Relaties
alle pijlers
Net moeder, scheiding
zondag 5 maart 2017 om 03:42
Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn man waarschijnlijk wil scheiden.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
Een aantal jaar geleden hebben wij een moeilijke periode gehad waarin hij zich steeds meer terugtrok.
Toen is naar voren gekomen dat mijn man als kind misbruikt is, hij heeft toen een tijdje hulp gehad en alles leek weer goed te gaan. Zo goed dat wij samen hebben besloten om aan een kind te beginnen.
Mijn dochter is nu 4 maanden oud . Ik wil niet zeggen dat alles koek en ei was de afgelopen weken, maar dit had ik nu niet verwacht. Ik ging er vanuit dat we in een wat "moeilijkere" fase zaten na het krijgen van een kind, waarin we beide onze weg moesten vinden.
Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar ik denk dat hij ondanks de gezamenlijke keuze en gesprekken nu pas beseft wat een kind/gezin inhoud. Een deel van zijn vrijheid is weg, en dan loop ik ook nog te "zeiken" over wat ik van hem verwacht (wat naar mijn idee niet als een verrassing is gekomen).
ik weet nu niet wat ik wil, als je voor een kind kiest zie je het zo anders voor je. Je richt samen het kamertje in en leeft er naar toe en dan na 4 maanden laat hij ons ineens zo in de steek. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een paar maanden alleen wilde wonen om te kijken hoe of wat, maar ik heb eigenlijk zoiets van "alles of niets". Ik zit nu bij mijn ouders voorlopig, ik denk dat hij daar van geschrokken is dat ik direct het huis uit ben gegaan. Maar het voelt nu gewoon zo anders als de "crisis" van een aantal jaar geleden, ik en mijn dochter verdienen dit niet.
Financieel hoef ik mij geen zorgen te maken, ik kan het huis aanhouden en betalen en hij niet.
Hoe zal een omgangsregeling gaan met een baby, ik geef nog borstvoeding (als dit niet opdroogt met deze ellende) in gun hem en mijn dochter een relatie maar zie het nu nog niet zitten om haar lange tijd bij mij weg te hebben. Ik denk nu om haar gewoon op zijn vaste vrije dag bij hem te laten zoals altijd en het voorlopig bij deze dag te laten, is dat eerlijke en realistisch?
Sorry voor het onsamenhangend verhaal, Maar zo zit het nu ook in mijn hoofd, ik krijg er geen duidelijk verhaal van nu. Maandag ga ik na werk met hem praten, mijn dochter blijft dan bij mijn moeder.
dinsdag 7 maart 2017 om 06:50
Och to wat rot
Ik de k eerlijk gezegd dat je nu geen grote beslissingen moet nemen. Wijzelf weden pas na twee jaar weer een betje normaal na de bevalling.
Ik snap wel heel goed dat je voor jezelf nu een grens trekt.
Hij kan zo niet met jullie omgaan.
Ik zou de therapie ingaan met als inzet: Hoe regelen we het ouderschap.
Wat daarna verder komt lijkt me van later zorg maar ikzelf zou zeer weinig ruimte me hebben voor fratsen met zo'n kleine baby, hoe verklaarbaar ook maar ik zou toch denken: 'ach man up!' En veel.respct kwijt zijn.
Moeilijk.
Ik de k eerlijk gezegd dat je nu geen grote beslissingen moet nemen. Wijzelf weden pas na twee jaar weer een betje normaal na de bevalling.
Ik snap wel heel goed dat je voor jezelf nu een grens trekt.
Hij kan zo niet met jullie omgaan.
Ik zou de therapie ingaan met als inzet: Hoe regelen we het ouderschap.
Wat daarna verder komt lijkt me van later zorg maar ikzelf zou zeer weinig ruimte me hebben voor fratsen met zo'n kleine baby, hoe verklaarbaar ook maar ik zou toch denken: 'ach man up!' En veel.respct kwijt zijn.
Moeilijk.
dinsdag 7 maart 2017 om 06:50
quote:maylo schreef op 07 maart 2017 @ 06:22:
Ik denk eerder dat het te maken heeft met het verleden? Dat zijn verleden weer naar boven komt. En dat dit voor hem zo ontzettend confronterend is, dat het hem niet lukt. Gevoel ook van, ik kan het niet, ik ben het niet waard? Ik denk echt oprecht dat hij weer in therapie moet. De vraag alleen is, als iemand zo beschadigd is door zijjn verleden, of hij wel volledig te genezen is?
Als het zo weer goed gaat, kan het over een paar jaar, als jullie dochter wat ouder is, alles weer om de hoek komen kijken.Dus dan mag hij een paar jaar doen wat hij zelf wil terwijl TO voor hun kind zorgt, en kan hij daarna weer instappen in het gezin? Dat wil je toch niet, zo'n ongeleid projectiel waar je niet op kunt bouwen? Als ik TO was zou ik eieren voor mijn geld kiezen en het alleen gaan doen. Dat verleden kan hij niet helpen, maar hij maakt nu zelf de keus om er niks mee te doen en zijn vrouw en kind in de steek te laten. Slap gedoe.
Ik denk eerder dat het te maken heeft met het verleden? Dat zijn verleden weer naar boven komt. En dat dit voor hem zo ontzettend confronterend is, dat het hem niet lukt. Gevoel ook van, ik kan het niet, ik ben het niet waard? Ik denk echt oprecht dat hij weer in therapie moet. De vraag alleen is, als iemand zo beschadigd is door zijjn verleden, of hij wel volledig te genezen is?
Als het zo weer goed gaat, kan het over een paar jaar, als jullie dochter wat ouder is, alles weer om de hoek komen kijken.Dus dan mag hij een paar jaar doen wat hij zelf wil terwijl TO voor hun kind zorgt, en kan hij daarna weer instappen in het gezin? Dat wil je toch niet, zo'n ongeleid projectiel waar je niet op kunt bouwen? Als ik TO was zou ik eieren voor mijn geld kiezen en het alleen gaan doen. Dat verleden kan hij niet helpen, maar hij maakt nu zelf de keus om er niks mee te doen en zijn vrouw en kind in de steek te laten. Slap gedoe.
dinsdag 7 maart 2017 om 06:53
quote:GateKeeper schreef op 05 maart 2017 @ 21:05:
Ik zou terug naar huis gaan TO. Je laat je je huis toch niet uitjagen? Thuis hebben jij en je meisje jullie spulletjes, hij wil weg dan gaat hij maar.
Als hij niet naar oplossingen wil zoeken, of nog wil knokken om zijn gezin bij elkaar te houden dan zal hij met de consequenties moeten dealen.
Ik zou daar echt heel hard in zijn. Niet de bom droppen en het probleem bij mij neerleggen.Ik ook.
Ik zou terug naar huis gaan TO. Je laat je je huis toch niet uitjagen? Thuis hebben jij en je meisje jullie spulletjes, hij wil weg dan gaat hij maar.
Als hij niet naar oplossingen wil zoeken, of nog wil knokken om zijn gezin bij elkaar te houden dan zal hij met de consequenties moeten dealen.
Ik zou daar echt heel hard in zijn. Niet de bom droppen en het probleem bij mij neerleggen.Ik ook.
dinsdag 7 maart 2017 om 06:55
quote:sandra1905 schreef op 07 maart 2017 @ 06:50:
[...]
Dus dan mag hij een paar jaar doen wat hij zelf wil terwijl TO voor hun kind zorgt, en kan hij daarna weer instappen in het gezin? Dat wil je toch niet, zo'n ongeleid projectiel waar je niet op kunt bouwen? Als ik TO was zou ik eieren voor mijn geld kiezen en het alleen gaan doen. Dat verleden kan hij niet helpen, maar hij maakt nu zelf de keus om er niks mee te doen en zijn vrouw en kind in de steek te laten. Slap gedoe.En waar zeg ik dat? Dat hij maar een paar jaar in therapie moet en dan weer terug mag komen? Nergens! Sterker nog, ik heb dit van dichtbij gezien en dit is goed mis afgelopen!
[...]
Dus dan mag hij een paar jaar doen wat hij zelf wil terwijl TO voor hun kind zorgt, en kan hij daarna weer instappen in het gezin? Dat wil je toch niet, zo'n ongeleid projectiel waar je niet op kunt bouwen? Als ik TO was zou ik eieren voor mijn geld kiezen en het alleen gaan doen. Dat verleden kan hij niet helpen, maar hij maakt nu zelf de keus om er niks mee te doen en zijn vrouw en kind in de steek te laten. Slap gedoe.En waar zeg ik dat? Dat hij maar een paar jaar in therapie moet en dan weer terug mag komen? Nergens! Sterker nog, ik heb dit van dichtbij gezien en dit is goed mis afgelopen!
dinsdag 7 maart 2017 om 07:10
dinsdag 7 maart 2017 om 07:57
quote:avianflu schreef op 07 maart 2017 @ 07:10:
Ik snap dat sommige denken hij gaat zelf maar per direct het huis uit. Maar dit voelt voor mij goed, ik zit nu even prima bij mijn ouders, kan de steun goed gebruiken en hij kan intensief op zoek naar onderdak.
Uiteraard kan het geen maanden voortduren , daarom hebbik 2 weken met hem afgesproken .avianflu in "Net moeder, scheiding"
Doen waar jij je goed bij voelt. Vind het al knap dat het je gelukt is een grens te trekken. Tenslotte heb jij er net een zwangerschap en bevalling op zitten en word je daarna geconfronteerd met iemand die zich verschuilt achter persoonlijke problematiek om zo weg te lopen van zijn verantwoording.
Dat hoeft niet maar kiest hij wel voor.
Ik hoop dat het je lukt om te genieten van je dochter. Haar babytijd is maar 1 x en als het dan voor jou fijner voelt om even bij je ouders te zitten. Prima.
Ik snap dat sommige denken hij gaat zelf maar per direct het huis uit. Maar dit voelt voor mij goed, ik zit nu even prima bij mijn ouders, kan de steun goed gebruiken en hij kan intensief op zoek naar onderdak.
Uiteraard kan het geen maanden voortduren , daarom hebbik 2 weken met hem afgesproken .avianflu in "Net moeder, scheiding"
Doen waar jij je goed bij voelt. Vind het al knap dat het je gelukt is een grens te trekken. Tenslotte heb jij er net een zwangerschap en bevalling op zitten en word je daarna geconfronteerd met iemand die zich verschuilt achter persoonlijke problematiek om zo weg te lopen van zijn verantwoording.
Dat hoeft niet maar kiest hij wel voor.
Ik hoop dat het je lukt om te genieten van je dochter. Haar babytijd is maar 1 x en als het dan voor jou fijner voelt om even bij je ouders te zitten. Prima.
dinsdag 14 maart 2017 om 22:01
Ik hoop oprecht (ook al is het misschien wat misplaatst nu ook door je gevoel en huidige situatie) dat jij in het leven een man tegen mag komen die er voor jou en je kind wil zijn en ook blijft.
Ergens hoop ik dat de vader van het kind besluit totale afstand te nemen, zodat jij een stabiele basis kan creëren voor je kind en jezelf. Een man die af en toe ff om de hoek komt kijken door een omgangsregeling heeft totaal geen waarde in deze situatie.
Ergens hoop ik dat de vader van het kind besluit totale afstand te nemen, zodat jij een stabiele basis kan creëren voor je kind en jezelf. Een man die af en toe ff om de hoek komt kijken door een omgangsregeling heeft totaal geen waarde in deze situatie.
Never judge a book by it's cover, know the story first!