Gezondheid alle pijlers

De overgang

23-03-2018 14:51 45 berichten
Hebben we al een topic over overgangservaringen?

Tot die tijd, stort ik hier even mijn hart uit. Er valt op zich niet veel uit te storten; het enige waar ik van de ene op de andere dag last van heb, zijn huilbuien die uit mijn tenen lijken te komen. En daarnaast een heel raar, leeg, weemoedig, melancholisch gevoel. Geen idee waarom ik me zo zou moeten voelen. Natuurlijk wil ik soms dingen in het leven, die niet voorhanden zijn, maar ik heb heel duidelijk het gevoel dat deze emoties niets met dit te maken hebben. Het voelt alsof ik het verdriet van iemand anders aan het verwerken ben.

Ik heb inmiddels een afspraak bij de huisarts. Officieel weet ik niet of in de overgang zit, maar aangezien ik eerdaags 50 jaar word, lijkt het mij iets wat ik kan verwachten.

Voor de rest heb ik niet de geijkte klachten. Ja, af en toe wat blosjes op de wangen en bezweet voorhoofd, maar voor de rest niets noemenswaardig. Maar dit sombere gevoel en huilbuien is echt niet leuk meer.

Iemand die zich hierin herkent of andere klachten heeft? Tips of trucs?
zazamaenade schreef:
23-03-2018 16:21
Heel fijn voor jou, maar ik wou dat het bij mij nou eens voorbij was :vechten: :P

Maaruh, graag gedaan hoor !
Laat het nog maar even duren, zodra het voorbij is ga je de winter van je leven in en dat is dan ook gelijk de laatste fase. :)
zazamaenade schreef:
23-03-2018 16:21
Heel fijn voor jou, maar ik wou dat het bij mij nou eens voorbij was :vechten: :P

Maaruh, graag gedaan hoor !
Ik hoop ook dat mijn huisarts zegt dat ik al jaren in de overgang zit en dat dit de laatste fase is :jump: .
Cateautje schreef:
23-03-2018 16:23
Laat het nog maar even duren, zodra het voorbij is ga je de winter van je leven in en dat is dan ook gelijk de laatste fase. :)
Zo kun je het ook bekijken :D .
Alle reacties Link kopieren
Je hoort altijd dat vrouwen opvliegers hebben in de overgang, maar dat er een tal van andere akelige dingen kunnen gebeuren in je lijf....daar hoor je weinig over. Ik ben zo'n 4 jaar geleden lelijk op mijn muil gegaan doordat ik me zo raar voelde. Rare hoofdpijn, zwaar hoofd, mijn nek kon mijn hoofd niet meer tillen leek het wel. Hele akelige spierpijnen in mijn schouders en nek. Oorsuizen, duizelingen...ik dacht dat ik met mijn laatste jaar bezig was! Zo depri en jankerig..zo was ik voorheen nooit. Steken in mijn gewrichten..en nog meer akeligheden.
De huisarts weet van niks, daar kun je weinig mee. Het is gewoon een rottijd waar je doorheen moet.
Op de site vrouwenovergang wordt het een en ander duidelijk. Daar heb je meer aan dan aan de huisarts.
Cateautje schreef:
23-03-2018 16:23
Laat het nog maar even duren, zodra het voorbij is ga je de winter van je leven in en dat is dan ook gelijk de laatste fase. :)
Nu al? Dus voordat ik überhaupt mijn studie heb afgerond zit ik in de winter van m'n leven? o_o
Ik ben een tegenstrijdigheid op twee benen. Altijd zo geweest. Ik kan me ergens heel druk om maken, of huilen als een klein kind of het doet me helemaal niets. Op werkgebied loopt het niet lekker en op relatiegebied ook niet. Het probleem (...) is dat ik niet weet wat ik wel wil en wel weet wat ik niet wil. Dus dat het niet lekker loopt, weet ik, maar omdat ik het niet weet en ook weer wel weet, zit ik daar voor mijn gevoel wel in een balans (snap je). Dus als ik met mijn huilbuien bij de huisarts aankom, dan denk ik wel te weten dat ze het dan over die boeg gaat gooien. Ik vind hoogsensitiviteit een vaag begrip. Ik ben weleens zo bestempeld, maar volgens mij is iedereen een spons die volloopt en weleens uitgeknepen moet worden. Ik hoop echt dat dit een overgangskwestie is; wetenschappelijk bewezen of niet. Ik voel me voor de rest niet sip of neerslachtig; ik kan alleen deze huilbuien en innerlijk onrustig gevoel niet plaatsen.

Toevoeging; huilen en innerlijk onrustig gevoel is mij niet onbekend - maar deze huilbuien en gevoel zijn van een iets andere orde.
Alle reacties Link kopieren
Elliez schreef:
23-03-2018 16:01
Ik had zelf ook dat ik echt bijna hoog sensitief was, alles kwam veel harder aan. Maar ik had ook wel een afnemende menstruatie, opvliegers en hartkloppingen.
Na een jaar niet meer te menstrueren (terwijl de huisarts maar zei dat ik moest wachten) heeft de gynaecoloog toch vastgesteld na een shitload aan onderzoeken dat ik inderdaad al in de overgang was. Ik was dan ook pas 16 dus vandaar al die onderzoeken...
Wat een akelig verhaal, zeg. Heeft iemand je kunnen uitleggen hoe dit zo is gekomen ? Ik had hier nog nooit van gehoord. Wel van vrouwen die erg vroeg, rond hun dertigste, in de overgang komen, maar dat is toch anders.
Als ik mag vragen, heb jij het gevoel dat je heel anders in het leven staat dan leeftijdgenoten, of is dit maar een klein, niet zo'n belangrijk deel van je leven ? (ik kan me ook levendig voorstellen dat je hier geen antwoord op wilt of kunt geven, hoor :$ )
Ik heb zelf nooit kinderen gewild, dus het gehele concept van vruchtbaarheid, menstruatie en hormonen vond ik vaak maar overbodig en frustrerend.
nounou
zazamaenade schreef:
24-03-2018 14:49
Wat een akelig verhaal, zeg. Heeft iemand je kunnen uitleggen hoe dit zo is gekomen ? Ik had hier nog nooit van gehoord. Wel van vrouwen die erg vroeg, rond hun dertigste, in de overgang komen, maar dat is toch anders.
Als ik mag vragen, heb jij het gevoel dat je heel anders in het leven staat dan leeftijdgenoten, of is dit maar een klein, niet zo'n belangrijk deel van je leven ? (ik kan me ook levendig voorstellen dat je hier geen antwoord op wilt of kunt geven, hoor :$ )
Ik heb zelf nooit kinderen gewild, dus het gehele concept van vruchtbaarheid, menstruatie en hormonen vond ik vaak maar overbodig en frustrerend.
Ja ik heb geen hormonale activiteit noch follikels in mijn eierstokken. Ik had er zelf ook nog nooit van gehoord, dus ik zat toen wel in een emotionele rollercoaster toen ik er eenmaal achter kwam!
Ergens voel ik me inderdaad wel anders dan de rest, omdat ik dus 'oudere' collega's oprecht tips kan geven. Ook kan ik totaal niet meepraten over menstruaties en over voorbehoedsmiddelen omdat die vlieger bij mij niet op gaat.
Gelukkig kan ik wel door middel van IVF en hormoontherapie zelf een kind dragen en baren, alleen zal het dan van een eiceldonor zijn (waar ik totaal niet mee zit, of het nou wel of niet mijn DNA zou zijn).
Helaas moet ik wel aan de pil aangezien mijn oestrogeenlevel dus te laag is en ik anders op de lange termijn last krijg van botontkalking.
Ik ben vandaag bij de huisarts geweest. Na een fikse huilbui (die al onder de douche was begonnen en al huilend naar de praktijk ben gelopen ;-D ) heb ik gezegd dat ik voor één reden kom en dat is om te weten of ik in de overgang ben. Nou, zegt ze, daar kan ik duidelijk in zijn "jij bent in de overgang". Ze erkende ook dit symptoom en heeft me meerdere keren op mijn hart gedrukt, dat ik echt niet de enige ben. Op verzoek heb ik aansluitend bloed laten afnemen om te zien of er wellicht iets met mijn schildklier is (wat een andere oorzaak zou kunnen voor mijn emotionele buien). Volgende week heb ik een vervolgafspraak. Ik slik nog steeds de pil en ik voel me daar ook prettig bij (vooral omdat ik de menstruatie kan regelen). Ze zei dat ik dit vooral moest blijven doen en dat ze aanraadt om het tot mijn 52e te blijven slikken. Wat ik begrijp kan de pil juist helpen om overgangsperikelen te voorkomen en het enige wat in stand blijft is de menstruatie. Buitenom "dit gevoel" heb ik geen noemenswaardige klachten en ben blij dat ik de pil kan blijven slikken. Ze zei ook dat de overgang geen "sexy onderwerp" is in onze maatschappij en dat het liever wordt weggestopt of genegeerd, dan dat "we" er gewoon open en eerlijk over praten. Bizar eigenlijk anno 2018.

Daarna bij de assistente een vervolgafspraak gemaakt en later bloed af laten nemen door een lieve dame. Beide vrouwen ouder dan ik (schat ik zo in) en beide zeiden precies te weten waarover ik het had. Die (h)erkenning doet me wel goed.
Goed dat je bent gegaan, nu komt overal duidelijkheid over.

Ik weet niet of het goed is dat je de pil blijft slikken, maar je huisarts zal dat wel beter weten.
Ik slikte de pil al 25 jaar niet meer, dus heb geen flauw idee.

Ik wens je sterkte de komende tien jaar. :)
Ze heeft me een folder meegegeven waarin ook 52 stond. Waarom deze leeftijd, ik weet het niet. Wanneer ik zou stoppen met de pil, zouden de overige klachten de kop op kunnen steken (zei ze) en daarbij het gehannes met de menstruatie. Dus ik slik blij tot mijn 52e en daarna zie ik wel weer verder :$ .
Alle reacties Link kopieren
en Paloma, heeft ze ook gezegd, dat je beter geen stopweek kunt inlassen? (of deed je dat al niet?)
lilalinda, ik vertelde haar dat ik meestal 2 strippen achter elkaar slik (bij 3 strippen krijg ik vaak wat krampachtig gevoel en ook wat doorbraakdruppels). En ze zei dat dit prima is. Ik ken iemand die 6 strippen achter elkaar slikt. Ik zou dit dus niet kunnen en daarbij denk ik ook dat dit wellicht niet helemaal gezond is - hoewel ik ook weleens gelezen heb dat dit helemaal niets uitmaakt.
Alle reacties Link kopieren
Misschien 52 omdat op die leeftijd vrijwel alle vrouwen zeker in de overgang zijn of al zijn geweest?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Cateautje schreef:
26-03-2018 14:53
Goed dat je bent gegaan, nu komt overal duidelijkheid over.

Ik weet niet of het goed is dat je de pil blijft slikken, maar je huisarts zal dat wel beter weten.
Ik slikte de pil al 25 jaar niet meer, dus heb geen flauw idee.

Ik wens je sterkte de komende tien jaar. :)

Dat is mijn 'dingetje' ook een beetje. Ik slik nu bijna 18 jaar geen pil meer en zie er ook geen heil meer in om daar weer aan te beginnen na al die tijd.
wij slapen nooit.
iceteapeach schreef:
26-03-2018 21:38
Dat is mijn 'dingetje' ook een beetje. Ik slik nu bijna 18 jaar geen pil meer en zie er ook geen heil meer in om daar weer aan te beginnen na al die tijd.
Moest er niet aan denken. Heb me nooit helemaal goed gevoeld toen ik dat onding nog slikte.
Ben ook blij dat ik niets meer nodig heb.
Alle reacties Link kopieren
Cateautje schreef:
26-03-2018 21:40
Moest er niet aan denken. Heb me nooit helemaal goed gevoeld toen ik dat onding nog slikte.
Ben ook blij dat ik niets meer nodig heb.

Ik slikte de pil destijds o.a. voor mijn haar (Diane35) en had daar verder weinig last van. Maar eerlijk gezegd om nu evt. weer opnieuw aan de hormonen te gaan, nee, zie ik idd niet zitten.
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
26-03-2018 21:38
Dat is mijn 'dingetje' ook een beetje. Ik slik nu bijna 18 jaar geen pil meer en zie er ook geen heil meer in om daar weer aan te beginnen na al die tijd.
Ik was op mijn 28e ook flink pil oe, na de zwangerschappen nooit me begonnen.
Maar nu wegen de voordelen flink tegen de nadelen op, en neem ik de pil voorlief.
Alle reacties Link kopieren
Yella78 schreef:
26-03-2018 18:52
Misschien 52 omdat op die leeftijd vrijwel alle vrouwen zeker in de overgang zijn of al zijn geweest?
Yella, het schijnt het gemiddelde te zijn van de leeftijd dat vrouwen de menopauze hebben bereikt (een jaar geen menstruatie).
Zie de link in het andere overgangstopic gezondheid/de-ongemakken-van-de-overgan ... start=1590
nounou
Alle reacties Link kopieren
lilalinda schreef:
26-03-2018 21:47
Ik was op mijn 28e ook flink pil oe, na de zwangerschappen nooit me begonnen.
Maar nu wegen de voordelen flink tegen de nadelen op, en neem ik de pil voorlief.

Snap ik. Ik was destijds bewust op de diane35 gezet vanwege haaruitval dus nu aan een 'zomaar' pil beginnen zie ik ook mede daarom niet zitten. De diane is meerdere malen negatief in het nieuws geweest, ben er zelf ook 2x vanaf gehaald door zowel huisarts als dermatoloog (weer een ander verhaal) dus ik ben heel huiverig geworden om toch weer aan de pil te gaan.
wij slapen nooit.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven