Werk & Studie
alle pijlers
Help, hoe word ik assertief?
dinsdag 16 mei 2017 om 22:07
Ik heb een 'probleem' op mijn werk, en hoop dat jullie me wat tips willen/ kunnen geven hoe ik dit voor mezelf kan oplossen. Het klinkt misschien als een totaal non-issue, maar ik vind het enorm moeilijk hierover in gesprek te gaan op mijn werk.
Even de situatie schetsen:
Ik werk nu sinds 1,5 jaar in het vakgebied waarin ik ben afgestudeerd. Er is slecht werk in te vinden, dus ik was erg blij dat ik vrij snel ervaring op kon gaan doen binnen een kleinbedrijf. Ik heb toen op zeer onzekere basis gewerkt, werd 's ochtends regelmatig uit bed gebeld of ik die dag kon werken. Ik heb dit steeds gedaan, uiteindelijk heeft het geresulteerd in een contract. Nu is dat contract voor weekend en avonduren, welke dagen zijn niet vastgelegd, en met een mondelinge afspraak dat ik tijdens vakanties van collega's extra uren kon maken.
In de praktijk betekend dit dat er regelmatig in mijn agenda word gepland, soms zonder overleg en buiten mijn werktijden. Ook word er eigenlijk vanuit gegaan dat ik zomaar altijd kan. Zo word er ineens een week of korter van te voren medegedeeld dat ik bijvoorbeeld een vrijdagochtend moet werken. Ik heb de afgelopen 1,5 jaar alles opzij gezet om te kunnen werken en uren te maken. Heb zelf geen vakantie gehad en dit jaar ook zelf geen vrij gepland staan, zelfs voor een verhuizing geen vrij genomen. Als er een zieke collega is word ik nog steeds 's ochtends uit bed gebeld, en als ik niet opneem krijg ik berichten dat ik zo snel mogelijk moet komen. Geen rekening houdend met het feit dat ik dus gewoon mijn eigen avonduren ook nog moet werken. Waardoor ik dus soms met gemak 10 uur zonder pauze aan het werken ben.
Wat wil ik nu precies.. Ik wil gewoon ook een keer 'nee' kunnen zeggen, niet eens zo zeer omdat ik dan iets anders gepland heb. Maar ook een keer om mijn eigen rust. Ik kom bijvoorbeeld bijna niet meer toe aan sporten omdat ik zo weinig vrije dagen heb. Als ik dan vrij heb, ben ik alleen maar aan het bijtanken voor de volgende gigadrukke periode. Ik durf zelf bijna niks meer in te plannen zeker in een week waarin iemand op vakantie is, omdat ik dan bang ben dat ik het toch weer af moet zeggen. Door mijn afwijkende werktijden staat mijn sociale leven toch al op een laag pitje. Probleem is dat ik het gevoel heb dat er soms geen ruimte is om 'nee' te zeggen, en als ik er even over na denk voel ik me onder druk gezet om gewoon te werken die dag. Hoe maak ik dit duidelijk/bespreekbaar?
Even de situatie schetsen:
Ik werk nu sinds 1,5 jaar in het vakgebied waarin ik ben afgestudeerd. Er is slecht werk in te vinden, dus ik was erg blij dat ik vrij snel ervaring op kon gaan doen binnen een kleinbedrijf. Ik heb toen op zeer onzekere basis gewerkt, werd 's ochtends regelmatig uit bed gebeld of ik die dag kon werken. Ik heb dit steeds gedaan, uiteindelijk heeft het geresulteerd in een contract. Nu is dat contract voor weekend en avonduren, welke dagen zijn niet vastgelegd, en met een mondelinge afspraak dat ik tijdens vakanties van collega's extra uren kon maken.
In de praktijk betekend dit dat er regelmatig in mijn agenda word gepland, soms zonder overleg en buiten mijn werktijden. Ook word er eigenlijk vanuit gegaan dat ik zomaar altijd kan. Zo word er ineens een week of korter van te voren medegedeeld dat ik bijvoorbeeld een vrijdagochtend moet werken. Ik heb de afgelopen 1,5 jaar alles opzij gezet om te kunnen werken en uren te maken. Heb zelf geen vakantie gehad en dit jaar ook zelf geen vrij gepland staan, zelfs voor een verhuizing geen vrij genomen. Als er een zieke collega is word ik nog steeds 's ochtends uit bed gebeld, en als ik niet opneem krijg ik berichten dat ik zo snel mogelijk moet komen. Geen rekening houdend met het feit dat ik dus gewoon mijn eigen avonduren ook nog moet werken. Waardoor ik dus soms met gemak 10 uur zonder pauze aan het werken ben.
Wat wil ik nu precies.. Ik wil gewoon ook een keer 'nee' kunnen zeggen, niet eens zo zeer omdat ik dan iets anders gepland heb. Maar ook een keer om mijn eigen rust. Ik kom bijvoorbeeld bijna niet meer toe aan sporten omdat ik zo weinig vrije dagen heb. Als ik dan vrij heb, ben ik alleen maar aan het bijtanken voor de volgende gigadrukke periode. Ik durf zelf bijna niks meer in te plannen zeker in een week waarin iemand op vakantie is, omdat ik dan bang ben dat ik het toch weer af moet zeggen. Door mijn afwijkende werktijden staat mijn sociale leven toch al op een laag pitje. Probleem is dat ik het gevoel heb dat er soms geen ruimte is om 'nee' te zeggen, en als ik er even over na denk voel ik me onder druk gezet om gewoon te werken die dag. Hoe maak ik dit duidelijk/bespreekbaar?
dinsdag 16 mei 2017 om 22:12
dinsdag 16 mei 2017 om 22:14
dinsdag 16 mei 2017 om 22:16
@feow In mijn contract is wel opgenomen dat ik een week van te voren mijn eigen dagen laat weten, wanneer ik er dus ben. Verder is dat wel een goed idee maar in de praktijk lastiger. Ik kan in principe grotendeels mijn eigen planning maken, alleen kunnen collega's ook in mijn agenda plannen. Ondanks dat de uren dat ik er niet ben een andere kleur hebben worden hier regelmatig toch dingen ingezet.
dinsdag 16 mei 2017 om 22:20
@lemoos Haha je hebt gelijk hoor. Ik ben idd een flexibele gek. Ik werk nu in principe vaak tot 9 uur 's avonds en als iemand op vakantie gaat plannen ze gewoon hun werk in mijn agenda. Ik heb afgelopen 3 weken, mede door een andere baan (waarvan werkgever op de hoogte is) maar 1 vrije dag gehad.Aangezien daar de weekenden en avonden bij zitten kun je je voorstellen wat er van mijn sociaal leven over is. Die ene dag heb ik nu kei hard nodig om bij te komen om weer door te kunnen, want volgende week zijn er weer extra uren ingepland.. En zo gaat het lekker door..
dinsdag 16 mei 2017 om 23:04
Misschien kun je met iets makkelijks beginnen? Bijvoorbeeld door elke week 1 of 2 dagen volledig te blokken in jouw agenda met een heel duidelijk "niet aanwezig/niet oproepbaar"?KingKong2705 schreef: ↑16-05-2017 22:16@feow In mijn contract is wel opgenomen dat ik een week van te voren mijn eigen dagen laat weten, wanneer ik er dus ben. Verder is dat wel een goed idee maar in de praktijk lastiger. Ik kan in principe grotendeels mijn eigen planning maken, alleen kunnen collega's ook in mijn agenda plannen. Ondanks dat de uren dat ik er niet ben een andere kleur hebben worden hier regelmatig toch dingen ingezet.
Een andere oplossing is kijken naar het gemiddeld aantal uren dat je elke week hebt gewerkt in de afgelopen 3 maanden en jouw baas vragen om een vast contract voor die uren met een vast rooster. Daar schrikken bazen vaak van en dan gaan zij er vanzelf beter op letten dat iemand minder vaak extra opgeroepen wordt. Maar dat moet je dan wel zelf willen (dat jij je vastlegt op die extra uren).
woensdag 17 mei 2017 om 01:00
Zolang jij gewoon braaf blijft doen wat er buiten je werktijden wordt gepland, verandert er natuurlijk niks. Je collega's nemen die werktijden al lang niet meer serieus. Dat kun je ze ook niet kwalijk nemen, want dat doe je zelf ook niet. Echt hoor, de oplossing is zo simpel: 'je hebt dat en dat in mijn agenda gezet, maar dan ben ik er niet. Wil je het opnieuw plannen?' En klaar.
woensdag 17 mei 2017 om 06:48
Goeie tip maar aanvulling op de laatste zin: andersom moet TO het ook willen. Je schetst namelijk ook de mogelijkheid dat TO dan minder uren gaat werken omdat baas wakker wordt.-NummerZoveel- schreef: ↑16-05-2017 23:04Misschien kun je met iets makkelijks beginnen? Bijvoorbeeld door elke week 1 of 2 dagen volledig te blokken in jouw agenda met een heel duidelijk "niet aanwezig/niet oproepbaar"?
Een andere oplossing is kijken naar het gemiddeld aantal uren dat je elke week hebt gewerkt in de afgelopen 3 maanden en jouw baas vragen om een vast contract voor die uren met een vast rooster. Daar schrikken bazen vaak van en dan gaan zij er vanzelf beter op letten dat iemand minder vaak extra opgeroepen wordt. Maar dat moet je dan wel zelf willen (dat jij je vastlegt op die extra uren).
Ook vind ik de tip om gewoon een gesprek met je baas aan te vragen en jouw werksituatie eens goed te bespreken goed. Volgens mij is dat in eerste instantie ook makkelijker dan wanneer je ineens actief 'nee' moet gaan zeggen, wat je tenslotte al 1,5 jaar niet gedaan hebt.
woensdag 17 mei 2017 om 07:22
Bedankt voor jullie tips! Ik ben opzich wel blij als ik een aantal uren extra heb, want van mijn contracturen kan ik niet ruim rondkomen. Ik heb het inderdaad zelf te ver laten komen, had eerder nee moeten zeggen.
Probleem is ook wel een beetje dehouding van de werkgever. Die is vrij dominant en het is dan lastig om een probleem als dit bespreekbaar te maken. Ik moet ook eerlijk zeggen dat het voornamelijk de werkgevers zijn die er extreem makkelijk in zijn: gewoon voordat je begint iets extra's in plannen zodat je ineens een uur eerder begint, en mededelen dat je zo snel mogelijk moet komen omdat er iemand ziek is. Ik heb het er wel eens met collega's over gehad en die zeggen ook wel eens wat maar de werkgevers zeggen gewoon: dan begin je maar een uurtje eerder, hoezo, kan dat niet dan? (En dan ben ik het sulletje dat prive afspraken maar op een andere dag zet). Met pauze gebeurt hetzelfde ('dan hou je maar een andere keer pauze'), wat dan dus aan het einde van de dag is.
De laatste keer heb ik gezegd dat ik ermee overvallen werd en even in mijn eigen planning moest kijken. Toen kreeg ik op een verwijtende toon dat diegene dan geen vakantie had, omdat het maar een paar dagen vrij waren. Terwijl ik dus zelf eigenlijk ook al 1,5 jaar geen echte vakantie heb gehad. Om dit goed bespreekbaar te maken vind ik erg moeilijk, zeker omdat ik gewoon een tijdelijk contract heb...
Probleem is ook wel een beetje dehouding van de werkgever. Die is vrij dominant en het is dan lastig om een probleem als dit bespreekbaar te maken. Ik moet ook eerlijk zeggen dat het voornamelijk de werkgevers zijn die er extreem makkelijk in zijn: gewoon voordat je begint iets extra's in plannen zodat je ineens een uur eerder begint, en mededelen dat je zo snel mogelijk moet komen omdat er iemand ziek is. Ik heb het er wel eens met collega's over gehad en die zeggen ook wel eens wat maar de werkgevers zeggen gewoon: dan begin je maar een uurtje eerder, hoezo, kan dat niet dan? (En dan ben ik het sulletje dat prive afspraken maar op een andere dag zet). Met pauze gebeurt hetzelfde ('dan hou je maar een andere keer pauze'), wat dan dus aan het einde van de dag is.
De laatste keer heb ik gezegd dat ik ermee overvallen werd en even in mijn eigen planning moest kijken. Toen kreeg ik op een verwijtende toon dat diegene dan geen vakantie had, omdat het maar een paar dagen vrij waren. Terwijl ik dus zelf eigenlijk ook al 1,5 jaar geen echte vakantie heb gehad. Om dit goed bespreekbaar te maken vind ik erg moeilijk, zeker omdat ik gewoon een tijdelijk contract heb...
woensdag 17 mei 2017 om 08:32
Werkgevers kunnen alleen zo makkelijk zijn als jij dat laat gebeuren. Echt, het is zo simpel: jij kunt niet.
Je haalt er allerlei dingen bij die er helemaal niet toe doen. Of jij al anderhalf jaar geen vakantie hebt gehad, is niet zijn probleem, of dat van je collega's. Dat is jouw probleem, omdat je geen vrij neemt. Dat jij nog een baan hbet, is niet iets waar je baas rekening mee hoeft te houden, dat moet jij doen. Dat je altijd klaar staat is geen reden voor een baas om je niet nog meer te vragen, dat is juist een reden om je wel te vragen.
Echt, je hoeft niet eens assertief te worden, je moet alleen ophouden met deurmat spelen. En de enige die dat kan doen, ben je zelf. Dan hoor jij maar een verwijtende toon (zou best kunnen dat die minder verwijtend is dan jij denkt), nou en? Jij kunt niet. Of ze proberen de 'maar dan heeft iemand anders geen vakantie'. Tja, dat is jammer voor diegene, maar helaas, jij kunt het niet voor ze oplossen.
Als je wilt dat anderen je serieus nemen, moet je beginnen met jezelf serieus te nemen. Jij denkt nu dat als je jezelf maar genoeg opoffert, je vanzelf waardering krijgt. Het stomme is dat het tegendeel waar is. Mensen houden helemaal niet van deurmatgedrag. Het is wel makkelijk, maar dwingt zeker geen respect of waardering af. Staan voor wat je je doet en voor jezelf doet dat veel meer.
doen.
Je haalt er allerlei dingen bij die er helemaal niet toe doen. Of jij al anderhalf jaar geen vakantie hebt gehad, is niet zijn probleem, of dat van je collega's. Dat is jouw probleem, omdat je geen vrij neemt. Dat jij nog een baan hbet, is niet iets waar je baas rekening mee hoeft te houden, dat moet jij doen. Dat je altijd klaar staat is geen reden voor een baas om je niet nog meer te vragen, dat is juist een reden om je wel te vragen.
Echt, je hoeft niet eens assertief te worden, je moet alleen ophouden met deurmat spelen. En de enige die dat kan doen, ben je zelf. Dan hoor jij maar een verwijtende toon (zou best kunnen dat die minder verwijtend is dan jij denkt), nou en? Jij kunt niet. Of ze proberen de 'maar dan heeft iemand anders geen vakantie'. Tja, dat is jammer voor diegene, maar helaas, jij kunt het niet voor ze oplossen.
Als je wilt dat anderen je serieus nemen, moet je beginnen met jezelf serieus te nemen. Jij denkt nu dat als je jezelf maar genoeg opoffert, je vanzelf waardering krijgt. Het stomme is dat het tegendeel waar is. Mensen houden helemaal niet van deurmatgedrag. Het is wel makkelijk, maar dwingt zeker geen respect of waardering af. Staan voor wat je je doet en voor jezelf doet dat veel meer.
doen.
woensdag 17 mei 2017 om 09:14
Naast alle dingen die al gezegd zijn:
Kun jij je agenda niet zelf vol boeken op je vrije dagen met privé afspraken?
Mijn man kan dingen boeken in zijn agenda en dan kiezen voor wie de afspraak wel of niet zichtbaar is. Als hij dinsdag na 15.00 blokt met de omschrijving 'tandarts' dan kiest hij dat zijn collega's 'prive' zien. Die tijd is dan technisch niet meer door derden te boeken. Op die manier zijn vrije dagen/momenten ook echt vrij.
Kun jij je agenda niet zelf vol boeken op je vrije dagen met privé afspraken?
Mijn man kan dingen boeken in zijn agenda en dan kiezen voor wie de afspraak wel of niet zichtbaar is. Als hij dinsdag na 15.00 blokt met de omschrijving 'tandarts' dan kiest hij dat zijn collega's 'prive' zien. Die tijd is dan technisch niet meer door derden te boeken. Op die manier zijn vrije dagen/momenten ook echt vrij.
woensdag 17 mei 2017 om 09:17
@nausica Je post komt wel binnen en ik denk dat het goed omschrijft. Nu moet ik dus voor mezelf een goede manier zien te vinden om toe te gaan passen. Ik zei al dat het een vrij dominante werkgever is, ik kan daar slecht mee omgaan. Als ik dan al een keer nee zeg, houdt ik geen voet bij stuk. Qua arbeidstijden is er volgens mij wel een wet die aan alle kanten overschreden word op deze manier. De werkgever houd hier ook geen rekening mee in de zin dat hij wel eens van mij gevraagd heeft 6 dagen meer dan 10 uur per dag te draaien, achter elkaar, zonder pauze. Collega's hebben toen geholpen door een deel ove. Ik dacht zelf dat een werkgever hierin ook een taak had? Qua vakantie opnemen moet ik denk ik gewoon een keer iets aanvragen en er lak aan hebben dat ze daar moeilijk over doen...
Heb je misschien verder tips in hoe ik het aanpak om zelf meer stabiliteit te krijgen in de planning en mijn flexibiliteit? maar te nemen m
Heb je misschien verder tips in hoe ik het aanpak om zelf meer stabiliteit te krijgen in de planning en mijn flexibiliteit? maar te nemen m
woensdag 17 mei 2017 om 09:26
Je hoeft je nee niet uit te leggen he. Je mag als het gaat om extra werken echt gewoon zeggen 'nee dan kan ik niet'. En als ze dan gaan beginnen over iemands vakantie, dan zeg je 'dat vind ik jammer voor diegene, maar ik kan niet'. Oefen je mantra. 'Nee ik kan niet'. Je hoeft niet te zeggen waarom niet, echt niet.
En wat Nausicaa ook schreef, als collega's werk inplannen in jouw agenda op een moment dat je agenda geblokt stond: 'je hebt dat en dat in mijn agenda gezet, maar dan ben ik er niet. Wil je het opnieuw plannen?'
En wat Nausicaa ook schreef, als collega's werk inplannen in jouw agenda op een moment dat je agenda geblokt stond: 'je hebt dat en dat in mijn agenda gezet, maar dan ben ik er niet. Wil je het opnieuw plannen?'
woensdag 17 mei 2017 om 12:31
Natuurlijk heeft een werkgever formeel ook een taak om de regels toe te passen. Alleen als dat niet gebeurt, moet je wel zelf aan de bel trekken. Als jij het allemaal maar laat gebeuren, vinden zij het ook wel best.
Daar moet je dus niet op bouwen. Bovendien zou ik niet meteen beginnen over 'mag niet van de regels', maar het gewoon houden op 'ik kan niet'. Dát is namelijk de kern, jij had andere plannen (of niet, maakt niet eens uit). Daar moet je achter staan. Als je begint over 'mag eigenlijk niet', leg je de verantwoordelijkheid weer buiten jezelf. En dan hoort je werkgever 'ik wil eigenlijk wel, maar...'. Daar wals je veel makkelijker overheen dan over 'ik kan niet'.
En tips, tja. Er zit niet veel anders op dan het gewoon te doen. Ik denk niet dat je een uitgebreide afspraak hoeft te gaan maken om hier over te praten, dan maak je het een ding en laat je je snel weer in de hoek praten. Gewoon zodra zich iets voordoet denken 'is dit redelijk?'. Zo nee, dan zeg je dus dat je niet kunt. De eerste paar keer zullen ze nog wel proberen je over te halen, gewoon omdat ze geen nee gewend zijn van jou. Maar als je volhoud hebben mensen snel genoeg door dat nee ook echt nee is, en dan hoef je het daarna nog maar 1 keer te zeggen.
Daar moet je dus niet op bouwen. Bovendien zou ik niet meteen beginnen over 'mag niet van de regels', maar het gewoon houden op 'ik kan niet'. Dát is namelijk de kern, jij had andere plannen (of niet, maakt niet eens uit). Daar moet je achter staan. Als je begint over 'mag eigenlijk niet', leg je de verantwoordelijkheid weer buiten jezelf. En dan hoort je werkgever 'ik wil eigenlijk wel, maar...'. Daar wals je veel makkelijker overheen dan over 'ik kan niet'.
En tips, tja. Er zit niet veel anders op dan het gewoon te doen. Ik denk niet dat je een uitgebreide afspraak hoeft te gaan maken om hier over te praten, dan maak je het een ding en laat je je snel weer in de hoek praten. Gewoon zodra zich iets voordoet denken 'is dit redelijk?'. Zo nee, dan zeg je dus dat je niet kunt. De eerste paar keer zullen ze nog wel proberen je over te halen, gewoon omdat ze geen nee gewend zijn van jou. Maar als je volhoud hebben mensen snel genoeg door dat nee ook echt nee is, en dan hoef je het daarna nog maar 1 keer te zeggen.
woensdag 17 mei 2017 om 12:35
Hmm, ik besef dat ik wel heel hard overkom nu. Bedoel niet te zeggen dat het volledig jouw schuld is. Ik pleit je baas ook helemaal niet vrij, die is ook absoluut niet ok bezig. Alleen geldt hier zoals zo vaak: je kunt een ander niet veranderen, alleen je eigen gedrag. Dus helaas zul je je baas een beetje op moeten voeden 
.
.
woensdag 17 mei 2017 om 14:13
Nausica ik heb er veel aan hoor. Je hebt ook gelijk. Ik laat me veel te makkelijk om praten. Ik ga mijn best doen om het idd gewoon toe te passen. Er zijn wel bij meer collega's problemen met vrij vragen en dan voet bij stuk houden. Dus wat dat betreft is het ook lastig hoor. Ik weet nu al dat het in juli weer voor gaat komen, dus ga me goed op voorbereiden (wat wil ik en vind ik ok, en wat niet) en dan zal ik het daar toe passen. Super bedankt voor de virtuele schop onder de kont!
donderdag 18 mei 2017 om 19:38
