Liefde & Trouw
maandag 31 juli 2017 om 18:50
Tegenwoordig zie je niet veel ECHTE liefde meer. veel stellen gaan vreemd etc etc.
een trouwe partner is moeilijk te vinden, en als je er een gevonden hebt moet je die wel behouden anders loopt er een jonger iemand mee weg. das toch achterlijk dat dat zo gaat... je hoort toch juist al de herrineringen en leuke dingen met je partner te delen tot de dood je van mekaar scheid. (klinkt ouderwets hè?) maar ikzelf vind het erg raar dat mensen dan na zoveel jaren ineens switchen van partner, terwijl je ook gewoon leuke dingen kunt doen samen, want als je echt oud bent heb je alle tijd voor elkaar, allebei met pensioen, dan begint het leven toch pas?? dan kan je veel samenzijn lijkt me. dus mij vraag is eigenlijk....
bestaat er nog wel trouw? en is trouwen ook echt trouw zijn tegenwoordig?
een trouwe partner is moeilijk te vinden, en als je er een gevonden hebt moet je die wel behouden anders loopt er een jonger iemand mee weg. das toch achterlijk dat dat zo gaat... je hoort toch juist al de herrineringen en leuke dingen met je partner te delen tot de dood je van mekaar scheid. (klinkt ouderwets hè?) maar ikzelf vind het erg raar dat mensen dan na zoveel jaren ineens switchen van partner, terwijl je ook gewoon leuke dingen kunt doen samen, want als je echt oud bent heb je alle tijd voor elkaar, allebei met pensioen, dan begint het leven toch pas?? dan kan je veel samenzijn lijkt me. dus mij vraag is eigenlijk....
bestaat er nog wel trouw? en is trouwen ook echt trouw zijn tegenwoordig?
maandag 31 juli 2017 om 19:01
Bestaat heus nog wel.
Zijn vast genoeg leuke stelletjes die het ontzettend leuk hebben samen en waarbij er niemand vreemdgaat.
Maar om eerlijk te zijn als ik om me heen kijk, zijn er genoeg vrouwen/mannen die er een ander op na houden naast hun relatie.
Echt mensen waarvan ik het nooit zou verwachten. Leuke vrouw thuis, leuke kinderen, normale goed betaalde baan, alles lijkt super maar ondertussen....
Blij dat ik single ben op dit moment
Zijn vast genoeg leuke stelletjes die het ontzettend leuk hebben samen en waarbij er niemand vreemdgaat.
Maar om eerlijk te zijn als ik om me heen kijk, zijn er genoeg vrouwen/mannen die er een ander op na houden naast hun relatie.
Echt mensen waarvan ik het nooit zou verwachten. Leuke vrouw thuis, leuke kinderen, normale goed betaalde baan, alles lijkt super maar ondertussen....
Blij dat ik single ben op dit moment
.
maandag 31 juli 2017 om 19:04
maar waarom zouden ze naast hun partner een minnaar willen hebben? ik snap dat niet hoor. wat is trouw dan als je getrouwt bent? heeft dan toch geen waarde..isa__88 schreef: ↑31-07-2017 19:01Bestaat heus nog wel.
Zijn vast genoeg leuke stelletjes die het ontzettend leuk hebben samen en waarbij er niemand vreemdgaat.
Maar om eerlijk te zijn als ik om me heen kijk, zijn er genoeg vrouwen/mannen die er een ander op na houden naast hun relatie.
Echt mensen waarvan ik het nooit zou verwachten. Leuke vrouw thuis, leuke kinderen, normale goed betaalde baan, alles lijkt super maar ondertussen....
Blij dat ik single ben op dit moment![]()
maandag 31 juli 2017 om 19:04
maandag 31 juli 2017 om 19:08
getrouwd zijn of niet. Als je al 20 jaar samen bent dan ben je ook zo goed als getrouwd vind ik.
Wat betreft het vreemdgaan, geen idee. Sommige mensen hebben dat kennelijk nodig, de spanning oid.
Sommige vinden hun relatie misschien niet meer zo geweldig maar hebben een koophuis, kinderen dus blijven maar samen en nemen er iets naast...
Zoiets denk ik.
.
maandag 31 juli 2017 om 19:09
maandag 31 juli 2017 om 19:10
Ongeveer een derde van de huwelijken eindigt in scheiding. Tweederde blijft dus bij elkaar.
Dat relaties eindigen betekent niet dat mensen niet trouw zijn. Soms groei je uit elkaar. Ik geloof niet dat het altijd de beste keuze is om bij elkaar te blijven.
Dat mensen vreemdgaan is een triest feit maar ook niet bepaald nieuw.
Dat relaties eindigen betekent niet dat mensen niet trouw zijn. Soms groei je uit elkaar. Ik geloof niet dat het altijd de beste keuze is om bij elkaar te blijven.
Dat mensen vreemdgaan is een triest feit maar ook niet bepaald nieuw.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
maandag 31 juli 2017 om 19:16
ik scheer ook niet elke relatie over een kam. ik weet ook wel dat er nog trouwe relaties bestaan, ik vroeg me alleen af of het nog veel voorkomt. gelukkig wel!! vind zonde als je na tientallen jaren met een ander verder zou gaan. maar is mijn mening. niet iedereen denkt ouderwers en wil zijn of haar hele leven bij EEN persoon blijven.
maandag 31 juli 2017 om 19:18
Mijn ouders zijn al meer dan 40 jaar samen en nog helemaal happy samen. Nu beiden met pensioen dus ook een hoop tijd samen, hebben een hondje gekocht, reizen rond, gaan vaak op vakantie, ze genieten van het leven en van elkaar.
Maar ik zie ook veel mensen om mij heen die relatieproblemen hebben. Vaak proberen ze naar buiten nog een beetje de schijn op te houden. Dit jaar ben ik wat vaker uit geweest met een groepje dat ik via een online platform ken. Stuk voor stuk gaan ze vreemd. Vaak hebben ze een prima baan, kinderen, mooi huis. Soms staan ze met hun vrouw/man te bellen en te liegen dat het gedrukt staat terwijl degene met wie ze vreemd gaan er schaapachtig naast staat te lachen. Ik vind het zo troosteloos...
Bij veel mensen komt de partner er uiteindelijk toch achter, er komt een scheiding, kinderen krijgen een klap, verhuizen, financieel een stuk minder. Vaak hebben ze bijna gelijk weer een nieuwe relatie om een paar jaar later weer in hetzelfde schuitje te zitten.
Bij andere mensen zie ik dat ze juist na de scheiding alleen blijven. Ze proberen het nog een paar keer met elkaar maar er is teveel gebeurd om te vergeven. Toch kunnen ze elkaar niet los laten.
Ik ken eigenlijk niemand in mijn omgeving die gelukkiger is geworden na een scheiden waarvan vreemd gaan de oorzaak was.
Daar staat tegenover dat ik ook een aantal stelletjes ken die al heel lang bij elkaar zijn en wel eens een dipje hebben maar daar samen weer uitkomen en wel alle levensfasen en hoogepunten samen doorlopen.
Maar ik zie ook veel mensen om mij heen die relatieproblemen hebben. Vaak proberen ze naar buiten nog een beetje de schijn op te houden. Dit jaar ben ik wat vaker uit geweest met een groepje dat ik via een online platform ken. Stuk voor stuk gaan ze vreemd. Vaak hebben ze een prima baan, kinderen, mooi huis. Soms staan ze met hun vrouw/man te bellen en te liegen dat het gedrukt staat terwijl degene met wie ze vreemd gaan er schaapachtig naast staat te lachen. Ik vind het zo troosteloos...
Bij veel mensen komt de partner er uiteindelijk toch achter, er komt een scheiding, kinderen krijgen een klap, verhuizen, financieel een stuk minder. Vaak hebben ze bijna gelijk weer een nieuwe relatie om een paar jaar later weer in hetzelfde schuitje te zitten.
Bij andere mensen zie ik dat ze juist na de scheiding alleen blijven. Ze proberen het nog een paar keer met elkaar maar er is teveel gebeurd om te vergeven. Toch kunnen ze elkaar niet los laten.
Ik ken eigenlijk niemand in mijn omgeving die gelukkiger is geworden na een scheiden waarvan vreemd gaan de oorzaak was.
Daar staat tegenover dat ik ook een aantal stelletjes ken die al heel lang bij elkaar zijn en wel eens een dipje hebben maar daar samen weer uitkomen en wel alle levensfasen en hoogepunten samen doorlopen.
maandag 31 juli 2017 om 19:18
Waarom? Ik weet niet of dat zo hoort. Vorig jaar hebben mijn man en ik besloten te scheiden. We zijn 22 jaar samen geweest en dat was een erg leuke tijd. We hebben een erg leuk gezin en eigenlijk nooit echt grote problemen. Toch realiseerden we ons steeds meer dat we heel erg veel behoefte aan een beetje meer vrijheid. We hebben toen gezamelijk besloten om uit elkaar te gaan. Er zijn veel mensen in mijn omgeving die dat niet snappen, helemaal omdat we niet echt problemen hadden ofzo. Maar moet je dan bij elkaar blijven omdat je omgeving zegt dat dat zo 'hoort'?
Persoonlijk denk ik dat het idee van trouw meer een rudiment is van honderden jaren kerkelijke moraal. Ik denk dat bij elkaar blijven 'omdat dat zo hoort' je niet perse gelukkiger maakt. Ik ken zo veel mensen die wel bij elkaar blijven, maar allerminst gelukkig zijn. Is dat trouw? Is dat liefde? Ik zet daar echt grote vraagtekens bij.
maandag 31 juli 2017 om 19:25
Wat mijn buurman al 40 jaar in mijn buurvrouw ziet, daar snap ik pas echt geen sikkepit van.
(Sorry, maar dit soort "waarom zijn andere mensen anders dan ik"-topics vind ik meer passen bij de waarom-fase van kleuters. We kunnen er direct wel bij verzinnen dat er geen argument bestaat waarvan jij het op je morele paard gaat snappen, dus dit soort quasi-argeloze interesse over zaken waar je bij voorbaat al een uitgesproken mening hebt bezorgen me vooral jeuk)
maandag 31 juli 2017 om 19:29
dan is het niet omdat een van jullie vreemd gegaan was. heb dit eigenlijk nooit ergens gehoord of gelezen, maar dat maakt het niet raar. ieder mens maakt dingen op andere manieren mee. vind wel mooie gedachte dat jullie het nog wel geprobeerd hebben, maar toch samen een besluit genomen hebben. bent u wel gelukkig zonder een partner nu dan?SannaU schreef: ↑31-07-2017 19:18Waarom? Ik weet niet of dat zo hoort. Vorig jaar hebben mijn man en ik besloten te scheiden. We zijn 22 jaar samen geweest en dat was een erg leuke tijd. We hebben een erg leuk gezin en eigenlijk nooit echt grote problemen. Toch realiseerden we ons steeds meer dat we heel erg veel behoefte aan een beetje meer vrijheid. We hebben toen gezamelijk besloten om uit elkaar te gaan. Er zijn veel mensen in mijn omgeving die dat niet snappen, helemaal omdat we niet echt problemen hadden ofzo. Maar moet je dan bij elkaar blijven omdat je omgeving zegt dat dat zo 'hoort'?
Persoonlijk denk ik dat het idee van trouw meer een rudiment is van honderden jaren kerkelijke moraal. Ik denk dat bij elkaar blijven 'omdat dat zo hoort' je niet perse gelukkiger maakt. Ik ken zo veel mensen die wel bij elkaar blijven, maar allerminst gelukkig zijn. Is dat trouw? Is dat liefde? Ik zet daar echt grote vraagtekens bij.
maandag 31 juli 2017 om 19:29
Waarom wordt 'trouw' eigenlijk alleen maar gedefinieerd door 'seksuele trouw voor altijd'?
Ik denk dat als we niet zo lastig zouden doen rondom dat seksuele gedeelte, mensen ook langer bij elkaar blijven. Waarom willen we in 's hemelsnaam het alleenrecht op iemands lichaam en vice versa?
Als je wel verder kijkt dan alleen lichamelijke trouw, waarom denken we dat 1 persoon ons altijd zal kunnen bevredigen op alle mogelijke vlakken?
Beats me. Is toch volslagen onrealistisch?
Ik denk dat als we niet zo lastig zouden doen rondom dat seksuele gedeelte, mensen ook langer bij elkaar blijven. Waarom willen we in 's hemelsnaam het alleenrecht op iemands lichaam en vice versa?
Als je wel verder kijkt dan alleen lichamelijke trouw, waarom denken we dat 1 persoon ons altijd zal kunnen bevredigen op alle mogelijke vlakken?
Beats me. Is toch volslagen onrealistisch?
maandag 31 juli 2017 om 19:38
Nou dat kan ik je wel vertellen. Tenminste... Mijn ervaring.
Ik kreeg al op zeer jonge leeftijd verkering met mijn man. We zijn ondertussen 30 jaar zeer gelukkig getrouwd.
We passen echt super goed bij elkaar, doen veel leuke dingen samen.
Tot ik er plots 5 jaar geleden achter kwam dat ik de sexuele spanning ontzettend miste.
Met mijn man is sex zo ontzettend vertrouwd. We zijn sexueel nog erg actief samen en hebben echt alles al uitgeprobeerd wat er uit te proberen valt. Mijn man wordt nog ontzettend opgewonden van mij en van wat we allemaal doen.
Ik vind het ook heerlijk om met hem samen te vrijen, maar meer als intimiteit, vertrouwd, als een massage, gewoon lekker. Echt heel erg opgewonden word ik er niet meer van.
Voor mij is het een worsteling met mezelf. Ik ben jaloers op mijn man die wel echte opwinding ervaart.
Ik heb meer nodig, zeker nu we samen geexperimenteerd hebben met sex met anderen. Het laat me niet meer los. Ondertussen heeft mijn man het er best moeilijk mee. We proberen een compromis te vinden, waarmee hij kan leven. En ik voel me enorm schuldig. Maar ik kan het niet helpen. Ik ben altijd al een sensueel type geweest en nu ik halverwege de 40 ben, word ik steeds onrustiger. Want straks hoeft het niet meer....
Ik ben faliekant TEGEN vreemdgaan, maar ondertussen begrijp ik het wel. Ik probeer het in mijn relatie bespreekbaar te maken, maar er rust zo'n ontzettend taboe op! Eigenlijk vind mijn man dat ik maar "normaal" moet doen.
Ik kreeg al op zeer jonge leeftijd verkering met mijn man. We zijn ondertussen 30 jaar zeer gelukkig getrouwd.
We passen echt super goed bij elkaar, doen veel leuke dingen samen.
Tot ik er plots 5 jaar geleden achter kwam dat ik de sexuele spanning ontzettend miste.
Met mijn man is sex zo ontzettend vertrouwd. We zijn sexueel nog erg actief samen en hebben echt alles al uitgeprobeerd wat er uit te proberen valt. Mijn man wordt nog ontzettend opgewonden van mij en van wat we allemaal doen.
Ik vind het ook heerlijk om met hem samen te vrijen, maar meer als intimiteit, vertrouwd, als een massage, gewoon lekker. Echt heel erg opgewonden word ik er niet meer van.
Voor mij is het een worsteling met mezelf. Ik ben jaloers op mijn man die wel echte opwinding ervaart.
Ik heb meer nodig, zeker nu we samen geexperimenteerd hebben met sex met anderen. Het laat me niet meer los. Ondertussen heeft mijn man het er best moeilijk mee. We proberen een compromis te vinden, waarmee hij kan leven. En ik voel me enorm schuldig. Maar ik kan het niet helpen. Ik ben altijd al een sensueel type geweest en nu ik halverwege de 40 ben, word ik steeds onrustiger. Want straks hoeft het niet meer....
Ik ben faliekant TEGEN vreemdgaan, maar ondertussen begrijp ik het wel. Ik probeer het in mijn relatie bespreekbaar te maken, maar er rust zo'n ontzettend taboe op! Eigenlijk vind mijn man dat ik maar "normaal" moet doen.
anoniem_127808 wijzigde dit bericht op 31-07-2017 19:41
8.54% gewijzigd
maandag 31 juli 2017 om 19:39
Ja mag best 'je' zeggen hoor:) Ik was gelukkig en ben dat nog steeds. Ik heb nu alleen meer vrijheid en dat vind ik wel heel erg fijn merk ik. Overigens hebben we niets 'geprobeerd' hoor: we hadden gewoon een relatie en die was succesvol. Ik denk dat we beide wel altijd hebben gedacht dat we samen oud zouden worden, maar ook zulke opvattingen veranderen soms. En wie weet, misschien zeggen we over 10 jaar wel weer: ach, die vrijheid is nu wel leuk geweest, laten we nu maar weer samen oud worden. Dat kan prima, maar bij elkaar blijven omdat het zo 'hoort', dat is volgens mij een hele verkeerde keuze.cherry869 schreef: ↑31-07-2017 19:29dan is het niet omdat een van jullie vreemd gegaan was. heb dit eigenlijk nooit ergens gehoord of gelezen, maar dat maakt het niet raar. ieder mens maakt dingen op andere manieren mee. vind wel mooie gedachte dat jullie het nog wel geprobeerd hebben, maar toch samen een besluit genomen hebben. bent u wel gelukkig zonder een partner nu dan?
Overigens zijn zowel mijn ex als ik wel eens vreemd gegaan hoor. Het was niet dat we een open relatie hadden of iets dergelijks, maar we accepteerden het van elkaar als dat heel soms gebeurde. Ik denk dat dat onze relatie ook absoluut ten goede kwam.
maandag 31 juli 2017 om 19:40
Vaak gaat het niet alleen om het seksuele gedeelte. Mensen houden er tegenwoordig hele affaires op na wat veel verder gaat dan alleen seks hebben met een ander.Piratesse schreef: ↑31-07-2017 19:29Waarom wordt 'trouw' eigenlijk alleen maar gedefinieerd door 'seksuele trouw voor altijd'?
Ik denk dat als we niet zo lastig zouden doen rondom dat seksuele gedeelte, mensen ook langer bij elkaar blijven. Waarom willen we in 's hemelsnaam het alleenrecht op iemands lichaam en vice versa?
Als je wel verder kijkt dan alleen lichamelijke trouw, waarom denken we dat 1 persoon ons altijd zal kunnen bevredigen op alle mogelijke vlakken?
Beats me. Is toch volslagen onrealistisch?
.
maandag 31 juli 2017 om 19:40
Dat kan natuurlijk wel... dat mensen het echt voor altijd alleen met hun partner willen doen.Piratesse schreef: ↑31-07-2017 19:29Waarom wordt 'trouw' eigenlijk alleen maar gedefinieerd door 'seksuele trouw voor altijd'?
Ik denk dat als we niet zo lastig zouden doen rondom dat seksuele gedeelte, mensen ook langer bij elkaar blijven. Waarom willen we in 's hemelsnaam het alleenrecht op iemands lichaam en vice versa?
Als je wel verder kijkt dan alleen lichamelijke trouw, waarom denken we dat 1 persoon ons altijd zal kunnen bevredigen op alle mogelijke vlakken?
Beats me. Is toch volslagen onrealistisch?
Denk wel dat het vaak zo is dat mensen ook wel eens opnieuw de spanning willen ervaren en ook andere verlangens hebben.
Maar ik ben het met je eens dat trouw zijn niet altijd betekent dat je altijd alleen seks met 1 persoon hebt.
Trouw zijn zit in meerdere dingen dan alleen seks.
maandag 31 juli 2017 om 19:42
Trouwen is een juridisch contract, niets meer of minder dan dat. Niet voor niets wordt er in de huwelijkse eed helemaal niets gezegd over trouw, het enige wat je elkaar belooft is om alle verplichtingen te vervullen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt.
maandag 31 juli 2017 om 19:43
O, ja, zeker, ik zie ook in mn omgeving dat het kan. Zijn wel uitzonderingssituaties. Vandaar dat ik 't idee heb dat non-monogamie normaler zou moeten zijn dan monogamie.Lampie1986 schreef: ↑31-07-2017 19:40Dat kan natuurlijk wel... dat mensen het echt voor altijd alleen met hun partner willen doen.
Denk wel dat het vaak zo is dat mensen ook wel eens opnieuw de spanning willen ervaren en ook andere verlangens hebben.
Maar ik ben het met je eens dat trouw zijn niet altijd betekent dat je altijd alleen seks met 1 persoon hebt.
Trouw zijn zit in meerdere dingen dan alleen seks.
Ik ben er zelf ook niet helemaal over uit hoor, wat trouw dan wél behelst. Ik denk de intentie om met iemand hand in hand de toekomst tegemoet te lopen.
maandag 31 juli 2017 om 19:43
Piratesse schreef: ↑31-07-2017 19:29Waarom wordt 'trouw' eigenlijk alleen maar gedefinieerd door 'seksuele trouw voor altijd'?
Ik denk dat als we niet zo lastig zouden doen rondom dat seksuele gedeelte, mensen ook langer bij elkaar blijven. Waarom willen we in 's hemelsnaam het alleenrecht op iemands lichaam en vice versa?
Als je wel verder kijkt dan alleen lichamelijke trouw, waarom denken we dat 1 persoon ons altijd zal kunnen bevredigen op alle mogelijke vlakken?
Beats me. Is toch volslagen onrealistisch?
Mee eens. Ik zie ook niet in waarom het alleenrecht op iemands lichaam van belang moet zijn. Ik denk dat elkaar vrij laten juist in een relatie erg van belang is.
En ik weet ook niet waarom mensen altijd bij elkaar zouden moeten blijven... soms is het ook gewoon op. En soms zijn mensen ontrouw op een andere manier dan seksueel.
Toch vind ik het altijd wel een mooi gezicht, stelletjes die na zoveel jaar nog gelukkig zijn met elkaar. Wat ik moeilijk vind om mij heen om te zien is dat soms een relatie op is en mensen toch bij elkaar blijven omdat het zo hoort. Of omdat het toch wel makkelijk is ment huis/kinderen. In plaats van aan de relatie te werken gaan ze achter de rug om van de partner nieuwe spannende contacten aan en liegen tegen hun partner. Het is de oneerlijkheid die ik niet zo goed snap. Ik ken een aantal mensen die heel succesvol een open relatie hebben.