Studie, maar werk?

Je komt erg onrustig over. Denk je ook zo onrustig?

Ik denk dat je wat minder moet gaan denken en wat meer moet gaan doen. Jouw eigen gedachten helpen je niet vooruit maar ze beangstigen en saboteren je. Reden genoeg dus om die gedachten even niet zo'n prominente plaats in je dagelijks leven te geven, en zeker niet nu je juist alles weer een beetje op de rit wil krijgen en houden. Probeer, in plaats van alles te analyseren, meer in het hier en nu te blijven en gewoon te doen ipv te denken.

Zoals bijvoorbeeld bij dat restaurant. Je bleef voor die deur staan omdat jouw gedachten je vertelden dat je niet naar binnen kon, dat je te moe was en dat je geen energie meer had. En dat is natuurlijk onzin, want dat zijn (bewust of onbewust) excuses om niet te hoeven "doen". Als je gewoon de ene been voor de ander had gezet richting de deur en over de drempel, dan was je namelijk wel binnen geweest. En aangezien je (neem ik aan) niets aan je benen hebt, had je dat gewoon gekund. Idem met de proefdag meedraaien. Natuurlijk is dat eng en spannend en weet je niet wat er op je af komt. Maar wat is het ergste wat er had kunnen gebeuren? In het ergste geval was je een ervaring rijker en nog iets vermoeider naar huis gegaan dan nu. En daar is nog nooit iemand dood aan gegaan. Kortom, jouw gedachten saboteerden jou, terwijl "doen" je een baan op had kunnen leveren en je een stap dichter bij je doel "alles op de rit" had kunnen brengen.

Probeer het denken los te laten waar het je niet vooruit helpt. Soms moet je dingen gewoon doen om iets te bereiken. En zelfs als onduidelijk is wat het op gaat leveren, kun je tijdens het doen waardevolle lessen leren en nieuwe inzichten vergaren.

Weet je decaan of studieadviseur van je diabetes en psychische klachten? Dit kan je helpen om evt verlenging van je studieduur te krijgen, bijvoorbeeld meer tijd voor tentamens of verlichting studielast en dergelijke. Ook met duo kunnen ze een hoop regelen.

Bij mij op de universiteit hadden ze ook studentenpsychologen, hierbij veel hulp van gehad. Verder waren er ook groepen voor bv studieplanning ed.

Maak hier gebruik van!!!

In hoeverre heb je je suikers een beetje onder controle? Niet echt volgens mij, want je schrijft je er toch wel vaak ziek van te voelen. Zijn er nog mogelijkheden om dat stabieler te krijgen? Volgens mij kan dat een behoorlijke invloed hebben op je gevoelsleven.
Probeer onderscheid tussen wat je voelt als je fit bent en als je niet fit bent. Want als je je niet goed voelt, lijkt alles groots en zwaar. Te veel. En ja, dan kun je dus gevoeliger reageren/sneller in paniek raken.

En oh ja... krijg je meer last van je suikers als je iets moet doen wat enigszins spannend is? Zoals dat proefdraaien in de horeca? Dan is het niet zo gek dat je je juist op dat soort belangrijke momenten niet goed voelt/negatieve gedachten krijgt enz.

Zelf heb ik ook vaak last van vermoeidheid e.d. Ik heb mezelf aangeleerd om eerst te ontspannen/uit te rusten voordat ik wat voor gevoelens dan ook toelaat. Simpelweg omdat de gevoelens sterk beïnvloed worden door hoe ik me lichamelijk voel. Zo vaak gehad: negatieve stemming, even slapen (bijvoorbeeld), wakker worden en meteen een stuk positiever.

Dat is zo herkenbaar... wanneer heb je last van je ziekte en wanneer saboteer je jezelf mentaal? Kan erg verwarrend zijn. Goed om naar je lichaam te luisteren maar inderdaad soms ook er tegenin gaan. Die balans is lastig. Want waar doe je goed aan...

Je hebt in ieder geval een gezonde levensstijl. Dat is sowieso goed, of het nou helpt voor je diabetes of niet.

Lage bloedsuikers door gevoeligheid... ja, dat zou kunnen. Ik dacht zelf eerder aan gevoelig door lage bloedsuikers. Maar ik ben wel benieuwd... hoe voel je je als je bloedsuiker oké is? Of is het dat bijna nooit? Vind je dingen dan ook zo overweldigend en zo? Want op die momenten ben je waarschijnlijk het meest 'jezelf'?

W198812 schreef: ↑

01-08-2017 00:37

@NummerZoveel: ja. Daar ben ik het mee eens, maar, ik weet niet goed onderscheid the maken tussen hele ziek voelen (want, dat ben en voel ik me soms) en jezelf mentaal saboteren. Ik ben in ieder geval voorzichtiger geworden in 'me er maar overeen zetten' om dan te beseffen dat ik naar mijn lichaam moet luisteren.

Weet je, suikerziekte is natuurlijk zwaar k*t. Het is een ziekte die zich vaak slecht in laat regelen en die een enorme impact heeft op je algehele gevoel van welzijn. En alle randverschijnselen die erbij komen, zoals bijvoorbeeld het slechte slapen, hebben ook nog eens een enorme impact op hoe jij je voelt.

Maar het "voordeel" van suikerziekte is dat je dus niet altijd naar je gevoel hoeft te luisteren, omdat je objectief kunt meten hoe het met je gaat. Even heel kort door de bocht: als jouw suikerwaarden OK zijn, dan ben jij OK. Of tenminste, dan ben je dus in elk geval fysiek OK. Je doet je lijf dan geen geweld aan door gewoon door te gaan met leven en met de dingen doen die je moet doen.

Je zit nu eigenlijk ook een beetje in een vicieuze cirkel, als ik het goed lees. Je voelt je slecht, waardoor je te weinig durft te ondernemen, waardoor je slechter slaapt, waardoor je veel gaat piekeren, en waardoor jij je nog weer slechter gaat voelen. Voor suikerziekte is een goed dag- en slaapritme ontzettend belangrijk, en om goed te kunnen slapen moet je overdag dingen doen die je moe genoeg maken. En dat is niet alleen fysiek (zoals bijvoorbeeld het sporten wat je al doet), maar zeker ook mentaal (zodat je gedachten afgeleid worden van het piekeren, je lijf 's avonds in slaap kan vallen ipv door te gaan met piekeren, en je daarna weer met een uitgerustere en frissere blik naar de wereld kunt kijken).

Hoe was je jeugd?

Dut klinkt alsof je al wat meer ruimte in je hoofd krijgt, mooi zo!!!

amai chapeau, wat heb je gedaan van master? nu je alleen kunt wonen en enkel moet focussen op uw werk ga je mss meer rustiger worden, mss omdat je zo onrustig bent omdat je teveel tegelijkertijd wilt doen, echtscheiding ouders verwerken, studie, werken, dat is niet niks,..