Relaties
alle pijlers
Elkaar tegemoet komen?
vrijdag 15 december 2017 om 02:54
Ik vroeg me af hoe jullie omgaan met verschillen van inzichten/meningen binnen jullie relatie, want ik heb het gevoel dat het bij ons niet helemaal goed gaat. Ik zal uitleggen hoe wij met deze verschillen omgaan aan de hand van een voorbeeld, dat is denk ik het makkelijkst. Het is een fictief voorbeeld hoor, maar volgens mij is het wel heel duidelijk.
Stel dat ik graag wil dat wij, mijn vriend en ik, in het weekend de wekker om 09.00 uur zetten. Ik vind het bijvoorbeeld heel fijn om dan nog iets aan onze dag te hebben. Mijn vriend zou dan zeggen: nee dat wil ik niet, want ik wil zaterdag en zondag uitslapen zonder wekker. Ik stel dan voor: oké, wat vind je er dan van om de wekker om 10.00 uur te zetten? Dat wil hij dan nog steeds niet. Vervolgens stel ik voor om dan alleen op zaterdag de wekker om 10.30 uur te zetten. Ook dat wil hij niet. Het resultaat is dan dus: we zetten op zaterdag en zondag geen wekker.
Mijn probleem hiermee is dat we dus altijd doen wat hij wil. Ik wil A, hij wil E. Ik stel als compromis B voor en ook C en D. Ik wil B, C en D liever niet, maar het is voor mij altijd nog beter dan E. Hij blijft echter gewoon zeggen: ik wil E en daarmee uit. Ik heb dus het gevoel dat ik altijd water bij de wijn doe, dat ik een compromis voorstel, hem tegemoet kom etc terwijl hij als een soort van klein kind maar blijft zeggen: nee ik wil E.
Als we dus een verschil van mening/inzicht hebben probeer ik het op te lossen door een middenweg te vinden die voor ons beiden acceptabel is. Hij doet hier geen moeite voor want hij stelt zelf nooit een middenweg voor en gaat ook eigenlijk nooit akkoord met mijn voorgestelde middenweg.
Ik vind dat een beetje destructief voor onze relatie en ik twijfel hierdoor erg aan onze relatie. We zijn overigens ongeveer 1,5 jaar samen (we zijn halverwege de 20 qua leeftijd) en ik loop hier steeds tegen aan. Als ik aan hem vraag waarom het altijd zo bij ons gaat zegt hij dat “hij toch niet hoeft te doen wat ik wil”. Ik vraag alleen helemaal niet of hij wil doen wat ik wil, maar ik zoek een manier waarop we allebei tevreden zijn. Ik doe dit trouwens ook nooit op een boze toon, maar vaak eindigt het uiteindelijk wel in ruzie omdat ik me niet gehoord voel in onze relatie en alsof mijn mening niet meetelt.
Ik vind het allemaal erg vermoeiend. Ik kan natuurlijk nog prima leven zonder die wekker in het weekend (nogmaals: het was ook maar een verzonnen voorbeeld), maar ik ben bang dat het met grotere en belangrijkere vragen ook zo zal gaan. Wat als we nieuwe meubels willen kopen, hij wil zwarte en ik witte? Of hij wil kindernaam A en ik wil kindernaam B? Of hij wil wonen in stad A en ik in B? Moet ik dan altijd maar met voorstellen blijven komen terwijl hij die afkeurt en gewoon zijn primaire standpunt blijft verkondigen?
Hoe gaan jullie om met verschillende opvattingen binnen jullie relatie?
Dank jullie wel alvast.
Stel dat ik graag wil dat wij, mijn vriend en ik, in het weekend de wekker om 09.00 uur zetten. Ik vind het bijvoorbeeld heel fijn om dan nog iets aan onze dag te hebben. Mijn vriend zou dan zeggen: nee dat wil ik niet, want ik wil zaterdag en zondag uitslapen zonder wekker. Ik stel dan voor: oké, wat vind je er dan van om de wekker om 10.00 uur te zetten? Dat wil hij dan nog steeds niet. Vervolgens stel ik voor om dan alleen op zaterdag de wekker om 10.30 uur te zetten. Ook dat wil hij niet. Het resultaat is dan dus: we zetten op zaterdag en zondag geen wekker.
Mijn probleem hiermee is dat we dus altijd doen wat hij wil. Ik wil A, hij wil E. Ik stel als compromis B voor en ook C en D. Ik wil B, C en D liever niet, maar het is voor mij altijd nog beter dan E. Hij blijft echter gewoon zeggen: ik wil E en daarmee uit. Ik heb dus het gevoel dat ik altijd water bij de wijn doe, dat ik een compromis voorstel, hem tegemoet kom etc terwijl hij als een soort van klein kind maar blijft zeggen: nee ik wil E.
Als we dus een verschil van mening/inzicht hebben probeer ik het op te lossen door een middenweg te vinden die voor ons beiden acceptabel is. Hij doet hier geen moeite voor want hij stelt zelf nooit een middenweg voor en gaat ook eigenlijk nooit akkoord met mijn voorgestelde middenweg.
Ik vind dat een beetje destructief voor onze relatie en ik twijfel hierdoor erg aan onze relatie. We zijn overigens ongeveer 1,5 jaar samen (we zijn halverwege de 20 qua leeftijd) en ik loop hier steeds tegen aan. Als ik aan hem vraag waarom het altijd zo bij ons gaat zegt hij dat “hij toch niet hoeft te doen wat ik wil”. Ik vraag alleen helemaal niet of hij wil doen wat ik wil, maar ik zoek een manier waarop we allebei tevreden zijn. Ik doe dit trouwens ook nooit op een boze toon, maar vaak eindigt het uiteindelijk wel in ruzie omdat ik me niet gehoord voel in onze relatie en alsof mijn mening niet meetelt.
Ik vind het allemaal erg vermoeiend. Ik kan natuurlijk nog prima leven zonder die wekker in het weekend (nogmaals: het was ook maar een verzonnen voorbeeld), maar ik ben bang dat het met grotere en belangrijkere vragen ook zo zal gaan. Wat als we nieuwe meubels willen kopen, hij wil zwarte en ik witte? Of hij wil kindernaam A en ik wil kindernaam B? Of hij wil wonen in stad A en ik in B? Moet ik dan altijd maar met voorstellen blijven komen terwijl hij die afkeurt en gewoon zijn primaire standpunt blijft verkondigen?
Hoe gaan jullie om met verschillende opvattingen binnen jullie relatie?
Dank jullie wel alvast.
vrijdag 15 december 2017 om 08:39
Ja, maar ik zie juist niet dat TO zich wil voegen. Zij wil vroeg opstaan in het weekend en daarmee basta. En dat niet alleen, hij moet hetzelfde doen. Dat is geen compromis, dat is niet de ander tegemoetkomen. Dat is je zin willen doordrijven.
En tuurlijk voor een keertje is het anders. Natuurlijk moet het een keer mogelijk zijn om wél vroeg op te staan, maar dit gaat over ieder weekend. Om je daar nu zo op vast te leggen, terwijl het juist je vrije tijd is. Ik snap heel goed dat haar vriend daar geen trek in heeft.
En tuurlijk voor een keertje is het anders. Natuurlijk moet het een keer mogelijk zijn om wél vroeg op te staan, maar dit gaat over ieder weekend. Om je daar nu zo op vast te leggen, terwijl het juist je vrije tijd is. Ik snap heel goed dat haar vriend daar geen trek in heeft.
vrijdag 15 december 2017 om 08:40
In een relatie wil je soms toch ook eens wat aan elkaar hebben? Samen erop uit, samen naar een etentje, steun bij de begrafenis van je oma, gezelschap op die oersaaie receptie van je werk, gewoon bij elkaar zijn omdat je graag bij elkaar bent? Anders kun je net zo goed single zijn vind ik.
vrijdag 15 december 2017 om 08:48
Er zijn toch genoeg momenten om bij elkaar te zijn? En tuurlijk ga je mee naar die begrafenis en dat etentje waar de ander tegenop ziet. Daar is geen discussie over.fluttershy schreef: ↑15-12-2017 08:40In een relatie wil je soms toch ook eens wat aan elkaar hebben? Samen erop uit, samen naar een etentje, steun bij de begrafenis van je oma, gezelschap op die oersaaie receptie van je werk, gewoon bij elkaar zijn omdat je graag bij elkaar bent? Anders kun je net zo goed single zijn vind ik.
Maar van de ander eisen dat hij ieder weekend vroeg opstaat, vind ik veel te dwingend. De ander kan dan ook wel gaan eisen dat jij tot tenminste 1 uur 's nachts opblijft, omdat hij het niet gezellig vindt dat jij al om 11 uur moe bent.
Ik vind dat echt veel te dwingend. Mijn relatie zou het niet zijn.
vrijdag 15 december 2017 om 08:51
Misschien wil jij te veel dat dingen samen gebeuren, waar je ook ieder je eigen pad kunt kiezen. Zeker voor situaties zoals het voorbeeld, maar niet met kindernamen natuurlijk.
Aan de andere kant is het niet leuk om met een niet flexibel persoon te zijn, zeker als hij in zijn gedrag er al rekening mee houdt dat jij zal buigen. Dan kun je beter allebei koppig zijn.
Overigens ben ik absoluut geen ochtendmens, ik lig in het weekend rustig tot 11:30u in bed. Alles daarvoor doe ik alleen als het écht moet, maar niet “om wat aan de dag te hebben”. Om boodschappen te doen ofzo? Vanaf 15u kun je ook alles nog doen en je hebt nog eens wat aan je avond.
Aan de andere kant is het niet leuk om met een niet flexibel persoon te zijn, zeker als hij in zijn gedrag er al rekening mee houdt dat jij zal buigen. Dan kun je beter allebei koppig zijn.
Overigens ben ik absoluut geen ochtendmens, ik lig in het weekend rustig tot 11:30u in bed. Alles daarvoor doe ik alleen als het écht moet, maar niet “om wat aan de dag te hebben”. Om boodschappen te doen ofzo? Vanaf 15u kun je ook alles nog doen en je hebt nog eens wat aan je avond.
anoniem_350483 wijzigde dit bericht op 15-12-2017 09:04
28.39% gewijzigd
vrijdag 15 december 2017 om 08:54
En ik vraag me dus nu af hoe dat bij TO gaat, aangezien ze niet meedoet hier. Die wekker van haar is een voorbeeldje. Maar wat als zij wel naar de begrafenis van oma wil, en hij niet? Als zij kinderen wil en hij niet? Als zij graag in een dorpje wil wonen en hij in de achtertuin van zijn ouders?N00R85 schreef: ↑15-12-2017 08:48Er zijn toch genoeg momenten om bij elkaar te zijn? En tuurlijk ga je mee naar die begrafenis en dat etentje waar de ander tegenop ziet. Daar is geen discussie over.
Maar van de ander eisen dat hij ieder weekend vroeg opstaat, vind ik veel te dwingend. De ander kan dan ook wel gaan eisen dat jij tot tenminste 1 uur 's nachts opblijft, omdat hij het niet gezellig vindt dat jij al om 11 uur moe bent.
Ik vind dat echt veel te dwingend. Mijn relatie zou het niet zijn.
Als je niets samen deelt en het nergens over eens bent, dan kun je net zo goed alleen zijn.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
vrijdag 15 december 2017 om 08:57
Niet met iemand samen willen leven die er 'n ander dagritme op na houdt. Ik vind 9 uur al bar laat om op te staan in 't weekend. Dan heb je toch veel minder aan je dag? Ik zou gewoon zelf m'n bed uit gaan als ik wakker was en het hem uit laten zoeken. Dan leef je idd langs elkaar heen en heeft 't weinig zin om samen te wonen, maar dan lig jij je tijd in elk geval niet doelloos in bed te verdoen.
vrijdag 15 december 2017 om 09:03
Ik zet mijn wekker ook niet, maar ik ben wel gewoon tussen 7-8 wakker en op. Als die vriend 'n nachtuil is en TO 'n ochtendmens, dan passen ze gewoon niet bij elkaar.Lucifermiauww schreef: ↑15-12-2017 09:00In je voorbeeld ben ik voor team vriend. Waarom de wekker zetten in weekenden?
vrijdag 15 december 2017 om 09:03
Ik zou helemaal gek worden van een wekker. Veel fijns is niet meer van me te verwachten als ik op een dergelijke manier vanuit het diepste van mijn slaap wordt gewekt. 
Om gezellig te doen.
Verstandiger is om me zachtjes te wekken en een kop koffie naast mijn bed te zetten "je koffie staat er, niet meer gaan slapen anders wordt hij koud". En na vijf minuten ga je op het bed zitten zodat je naar zijn zitplaats gaat rollen. Daar word je al meer wakker van. "Oehoe word eens wakker, ik zal je je koffie aangeven. Kijk hier is hij. Voorzichtig, anders gaat hij eroverheen!"
Nou tegen die tijd word ik echt wakker hoor, en prettiger dan met een wekker.
Om gezellig te doen.Verstandiger is om me zachtjes te wekken en een kop koffie naast mijn bed te zetten "je koffie staat er, niet meer gaan slapen anders wordt hij koud". En na vijf minuten ga je op het bed zitten zodat je naar zijn zitplaats gaat rollen. Daar word je al meer wakker van. "Oehoe word eens wakker, ik zal je je koffie aangeven. Kijk hier is hij. Voorzichtig, anders gaat hij eroverheen!"
Nou tegen die tijd word ik echt wakker hoor, en prettiger dan met een wekker.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 15 december 2017 om 09:03
Wij hebben altijd een ander ritme gehad, maar ik vind dat juist prettig. Ik vind het namelijk heel fijn om ook momenten alleen te zijn. Zaterdagochtend alleen in badjas beneden de krant lezen met een kopje koffie, heerlijk! Die stilte en gewoon even alleen zijn met je eigen gedachtes.
Mijn man vindt dat 's avonds ook fijn. Ik om 10 uur naar bed en hij nog tot 12 uur series kijken, die HIJ leuk vindt en wat gamen.
Je moet vooral iemand vinden die er hetzelfde instaat. Alles samen willen doen is niet per definitie beter dan wanneer je het ook prettig vindt om soms alleen te zijn en je eigen plan te trekken.
Mijn man vindt dat 's avonds ook fijn. Ik om 10 uur naar bed en hij nog tot 12 uur series kijken, die HIJ leuk vindt en wat gamen.
Je moet vooral iemand vinden die er hetzelfde instaat. Alles samen willen doen is niet per definitie beter dan wanneer je het ook prettig vindt om soms alleen te zijn en je eigen plan te trekken.
vrijdag 15 december 2017 om 09:08
Ik heb zo'n relatie. Het is maar hoe je ermee om gaat. En of je normaal kan communiceren met elkaar.redbulletje schreef: ↑15-12-2017 09:03Ik zet mijn wekker ook niet, maar ik ben wel gewoon tussen 7-8 wakker en op. Als die vriend 'n nachtuil is en TO 'n ochtendmens, dan passen ze gewoon niet bij elkaar.
En duidelijke afspraken met om en om eruit voor eventuele kinderen straks. Dat kan wel een probleempje worden.
Maar dat ligt ook aan de instelling van de partner, in TO's geval zou ik er geen kinderen mee willen. Die gaat er strakjes echt niet uit of dingen doen die belangrijk voor de kinderen zijn.
vrijdag 15 december 2017 om 09:15
vrijdag 15 december 2017 om 09:17
Maar dat hebben ze toch ook?fluttershy schreef: ↑15-12-2017 08:40In een relatie wil je soms toch ook eens wat aan elkaar hebben? Samen erop uit, samen naar een etentje, steun bij de begrafenis van je oma, gezelschap op die oersaaie receptie van je werk, gewoon bij elkaar zijn omdat je graag bij elkaar bent? Anders kun je net zo goed single zijn vind ik.
Ze staan alleen niet samen op.
Ik zie daar echter toegevoegde waarde niet van hoor.
Mijn vent is ook om 8.00 echt klaar wakker.
Ik ben dan wel wakker maar ben dol op nog even soezelen in bed.
Oplossing: hij eruit, ik erin hij maalt ontbijt , gaat douchen en om een uur of 10.00 kom ik eruit rollen.
En om 11.00 beginnen we samen aam de dag.
Genoeg tijd samen, genoeg alleen tijd om beide in ons eigen tempo te ontwaken
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 15 december 2017 om 09:20
Dat ligt er maar aan.N00R85 schreef: ↑15-12-2017 08:48Er zijn toch genoeg momenten om bij elkaar te zijn? En tuurlijk ga je mee naar die begrafenis en dat etentje waar de ander tegenop ziet. Daar is geen discussie over.
Maar van de ander eisen dat hij ieder weekend vroeg opstaat, vind ik veel te dwingend. De ander kan dan ook wel gaan eisen dat jij tot tenminste 1 uur 's nachts opblijft, omdat hij het niet gezellig vindt dat jij al om 11 uur moe bent.
Ik vind dat echt veel te dwingend. Mijn relatie zou het niet zijn.
Ik heb net zo'n koppige vriend en als ik niet toegeef aan zijn ritme, betekent dat (ik ochtendmens hij nachtmens, ik kantooruren hij avondwerk, ik vrij weekend hij een dag doordeweeks vrij) dat we elkaar gewoon helemaal niet zien. Waar ik gapend tot diep in de nacht opblijf om elkaar even te zien, zal vriend ook alleen voor uitstapjes vroeger opstaan.
Dus ik voel mee met TO.
vrijdag 15 december 2017 om 09:23
Bij dingen als meubels kopen enz. willen we allebei dat de ander het ook mooi vindt/ook in zijn/haar wens tegemoet wordt gekomen.
We willen daarom allebei niet per se iets wat de ander lelijk vindt, dan liever verder zoeken naar iets wat we wel beiden mooi vinden. En dan moet het niet zo zijn dat de één zoekt en de ander 'keurt', want als je heel verschillende ideeën hebt zul je op die manier niet gauw een oplossing vinden.
We willen daarom allebei niet per se iets wat de ander lelijk vindt, dan liever verder zoeken naar iets wat we wel beiden mooi vinden. En dan moet het niet zo zijn dat de één zoekt en de ander 'keurt', want als je heel verschillende ideeën hebt zul je op die manier niet gauw een oplossing vinden.
vrijdag 15 december 2017 om 09:25
Dan zit je relatie sowieso scheef, maar dat maak ik niet op uit het verhaal van TO.fluttershy schreef: ↑15-12-2017 09:20Dat ligt er maar aan.
Ik heb net zo'n koppige vriend en als ik niet toegeef aan zijn ritme, betekent dat (ik ochtendmens hij nachtmens, ik kantooruren hij avondwerk, ik vrij weekend hij een dag doordeweeks vrij) dat we elkaar gewoon helemaal niet zien. Waar ik gapend tot diep in de nacht opblijf om elkaar even te zien, zal vriend ook alleen voor uitstapjes vroeger opstaan.
Dus ik voel mee met TO.
vrijdag 15 december 2017 om 09:25
Ik ga (voor hem) tegen half 2 slapen (thuis tegen 22 uur), hij om 4 uur, ik ben om half 6 wakker, hij om 11 uur. Call me crazy, maar ik vind het fijn om in bed te knuffelen, seks te hebben, gewoon intieme momenten te hebben en alleen om in een ander bed te liggen reis ik echt niet meer naar daar.Summerdance schreef: ↑15-12-2017 09:17Maar dat hebben ze toch ook?
Ze staan alleen niet samen op.
Ik zie daar echter toegevoegde waarde niet van hoor.
Mijn vent is ook om 8.00 echt klaar wakker.
Ik ben dan wel wakker maar ben dol op nog even soezelen in bed.
Oplossing: hij eruit, ik erin hij maalt ontbijt , gaat douchen en om een uur of 10.00 kom ik eruit rollen.
En om 11.00 beginnen we samen aam de dag.
Genoeg tijd samen, genoeg alleen tijd om beide in ons eigen tempo te ontwaken
vrijdag 15 december 2017 om 09:29
Hahahah jezusssss Redbulletje..haahhahaaaaredbulletje schreef: ↑15-12-2017 08:59Gelukkig ben je nog jong en nog maar kort samen, dus prima reden om dit op tijd af te breken zonder dat er grote gevolgen aan vast zitten zoals een kind. Zoek iemand die beter bij je past.
vrijdag 15 december 2017 om 09:35
Eens.nerdopviva schreef: ↑15-12-2017 07:33In dit voorbeeld deel ik de mening van je vriend. Jij bepaalt toch niet hoe laat je vriend opstaat in het weekend?
Zet voor jezelf de wekker om negen uur, of hoe laat je ook wil, gebruik die eerste uren om iets voor jezelf te doen en laat hem lekker uitslapen. Ik zou het in zijn plaats ook irritant vinden als iemand de hele tijd aan mijn hoofd zit te zeuren dat ik in het weekend een wekker moet zetten.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 15 december 2017 om 09:39
Mijn man is echt een ochtendmens. Als hij 's morgens wakker is dan kan hij ook echt niet blijven liggen. Het komt vaak genoeg voor dat hij op zaterdagochtend om zes uur 's morgens al koffie staat te zetten terwijl de kinderen dan zelfs nog aan het slapen zijn. Ik ga er dan echt nog niet uit en dat begrijpt hij volkomen, net als dat ik begrijp dat hij niet blijft liggen als hij daar de rust niet voor heeft. Het is echt niet dat we daardoor alleen maar huisgenoten zijn, eerder twee partners die elkaars verschillen accepteren.
Als de ritmes zo verschillen dat je elkaar in de praktijk nooit wakker meemaakt kan ik me voorstellen dat dat lastig is, dan zou ik allebei wat water bij de wijn doen.
Of het werkt gewoon niet, dat kan natuurlijk ook.
Als de ritmes zo verschillen dat je elkaar in de praktijk nooit wakker meemaakt kan ik me voorstellen dat dat lastig is, dan zou ik allebei wat water bij de wijn doen.
Of het werkt gewoon niet, dat kan natuurlijk ook.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 15 december 2017 om 09:41
TO geeft nou niet bepaald voorbeelden waarbij er per se een gemeenschappelijk belang is wat door beiden wordt nagestreefd. Het is niet de wens van TO's vriend om 's ochtends op exact hetzelfde tijdstip naast het bed te staan.fluttershy schreef: ↑15-12-2017 09:20Dat ligt er maar aan.
Ik heb net zo'n koppige vriend en als ik niet toegeef aan zijn ritme, betekent dat (ik ochtendmens hij nachtmens, ik kantooruren hij avondwerk, ik vrij weekend hij een dag doordeweeks vrij) dat we elkaar gewoon helemaal niet zien. Waar ik gapend tot diep in de nacht opblijf om elkaar even te zien, zal vriend ook alleen voor uitstapjes vroeger opstaan.
Dus ik voel mee met TO.
In een relatie lijkt me wel dat je allebei de wens hebt om elkaar regelmatig te zien, dus dan mag je verwachten dat jullie daar allebei in investeren om dat te realiseren.