet 1 x pw iets wat een 'bezoekregeling' of 'mans vrije dag' wordt genoemd. Dat is niet in het belang van het kind die een objectief gevoel heeft en vooral moet houden naar haar beide ouders. Er wordt door TO nu al gedacht vanuit haar eigen persoonlijke wens; straks over 1 of 2 jaar 1 x per twee weken een weekend en eventueel een dag, en dat moet dan op mans vrije dag etc. Dat is dus puur een eigen invulling zoals zij het zelf wil. Zij en velen met haar wil het kind niet 'delen'. Niet gedacht en bekeken vanuit belang van het kind zelf dus. Het kínd staat juist centraal en dié wil zijn/haar ouders niet delen. En als de scheiding toevallig vanuit de man komt doet dat er niet toe, het gaat om het kind en dan horen beide ouders zich aan te passen. Het kind heeft niets met hun scheiding te maken en moet niet belast worden door niet meer evenredig haar/zijn beide ouders te mogen zien omdat dit de moeder beter uitkomt om wat voor reden dan ook. Je gaat een paar straten bij elkaar vandaan wonen en bent beide dus co-ouder over je kind.Het kind heeft behoefte aan stabiliteit. Om de zoveel dagen naar een ander huis lijkt me voor zo'n klein kindje behoorlijk ontregelend. Ik vraag me ook af hoe een kind zich hecht in zo'n situatie. Die heeft echt niet door dat ze x dagen bij papa/ x dagen bij mama is. Die ziet enkel aan- en afwezigheid van bepaalde mensen. Daarnaast, man vindt het nu al zwaar om voor dochter te zorgen. Zou hij dan echt x dagen in de week alleen voor haar willen zorgen? Ik weet het niet, maar ik krijg het idee van niet.
zondag 5 maart 2017 om 08:59
Gaat dit niet wat te snel? Zou het niet kunnen dat hij nu zo geschrokken is, het even niet meer weet, van alles geroepen heeft, maar als hij weer tot bezinning komt, toch wil praten?
Persoonlijk zou ik eerst proberen om er iets van te maken samen. Laat hem maar eens vertellen wat hem werkelijk dwars zit. Gevoelens verdwijnen doorgaans niet binnen een paar weken. Misschien speelt het misbruik nu een grotere rol. Misschien komt alles boven, je weet het niet.
Persoonlijk zou ik eerst proberen om er iets van te maken samen. Laat hem maar eens vertellen wat hem werkelijk dwars zit. Gevoelens verdwijnen doorgaans niet binnen een paar weken. Misschien speelt het misbruik nu een grotere rol. Misschien komt alles boven, je weet het niet.
zondag 5 maart 2017 om 09:01
quote:Hoezitdit schreef op 05 maart 2017 @ 08:59:
Gaat dit niet wat te snel? Zou het niet kunnen dat hij nu zo geschrokken is, het even niet meer weet, van alles geroepen heeft, maar als hij weer tot bezinning komt, toch wil praten?
Persoonlijk zou ik eerst proberen om er iets van te maken samen. Laat hem maar eens vertellen wat hem werkelijk dwars zit. Gevoelens verdwijnen doorgaans niet binnen een paar weken. Misschien speelt het misbruik nu een grotere rol. Misschien komt alles boven, je weet het niet.Je hebt ook gelijk, mss reageer ik nu ook vanuit boosheid of verontwaardiging.
Gaat dit niet wat te snel? Zou het niet kunnen dat hij nu zo geschrokken is, het even niet meer weet, van alles geroepen heeft, maar als hij weer tot bezinning komt, toch wil praten?
Persoonlijk zou ik eerst proberen om er iets van te maken samen. Laat hem maar eens vertellen wat hem werkelijk dwars zit. Gevoelens verdwijnen doorgaans niet binnen een paar weken. Misschien speelt het misbruik nu een grotere rol. Misschien komt alles boven, je weet het niet.Je hebt ook gelijk, mss reageer ik nu ook vanuit boosheid of verontwaardiging.