Vriendjes (basisschool)

06-09-2017 12:47 102 berichten
Alle reacties Link kopieren
Krijg mijn overbezorgde oudermodus niet uit, dus even hier een klankbord zoeken.

(Stief)zoon van 6 is net gestart in groep 3 en is een gezond en vrolijk ventje. Niet extreem sociaal, maar niks zorgelijks. Op de creche lag hij prima in de groep, groep 1 kwam vriendjes maken wat moeizaam van de grond, maar halverwege groep 2 kreeg hij een heus vriendengroepje, inclusief 1 a 2 keer per week afspreken.

Nu zijn alle klassen opnieuw ingedeeld dus oude vriendjes niet meer allemaal in de klas. Hier was hij in de vakantie onzeker over, of hij straks nog wel speelmaatjes had etc. Nu had hij gisteren afgesproken met een vriendje voor vandaag maar zoals het gaat met deze leeftijd had het vriendje zich bedacht en wilde hij net niet meer. Dikke tranen natuurlijk nu.

We proberen het nuchter te benaderen, maar omdat zijn zelfvertrouwen op dit vlak zo fragiel is, lastig om dit op de juiste manier aan te vliegen. Ben zelf hoogzwanger op het moment dus mijn hart breekt nogal snel voor hem ;-). Iemand herkenning?
Alle reacties Link kopieren
Zijn ouders zijn er wel, maar ik ben van baby af aan ook één van die ouders. Ik pas niet op, ben gewoon thuis.

Veel duidelijker kan ik het niet uitleggen.
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:02
Ik vind het vreemd dat de ouders er niet lijken te zijn?
Pas jij vandaag op?
Zo, ga je weer lekker?
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:18
Volgens mij valt dat reuze mee. Ik vraag me alleen af waar de (echte) ouders zijn. Als er echt iets is met ons kind, dan is altijd een van ons twee erbij. Dat vind ik ook je verantwoordelijkheid als ouder.

Vreemd dat TO zichzelf het ouderschap toeeigent?
en dit vind jij niet OT?
Alle reacties Link kopieren
Biebeltje schreef:
06-09-2017 13:42
Zoon (ook 6, sociaal wat onhandig) is afgelopen jaar ook wel eens "gekwetst" door zijn vriendje. Vind dat ook heel vervelend voor hem, maar die dingen gebeuren nu eenmaal. Heb zoon uitgelegd dat wanneer iemand iets doet waar hij moeite mee heeft/verdrietig van wordt etc. hij dat dan maar tegen dat betreffende kind moet zeggen. Vaak zijn die kindjes op zo'n moment helemaal niet bezig met de gevolgen voor het andere kindje... In het geval van zoon was dat dus iets van "Ik word er verdrietig van als je me rare namen geeft".

Al met al probeer ik er zo min mogelijk tussenin te zitten.
Ja ik zal er ook zeker niet tussen springen, maakt het alleen maar meer beladen en helpt ook niet.

Dank voor je reactie!
hamertje schreef:
06-09-2017 14:19
Zijn ouders zijn er wel, maar ik ben van baby af aan ook één van die ouders. Ik pas niet op, ben gewoon thuis.

Veel duidelijker kan ik het niet uitleggen.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2017 15:29
Reden: off topic
44.08% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
Ouders zijn tijdens de zwangerschap uit elkaar gegaan? Hoe kwam jij alweer zo snel in het leven van een vader met een baby? Het verhaal wordt steeds heftiger...

Misschien dat het kind daarom zo snel teleurgesteld is? Nooit op mensen in zijn omgeving kunnen rekenen? En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Ik krijg hier echt de bibbers van.
ik snap nu waarom jij blijkbaar razzia´s over je heen krijgt
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
Ouders zijn tijdens de zwangerschap uit elkaar gegaan? Hoe kwam jij alweer zo snel in het leven van een vader met een baby? Het verhaal wordt steeds heftiger...

Misschien dat het kind daarom zo snel teleurgesteld is? Nooit op mensen in zijn omgeving kunnen rekenen? En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Ik krijg hier echt de bibbers van.
Zijn ouders zijn inderdaad erg jong uit elkaar gegaan, na een ongeplande zwangerschap. Na die breuk leerde mijn vriend mij kennen, inmiddels zijn we 5,5 jaar verder en groeit hij op in goed functionerend co-ouderschap en is hij voor mij en ik voor hem eigen.

Je insinuaties zijn niet bijster respectvol dus dit zal mijn laatste reactie zijn richting jou.
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
Ouders zijn tijdens de zwangerschap uit elkaar gegaan? Hoe kwam jij alweer zo snel in het leven van een vader met een baby? Het verhaal wordt steeds heftiger...

Misschien dat het kind daarom zo snel teleurgesteld is? Nooit op mensen in zijn omgeving kunnen rekenen? En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Ik krijg hier echt de bibbers van.
Zit je tampon scheef?
Het topic gaat er niet over waarom TO zal zo lang stiefmoeder van deze jongen is.
En ja het lijkt me dat TO gewoon thuis is. TO woont in hetzelfde huis als dr vader. En lijkt me na 6 jaar al zeker geen oppas. Echt :nope:

TO. Zou het ook nog even aankijken. Hoe kijken je partner en zijn ex ertegenaan? Als het een probleem lijkt te worden kan een van heb misschien is met de juf praten over wat ze in de klas ziet. Maar zou dat nu nog te vroeg vinden.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2017 15:28
Reden: off topic
97.53% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:35
Je bent zwanger, dus over een paar maanden mag je jezelf met recht moeder noemen. Nu is het vooral nogal verwarrend en ongepast om jezelf die titel te geven.
Hoe Durf Je!
Alle reacties Link kopieren
sprietgras schreef:
06-09-2017 14:33
Zit je tampon scheef?
Het topic gaat er niet over waarom TO zal zo lang stiefmoeder van deze jongen is.
En ja het lijkt me dat TO gewoon thuis is. TO woont in hetzelfde huis als dr vader. En lijkt me na 6 jaar al zeker geen oppas. Echt :nope:

TO. Zou het ook nog even aankijken. Hoe kijken je partner en zijn ex ertegenaan? Als het een probleem lijkt te worden kan een van heb misschien is met de juf praten over wat ze in de klas ziet. Maar zou dat nu nog te vroeg vinden.
Dank je:-)

Hetzelfde, zijn moeder en ik staan er wat emotioneler in, zijn vader is wat meer nuchter. Gaan het sowieso even aankijken hoor, hoop dat het ook weer een leerzaam moment is uiteindelijk en hij weer wat meer groeit op sociaal gebied.
lilalinda schreef:
06-09-2017 14:36
Hoe Durf Je!
Huh? Het is een feit, niet mijn mening. Dit is een zaak van de ouders niet van de vriendin van papa.
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:39
Huh? Het is een feit, niet mijn mening. Dit is een zaak van de ouders niet van de vriendin van papa.
Ik gun jou nog heel veel wijsheid en (zelf)inzicht
Vader staat er nuchter in? Ja logisch, die zit niet thuis met een ontroostbaar zoon. Lekker makkelijk praten van een afstand. Ik vind dit toch zo sneu.
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
Ouders zijn tijdens de zwangerschap uit elkaar gegaan? Hoe kwam jij alweer zo snel in het leven van een vader met een baby? Het verhaal wordt steeds heftiger...

Misschien dat het kind daarom zo snel teleurgesteld is? Nooit op mensen in zijn omgeving kunnen rekenen? En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Ik krijg hier echt de bibbers van.
ik krijg nogal de bibbers van jou bericht

je trekt conclusies die kont noch kraai maken,
de ouders van deze jongen zijn schijnbaar voor of na de zwangerschap uit elkaar gegaan, so what als er een goede regeling een goed contact is tussen Vader en moeder en Eventuele bonus ouders is dat juist mooi

maar nee je hebt er altijd type mensen tussen die bibbers krijgen en geven :facepalm:
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:39
Huh? Het is een feit, niet mijn mening. Dit is een zaak van de ouders niet van de vriendin van papa.
kennelijk is zowel bij de vader en moeder van de kind een gezamenlijk acceptatie dat de vriendin van papa ook in de ouder rol patroon valt,
wat mooi is voor de kind, nu heeft hij 3 ouders en misschien wel 3x zoveel liefde,
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
mamsvan schreef:
06-09-2017 14:48
kennelijk is zowel bij de vader en moeder van de kind een gezamenlijk acceptatie dat de vriendin van papa ook in de ouder rol patroon valt,
wat mooi is voor de kind, nu heeft hij 3 ouders en misschien wel 3x zoveel liefde,
En dan nog bén je niet een van de ouders. Dit pretenderen kan voor een kind (vaak met terugwerkende kracht, want nu weet het niet beter) ontzettend verwarrend zijn.
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
Ouders zijn tijdens de zwangerschap uit elkaar gegaan? Hoe kwam jij alweer zo snel in het leven van een vader met een baby? Het verhaal wordt steeds heftiger...

Misschien dat het kind daarom zo snel teleurgesteld is? Nooit op mensen in zijn omgeving kunnen rekenen? En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Ik krijg hier echt de bibbers van.
Is dit relevant voor het probleem dat TO in het openingstopic zet? Ook al is kind niet het biologische kind van TO, wil niet zeggen dat geen tweede moeder kan zijn. Zeker als ze al vanaf baby af aan in leven van kind is en een opvoedende rol in het leven van kind heeft.

Even terug op het probleem. Het is herkenbaar. Zoon (nu groep 5) heeft vorig jaar ongeveer vijf keer afgesproken en dat doet zeker zeer. Je hoopt dat er genoeg aansluiting is en dat ze niet buiten de groep vallen. Bij hem was het ook dat de klas in twee was gesplitst en zijn beste vriend niet bij hem zat. Ik probeer aan te moedigen om af te spreken, maar let er wel op dat het niet te beladen wordt. Soms is het beter even te laten rusten.

Wat groep 3 betreft. Dochter is dit jaar ook begonnen in groep 3 en het is echt wennen voor ze. Nieuwe klas, nieuwe docent, ineens uit boekjes werken, andere structuur enz. Sommige kinderen moeten hier echt aan wennen en kunnen aan het einde van zo'n dag behoorlijk moe zijn. Dochter sprak als kleuter standaard 2 a 3 keer per week af en wil nu ook niet. Hopelijk komt dat weer als ze het wat meer gewend is.

Het van tevoren afspreken heb ik nooit zo'n succes gevonden. Veel kinderen vergeten dat ze hebben afgesproken. Gebeurt ook wel dat ze in die paar dagen tijd al weer met drie andere kinderen hebben afgesproken. Vervelend maar ook dat is iets waar ze mee moeten leren omgaan. Probeer aan te moedigen om dan met een ander kind af te spreken. En als hij daar echt geen zin in heeft. Prima, volgende keer beter.
Alle reacties Link kopieren
hamertje schreef:
06-09-2017 14:38
Dank je:-)

Hetzelfde, zijn moeder en ik staan er wat emotioneler in, zijn vader is wat meer nuchter. Gaan het sowieso even aankijken hoor, hoop dat het ook weer een leerzaam moment is uiteindelijk en hij weer wat meer groeit op sociaal gebied.
Lastig hè hamer. Ik snap goed dat je het moeilijk vindt om te zien.

Even van de andere kant: mijn zoon heeft ook wel eens afgezegd op het laatste moment en dat had eigenlijk altijd meer met hemzelf te maken (overprikkeld en moe) dan met het andere kind. Misschien kun je zoon dit een beetje uitleggen?
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:57
En dan nog bén je niet een van de ouders. Dit pretenderen kan voor een kind (vaak met terugwerkende kracht, want nu weet het niet beter) ontzettend verwarrend zijn.
Waarom er per definitie vanuit gaan dat de betrokken ouders, dus alle ouders, het kind/de kinderen daar niet goed in begeleiden? Je reacties staan bol van de veronderstellingen en vooroordelen, enkel gebaseerd op je eigen invulling. Wat weet jij nou van hun thuisleven af? Niets.

TO, ik zou het ook laten voor wat het is en zo min mogelijk aandacht aan besteden. Het hoort er nou eenmaal bij.
Well, that didn't work.

~An Autobiography~
Alle reacties Link kopieren
@SOOF, ik hoop dat jij heel goed over dit gaat nadenken want jouw bericht doet kinderen! zoveel pijn! Mijn ouders zijn gescheiden en oh wat heb ik mij als kind slecht gevoeld over mensen die duidelijk -zoals jij- lieten doorschemeren hoe slecht mijn ouders waren en hoe het okay was om op mij daarom neer te kijken. Dat niet alleen, hoe pijn het een kind doet dat iemand zijn ouders niet respecteert. Want dat is wat jij doet. Je kijkt op deze mensen neer, zonder dat je weet hoe de situatie echt is! Of hoe het is om in die situatie te zitten! Dat is pas echt een slecht voorbeeld voor kinderen! Je bericht en je toon maken mij echt razend! Hoe durf jij zo tegen een andere vrouw te praten die duidelijk haar best doet?! Wat voor manieren leer jij (je) kinderen wel niet?, dat het okay is om een pijnlijk en stigmatiseerend oordeel op iedereen en alles te plakken omdat jij je niet kan vinden in een situatie?
Alle reacties Link kopieren
S00F schreef:
06-09-2017 14:39
Huh? Het is een feit, niet mijn mening. Dit is een zaak van de ouders niet van de vriendin van papa.
Het is een feit dat jij wat minder van jouw mening een feit moet maken.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2017 15:28
Reden: off topic
98.51% gewijzigd
S00F schreef:
06-09-2017 14:25
En hoezo jij bent 'gewoon thuis'? Je past op het kind van een ander?

Gatverdamme, wat een nare, lage posts schrijf jij zeg. :pukey:
Alle reacties Link kopieren
calenzia schreef:
06-09-2017 15:02
Is dit relevant voor het probleem dat TO in het openingstopic zet? Ook al is kind niet het biologische kind van TO, wil niet zeggen dat geen tweede moeder kan zijn. Zeker als ze al vanaf baby af aan in leven van kind is en een opvoedende rol in het leven van kind heeft.

Even terug op het probleem. Het is herkenbaar. Zoon (nu groep 5) heeft vorig jaar ongeveer vijf keer afgesproken en dat doet zeker zeer. Je hoopt dat er genoeg aansluiting is en dat ze niet buiten de groep vallen. Bij hem was het ook dat de klas in twee was gesplitst en zijn beste vriend niet bij hem zat. Ik probeer aan te moedigen om af te spreken, maar let er wel op dat het niet te beladen wordt. Soms is het beter even te laten rusten.

Wat groep 3 betreft. Dochter is dit jaar ook begonnen in groep 3 en het is echt wennen voor ze. Nieuwe klas, nieuwe docent, ineens uit boekjes werken, andere structuur enz. Sommige kinderen moeten hier echt aan wennen en kunnen aan het einde van zo'n dag behoorlijk moe zijn. Dochter sprak als kleuter standaard 2 a 3 keer per week af en wil nu ook niet. Hopelijk komt dat weer als ze het wat meer gewend is.

Het van tevoren afspreken heb ik nooit zo'n succes gevonden. Veel kinderen vergeten dat ze hebben afgesproken. Gebeurt ook wel dat ze in die paar dagen tijd al weer met drie andere kinderen hebben afgesproken. Vervelend maar ook dat is iets waar ze mee moeten leren omgaan. Probeer aan te moedigen om dan met een ander kind af te spreken. En als hij daar echt geen zin in heeft. Prima, volgende keer beter.
Bedankt voor je inhoudelijke reactie! Vervelend dat het herkenbaar is, zit je zoon er zelf ook mee? En hebben jullie er iets mee gedaan? Pushen werkt inderdaad averechts hebben we in de kleuterklas wel gemerkt.

Ik vind groep 3 ook een hele omschakeling inderdaad, hij hangt nu ook met vermoeide ogen tegen me aan dus dat zal nog wel even energie vreten!

Vind het vooruit plannen ook niet zon strak plan maar hij was helemaal trots dat hij zelf een speelafspraak had geregeld tussen buitenspelen, wilde dat enthousiasme ook niet teveel remmen haha.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven