Relaties
alle pijlers
Een terugkerend twistpunt.. einde relatie?
maandag 23 februari 2009 om 15:17
Beste forummers,
Ik lees al een tijdje mee, maar heb besloten nu ook zelf een 'probleem' te plaatsen.
Het zit zo:
Mijn vriend en ik zijn nu 5 jaar bij elkaar. We hebben het ontzettend fijn samen maar toch is er iets waar ik me ontzettend aan erger.
Zo heeft hij een nieuwe collega op het werk gekregen, waar hij zeer positief over is. Wanneer we deze persoon tegenkomen, is hij helemaal enthousiast en is alle aandacht voor mij weg. Nu is het zo dat ik hem alle vrijheid gun en echt niet zomaar jaloers ben, maar dit gedrag vind ik vreemd. Het is gewoon raar dat wanneer zij op het toneel verschijnt, hij helemaal in haar op gaat, haar in de gaten houd, en tegen mij niks meer te zeggen heeft.
Persoonlijk vind ik het logisch dat ik dan ook niet meer de vrolijkste ben, omdat ik mij erger aan het gedrag van mijn vriend. Ik heb hem meerdere malen duidelijk gemaakt dat ik zijn gedrag echt niet accepteer, en wanneer hij een vrij iemand wil zijn, bij me weg moet gaan. Waarop hij aangeeft dit absoluut niet te willen, zo groot is het probleem volgens hem niet, en als hij de verkering uit wou hebben, had hij dit allang gedaan. (zijn woorden)
Alle ruzies hierover lopen erop uit dat we het niet eens worden, hij vind mij een zeur, ik vind hem egoïstisch. Doordat we het nooit eens worden, komt dit probleem altijd terug. Hij heeft ook duidelijk aan gegeven dat hij vind dat het probleem bij mij ligt, en dat ik moet stoppen met 'dat gezeur iedere keer'. Hij is ook niet bereid zijn gedrag te veranderen.
Ik houd ontzettend veel van hem, maar weet niet hoe lang ik hier nog mee door kan gaan. Het ene moment is hij de perfecte vriend, en het andere moment staan we lijnrecht tegenover elkaar.
Wat is jullie kijk op deze situatie?
Liefs
Ik lees al een tijdje mee, maar heb besloten nu ook zelf een 'probleem' te plaatsen.
Het zit zo:
Mijn vriend en ik zijn nu 5 jaar bij elkaar. We hebben het ontzettend fijn samen maar toch is er iets waar ik me ontzettend aan erger.
Zo heeft hij een nieuwe collega op het werk gekregen, waar hij zeer positief over is. Wanneer we deze persoon tegenkomen, is hij helemaal enthousiast en is alle aandacht voor mij weg. Nu is het zo dat ik hem alle vrijheid gun en echt niet zomaar jaloers ben, maar dit gedrag vind ik vreemd. Het is gewoon raar dat wanneer zij op het toneel verschijnt, hij helemaal in haar op gaat, haar in de gaten houd, en tegen mij niks meer te zeggen heeft.
Persoonlijk vind ik het logisch dat ik dan ook niet meer de vrolijkste ben, omdat ik mij erger aan het gedrag van mijn vriend. Ik heb hem meerdere malen duidelijk gemaakt dat ik zijn gedrag echt niet accepteer, en wanneer hij een vrij iemand wil zijn, bij me weg moet gaan. Waarop hij aangeeft dit absoluut niet te willen, zo groot is het probleem volgens hem niet, en als hij de verkering uit wou hebben, had hij dit allang gedaan. (zijn woorden)
Alle ruzies hierover lopen erop uit dat we het niet eens worden, hij vind mij een zeur, ik vind hem egoïstisch. Doordat we het nooit eens worden, komt dit probleem altijd terug. Hij heeft ook duidelijk aan gegeven dat hij vind dat het probleem bij mij ligt, en dat ik moet stoppen met 'dat gezeur iedere keer'. Hij is ook niet bereid zijn gedrag te veranderen.
Ik houd ontzettend veel van hem, maar weet niet hoe lang ik hier nog mee door kan gaan. Het ene moment is hij de perfecte vriend, en het andere moment staan we lijnrecht tegenover elkaar.
Wat is jullie kijk op deze situatie?
Liefs
maandag 23 februari 2009 om 16:23
quote:mormeltje schreef op 23 februari 2009 @ 16:17:
Hm,hij vindt haar leuk hoor denk ik(meer dan leuk)
Praat zij wel met jou eigenlijk of staan ze echt de hele tijd met z,n 2en?
En kan je er niet gewoon bij gaan staan en heeeel aardig tegen haar doen?
Dat helpt ook nog wel eens,dan denkt ze de volgende keer misschien; He daar is die leuke meid van Piet,ff kletsen Jazeker praten we ook met zijn tweeen. En we staan soms ook wel met zijn drieeën, alleen hij praat dan met haar, ik word er niet bij getrokken, probeer dit wel, maar op een gegeven moment ben ik het zat om het 5e wiel aan de wagen te zijn en loop weg.
Hm,hij vindt haar leuk hoor denk ik(meer dan leuk)
Praat zij wel met jou eigenlijk of staan ze echt de hele tijd met z,n 2en?
En kan je er niet gewoon bij gaan staan en heeeel aardig tegen haar doen?
Dat helpt ook nog wel eens,dan denkt ze de volgende keer misschien; He daar is die leuke meid van Piet,ff kletsen Jazeker praten we ook met zijn tweeen. En we staan soms ook wel met zijn drieeën, alleen hij praat dan met haar, ik word er niet bij getrokken, probeer dit wel, maar op een gegeven moment ben ik het zat om het 5e wiel aan de wagen te zijn en loop weg.
maandag 23 februari 2009 om 16:25
quote:minameut schreef op 23 februari 2009 @ 16:15:
[...]
Hmmm oke dus eigenlijk wat ik bedoelde in mijn eerste reactie. Op een gegeven moment wordt het teveel voor hem omdat het dus "de zoveelste keer" is. Mijn vriend gaf destijds aan dat hij het gevoel had dat hij zich steeds moest verdedigen en dat werd hij zat (maar in zijn geval omdat er niet veel aan de hand was). Misschien herkenbaar bij je vriend?
Maar evengoed kan hij wel rekening met je houden!Je eerste reactie had ik even over het hoofd gezien, maar het klopt wel wat je zegt. Hij heeft het gevoel dat hij op stap is met een politieagente, en zich steeds maar weer moet verdedigen. HIj word dit zat, omdat er naar zijn mening iets aan de hand is. Toch ben ik van mening dat hij evengoed rekening kan houden met mij.
[...]
Hmmm oke dus eigenlijk wat ik bedoelde in mijn eerste reactie. Op een gegeven moment wordt het teveel voor hem omdat het dus "de zoveelste keer" is. Mijn vriend gaf destijds aan dat hij het gevoel had dat hij zich steeds moest verdedigen en dat werd hij zat (maar in zijn geval omdat er niet veel aan de hand was). Misschien herkenbaar bij je vriend?
Maar evengoed kan hij wel rekening met je houden!Je eerste reactie had ik even over het hoofd gezien, maar het klopt wel wat je zegt. Hij heeft het gevoel dat hij op stap is met een politieagente, en zich steeds maar weer moet verdedigen. HIj word dit zat, omdat er naar zijn mening iets aan de hand is. Toch ben ik van mening dat hij evengoed rekening kan houden met mij.
maandag 23 februari 2009 om 16:29
quote:minameut schreef op 23 februari 2009 @ 16:26:
Ik zou misschien wel hetzelfde gedaan hebben maar besef wel dat door het weglopen bij het gesprek je ongeinteresseerd over kan komen (kan, hoeft niet). Zou je haar durven vragen hoe zij de situatie ziet?
Ik heb wel gepraat met dit meisje, alleen niet echt over het contact met mijn vriend. Wel weet ik dat ze hem een aardige jongen vind, maar dat hoeft niets te betekenen. Soms krijg ik wel eens het idee dat zij zich er een beetje ongemakkelijk bij voelt, maar daarbij, ik laat niet aan haar merken dat ik het vervelend vind dat mijn vriend met haar praat. Dus misschien dat zij er ook niets verkeerds in ziet.
Het valt denk ik niet verkeerd dat ik wegloop bij het gesprek, ik kan iemand anders zien waar ik even mee wil praten etc.
Ik zou misschien wel hetzelfde gedaan hebben maar besef wel dat door het weglopen bij het gesprek je ongeinteresseerd over kan komen (kan, hoeft niet). Zou je haar durven vragen hoe zij de situatie ziet?
Ik heb wel gepraat met dit meisje, alleen niet echt over het contact met mijn vriend. Wel weet ik dat ze hem een aardige jongen vind, maar dat hoeft niets te betekenen. Soms krijg ik wel eens het idee dat zij zich er een beetje ongemakkelijk bij voelt, maar daarbij, ik laat niet aan haar merken dat ik het vervelend vind dat mijn vriend met haar praat. Dus misschien dat zij er ook niets verkeerds in ziet.
Het valt denk ik niet verkeerd dat ik wegloop bij het gesprek, ik kan iemand anders zien waar ik even mee wil praten etc.
maandag 23 februari 2009 om 16:32
quote:minameut schreef op 23 februari 2009 @ 15:57:
Moeilijk...
Als je teveel blijft praten erover tegen hem denk ik dat je hem eerder kwijt raakt, soort van wegduwen als het ware.
Hebben jullie wel eens een heel rustig gesprek gehad over de situatie? (gericht op wat jij voelt en ziet) Of ben je tijdens een gesprek al TE geirriteerd dat het er best heftig uit komt allemaal?
Begrijp me goed, begrijp heel goed hoe je je voelt (vergelijkbare situatie meegemaakt), maar als er echt niks aan de hand is en je blijft hem wantrouwen dan is er een moment dat hij het zat is.
Wat ik idd wel vreemd vind is dat hij jou negeerd. In mijn relatie spreken we ook andere mensen als we uitgaan, maar als ik bijv langsloop zal hij altijd op zn minst even knipogen of glimlachen naar mij. Laatst stelde hij me aan een andere meid voor en betrok me in hun gesprek. Doet jouw vriend zoeist bijv nooit?
Wat weet je van haar? Spreek je haar ook wel eens?
Sterkte!
Om toch nog even een reactie te geven
Ik heb ook het idee dat er meer over praten, niet helpt. Ik ben tijdens zo`n gesprek rustig, maar ik raak inderdaad wel geïrriteerd wanneer ik merk aan hem dat hij zich afsluit voor mij, en niet meer luistert naar wat ik zeg. Hij trekt zijn conclusies omdat hij het al zo veel vaker gehoord heeft. Bij andere mensen betrekt hij me er wel bij, en ik hem ook. Maar ik vind het zo vreemd dat dat met dit meisje niet gebeurt. In wat voor situatie zat jijzelf en hoe is dat afgelopen?
Moeilijk...
Als je teveel blijft praten erover tegen hem denk ik dat je hem eerder kwijt raakt, soort van wegduwen als het ware.
Hebben jullie wel eens een heel rustig gesprek gehad over de situatie? (gericht op wat jij voelt en ziet) Of ben je tijdens een gesprek al TE geirriteerd dat het er best heftig uit komt allemaal?
Begrijp me goed, begrijp heel goed hoe je je voelt (vergelijkbare situatie meegemaakt), maar als er echt niks aan de hand is en je blijft hem wantrouwen dan is er een moment dat hij het zat is.
Wat ik idd wel vreemd vind is dat hij jou negeerd. In mijn relatie spreken we ook andere mensen als we uitgaan, maar als ik bijv langsloop zal hij altijd op zn minst even knipogen of glimlachen naar mij. Laatst stelde hij me aan een andere meid voor en betrok me in hun gesprek. Doet jouw vriend zoeist bijv nooit?
Wat weet je van haar? Spreek je haar ook wel eens?
Sterkte!
Om toch nog even een reactie te geven
Ik heb ook het idee dat er meer over praten, niet helpt. Ik ben tijdens zo`n gesprek rustig, maar ik raak inderdaad wel geïrriteerd wanneer ik merk aan hem dat hij zich afsluit voor mij, en niet meer luistert naar wat ik zeg. Hij trekt zijn conclusies omdat hij het al zo veel vaker gehoord heeft. Bij andere mensen betrekt hij me er wel bij, en ik hem ook. Maar ik vind het zo vreemd dat dat met dit meisje niet gebeurt. In wat voor situatie zat jijzelf en hoe is dat afgelopen?
maandag 23 februari 2009 om 16:35
maandag 23 februari 2009 om 16:37
quote:poppetje2006 schreef op 23 februari 2009 @ 16:33:
Zou het komen omdat ze collegaatjes zijn en dus veel gespreksstof hebben dat je daarom wegloopt???Dat zou kunnen. Maar wanneer vriend en ik staan te praten. Zij komt langslopen, hij trekt haar erbij. Dan is het toch wel zo fatsoenlijk om het over iets te hebben waarover we allemaal kunnen meepraten? En dan niet over het werk beginnen? Ik weet ook niet waar ze het over hebben, want vriend hangt bijna in haar oor waardoor ik niet goed versta waar het over gaat. En wanneer ik er niet meer word bijgetrokken, dan loop ik weg bij het gesprek omdat ik mezelf dan ook een beetje voor aap voel staan.
Zou het komen omdat ze collegaatjes zijn en dus veel gespreksstof hebben dat je daarom wegloopt???Dat zou kunnen. Maar wanneer vriend en ik staan te praten. Zij komt langslopen, hij trekt haar erbij. Dan is het toch wel zo fatsoenlijk om het over iets te hebben waarover we allemaal kunnen meepraten? En dan niet over het werk beginnen? Ik weet ook niet waar ze het over hebben, want vriend hangt bijna in haar oor waardoor ik niet goed versta waar het over gaat. En wanneer ik er niet meer word bijgetrokken, dan loop ik weg bij het gesprek omdat ik mezelf dan ook een beetje voor aap voel staan.
maandag 23 februari 2009 om 16:44
Als hij de eerste keer dat je het (rustig) ter sprake bracht ook al zo reageerde, dan zou ik achter mijn oren krabben.
Ga er vanuit dat als iemand erg heftig reageert, je op dat moment wel een erg gevoelige snaar hebt geraakt. Kan ie lullen wat ie wil maar er is meer aan de hand. En of dat verliefdheid is of iets anders dat kan ik natuurlijk niet zeggen maar dat er IETS is, moge duidelijk zijn.
Ga er vanuit dat als iemand erg heftig reageert, je op dat moment wel een erg gevoelige snaar hebt geraakt. Kan ie lullen wat ie wil maar er is meer aan de hand. En of dat verliefdheid is of iets anders dat kan ik natuurlijk niet zeggen maar dat er IETS is, moge duidelijk zijn.
maandag 23 februari 2009 om 16:45
quote:Zwieber schreef op 23 februari 2009 @ 15:55:
En nu heel erg to the point: denk je dat hij met haar vreemdgaat?
Zo nee, wat is het probleem?
Zo ja, wat ga je doen met dat vermoeden?
Nee, ik denk niet dat hij vreemdgaat, fysiek niet tenminste.
Mentaal misschien wel, daarbij bedoel ik dat er een grote kans is dat hij verliefd op haar is, en in het bijzijn van haar zichzelf als vrijgezel gedraagt en mij lijkt te vergeten.
En nu heel erg to the point: denk je dat hij met haar vreemdgaat?
Zo nee, wat is het probleem?
Zo ja, wat ga je doen met dat vermoeden?
Nee, ik denk niet dat hij vreemdgaat, fysiek niet tenminste.
Mentaal misschien wel, daarbij bedoel ik dat er een grote kans is dat hij verliefd op haar is, en in het bijzijn van haar zichzelf als vrijgezel gedraagt en mij lijkt te vergeten.
maandag 23 februari 2009 om 16:47
quote:Sensy12 schreef op 23 februari 2009 @ 16:44:
Als hij de eerste keer dat je het (rustig) ter sprake bracht ook al zo reageerde, dan zou ik achter mijn oren krabben.
Ga er vanuit dat als iemand erg heftig reageert, je op dat moment wel een erg gevoelige snaar hebt geraakt. Kan ie lullen wat ie wil maar er is meer aan de hand. En of dat verliefdheid is of iets anders dat kan ik natuurlijk niet zeggen maar dat er IETS is, moge duidelijk zijn.Dit gevoel heb ik ook, zo van 'oh dit gaat je dus wel erg aan'. Anders zou je niet zo heftig reageren, en daarbij, ik ben zijn vriendin en wanneer ik ergens mee zit dan zou hij mij toch van dat gevoel af willen helpen? Hij zou toch willen dat ik niet met onzekere gevoelens zit? Blijkbaar kan dat hem in dit geval niet zoveel schelen.. Nu is het uitzoeken wat de volgende stap zal zijn, zet ik er een punt achter of sluit ik me ervoor af?
Als hij de eerste keer dat je het (rustig) ter sprake bracht ook al zo reageerde, dan zou ik achter mijn oren krabben.
Ga er vanuit dat als iemand erg heftig reageert, je op dat moment wel een erg gevoelige snaar hebt geraakt. Kan ie lullen wat ie wil maar er is meer aan de hand. En of dat verliefdheid is of iets anders dat kan ik natuurlijk niet zeggen maar dat er IETS is, moge duidelijk zijn.Dit gevoel heb ik ook, zo van 'oh dit gaat je dus wel erg aan'. Anders zou je niet zo heftig reageren, en daarbij, ik ben zijn vriendin en wanneer ik ergens mee zit dan zou hij mij toch van dat gevoel af willen helpen? Hij zou toch willen dat ik niet met onzekere gevoelens zit? Blijkbaar kan dat hem in dit geval niet zoveel schelen.. Nu is het uitzoeken wat de volgende stap zal zijn, zet ik er een punt achter of sluit ik me ervoor af?
maandag 23 februari 2009 om 16:56
Persil, je kunt je zelf er duidelijk niet van afsluiten. Als je dat kon had je dat al meteen gedaan.
Het is een twistpunt die jullie beide aangaat en je lijkt mij op basis van je posting, een redelijke meid. Dus die ook bereid is naar eigen aandeel te kijken.
Als er een probleem ligt die de relatie aangaat dan doe je er beide wat aan. Je kunt niet van jezelf verwachten dat dit *poef* verdwijnt als jij maar actie onderneemt. Want gevoelsmatig weet je al dat er wat speelt en door kwaad te worden, schrikt hij jou af om verder te vragen. Lekkere tactiek. Zo kan ik er ook nog een paar...gewoon beetje kabaal schoppen, dat leidt in ieder geval van het onderwerp af.
Stel hem anders de vraag of
hij bereidt is dit punt tussen jullie uit de weg te ruimen. Als hij het niet als punt ziet, dan kun je inderdaad je conclusies trekken.
Probeer, wat hij ook zegt of doet, gewoon kalm te blijven en hem echt aan te horen. Je gevoel laat je overigens nooit in de steek, dus luister daar tijdens het gesprek ook heel goed naar.
Het is een twistpunt die jullie beide aangaat en je lijkt mij op basis van je posting, een redelijke meid. Dus die ook bereid is naar eigen aandeel te kijken.
Als er een probleem ligt die de relatie aangaat dan doe je er beide wat aan. Je kunt niet van jezelf verwachten dat dit *poef* verdwijnt als jij maar actie onderneemt. Want gevoelsmatig weet je al dat er wat speelt en door kwaad te worden, schrikt hij jou af om verder te vragen. Lekkere tactiek. Zo kan ik er ook nog een paar...gewoon beetje kabaal schoppen, dat leidt in ieder geval van het onderwerp af.
Stel hem anders de vraag of
hij bereidt is dit punt tussen jullie uit de weg te ruimen. Als hij het niet als punt ziet, dan kun je inderdaad je conclusies trekken.
Probeer, wat hij ook zegt of doet, gewoon kalm te blijven en hem echt aan te horen. Je gevoel laat je overigens nooit in de steek, dus luister daar tijdens het gesprek ook heel goed naar.
maandag 23 februari 2009 om 17:03
Je vroeg naar mijn situatie en hoe dat afgelopen is, tja eigenlijk weer anders hoor maar kort gezegd:
hij smste met een meid, op zich niks mis mee maar bij deze had ik een onderbuikgevoel dat er iets niet klopte. Na heel veel gepraat (waar hij altijd rustig en begrijpend was) en veel emoties verder bleek achteraf dat zij meer van hem verwachtte en hij het enkel als vriendschap zag en niet meer. Zij pech en hij geschrokken omdat ik al die tijd gelijk had (dat ze met haar soort dubbelzinnige smsjes meer van hem verwachtte terwijl hij dat overdreven vond).
Nu is er geen contact meer tussen hun, wel van het weekend tegengekomen na een jaar en even gesproken, maar het onderbuikgevoel is weg.......... Bij mij was het dus zo dat ik te weinig vertrouwen in hem had (was bang dat zij hem zou inpalmen als het ware, tja hoe onzeker kan je zijn...) en haar wantrouwde. Nu is de vertrouwen in hem er wel en dat is een goed gevoel!
In al die tijd begreep hij niet goed waarom ik zo emotioneel eronder was (hij dacht enkel: ik sms gewoon als vrienden, wat is er mis dan?), maar NOOIT heeft hij mij een zeur genoemd of weggelopen of wat dan ook.
Hebben beide veel geleerd van de situatie en zit nu een stuk minder bovenop zijn lip en hij verwoord zichzelf meer als hij denkt dat ik ergens mee zit (qua onzekerheid).
Maar goed, ieder stel is anders en dit is echt heel kort uitgelegd, dus maar een voorbeeld uit duizenden!
hij smste met een meid, op zich niks mis mee maar bij deze had ik een onderbuikgevoel dat er iets niet klopte. Na heel veel gepraat (waar hij altijd rustig en begrijpend was) en veel emoties verder bleek achteraf dat zij meer van hem verwachtte en hij het enkel als vriendschap zag en niet meer. Zij pech en hij geschrokken omdat ik al die tijd gelijk had (dat ze met haar soort dubbelzinnige smsjes meer van hem verwachtte terwijl hij dat overdreven vond).
Nu is er geen contact meer tussen hun, wel van het weekend tegengekomen na een jaar en even gesproken, maar het onderbuikgevoel is weg.......... Bij mij was het dus zo dat ik te weinig vertrouwen in hem had (was bang dat zij hem zou inpalmen als het ware, tja hoe onzeker kan je zijn...) en haar wantrouwde. Nu is de vertrouwen in hem er wel en dat is een goed gevoel!
In al die tijd begreep hij niet goed waarom ik zo emotioneel eronder was (hij dacht enkel: ik sms gewoon als vrienden, wat is er mis dan?), maar NOOIT heeft hij mij een zeur genoemd of weggelopen of wat dan ook.
Hebben beide veel geleerd van de situatie en zit nu een stuk minder bovenop zijn lip en hij verwoord zichzelf meer als hij denkt dat ik ergens mee zit (qua onzekerheid).
Maar goed, ieder stel is anders en dit is echt heel kort uitgelegd, dus maar een voorbeeld uit duizenden!
maandag 23 februari 2009 om 17:05
Poeh lastig hoor. Er een punt achter zetten klinkt wel wat drastisch...
Maar goed, ik denk dat jij zelf het beste weet wat goed is.
Probeer je vriend duidelijk te maken dat je er echt mee zit en dat dit een punt is om de relatie om te verbreken, want dat is blijkbaar zo!
Misschien gaat er dan een lichtje bij hem branden.
Maar goed, ik denk dat jij zelf het beste weet wat goed is.
Probeer je vriend duidelijk te maken dat je er echt mee zit en dat dit een punt is om de relatie om te verbreken, want dat is blijkbaar zo!
Misschien gaat er dan een lichtje bij hem branden.
maandag 23 februari 2009 om 17:07
quote:Sensy12 schreef op 23 februari 2009 @ 16:56:
Persil, je kunt je zelf er duidelijk niet van afsluiten. Als je dat kon had je dat al meteen gedaan.
Het is een twistpunt die jullie beide aangaat en je lijkt mij op basis van je posting, een redelijke meid. Dus die ook bereid is naar eigen aandeel te kijken.
Als er een probleem ligt die de relatie aangaat dan doe je er beide wat aan. Je kunt niet van jezelf verwachten dat dit *poef* verdwijnt als jij maar actie onderneemt. Want gevoelsmatig weet je al dat er wat speelt en door kwaad te worden, schrikt hij jou af om verder te vragen. Lekkere tactiek. Zo kan ik er ook nog een paar...gewoon beetje kabaal schoppen, dat leidt in ieder geval van het onderwerp af.
Stel hem anders de vraag of
hij bereidt is dit punt tussen jullie uit de weg te ruimen. Als hij het niet als punt ziet, dan kun je inderdaad je conclusies trekken.
Probeer, wat hij ook zegt of doet, gewoon kalm te blijven en hem echt aan te horen. Je gevoel laat je overigens nooit in de steek, dus luister daar tijdens het gesprek ook heel goed naar.
Bedankt voor je heldere bericht Sensy, dit zet me aan het denken.
Het punt is dat wanneer we ruzie hebben, en ik aangeef ermee te willen stoppen, hij dan zegt "Misscien is dat maar beter". En mij laat staan huilen, me niet aankruipt o.i.d. Zijn boze reactie is ook bedoeld om mij af te schrikken denk ik, en het probleem is dat ook dan ook niet meer goed weet wat ik moet zeggen, waardoor hij het gevoel heeft 'de slag te heeft gewonnen'.
Maar wanneer de ruzie voorbij is, geeft hij aan mij voor geen goud kwijt te willen, zeker niet over 'zoiets doms', en hij drukt me op het hart het niet uit te maken, want hij zou niet zonder me kunnen..
Dit zijn twee heel verschillende kanten van hem, en ik moet zeggen dat de 'lieve' kant de overhand heeft, maar toch zal er iets moeten gebeuren.
Je hebt gelijk wanneer je zegt dat ik me er niet zomaar voor af kan sluiten. Ik begin zo`n avond altijd heel 'sterk', probeer er niet naar te kijken en te denken 'hij gaat met mij naar huis, ik ben zijn vriendin, hij houd van mij'. Maar wanneer ik door hem op zo'n avond niet in dat gevoel bevestigd word, dan raak ik geïrriteerd en word kwaad op hem.
Wanneer ik hem dus zal vragen in een gewone situatie, of hij de relatie wil verbreken, omdat we hier steeds ruzie over hebben, dan zal hij mij voor gek verklaren. Maar wanneer we ruzie hebbben en ik 'dreig' met uitmaken, dan is dat misschien het beste volgens hem.
De knoop wordt niet doorgehakt, en ik vind het zelf heel moeilijk om te besluiten wat te doen. Ik vind het zooo vermoeiend ook
Persil, je kunt je zelf er duidelijk niet van afsluiten. Als je dat kon had je dat al meteen gedaan.
Het is een twistpunt die jullie beide aangaat en je lijkt mij op basis van je posting, een redelijke meid. Dus die ook bereid is naar eigen aandeel te kijken.
Als er een probleem ligt die de relatie aangaat dan doe je er beide wat aan. Je kunt niet van jezelf verwachten dat dit *poef* verdwijnt als jij maar actie onderneemt. Want gevoelsmatig weet je al dat er wat speelt en door kwaad te worden, schrikt hij jou af om verder te vragen. Lekkere tactiek. Zo kan ik er ook nog een paar...gewoon beetje kabaal schoppen, dat leidt in ieder geval van het onderwerp af.
Stel hem anders de vraag of
hij bereidt is dit punt tussen jullie uit de weg te ruimen. Als hij het niet als punt ziet, dan kun je inderdaad je conclusies trekken.
Probeer, wat hij ook zegt of doet, gewoon kalm te blijven en hem echt aan te horen. Je gevoel laat je overigens nooit in de steek, dus luister daar tijdens het gesprek ook heel goed naar.
Bedankt voor je heldere bericht Sensy, dit zet me aan het denken.
Het punt is dat wanneer we ruzie hebben, en ik aangeef ermee te willen stoppen, hij dan zegt "Misscien is dat maar beter". En mij laat staan huilen, me niet aankruipt o.i.d. Zijn boze reactie is ook bedoeld om mij af te schrikken denk ik, en het probleem is dat ook dan ook niet meer goed weet wat ik moet zeggen, waardoor hij het gevoel heeft 'de slag te heeft gewonnen'.
Maar wanneer de ruzie voorbij is, geeft hij aan mij voor geen goud kwijt te willen, zeker niet over 'zoiets doms', en hij drukt me op het hart het niet uit te maken, want hij zou niet zonder me kunnen..
Dit zijn twee heel verschillende kanten van hem, en ik moet zeggen dat de 'lieve' kant de overhand heeft, maar toch zal er iets moeten gebeuren.
Je hebt gelijk wanneer je zegt dat ik me er niet zomaar voor af kan sluiten. Ik begin zo`n avond altijd heel 'sterk', probeer er niet naar te kijken en te denken 'hij gaat met mij naar huis, ik ben zijn vriendin, hij houd van mij'. Maar wanneer ik door hem op zo'n avond niet in dat gevoel bevestigd word, dan raak ik geïrriteerd en word kwaad op hem.
Wanneer ik hem dus zal vragen in een gewone situatie, of hij de relatie wil verbreken, omdat we hier steeds ruzie over hebben, dan zal hij mij voor gek verklaren. Maar wanneer we ruzie hebbben en ik 'dreig' met uitmaken, dan is dat misschien het beste volgens hem.
De knoop wordt niet doorgehakt, en ik vind het zelf heel moeilijk om te besluiten wat te doen. Ik vind het zooo vermoeiend ook
maandag 23 februari 2009 om 17:09
quote:Kwarktaart schreef op 23 februari 2009 @ 17:05:
Poeh lastig hoor. Er een punt achter zetten klinkt wel wat drastisch...
Maar goed, ik denk dat jij zelf het beste weet wat goed is.
Probeer je vriend duidelijk te maken dat je er echt mee zit en dat dit een punt is om de relatie om te verbreken, want dat is blijkbaar zo!
Misschien gaat er dan een lichtje bij hem branden.Het klinkt ook drastisch en het is absoluut het laatste wat ik wil, de relatie verbreken. Ik ben nu al misselijk wanneer ik daar aan denk.. Maar toch, ik heb al zo vaak duidelijk gemaakt dat ik hiermee zit, maar iedere keer vind hij dat ik mij aan moet passen, hij zal niet veranderen. Het lichtje is bij hem ver te zoeken.. Wat zou ik kunnen doen om het hem wel duidelijk te maken, en dat dit zo echt niet langer kan?
Poeh lastig hoor. Er een punt achter zetten klinkt wel wat drastisch...
Maar goed, ik denk dat jij zelf het beste weet wat goed is.
Probeer je vriend duidelijk te maken dat je er echt mee zit en dat dit een punt is om de relatie om te verbreken, want dat is blijkbaar zo!
Misschien gaat er dan een lichtje bij hem branden.Het klinkt ook drastisch en het is absoluut het laatste wat ik wil, de relatie verbreken. Ik ben nu al misselijk wanneer ik daar aan denk.. Maar toch, ik heb al zo vaak duidelijk gemaakt dat ik hiermee zit, maar iedere keer vind hij dat ik mij aan moet passen, hij zal niet veranderen. Het lichtje is bij hem ver te zoeken.. Wat zou ik kunnen doen om het hem wel duidelijk te maken, en dat dit zo echt niet langer kan?
maandag 23 februari 2009 om 17:09
Heb niet alles gelezen maar een paar dingen lijken me duidelijk...
Hij heeft iig gevoelens voor dit meisje.
Er met hem over praten helpt niet. Hij zal niet opeens nu wel gaan toegeven.
De keuze is dus aan jou.
Ik zou hier ook niet echt vrolijk van worden.
Zij zien elkaar iedere dag op het werk en kunnen in het weekend dus ook niet zonder elkaar als ze elkaar "per ongeluk" (weet je niet zeker natuurlijk) tegen komen.
Het feit dat jij niet meer in beeld bent getuigd van ingewikkelde gevoelens.
Als hij haar "gewoon een aardige meid" zou vinden zou hij het juist leuk vinden als jij haar ook goed zou kennen.
Je wilt toch graag dat je partner jouw vrienden ook leuk vindt?
Ik moet eerlijk zeggen dat het me niets zou verbazen als hij van twee walletjes eet maar ja, wat maakt dat uit als hij zich toch al zo gedraagt?
Als het niets was en hield zo veel van je als je schrijft zou hij zich toch wel anders opstellen, alleen al om jou niet zo veel stress te bezorgen....
Advies heb ik niet echt geloof ik.
Je moet beslissen wat je relatie je waard is want hij gaat dit niet meer anders aanpakken waarschijnlijk.
Hij heeft iig gevoelens voor dit meisje.
Er met hem over praten helpt niet. Hij zal niet opeens nu wel gaan toegeven.
De keuze is dus aan jou.
Ik zou hier ook niet echt vrolijk van worden.
Zij zien elkaar iedere dag op het werk en kunnen in het weekend dus ook niet zonder elkaar als ze elkaar "per ongeluk" (weet je niet zeker natuurlijk) tegen komen.
Het feit dat jij niet meer in beeld bent getuigd van ingewikkelde gevoelens.
Als hij haar "gewoon een aardige meid" zou vinden zou hij het juist leuk vinden als jij haar ook goed zou kennen.
Je wilt toch graag dat je partner jouw vrienden ook leuk vindt?
Ik moet eerlijk zeggen dat het me niets zou verbazen als hij van twee walletjes eet maar ja, wat maakt dat uit als hij zich toch al zo gedraagt?
Als het niets was en hield zo veel van je als je schrijft zou hij zich toch wel anders opstellen, alleen al om jou niet zo veel stress te bezorgen....
Advies heb ik niet echt geloof ik.
Je moet beslissen wat je relatie je waard is want hij gaat dit niet meer anders aanpakken waarschijnlijk.
maandag 23 februari 2009 om 17:11
Ik heb dit ook zo meegemaakt en ik vind dat je zo'n gedrag niet kunt tolereren hoeveel je ook van iemand houdt. Het is respectloos naar jou toe. Mijn vriend zei ook altijd: dan was ik al lang naar die andere vrouw gegaan, maar dat vind ik waardeloos geklets. Als je van je vriendin/vrouw houdt laat dat dan ook zien en negeer haar niet als je bij een andere vrouw in de buurt bent. Nee hij zou juist trots op je moeten zijn en haar trots moeten zeggen dit is mijn vriendin......Ik ben bang dat het bij jou ook fout zit zoals bij mijn relatie. Het klinkt niet goed......en neem actie als je ziet dat het doorgaat voordat je net als ik veel te lang doorgaat! Ik ben er nu pas mee aan het stoppen, maar dat had ik eerder moeten doen.
voer eendjes geen oorlog!
maandag 23 februari 2009 om 17:11
quote:Persil schreef op 23 februari 2009 @ 16:35:
[...]
Dit vind ik ook, waarom zo`n ophef over iets 'wat niets betekent'?
Ik zet hier dan ook mijn vraagtekens bij.Precies. Verliefd worden, kan iedereen overkomen.
Is en kan hij wel eerlijk zijn over zijn gevoelens jegens jou EN zijn "geliefde" collega?
Het komt anders over als hij eerlijk is tegenover jou betreft zijn gevoelens in deze en geen ophef over maakt.
Ik heb het nog niet gelezen, maar heeft hij haar weleens aan jou voorgesteld? Sorry voor het geval ik iets overheen ben gelezen.
[...]
Dit vind ik ook, waarom zo`n ophef over iets 'wat niets betekent'?
Ik zet hier dan ook mijn vraagtekens bij.Precies. Verliefd worden, kan iedereen overkomen.
Is en kan hij wel eerlijk zijn over zijn gevoelens jegens jou EN zijn "geliefde" collega?
Het komt anders over als hij eerlijk is tegenover jou betreft zijn gevoelens in deze en geen ophef over maakt.
Ik heb het nog niet gelezen, maar heeft hij haar weleens aan jou voorgesteld? Sorry voor het geval ik iets overheen ben gelezen.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
maandag 23 februari 2009 om 17:13
quote:minameut schreef op 23 februari 2009 @ 17:03:
Je vroeg naar mijn situatie en hoe dat afgelopen is, tja eigenlijk weer anders hoor maar kort gezegd:
hij smste met een meid, op zich niks mis mee maar bij deze had ik een onderbuikgevoel dat er iets niet klopte. Na heel veel gepraat (waar hij altijd rustig en begrijpend was) en veel emoties verder bleek achteraf dat zij meer van hem verwachtte en hij het enkel als vriendschap zag en niet meer. Zij pech en hij geschrokken omdat ik al die tijd gelijk had (dat ze met haar soort dubbelzinnige smsjes meer van hem verwachtte terwijl hij dat overdreven vond).
Nu is er geen contact meer tussen hun, wel van het weekend tegengekomen na een jaar en even gesproken, maar het onderbuikgevoel is weg.......... Bij mij was het dus zo dat ik te weinig vertrouwen in hem had (was bang dat zij hem zou inpalmen als het ware, tja hoe onzeker kan je zijn...) en haar wantrouwde. Nu is de vertrouwen in hem er wel en dat is een goed gevoel!
In al die tijd begreep hij niet goed waarom ik zo emotioneel eronder was (hij dacht enkel: ik sms gewoon als vrienden, wat is er mis dan?), maar NOOIT heeft hij mij een zeur genoemd of weggelopen of wat dan ook.
Hebben beide veel geleerd van de situatie en zit nu een stuk minder bovenop zijn lip en hij verwoord zichzelf meer als hij denkt dat ik ergens mee zit (qua onzekerheid).
Maar goed, ieder stel is anders en dit is echt heel kort uitgelegd, dus maar een voorbeeld uit duizenden!
Jeetje, dat is ook niet fijn geweest. Maar gelukkig zijn jullie er uit gekomen! Jou vriend stelde zich open naar je op, iets wat ik niet terugvind bij de mijne.. Ik denk niet dat hij vreemd zal gaan, daarin vertrouw ik hem. Maar begin te wantrouwen wanneer dat gevoel bij mij de kop op steekt, onderbuikgevoels zoals je het mooi zegt
Ik vraag me af wat ik nog kan doen aan onze situatie.. Als het zo was dat hij de volledige tijd zo koppig was, dan is de keuze snel gemaakt uiteraard. Eruit met die vent. Maar omdat ik hem ook ken als een lief, bezorgzaam vriendje wat hij de overige 60% van de tijd is, dan wil ik dat ook niet zomaar op te geven,
Je vroeg naar mijn situatie en hoe dat afgelopen is, tja eigenlijk weer anders hoor maar kort gezegd:
hij smste met een meid, op zich niks mis mee maar bij deze had ik een onderbuikgevoel dat er iets niet klopte. Na heel veel gepraat (waar hij altijd rustig en begrijpend was) en veel emoties verder bleek achteraf dat zij meer van hem verwachtte en hij het enkel als vriendschap zag en niet meer. Zij pech en hij geschrokken omdat ik al die tijd gelijk had (dat ze met haar soort dubbelzinnige smsjes meer van hem verwachtte terwijl hij dat overdreven vond).
Nu is er geen contact meer tussen hun, wel van het weekend tegengekomen na een jaar en even gesproken, maar het onderbuikgevoel is weg.......... Bij mij was het dus zo dat ik te weinig vertrouwen in hem had (was bang dat zij hem zou inpalmen als het ware, tja hoe onzeker kan je zijn...) en haar wantrouwde. Nu is de vertrouwen in hem er wel en dat is een goed gevoel!
In al die tijd begreep hij niet goed waarom ik zo emotioneel eronder was (hij dacht enkel: ik sms gewoon als vrienden, wat is er mis dan?), maar NOOIT heeft hij mij een zeur genoemd of weggelopen of wat dan ook.
Hebben beide veel geleerd van de situatie en zit nu een stuk minder bovenop zijn lip en hij verwoord zichzelf meer als hij denkt dat ik ergens mee zit (qua onzekerheid).
Maar goed, ieder stel is anders en dit is echt heel kort uitgelegd, dus maar een voorbeeld uit duizenden!
Jeetje, dat is ook niet fijn geweest. Maar gelukkig zijn jullie er uit gekomen! Jou vriend stelde zich open naar je op, iets wat ik niet terugvind bij de mijne.. Ik denk niet dat hij vreemd zal gaan, daarin vertrouw ik hem. Maar begin te wantrouwen wanneer dat gevoel bij mij de kop op steekt, onderbuikgevoels zoals je het mooi zegt
Ik vraag me af wat ik nog kan doen aan onze situatie.. Als het zo was dat hij de volledige tijd zo koppig was, dan is de keuze snel gemaakt uiteraard. Eruit met die vent. Maar omdat ik hem ook ken als een lief, bezorgzaam vriendje wat hij de overige 60% van de tijd is, dan wil ik dat ook niet zomaar op te geven,
maandag 23 februari 2009 om 17:17
quote:neele schreef op 23 februari 2009 @ 17:09:
Heb niet alles gelezen maar een paar dingen lijken me duidelijk...
Hij heeft iig gevoelens voor dit meisje.
Er met hem over praten helpt niet. Hij zal niet opeens nu wel gaan toegeven.
De keuze is dus aan jou.
Ik zou hier ook niet echt vrolijk van worden.
Zij zien elkaar iedere dag op het werk en kunnen in het weekend dus ook niet zonder elkaar als ze elkaar "per ongeluk" (weet je niet zeker natuurlijk) tegen komen.
Het feit dat jij niet meer in beeld bent getuigd van ingewikkelde gevoelens.
Als hij haar "gewoon een aardige meid" zou vinden zou hij het juist leuk vinden als jij haar ook goed zou kennen.
Je wilt toch graag dat je partner jouw vrienden ook leuk vindt?
Ik moet eerlijk zeggen dat het me niets zou verbazen als hij van twee walletjes eet maar ja, wat maakt dat uit als hij zich toch al zo gedraagt?
Als het niets was en hield zo veel van je als je schrijft zou hij zich toch wel anders opstellen, alleen al om jou niet zo veel stress te bezorgen....
Advies heb ik niet echt geloof ik.
Je moet beslissen wat je relatie je waard is want hij gaat dit niet meer anders aanpakken waarschijnlijk.In iedere andere situatie zou hij zich inderdaad anders opstellen, om mij beter te laten voelen. Advies in deze situatie is ook lastig, ik moet inderdaad erover na gaan denken wat de relatie waard is, alleen hoop ik dat het anders op te lossen is, en ik gewoon bij hem kan blijven..
Heb niet alles gelezen maar een paar dingen lijken me duidelijk...
Hij heeft iig gevoelens voor dit meisje.
Er met hem over praten helpt niet. Hij zal niet opeens nu wel gaan toegeven.
De keuze is dus aan jou.
Ik zou hier ook niet echt vrolijk van worden.
Zij zien elkaar iedere dag op het werk en kunnen in het weekend dus ook niet zonder elkaar als ze elkaar "per ongeluk" (weet je niet zeker natuurlijk) tegen komen.
Het feit dat jij niet meer in beeld bent getuigd van ingewikkelde gevoelens.
Als hij haar "gewoon een aardige meid" zou vinden zou hij het juist leuk vinden als jij haar ook goed zou kennen.
Je wilt toch graag dat je partner jouw vrienden ook leuk vindt?
Ik moet eerlijk zeggen dat het me niets zou verbazen als hij van twee walletjes eet maar ja, wat maakt dat uit als hij zich toch al zo gedraagt?
Als het niets was en hield zo veel van je als je schrijft zou hij zich toch wel anders opstellen, alleen al om jou niet zo veel stress te bezorgen....
Advies heb ik niet echt geloof ik.
Je moet beslissen wat je relatie je waard is want hij gaat dit niet meer anders aanpakken waarschijnlijk.In iedere andere situatie zou hij zich inderdaad anders opstellen, om mij beter te laten voelen. Advies in deze situatie is ook lastig, ik moet inderdaad erover na gaan denken wat de relatie waard is, alleen hoop ik dat het anders op te lossen is, en ik gewoon bij hem kan blijven..
maandag 23 februari 2009 om 17:19
quote:Persil schreef op 23 februari 2009 @ 17:09:
[...]
Het klinkt ook drastisch en het is absoluut het laatste wat ik wil, de relatie verbreken. Ik ben nu al misselijk wanneer ik daar aan denk.. Maar toch, ik heb al zo vaak duidelijk gemaakt dat ik hiermee zit, maar iedere keer vind hij dat ik mij aan moet passen, hij zal niet veranderen. Het lichtje is bij hem ver te zoeken.. Wat zou ik kunnen doen om het hem wel duidelijk te maken, en dat dit zo echt niet langer kan?
Oh wat een lastige vraag..
Ik ken jullie niet (al kan ik me de situatie wel goed voorstellen zoals je misschien al hebt gemerkt ) dus vind het heel lastig om iets zinnigs te zeggen.
Je hebt dus ook al zonder ruzie gepraat met hem hierover, maar hij vindt nog steeds dat
jij je moet aanpassen?
Ik zou zelf denken dat hij zich op den duur toch realiseert dat dit niet werkt zo.
Ik weet het niet...
[...]
Het klinkt ook drastisch en het is absoluut het laatste wat ik wil, de relatie verbreken. Ik ben nu al misselijk wanneer ik daar aan denk.. Maar toch, ik heb al zo vaak duidelijk gemaakt dat ik hiermee zit, maar iedere keer vind hij dat ik mij aan moet passen, hij zal niet veranderen. Het lichtje is bij hem ver te zoeken.. Wat zou ik kunnen doen om het hem wel duidelijk te maken, en dat dit zo echt niet langer kan?
Oh wat een lastige vraag..
Ik ken jullie niet (al kan ik me de situatie wel goed voorstellen zoals je misschien al hebt gemerkt ) dus vind het heel lastig om iets zinnigs te zeggen.
Je hebt dus ook al zonder ruzie gepraat met hem hierover, maar hij vindt nog steeds dat
jij je moet aanpassen?
Ik zou zelf denken dat hij zich op den duur toch realiseert dat dit niet werkt zo.
Ik weet het niet...
maandag 23 februari 2009 om 17:20
quote:Distractions schreef op 23 februari 2009 @ 17:10:
Hoe lang speelt dit nu? Wanneer zijn de eerste gesprekken hierover met hem geweest?
Ik denk dat dit nu toch al een halfjaar gaande is.. wow wat lang denk ik nu ik dit typ.. Toch voelt het minder lang omdat we het ook echt fijn hebben samen, ruzies over dit meisje nemen relatief niet veel aandeel in onze relatie. Ik heb een beetje het idee dat wanneer we het superfijn samen hebben, we een ruzie hebben over dat meisje, we meteen 3 stappen teruggaan in onze relatie.
Een beetje vaag geschreven misschien, maar ik hoop dat het zo te begrijpen is
Hoe lang speelt dit nu? Wanneer zijn de eerste gesprekken hierover met hem geweest?
Ik denk dat dit nu toch al een halfjaar gaande is.. wow wat lang denk ik nu ik dit typ.. Toch voelt het minder lang omdat we het ook echt fijn hebben samen, ruzies over dit meisje nemen relatief niet veel aandeel in onze relatie. Ik heb een beetje het idee dat wanneer we het superfijn samen hebben, we een ruzie hebben over dat meisje, we meteen 3 stappen teruggaan in onze relatie.
Een beetje vaag geschreven misschien, maar ik hoop dat het zo te begrijpen is
maandag 23 februari 2009 om 17:22
quote:petit1968 schreef op 23 februari 2009 @ 17:11:
Ik heb dit ook zo meegemaakt en ik vind dat je zo'n gedrag niet kunt tolereren hoeveel je ook van iemand houdt. Het is respectloos naar jou toe. Mijn vriend zei ook altijd: dan was ik al lang naar die andere vrouw gegaan, maar dat vind ik waardeloos geklets. Als je van je vriendin/vrouw houdt laat dat dan ook zien en negeer haar niet als je bij een andere vrouw in de buurt bent. Nee hij zou juist trots op je moeten zijn en haar trots moeten zeggen dit is mijn vriendin......Ik ben bang dat het bij jou ook fout zit zoals bij mijn relatie. Het klinkt niet goed......en neem actie als je ziet dat het doorgaat voordat je net als ik veel te lang doorgaat! Ik ben er nu pas mee aan het stoppen, maar dat had ik eerder moeten doen.
Aah wat vervelend dat je ook in zo`n situatie zit, nog vergevorderd dan ik.
Waarom ik twijfel met uitmaken is omdat hij ook wel vaak mij het gevoel geeft dat hij trots op me is, en dat hij mij trots aan mensen voorstelt. Alleen bij dit meisje ligt het anders. Nu kan het een verliefdheid zijn, en het kan overwaaien. Maar wat als dat het niet doet? Hoe lang houd ik dit vol? Wat voor actie ben jij aan het ondernemen?
Veel sterkte ermee!
Ik heb dit ook zo meegemaakt en ik vind dat je zo'n gedrag niet kunt tolereren hoeveel je ook van iemand houdt. Het is respectloos naar jou toe. Mijn vriend zei ook altijd: dan was ik al lang naar die andere vrouw gegaan, maar dat vind ik waardeloos geklets. Als je van je vriendin/vrouw houdt laat dat dan ook zien en negeer haar niet als je bij een andere vrouw in de buurt bent. Nee hij zou juist trots op je moeten zijn en haar trots moeten zeggen dit is mijn vriendin......Ik ben bang dat het bij jou ook fout zit zoals bij mijn relatie. Het klinkt niet goed......en neem actie als je ziet dat het doorgaat voordat je net als ik veel te lang doorgaat! Ik ben er nu pas mee aan het stoppen, maar dat had ik eerder moeten doen.
Aah wat vervelend dat je ook in zo`n situatie zit, nog vergevorderd dan ik.
Waarom ik twijfel met uitmaken is omdat hij ook wel vaak mij het gevoel geeft dat hij trots op me is, en dat hij mij trots aan mensen voorstelt. Alleen bij dit meisje ligt het anders. Nu kan het een verliefdheid zijn, en het kan overwaaien. Maar wat als dat het niet doet? Hoe lang houd ik dit vol? Wat voor actie ben jij aan het ondernemen?
Veel sterkte ermee!
