Relaties
alle pijlers
Erfenis
dinsdag 2 mei 2017 om 10:53
Toen mijn lieve oma was overleden nog niet heel lang geleden waren haar kinderen dus ook mijn moeder bij elkaar voor de verdeling van mijn oma en opa' s bezittingen.
Dit was eerlijk gegaan voor zover ik weet.
De kleinkinderen waaronder ik, allemaal volwassen mochten dan wanner je kon in het huis van mijn grootouders herinneringen meenemen of eventueel doorgeven als je iets graag wilde..
Ik woonde niet in de buurt, was niet de enige daarin maar goed, iedereen kon gaan wanneer hij/zij wilde dus geen gezamenlijke afspraak.
Mijn moeder zei dat diverse kleinkinderen dus mijn neven en nichten al diverse spullen hadden meegenomen en gereserveerd' welke hun ouders dan voor hen bewaarde.
Ik zei nou eh ik vind dat hebberig overkomen, laat mij maar kijken als ik et ben.
Zo gezegd zo gedaan.
Ik zag bij aankomst dat mijn neven en nichten van hetgeen nog over was flink hadden meegenomen.
Oké dat kan maar vond het hebberig:-(
De meeste echte typische opa en oma spulletjes waren weg, tuurlijk lag er genoeg hoor maar ook veel eigendommen die mijn opa en oma zellf ook al hadden opgeborgen.
Zo waren mijn oma' s lievelings spulletjes, of sieraden al zo'n beetje weg.
Nu gaat het mij totaal niet om de spullen.
Mijn normaal gesproken bescheiden neven en nichten tja hun houding viel mij tegen.
Zo kwam ik bij wat neven en nichten langs en bij de een zie ik de hele set pannen waar in zij met veel liefde kookte, bij de ander de grote klok, de een droeg haar wel bekende ring etc en laatst op fb mijn nicht met haar zoontje maar op de achtergrond hing daar het magische kleed aan de wand van mijn grootouders.
Pfff ik ben blij met de herinneringen en wat andere kleinigheden die over waren
Maar wat een hebberts toch?
Sommigen kwamen er amper..
Ik kijk een beetje anders tegen sommige familieleden aan, stel ik mij aan?
Dit was eerlijk gegaan voor zover ik weet.
De kleinkinderen waaronder ik, allemaal volwassen mochten dan wanner je kon in het huis van mijn grootouders herinneringen meenemen of eventueel doorgeven als je iets graag wilde..
Ik woonde niet in de buurt, was niet de enige daarin maar goed, iedereen kon gaan wanneer hij/zij wilde dus geen gezamenlijke afspraak.
Mijn moeder zei dat diverse kleinkinderen dus mijn neven en nichten al diverse spullen hadden meegenomen en gereserveerd' welke hun ouders dan voor hen bewaarde.
Ik zei nou eh ik vind dat hebberig overkomen, laat mij maar kijken als ik et ben.
Zo gezegd zo gedaan.
Ik zag bij aankomst dat mijn neven en nichten van hetgeen nog over was flink hadden meegenomen.
Oké dat kan maar vond het hebberig:-(
De meeste echte typische opa en oma spulletjes waren weg, tuurlijk lag er genoeg hoor maar ook veel eigendommen die mijn opa en oma zellf ook al hadden opgeborgen.
Zo waren mijn oma' s lievelings spulletjes, of sieraden al zo'n beetje weg.
Nu gaat het mij totaal niet om de spullen.
Mijn normaal gesproken bescheiden neven en nichten tja hun houding viel mij tegen.
Zo kwam ik bij wat neven en nichten langs en bij de een zie ik de hele set pannen waar in zij met veel liefde kookte, bij de ander de grote klok, de een droeg haar wel bekende ring etc en laatst op fb mijn nicht met haar zoontje maar op de achtergrond hing daar het magische kleed aan de wand van mijn grootouders.
Pfff ik ben blij met de herinneringen en wat andere kleinigheden die over waren
Maar wat een hebberts toch?
Sommigen kwamen er amper..
Ik kijk een beetje anders tegen sommige familieleden aan, stel ik mij aan?
dinsdag 2 mei 2017 om 12:01
quote:_Marana_ schreef op 02 mei 2017 @ 11:48:
Dus eigenlijk was jou tactiek: iedereen zal bescheiden zijn en zeggen dat de ander eerst mag en als ik nu lang genoeg zo bescheiden ben geweest ben ik dan de eerste die, op aandringen van de anderen, mag gaan uitzoeken...
Waarom heb je niet tegen je moeder gezegd dat je, als dat zou kunnen, graag de pannenset zou willen?
Die was al naar een nicht gegaan of gereserveerd.
Dacht niet de hele set want die bestaat uit iets van twintig pannen sommige als set, weet niet misschien zijn er ook anderen die de pannen hebben.
Ik sta ook een beetje bekend om koken en kwam regelmatig koken bij opa en oma, leerde graag dus dacht dat ik erl een pan zou aantreffen.
Dus eigenlijk was jou tactiek: iedereen zal bescheiden zijn en zeggen dat de ander eerst mag en als ik nu lang genoeg zo bescheiden ben geweest ben ik dan de eerste die, op aandringen van de anderen, mag gaan uitzoeken...
Waarom heb je niet tegen je moeder gezegd dat je, als dat zou kunnen, graag de pannenset zou willen?
Die was al naar een nicht gegaan of gereserveerd.
Dacht niet de hele set want die bestaat uit iets van twintig pannen sommige als set, weet niet misschien zijn er ook anderen die de pannen hebben.
Ik sta ook een beetje bekend om koken en kwam regelmatig koken bij opa en oma, leerde graag dus dacht dat ik erl een pan zou aantreffen.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:06
Je spreekt jezelf op alle punten tegen.
Het gaat je om de herinneringen, maar je noemt uiteindelijk gewoon spullen: pannen, klok, ring, kleed.
Je kon niet eerder komen (?) maar neemt het je neven en nichten kwalijk dat zij wel eerder konden komen.
En nu noem je ze hebberds en kijk je anders tegen je familieleden aan .....
Zoals eerder al gezegd: over het algemeen wil een familie een huis van een overleden ouder toch zo snel mogelijk leegruimen zodat de huur kan worden opgezegd of het huis kan worden verkocht. Extra maanden huur of hypotheek moeten wel gewoon betaald worden, uit diezelfde erfenis!
Het gaat je om de herinneringen, maar je noemt uiteindelijk gewoon spullen: pannen, klok, ring, kleed.
Je kon niet eerder komen (?) maar neemt het je neven en nichten kwalijk dat zij wel eerder konden komen.
En nu noem je ze hebberds en kijk je anders tegen je familieleden aan .....
Zoals eerder al gezegd: over het algemeen wil een familie een huis van een overleden ouder toch zo snel mogelijk leegruimen zodat de huur kan worden opgezegd of het huis kan worden verkocht. Extra maanden huur of hypotheek moeten wel gewoon betaald worden, uit diezelfde erfenis!
dinsdag 2 mei 2017 om 12:06
Toen mijn oma overleed moest binnen een paar dagen het huis leeg. Iedereen die langskwam kreeg te horen "alsjeblieft, neem zoveel mogelijk mee, het moet weg!".
Er was geen tijd om eens rustig te inventariseren of af te wachten tot nicht Marie eens tijd had om langs te komen. Iedereen heeft binnen het redelijke gewoon wat dingen meegenomen en de rest ging naar de kringloop.
Als er dure spullen zijn is dat misschien anders, maar binnen een normale familie waarin iedereen normaal gesproken bescheiden en redelijk is, en er geen kostbaarheden te verdelen zijn, lijkt het me een volstrekt normale gang van zaken dat je snel komt als je iets wil hebben en dat men dan gewoon een paar dingen meeneemt. Of dat je het even doorgeeft dat je graag X of Y zou willen. Waarmee het dan natuurlijk geen garantie is dat je het ook krijgt. Als het alleen om de herinnering gaat en de pannenset is al weg, nou, dan neem je een schilderijtje of het borduurraam.
Als mijn ouders gaan overlijden is er een enorme hoeveelheid spullen op te ruimen. Ik moet er niet aan denken om dan eerst eens lijstjes met puntenverdelingen te gaan maken voor alle neven en nichten.
Er was geen tijd om eens rustig te inventariseren of af te wachten tot nicht Marie eens tijd had om langs te komen. Iedereen heeft binnen het redelijke gewoon wat dingen meegenomen en de rest ging naar de kringloop.
Als er dure spullen zijn is dat misschien anders, maar binnen een normale familie waarin iedereen normaal gesproken bescheiden en redelijk is, en er geen kostbaarheden te verdelen zijn, lijkt het me een volstrekt normale gang van zaken dat je snel komt als je iets wil hebben en dat men dan gewoon een paar dingen meeneemt. Of dat je het even doorgeeft dat je graag X of Y zou willen. Waarmee het dan natuurlijk geen garantie is dat je het ook krijgt. Als het alleen om de herinnering gaat en de pannenset is al weg, nou, dan neem je een schilderijtje of het borduurraam.
Als mijn ouders gaan overlijden is er een enorme hoeveelheid spullen op te ruimen. Ik moet er niet aan denken om dan eerst eens lijstjes met puntenverdelingen te gaan maken voor alle neven en nichten.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:09
Wat een hoop aannames TO
oma kookte in een pannenset, at van servies, met bestek, sliep onder lakens, zat op een stoel, sneed met een mes, keek in een spiegel. Zo kun je alle spullen wel bestempelen als herinneringen
Nogmaals, je had geen interesse/zin/moeite genomen om snel langs te gaan. Hoe dierbaar zijn de spullen je dan nog?
oma kookte in een pannenset, at van servies, met bestek, sliep onder lakens, zat op een stoel, sneed met een mes, keek in een spiegel. Zo kun je alle spullen wel bestempelen als herinneringen
Nogmaals, je had geen interesse/zin/moeite genomen om snel langs te gaan. Hoe dierbaar zijn de spullen je dan nog?
dinsdag 2 mei 2017 om 12:09
quote:Joyce48 schreef op 02 mei 2017 @ 12:06:
Je spreekt jezelf op alle punten tegen.
Het gaat je om de herinneringen, maar je noemt uiteindelijk gewoon spullen: pannen, klok, ring, kleed.
Je kon niet eerder komen (?) maar neemt het je neven en nichten kwalijk dat zij wel eerder konden komen.
En nu noem je ze hebberds en kijk je anders tegen je familieleden aan .....
Zoals eerder al gezegd: over het algemeen wil een familie een huis van een overleden ouder toch zo snel mogelijk leegruimen zodat de huur kan worden opgezegd of het huis kan worden verkocht. Extra maanden huur of hypotheek moeten wel gewoon betaald worden, uit diezelfde erfenis!Ze kon na de begrafenis langs, maar heeft dat ook niet gedaan.
Je spreekt jezelf op alle punten tegen.
Het gaat je om de herinneringen, maar je noemt uiteindelijk gewoon spullen: pannen, klok, ring, kleed.
Je kon niet eerder komen (?) maar neemt het je neven en nichten kwalijk dat zij wel eerder konden komen.
En nu noem je ze hebberds en kijk je anders tegen je familieleden aan .....
Zoals eerder al gezegd: over het algemeen wil een familie een huis van een overleden ouder toch zo snel mogelijk leegruimen zodat de huur kan worden opgezegd of het huis kan worden verkocht. Extra maanden huur of hypotheek moeten wel gewoon betaald worden, uit diezelfde erfenis!Ze kon na de begrafenis langs, maar heeft dat ook niet gedaan.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:13
quote:viva-amber schreef op 02 mei 2017 @ 11:38:
Blijkbaar was het voor jou niet belangrijk om er snel heen te gaan of om aan je moeder te vragen om bepaalde sieraden of spullen voor jou apart te zetten.
Wanneer je je oma goed kent en regelmatig langs ging dan neem ik aan dat je zo ongeveer wist wat je graag wilde bewaren als herinnering. Misschien zijn zij hebberig en was jij eigenlijk niet zo betrokken.
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Blijkbaar was het voor jou niet belangrijk om er snel heen te gaan of om aan je moeder te vragen om bepaalde sieraden of spullen voor jou apart te zetten.
Wanneer je je oma goed kent en regelmatig langs ging dan neem ik aan dat je zo ongeveer wist wat je graag wilde bewaren als herinnering. Misschien zijn zij hebberig en was jij eigenlijk niet zo betrokken.
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
dinsdag 2 mei 2017 om 12:17
quote:pearle schreef op 02 mei 2017 @ 12:09:
Wat een hoop aannames TO
oma kookte in een pannenset, at van servies, met bestek, sliep onder lakens, zat op een stoel, sneed met een mes, keek in een spiegel. Zo kun je alle spullen wel bestempelen als herinneringen
Nogmaals, je had geen interesse/zin/moeite genomen om snel langs te gaan. Hoe dierbaar zijn de spullen je dan nog?Wat een nare reactie.
Wat een hoop aannames TO
oma kookte in een pannenset, at van servies, met bestek, sliep onder lakens, zat op een stoel, sneed met een mes, keek in een spiegel. Zo kun je alle spullen wel bestempelen als herinneringen
Nogmaals, je had geen interesse/zin/moeite genomen om snel langs te gaan. Hoe dierbaar zijn de spullen je dan nog?Wat een nare reactie.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:18
quote:Donna1971 schreef op 02 mei 2017 @ 12:13:
[...]
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Maar dat konden jouw nichten en neven / ooms en tantes toch niet weten? En je ouders ook niet als jij dat niet aangegeven hebt.
Jij maakt nu anderen verantwoordelijk voor een keuze die je zelf al dan niet buwust gemaakt hebt.
Daar is niks eerlijks aan, sterker nog: ik vind het heel goedkop om dat zo te doen: sta achter je eigen keuzes en neem verantwoordelijkheid voor je eigen handelen in plaats van anderen iets in de schoenen te schuiven waar zij niets aan kunnen doen.
[...]
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Maar dat konden jouw nichten en neven / ooms en tantes toch niet weten? En je ouders ook niet als jij dat niet aangegeven hebt.
Jij maakt nu anderen verantwoordelijk voor een keuze die je zelf al dan niet buwust gemaakt hebt.
Daar is niks eerlijks aan, sterker nog: ik vind het heel goedkop om dat zo te doen: sta achter je eigen keuzes en neem verantwoordelijkheid voor je eigen handelen in plaats van anderen iets in de schoenen te schuiven waar zij niets aan kunnen doen.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:20
dan hadden jullie afspraken moeten maken.
toen mijn oma overleed is bij alle kinderen en kleinkinderen geïnventariseerd wat ze zouden willen hebben. bij meer gegadigden zou er geloot worden.
ik heb dus gewoon aan mijn moeder doorgegeven wat ik graag van haar zou willen hebben en omdat niemand anders die dingen wilde heb ik die allemaal gekregen. idem mijn nichten en neven
toen mijn oma overleed is bij alle kinderen en kleinkinderen geïnventariseerd wat ze zouden willen hebben. bij meer gegadigden zou er geloot worden.
ik heb dus gewoon aan mijn moeder doorgegeven wat ik graag van haar zou willen hebben en omdat niemand anders die dingen wilde heb ik die allemaal gekregen. idem mijn nichten en neven
En doooooor!
dinsdag 2 mei 2017 om 12:21
quote:Troeteltje schreef op 02 mei 2017 @ 11:42:
[...]
Maar...vorige bericht schrijf je dat het je gaat om herinneringen. En vervolgens schrijf je in dat bericht over pannenset en andere keukenatributen. Dat zijn toch geen herinneringen. Dus gaat het je toch om de spullen.Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
[...]
Maar...vorige bericht schrijf je dat het je gaat om herinneringen. En vervolgens schrijf je in dat bericht over pannenset en andere keukenatributen. Dat zijn toch geen herinneringen. Dus gaat het je toch om de spullen.Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:26
quote:Donna1971 schreef op 02 mei 2017 @ 12:13:
[...]
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Maar er is wel een lijst geweest zeg je... Je had dus gewoon kunnen zeggen dat je een (bepaalde) pan wilde. Als er een lijst is met voorwerpen die mensen heel dierbaar is kijk je erest of je daarmee uit komt (geen twee mensen met de zelfde voorwerpen ofzo) en als de spullen met sentimentele waarde weg zijn gaat de rest naar wie er nog wat kan gebruiken.
En als de pan je nou zou dwars zit waarom vraag je het dan niet gewoon? 'Joh ik heb er toen niet aan gedacht, maar achteraf gezien had ik toch graag een pan gewild omdat ik zulke fijne herinneringen heb aan het koken met oma. Is er misschien iemand die er wat heeft mee genomen waarvan er een tussen zit die die niet gebruikt wordt en ik misschien zou mogen?'
[...]
Dat zijn jouw woorden.
Ik was stapel op mijn grootoudets.
Kwam er heel graag, heb er als kind een tijd gewoond, het waren de meest lieve mensen.
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Maar er is wel een lijst geweest zeg je... Je had dus gewoon kunnen zeggen dat je een (bepaalde) pan wilde. Als er een lijst is met voorwerpen die mensen heel dierbaar is kijk je erest of je daarmee uit komt (geen twee mensen met de zelfde voorwerpen ofzo) en als de spullen met sentimentele waarde weg zijn gaat de rest naar wie er nog wat kan gebruiken.
En als de pan je nou zou dwars zit waarom vraag je het dan niet gewoon? 'Joh ik heb er toen niet aan gedacht, maar achteraf gezien had ik toch graag een pan gewild omdat ik zulke fijne herinneringen heb aan het koken met oma. Is er misschien iemand die er wat heeft mee genomen waarvan er een tussen zit die die niet gebruikt wordt en ik misschien zou mogen?'
dinsdag 2 mei 2017 om 12:38
quote:safrat schreef op 02 mei 2017 @ 12:21:
[...]
Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
Maar to zei dat er een lijst was. Ze is niet snel langs geweest, ze heeft niet te kennen gegeven iets te willen, haar moeder heeft het met haar er over gehad maar ook die wist kennelijk geen wensen van haar... Hoe moet een ander dan nog aanvoelen dat to een bepaald ding wil? Die andere hebben ook verdriet en zitten vol met hun dierbare herinneringen. Het is door gegeven dat ze de spullen gaan verdelen (aan moeder) maar ze horen niks terug. Als de eerste verdeling is geweest met spullen waar mensen echt een dierbare herinnering aan hebben lijkt het me niet gek om voor het restant mee te nemen wat iemand nog goed kan gebruiken. Met de eerste verdeling heeft ze zelf niet mee gedaan en nu vind ze het hebberig van de rest dat er na de tweede verdeling geen bijzondere spullen meer waren, dat snap ik niet.
Dat het heel jammer is dat je niet hebt wat je graag had willen hebben begrijp ik wel, maar maak dat dan gewoon bespreekbaar. Misschien staan er wel pannen bij miepje in de kelder voor als puk gaat studeren of bij jannie die net zo lief een andere pan gebruikt maar toevallig nieuwe pannen nodig had.
[...]
Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
Maar to zei dat er een lijst was. Ze is niet snel langs geweest, ze heeft niet te kennen gegeven iets te willen, haar moeder heeft het met haar er over gehad maar ook die wist kennelijk geen wensen van haar... Hoe moet een ander dan nog aanvoelen dat to een bepaald ding wil? Die andere hebben ook verdriet en zitten vol met hun dierbare herinneringen. Het is door gegeven dat ze de spullen gaan verdelen (aan moeder) maar ze horen niks terug. Als de eerste verdeling is geweest met spullen waar mensen echt een dierbare herinnering aan hebben lijkt het me niet gek om voor het restant mee te nemen wat iemand nog goed kan gebruiken. Met de eerste verdeling heeft ze zelf niet mee gedaan en nu vind ze het hebberig van de rest dat er na de tweede verdeling geen bijzondere spullen meer waren, dat snap ik niet.
Dat het heel jammer is dat je niet hebt wat je graag had willen hebben begrijp ik wel, maar maak dat dan gewoon bespreekbaar. Misschien staan er wel pannen bij miepje in de kelder voor als puk gaat studeren of bij jannie die net zo lief een andere pan gebruikt maar toevallig nieuwe pannen nodig had.
dinsdag 2 mei 2017 om 12:52
quote:Donna1971 schreef op 02 mei 2017 @ 12:13:
[...]
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Dat is toch voor iedereen zo? Iedereen vindt het moeilijk om een huis van een geliefde overledene 'leeg te halen'. In dat huis hangt nog de sfeer van de overledene en dat moet je dan gaan 'afbreken'. Dat is voor ieder mens een emotionele stap, maar wel een stap die nu eenmaal genomen moet worden en dat betekent: kiezen op elkaar, tranen afvegen en gaan. Je familieleden hebben dit onderkend en hebben zich - wellicht met veel moeite - over hun verdriet en emoties gezet omdat het nu eenmaal moet gebeuren.
Jij 'kon niet', dat is jouw goed recht. Maar neem je familieleden nu niet achteraf kwalijk dat zij wél die moeilijke taak op zich hebben genomen ......
[...]
Omdat ik het ergens moeilijk vond in het lege' huis te komen wist ik niet hoe ik dat moest doen want opa en oma waren er niet meer.
Hun spullen aanraken voelde zo raar
Dat is toch voor iedereen zo? Iedereen vindt het moeilijk om een huis van een geliefde overledene 'leeg te halen'. In dat huis hangt nog de sfeer van de overledene en dat moet je dan gaan 'afbreken'. Dat is voor ieder mens een emotionele stap, maar wel een stap die nu eenmaal genomen moet worden en dat betekent: kiezen op elkaar, tranen afvegen en gaan. Je familieleden hebben dit onderkend en hebben zich - wellicht met veel moeite - over hun verdriet en emoties gezet omdat het nu eenmaal moet gebeuren.
Jij 'kon niet', dat is jouw goed recht. Maar neem je familieleden nu niet achteraf kwalijk dat zij wél die moeilijke taak op zich hebben genomen ......
dinsdag 2 mei 2017 om 13:54
quote:safrat schreef op 02 mei 2017 @ 12:21:
[...]Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
Jij denkt dat een huis leegmaken na overlijden hebberigheid is. En dat denkt TO ook.
Maar dat is het in de praktijk niet. Een huis leegmaken moet, en het moet snél. Er is geen tijd om bescheiden af te wachten en iedereen "jij eerst, nee jij eerst, nee kies jij maar" riedeltjes te laten doen. De beste hulp die je kunt geven is húp, weg ermee. Het is voor degene die het huis moet opleveren alleen maar fijn als dat snel gebeurt en je hebt best kans dat er ter plekke nog gezegd is "Neem jij nou die pannen mee, hup het schilderij ook nog, en hier, pak een stapel handdoeken".
Als er antiek of kostbare dingen zijn is het anders, maar normaal gesproken is het alleen maar fijn als mensen meteen en snel de dingen meenemen. En als een ander achter het net vist, dat is heel jammer. Maar die had dan óf sneller moeten aangeven wat ze wilde, óf een andere herinnering meenemen, óf informeren of er toevallig nog een pan meegenomen is die toch niet gebruikt wordt.
[...]Volgens mij gaat het puur om de hebberigheid. Dat iedereen maar loopt te graaien zonder echt rekening te houden met anderen of zonder rekening te houden met TO.
Jij denkt dat een huis leegmaken na overlijden hebberigheid is. En dat denkt TO ook.
Maar dat is het in de praktijk niet. Een huis leegmaken moet, en het moet snél. Er is geen tijd om bescheiden af te wachten en iedereen "jij eerst, nee jij eerst, nee kies jij maar" riedeltjes te laten doen. De beste hulp die je kunt geven is húp, weg ermee. Het is voor degene die het huis moet opleveren alleen maar fijn als dat snel gebeurt en je hebt best kans dat er ter plekke nog gezegd is "Neem jij nou die pannen mee, hup het schilderij ook nog, en hier, pak een stapel handdoeken".
Als er antiek of kostbare dingen zijn is het anders, maar normaal gesproken is het alleen maar fijn als mensen meteen en snel de dingen meenemen. En als een ander achter het net vist, dat is heel jammer. Maar die had dan óf sneller moeten aangeven wat ze wilde, óf een andere herinnering meenemen, óf informeren of er toevallig nog een pan meegenomen is die toch niet gebruikt wordt.
dinsdag 2 mei 2017 om 13:56
quote:Joyce48 schreef op 02 mei 2017 @ 12:52:
[...]over hun verdriet en emoties gezet omdat het nu eenmaal moet gebeuren.
Jij 'kon niet', dat is jouw goed recht. Maar neem je familieleden nu niet achteraf kwalijk dat zij wél die moeilijke taak op zich hebben genomen ......Dat dus. Niemand vindt het leuk om rats rats het huis van oma leeg te moeten maken.
[...]over hun verdriet en emoties gezet omdat het nu eenmaal moet gebeuren.
Jij 'kon niet', dat is jouw goed recht. Maar neem je familieleden nu niet achteraf kwalijk dat zij wél die moeilijke taak op zich hebben genomen ......Dat dus. Niemand vindt het leuk om rats rats het huis van oma leeg te moeten maken.
dinsdag 2 mei 2017 om 14:28
quote:handigmetgeld schreef op 02 mei 2017 @ 11:33:
Als ik het verhaal zo lees is dit inderdaad geen heel mooie oplossing.
Normaalgesproken doe je dit in 2 rondes: In de eerste ronde kan iedereen aangeven waarin ze interesse hebben (dus zonder het mee te nemen). En dan probeer je in een 2e ronde het zo te verdelen dat iedereen een (aantal) dingen van zijn lijstje krijgt.
Eventueel kun je met punten of zelfs geld werken, dus iedereen krijgt 10 punten. Zet jij alle 10 in op de antieke klok, en iemand anders 5 op de klok en 5 op het schilderijtje in de gang, dan is de klok voor jou, maar heeft de ander grotere kans om in elk geval iets te krijgen. Als er (ook) geld te verdelen valt kun je op die manier ook dingen 'kopen', waardoor de anderen dan in elk geval een beetje meer geld krijgen. Vaak hebben mensen een stuk liever die oude koekenpan dan duizend euro (of wat er ook maar overblijft van een kleine erfenis), maar het zorgt in elk geval voor een wat gelijkmatigere verdeling, in plaats van dat de eerste die komt er meteen vandoor gaat met de dingen waar iedereen herinneringen aan heeft.
Maar het klinkt nu alsof het 'wie het eerst komt, het eerst maalt' is geweest. Dat levert altijd scheve ogen op bij degene die als laatste komen. Het gaat inderdaad meestal niet om geld of spullen, maar vooral om iets dat nog een herinnering levend houdt.Zo ongeveer ging het hier ook. Een avond in oma's huis afgesproken met alle kleinkinderen (zonder aanhang), een paar flessen wijn en één tante. Iedereen had een kopie van het testament, voor het geval iets gekozen werd wat al vergeven was. Iedereen mocht opschrijven wat hij/zij graag wilde hebben en daarna is de definitieve verdeling gedaan.
Als ik het verhaal zo lees is dit inderdaad geen heel mooie oplossing.
Normaalgesproken doe je dit in 2 rondes: In de eerste ronde kan iedereen aangeven waarin ze interesse hebben (dus zonder het mee te nemen). En dan probeer je in een 2e ronde het zo te verdelen dat iedereen een (aantal) dingen van zijn lijstje krijgt.
Eventueel kun je met punten of zelfs geld werken, dus iedereen krijgt 10 punten. Zet jij alle 10 in op de antieke klok, en iemand anders 5 op de klok en 5 op het schilderijtje in de gang, dan is de klok voor jou, maar heeft de ander grotere kans om in elk geval iets te krijgen. Als er (ook) geld te verdelen valt kun je op die manier ook dingen 'kopen', waardoor de anderen dan in elk geval een beetje meer geld krijgen. Vaak hebben mensen een stuk liever die oude koekenpan dan duizend euro (of wat er ook maar overblijft van een kleine erfenis), maar het zorgt in elk geval voor een wat gelijkmatigere verdeling, in plaats van dat de eerste die komt er meteen vandoor gaat met de dingen waar iedereen herinneringen aan heeft.
Maar het klinkt nu alsof het 'wie het eerst komt, het eerst maalt' is geweest. Dat levert altijd scheve ogen op bij degene die als laatste komen. Het gaat inderdaad meestal niet om geld of spullen, maar vooral om iets dat nog een herinnering levend houdt.Zo ongeveer ging het hier ook. Een avond in oma's huis afgesproken met alle kleinkinderen (zonder aanhang), een paar flessen wijn en één tante. Iedereen had een kopie van het testament, voor het geval iets gekozen werd wat al vergeven was. Iedereen mocht opschrijven wat hij/zij graag wilde hebben en daarna is de definitieve verdeling gedaan.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
dinsdag 2 mei 2017 om 14:37
dinsdag 2 mei 2017 om 14:44
En nou praktisch: je hebt een paar aandenkens aan je grootouders, dus dat is geregeld. Je zou graag nog wel een pan willen hebben. Bel nichtje die de pannen in haar huis heeft en zeg dat je oma's kookkunst zo mist, dat je graag een van de 20 pannen als aandenken zou willen hebben. Lukt dat niet? Jammer.
Ik heb hetzelfde lepelvaasje als mijn oma had, gekocht bij een kringloopwinkel. Het staat in mijn kast en als ik zie moet ik altijd eventjes aan haar denken. Het maakt niet uit dat het niet exact dat lepelvaasje uit het huis van oma is, eigenlijk. Het gaat om mijn herinneringen aan haar. Dat kun jij natuurlijk ook doen: als je oma's lievelingsgerecht maakt, iets wat ze jou heeft leren koken of wat je vaak bij haar hebt gegeten, dan is dat je erfstuk.
En verder: laat het rusten. Gedoe over de erfenis is zo zinloos, je hoeft je herinneringen aan je relatie met je opa en oma niet uit te drukken in de spulletjes die je van ze hebt. Wees lief en aardig voor je neven en nichten, het is jammer als een familieband door gedonder over een paar pannen of een wandkleed wordt beschadigd.
Ik heb hetzelfde lepelvaasje als mijn oma had, gekocht bij een kringloopwinkel. Het staat in mijn kast en als ik zie moet ik altijd eventjes aan haar denken. Het maakt niet uit dat het niet exact dat lepelvaasje uit het huis van oma is, eigenlijk. Het gaat om mijn herinneringen aan haar. Dat kun jij natuurlijk ook doen: als je oma's lievelingsgerecht maakt, iets wat ze jou heeft leren koken of wat je vaak bij haar hebt gegeten, dan is dat je erfstuk.
En verder: laat het rusten. Gedoe over de erfenis is zo zinloos, je hoeft je herinneringen aan je relatie met je opa en oma niet uit te drukken in de spulletjes die je van ze hebt. Wees lief en aardig voor je neven en nichten, het is jammer als een familieband door gedonder over een paar pannen of een wandkleed wordt beschadigd.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 2 mei 2017 om 15:25
quote:Fluithaas schreef op 02 mei 2017 @ 13:54:
[...]
Jij denkt dat een huis leegmaken na overlijden hebberigheid is. En dat denkt TO ook.
Nee, dat denk ik niet. Ik denk wel dat het voor to niet ging om de spullen maar om de mentaliteit van haar familie. En daarom reageerde ik ook op de post van troeteltje omdat zij dacht dat het wel om de spullen ging.
[...]
Jij denkt dat een huis leegmaken na overlijden hebberigheid is. En dat denkt TO ook.
Nee, dat denk ik niet. Ik denk wel dat het voor to niet ging om de spullen maar om de mentaliteit van haar familie. En daarom reageerde ik ook op de post van troeteltje omdat zij dacht dat het wel om de spullen ging.
dinsdag 2 mei 2017 om 15:42
quote:makreel schreef op 02 mei 2017 @ 14:44:
En nou praktisch: je hebt een paar aandenkens aan je grootouders, dus dat is geregeld. Je zou graag nog wel een pan willen hebben. Bel nichtje die de pannen in haar huis heeft en zeg dat je oma's kookkunst zo mist, dat je graag een van de 20 pannen als aandenken zou willen hebben. Lukt dat niet? Jammer.
Ik heb hetzelfde lepelvaasje als mijn oma had, gekocht bij een kringloopwinkel. Het staat in mijn kast en als ik zie moet ik altijd eventjes aan haar denken. Het maakt niet uit dat het niet exact dat lepelvaasje uit het huis van oma is, eigenlijk. Het gaat om mijn herinneringen aan haar. Dat kun jij natuurlijk ook doen: als je oma's lievelingsgerecht maakt, iets wat ze jou heeft leren koken of wat je vaak bij haar hebt gegeten, dan is dat je erfstuk.
En verder: laat het rusten. Gedoe over de erfenis is zo zinloos, je hoeft je herinneringen aan je relatie met je opa en oma niet uit te drukken in de spulletjes die je van ze hebt. Wees lief en aardig voor je neven en nichten, het is jammer als een familieband door gedonder over een paar pannen of een wandkleed wordt beschadigd.
Nou ik heb liever spullen die van hun zijn geweest dan dat ik iets bij de kringloop haal van wat zij ook in huis hadden.Het gaat om het idee.
Herinneringen zitten in je hart.Maar ook in spullen.
Daarbij ben ik het wel met je eens dat niet de hele familie band beschadigd moet worden.Ik denk dat de overledene dat zeer zeker niet had gewild.
En nou praktisch: je hebt een paar aandenkens aan je grootouders, dus dat is geregeld. Je zou graag nog wel een pan willen hebben. Bel nichtje die de pannen in haar huis heeft en zeg dat je oma's kookkunst zo mist, dat je graag een van de 20 pannen als aandenken zou willen hebben. Lukt dat niet? Jammer.
Ik heb hetzelfde lepelvaasje als mijn oma had, gekocht bij een kringloopwinkel. Het staat in mijn kast en als ik zie moet ik altijd eventjes aan haar denken. Het maakt niet uit dat het niet exact dat lepelvaasje uit het huis van oma is, eigenlijk. Het gaat om mijn herinneringen aan haar. Dat kun jij natuurlijk ook doen: als je oma's lievelingsgerecht maakt, iets wat ze jou heeft leren koken of wat je vaak bij haar hebt gegeten, dan is dat je erfstuk.
En verder: laat het rusten. Gedoe over de erfenis is zo zinloos, je hoeft je herinneringen aan je relatie met je opa en oma niet uit te drukken in de spulletjes die je van ze hebt. Wees lief en aardig voor je neven en nichten, het is jammer als een familieband door gedonder over een paar pannen of een wandkleed wordt beschadigd.
Nou ik heb liever spullen die van hun zijn geweest dan dat ik iets bij de kringloop haal van wat zij ook in huis hadden.Het gaat om het idee.
Herinneringen zitten in je hart.Maar ook in spullen.
Daarbij ben ik het wel met je eens dat niet de hele familie band beschadigd moet worden.Ik denk dat de overledene dat zeer zeker niet had gewild.