Relaties
alle pijlers
EX confronteren?
donderdag 27 juli 2017 om 22:39
Mijn ex en ik zijn een jaar geleden gescheiden. Inmiddels heeft zij een maand of 5 een nieuwe relatie, so far so good. Waar ik echter vreselijk mee zit is dat mijn zoon van 14 een paar weken geleden vertelde dat mama hem gevraagd had, hoe hij het zou vinden als ze zouden gaan samenwonen met nieuwe vriend, in zijn huis 50 km verderop. Volgens mijn zoon wil zijn moeder zo snel mogelijk bij haar nieuwe vriend intrekken.Dat betekend dus ook een andere school terwijl hij ook dit jaar (gepland) al naar een nieuwe school is gegaan. Mijn zoon gaat naar een gewone school maar heeft pdd-nos, is daarnaast gewoon puber en is duidelijk de scheiding nog aan het verwerken. In de periode mei/juni is hij bijna anderhalve maand niet naar school geweest en uiteindelijk met de hakken over de sloot overgegaan. Op school zelf heeft hij vrienden gemaakt en is hij goed geïntegreerd. School maakt het komend jaar extra middelen vrij om mijn zoon nog beter te kunnen begeleiden.
Mijn ex heeft met mij nog nergens over gesproken. Ik vind dat ze veel te snel gaat, maar ik bepaal haar leven niet. Als het over het leven van mijn zoon gaat, heb ik echter wel een stem in te brengen. Wat mij betreft komt mijn zoon bij mij wonen als ex echt wil gaan samen wonen. Mijn dochter woont ook al bijna fulltime bij mij en 1 kind meer maakt dan ook niet meer uit voor mij. Maar moet ik nu lijdzaam afwachten tot mijn ex zelf over het verhuizen begint of moet ik zelf het initiatief nemen? Ik vind het echt niet kunnen dat ze mijn zoon hiermee al belast heeft, en wil vooral duidelijkheid voor hem scheppen.
Mijn ex heeft met mij nog nergens over gesproken. Ik vind dat ze veel te snel gaat, maar ik bepaal haar leven niet. Als het over het leven van mijn zoon gaat, heb ik echter wel een stem in te brengen. Wat mij betreft komt mijn zoon bij mij wonen als ex echt wil gaan samen wonen. Mijn dochter woont ook al bijna fulltime bij mij en 1 kind meer maakt dan ook niet meer uit voor mij. Maar moet ik nu lijdzaam afwachten tot mijn ex zelf over het verhuizen begint of moet ik zelf het initiatief nemen? Ik vind het echt niet kunnen dat ze mijn zoon hiermee al belast heeft, en wil vooral duidelijkheid voor hem scheppen.
anoniem_351544 wijzigde dit bericht op 27-07-2017 22:44
2.18% gewijzigd
vrijdag 28 juli 2017 om 00:14
Mwa, de ex man van mijn vriendin was niet zo agressief met procederen maar hij werd door de rechter zonder pardon in het gelijk gesteld.
Ik zou eerst eens vragen hoe het zit en of het waar is. Als met ex niet te praten valt kan procederen nog altijd. Zorg wel dat je goed de op hoogte bent over wat wel en niet mag, en wat wel en niet kan. Een gesprekje met een advocaat lijkt me dan weer geen overbodige luxe.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 28 juli 2017 om 00:39
.
.
Een kind van 14 kan wel een verzoek indienen bij de rechtbank om bij de andere ouder te mogen wonen.
Daartoe kan het nog gesubsidieerde rechtshulp krijgen ook.
Niet geschoten is altijd mis
vrijdag 28 juli 2017 om 02:17
Ik zou het checken bij ex. Want jouw zoon zal niet het eerste kind zijn dat uit angst, onzekerheid of onbegrip iets niet helemaal goed vertaalt. Het kan een keer een gekscherend "wie weet gaan we wel samenwonen haha" zijn geweest waar hij misschien van is geschrokken en in deze vertaling jouw hulp zoekt. Ik ken echt veel van deze voorbeelden. Dus check het eerst. Kun je daarna altijd nog stappen ondernemen (en dat zou ik je dan ook aanraden).
vrijdag 28 juli 2017 om 06:28
Alweer een nieuwe nick?Tornacense schreef: ↑27-07-2017 23:03Maar straks zegt ze niets tot 3 dagen voor de verhuis een feit is.
Of zegt ze ineens "kom kind volgend weekend maar halen op adres X".
Ik zou al es polsen bij een advocaat hoe sterk je kansen zijn.
Want van 4 dagen per maand (2 weekends) naar zowat voltijds ... lijkt mij straf dat dat zomaar gaat lukken.
vrijdag 28 juli 2017 om 07:24
Gezien situatie zoon is de eerste gedachte uiteraard hem te laten blijven in zijn vertrouwde omgeving, d.w.z. woonplaats, school en bijbehorend bekend/'veilig' sociaal contact. Daarbij is jouw woning reeds vertrouwd. Gezien zijn leeftijd zou ik hem niet geheel buiten de beslissing laten. Dus mocht dit verhaal waar zijn, betrek hem op zo min mogelijk belastende manier bij wat speelt en vraag hoe hij erover denkt.
Absoluut geen afwachtende houding aannemen t.o.v. ex. Zoals je zelf al aangeeft is duidelijkheid voor zoon van belang. Dus z.s.m. polsen. Probeer inderdaad verwijten in te slikken; het gaat hier om wat beste is voor zoon en niet om wie (zogenaamd) het verstandigst is e.d..
Absoluut geen afwachtende houding aannemen t.o.v. ex. Zoals je zelf al aangeeft is duidelijkheid voor zoon van belang. Dus z.s.m. polsen. Probeer inderdaad verwijten in te slikken; het gaat hier om wat beste is voor zoon en niet om wie (zogenaamd) het verstandigst is e.d..
vrijdag 28 juli 2017 om 07:39
Natuurlijk stap je niet direct naar een advocaat om de boel meteen te laten escaleren. Dat kan altijd nog als blijkt dat er echt een probleem is, maar vooralsnog is er alleen sprake van een bezorgde zoon.
Ik zou jouw ex gewoon bellen en haar vertellen dat zoon met dit verhaal bij jou kwam en dat hij zich daar erg zorgen om lijkt te maken. Dat je er vanuit gaat dat zoon het verkeerd begrepen zal hebben, maar dat het goed is als zij ook zelf jullie zoon gerust stelt dat een verhuizing voorlopig nog lang niet aan de orde zal zijn.
Op die manier beschuldig je jouw ex nog nergens van, maar ga je met haar in gesprek op basis van de aanname dat zij ook gewoon het beste met jullie zoon voor heeft. Dat praat vaak een stuk makkelijker en constructiever.
Mocht zij alsnog in discussie gaan, dan kun je haar natuurlijk altijd nog vertellen dat jij met een verhuizing niet akkoord zult gaan, maar trek die kaart pas als het echt nodig is.
Ik zou jouw ex gewoon bellen en haar vertellen dat zoon met dit verhaal bij jou kwam en dat hij zich daar erg zorgen om lijkt te maken. Dat je er vanuit gaat dat zoon het verkeerd begrepen zal hebben, maar dat het goed is als zij ook zelf jullie zoon gerust stelt dat een verhuizing voorlopig nog lang niet aan de orde zal zijn.
Op die manier beschuldig je jouw ex nog nergens van, maar ga je met haar in gesprek op basis van de aanname dat zij ook gewoon het beste met jullie zoon voor heeft. Dat praat vaak een stuk makkelijker en constructiever.
Mocht zij alsnog in discussie gaan, dan kun je haar natuurlijk altijd nog vertellen dat jij met een verhuizing niet akkoord zult gaan, maar trek die kaart pas als het echt nodig is.
vrijdag 28 juli 2017 om 12:35
Zeker niet meteen laten escaleren. Je hoeft die vrouw niet te vertellen dat je bij een advocaat bent geweest. Maar ik zou zeker zorgen dat je goed weet hoe het juridisch in elkaar zit. Voordat het eventueel escaleert, en niet pas als het mis gaat. En je wellicht allerlei intensive stappen hebt gezet.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 28 juli 2017 om 12:43
Nu maar hopen dat je ex niet de 'mijn kind heeft recht op een gelukkige moeder'-doctrine aanhangt, TO.
En het werkt zo: zodra jij weet dat je ex wil verhuizen en je onderneemt geen juridische stappen, dan is het eerste wat de rechter aan je vraagt bij de rechtszaak die je aanspant nadat ze verhuisd is: 'waarom heeft u geen actie ondernemen zodra u ervan op de hoogte was?'. Dan sta je niet heel sterk hoor.
En het werkt zo: zodra jij weet dat je ex wil verhuizen en je onderneemt geen juridische stappen, dan is het eerste wat de rechter aan je vraagt bij de rechtszaak die je aanspant nadat ze verhuisd is: 'waarom heeft u geen actie ondernemen zodra u ervan op de hoogte was?'. Dan sta je niet heel sterk hoor.
vrijdag 28 juli 2017 om 13:12
Geen ervaring met scheidingen, maar ik dacht dat je niet zomaar mocht verhuizen wanneer er kinderen zijn?_Amand schreef: ↑28-07-2017 12:43Nu maar hopen dat je ex niet de 'mijn kind heeft recht op een gelukkige moeder'-doctrine aanhangt, TO.
En het werkt zo: zodra jij weet dat je ex wil verhuizen en je onderneemt geen juridische stappen, dan is het eerste wat de rechter aan je vraagt bij de rechtszaak die je aanspant nadat ze verhuisd is: 'waarom heeft u geen actie ondernemen zodra u ervan op de hoogte was?'. Dan sta je niet heel sterk hoor.
vrijdag 28 juli 2017 om 20:50
vrijdag 28 juli 2017 om 23:06
Als mijn ex mij niet had gestalked had ik in mijn oude woonplaats blijven wonen, maar hij bleef (ondanks nieuwe vriendin en kind) mij lastig vallen mijn kinderen tegen mij opzetten mijn werkgever bellen kort gezegd mijn leven onmogelijk maken en ik ben met de kinderen 17 jaar geleden ruim 200 km verderop gaan wonen nooit spijt van gehad.
Ik zou het zo weer over doen al zouden ze met 10 rechters in de nek hangen.
Ik zou het zo weer over doen al zouden ze met 10 rechters in de nek hangen.