Relaties
alle pijlers
Verliefd op een ander
zaterdag 31 maart 2018 om 18:20
zaterdag 31 maart 2018 om 18:22
Soms moet je keuzes maken en er helemaal voor gaan. Juist omdat het één niet per se beter is dan het ander. Als je gaat wachten tot het helderlicht moment én gaat verwachten dat zoals je voelt in dat moment áltijd zo gaat blijven, dan zal je nooit een keuze maken. Er is gewoon niet één antwoord op deze vraag. Kies wat voor jou belangrijk is en ga dan volledig voor die keuze. Doe wat nodig is om jezelf te steunen in die keuze en maak er wat van! Wat als je met beide keuzes, ongeacht wat je kiest, gelukkig zou kunnen worden? Wat zou je dan kiezen?DaisyDaisy schreef: ↑31-03-2018 16:13Natuurlijk voel ik me schuldig en heb ik spijt dat ik hem dit heb aangedaan. Ik heb nooit vanmezelf verwacht dat ik tot zoiets in staat was. Dat ik mijn man zo kon bedriegen. Hij verdiend dit niet. Elke keer als ik de pijn in de ogen van mijn man zie of als ik hem zie huilen dan breekt mijn hart. Daaraan merk ik dat ik wel degelijk om hem geef. En als ik mijn kinderen zie die blij zijn dat papa thuis komt uit het werk, die onschuldige lieve kindjes dan huilt mijn hart. En toch blijft die ander ook in mijn hart zitten. Lijkt het alsof ik hem niet los kan laten. Daarom vraag ik me af of dat is omdat hij mijn grote liefde is of is het de blindheid die bij verliefd zijn hoort die je zo voor de gek kan houden.
Je schuldig voelen is niet hetzelfde als 'doing the right thing'. Dus dat je je schuldig voelt als je man huilt en verdrietig is maakt niet dat het oké is. Je moet iets doen en niet alleen blijven twijfelen en wachten tot Het Antwoord tot je komt. Die komt niet. Want er is geen Het Antwoord.
zaterdag 31 maart 2018 om 18:28
Ik heb je topic gisteren al gelezen, maar toen niet gereageerd. Toch kan ik het nu niet laten. Ondanks het schuldgevoel naar je man behandel je hem als tweede keus.
Hij heeft jou nog een kans gegeven? Het lijkt er meer op dat jij de kans gegrepen hebt om te voorkomen dat je alleen komt te staan.
Ik zou eerst proberen te bedenken of je nog met je man wil zijn. Als het antwoord ja is, dan ga je weer volldig voor hem.
Is het antwoord nee dan gaan jullie uit elkaar.
Zie je hoe je buurman hier volledig buiten staat?
Hij heeft jou nog een kans gegeven? Het lijkt er meer op dat jij de kans gegrepen hebt om te voorkomen dat je alleen komt te staan.
Ik zou eerst proberen te bedenken of je nog met je man wil zijn. Als het antwoord ja is, dan ga je weer volldig voor hem.
Is het antwoord nee dan gaan jullie uit elkaar.
Zie je hoe je buurman hier volledig buiten staat?
zaterdag 31 maart 2018 om 18:46
Hier lees ik alleen dat je het erg vind om je man zo te zien en dat jouw kinderen blij met hem zijn en je je schuldig voelt voor je man en kinderen.DaisyDaisy schreef: ↑31-03-2018 16:13Natuurlijk voel ik me schuldig en heb ik spijt dat ik hem dit heb aangedaan. Ik heb nooit vanmezelf verwacht dat ik tot zoiets in staat was. Dat ik mijn man zo kon bedriegen. Hij verdiend dit niet. Elke keer als ik de pijn in de ogen van mijn man zie of als ik hem zie huilen dan breekt mijn hart. Daaraan merk ik dat ik wel degelijk om hem geef. En als ik mijn kinderen zie die blij zijn dat papa thuis komt uit het werk, die onschuldige lieve kindjes dan huilt mijn hart. En toch blijft die ander ook in mijn hart zitten. Lijkt het alsof ik hem niet los kan laten. Daarom vraag ik me af of dat is omdat hij mijn grote liefde is of is het de blindheid die bij verliefd zijn hoort die je zo voor de gek kan houden.
Ik lees echt in al jouw stukjes niet dat je van je man houdt en graag met hem verder wil. Wat nu als de buurman was gaan scheiden en met jou verder wilde? Eerlijk?? Had je dan voor je eigen man gekozen?
Ik denk het niet.... wees eerlijk naar je man en ga alleen verder. Door gaat gewoon niet meer werken. Vroeg of laat kom je een andere ware liefde tegen een begin je er van voren af aan. Of je man wordt wakker uit zijn roes en komt erachter dat hij je nooit met kan vertrouwen hoe graag hij ook wil.
zaterdag 31 maart 2018 om 19:02
Tzal wel zweren
.
zaterdag 31 maart 2018 om 19:49
Wat je nu schrijft staat wel compleet haaks op wat je in je vorige topic schreef:DaisyDaisy schreef: ↑31-03-2018 16:13Natuurlijk voel ik me schuldig en heb ik spijt dat ik hem dit heb aangedaan. Ik heb nooit vanmezelf verwacht dat ik tot zoiets in staat was. Dat ik mijn man zo kon bedriegen. Hij verdiend dit niet. Elke keer als ik de pijn in de ogen van mijn man zie of als ik hem zie huilen dan breekt mijn hart. Daaraan merk ik dat ik wel degelijk om hem geef. En als ik mijn kinderen zie die blij zijn dat papa thuis komt uit het werk, die onschuldige lieve kindjes dan huilt mijn hart. En toch blijft die ander ook in mijn hart zitten. Lijkt het alsof ik hem niet los kan laten. Daarom vraag ik me af of dat is omdat hij mijn grote liefde is of is het de blindheid die bij verliefd zijn hoort die je zo voor de gek kan houden.
Ik hoop zo dat hij mij ook mist nu hij me echt kwijt is en dat hij inziet wat voor stom mens hij thuis heeft zitten. Heel fout dat ik dit zo zeg maar zo voelt het nu gewoon.
Niks geen spijt en schuldgevoel te lezen.
zaterdag 31 maart 2018 om 20:30
.Kwartel123 schreef: ↑31-03-2018 19:49Wat je nu schrijft staat wel compleet haaks op wat je in je vorige topic schreef:
Ik hoop zo dat hij mij ook mist nu hij me echt kwijt is en dat hij inziet wat voor stom mens hij thuis heeft zitten. Heel fout dat ik dit zo zeg maar zo voelt het nu gewoon.
Niks geen spijt en schuldgevoel te lezen.
Ongelooflijk. Een volwassen vrouw die zo denkt. De rest van die post in het andere topic spreekt ook boekdelen.
Ga alsjeblieft weg bij je man en gun hem een vrouw die hem waard is.
Hoe kan je een ander zo behandelen?
zaterdag 31 maart 2018 om 20:35
Voortschrijdend inzicht ?Kwartel123 schreef: ↑31-03-2018 19:49Wat je nu schrijft staat wel compleet haaks op wat je in je vorige topic schreef:
Ik hoop zo dat hij mij ook mist nu hij me echt kwijt is en dat hij inziet wat voor stom mens hij thuis heeft zitten. Heel fout dat ik dit zo zeg maar zo voelt het nu gewoon.
Niks geen spijt en schuldgevoel te lezen.
zaterdag 31 maart 2018 om 21:10
Uit je topic van gisteren:
"Deze week stonden we voor het eerst na een maand weer oog in oog met elkaar toen hij de hond uitliet. Ik schrok, maar zei hoi en hij zei ook hoi en liep gauw verder. Sinds die dag heb ik het idee dat zijn vriendin hem ‘gevangen’ houd. Ze staat ineens achter de heg te kijken als hij naar zn werk gaat. Want stel je voor dat ik net de deur uit kom lopen en hoi zeg. Dan vraag ik me af, zou ze dat doen omdat ze voelt dat hij toch niet over me heen is? "
Zijn vriendin houdt hem niet 'gevangen'.
Hij heeft gekozen om met zijn vriendin verder te gaan.
Hij kiest voor haar, niet voor jou.
Accepteer het.
Houd op met haar af te schilderen als een 'stom mens'.
Zij is niet de bad guy hoor.
"Deze week stonden we voor het eerst na een maand weer oog in oog met elkaar toen hij de hond uitliet. Ik schrok, maar zei hoi en hij zei ook hoi en liep gauw verder. Sinds die dag heb ik het idee dat zijn vriendin hem ‘gevangen’ houd. Ze staat ineens achter de heg te kijken als hij naar zn werk gaat. Want stel je voor dat ik net de deur uit kom lopen en hoi zeg. Dan vraag ik me af, zou ze dat doen omdat ze voelt dat hij toch niet over me heen is? "
Zijn vriendin houdt hem niet 'gevangen'.
Hij heeft gekozen om met zijn vriendin verder te gaan.
Hij kiest voor haar, niet voor jou.
Accepteer het.
Houd op met haar af te schilderen als een 'stom mens'.
Zij is niet de bad guy hoor.
zaterdag 31 maart 2018 om 21:12
"En toch hoopt de andere kant van mij dat mijn buurman zijn relatie alsnog stukloopt en hij beseft dat hij met mij een toekomst wil."
Speciaal voor jou. Nogmaals een beschrijving hoe jullie gezamenlijke toekomst er uit zou zien.
Over een jaar zijn jullie twee samen. Jullie hebben samen een appartementje gevonden.
Je stiefzoon vindt jou een trut, omdat je het huwelijk van zijn ouders kapot hebt gemaakt.
Je kinderen kunnen niet overweg met hun stiefbroer. Vakanties met zijn vijven zijn uitgesloten. Dus moet je één week op vakantie met je vriend en zijn chagrijnige zoon. En één week met je vriend en je eigen kinderen, die hun vader missen.
Je kinderen moeten heen en weer van pappa’s huis naar mamma’s huis.
Het echtscheidingsconvenant en de omgangsregeling staan nog regelmatig ter discussie.
Je moet rondkomen van een veel kleiner budget.
Je nieuwe schoonouders vinden jou onbetrouwbaar.
De moeders op het schoolplein waarschuwen elkaar voor jou: “Zorg ervoor dat Daisy niet met je man appt. Want ze gaat pikante appjes sturen.”
Je komt erachter dat je droomman de w.c. smerig achterlaat. Elke dag.
Tja, dat had je niet in de gaten tijdens jullie romantische wandelingetjes in het steegje.
En hij heeft nog veel meer nare eigenschappen en gewoontes.
Is dit je droomleven?
Word wakker!
zaterdag 31 maart 2018 om 21:29
So. De. Ju.Abigail* schreef: ↑31-03-2018 21:10Uit je topic van gisteren:
"Deze week stonden we voor het eerst na een maand weer oog in oog met elkaar toen hij de hond uitliet. Ik schrok, maar zei hoi en hij zei ook hoi en liep gauw verder. Sinds die dag heb ik het idee dat zijn vriendin hem ‘gevangen’ houd. Ze staat ineens achter de heg te kijken als hij naar zn werk gaat. Want stel je voor dat ik net de deur uit kom lopen en hoi zeg. Dan vraag ik me af, zou ze dat doen omdat ze voelt dat hij toch niet over me heen is? "
Je zal er maar mee getrouwd zijn.
Je echtgenoot verdient beter.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zaterdag 31 maart 2018 om 21:57
Natuurlijk ben ik me bewust dat het alles behalve makkelijk zou worden. Dat de kinderen van papa’s huis naar mama’s huis worden gesleept.Abigail* schreef: ↑31-03-2018 21:12
"En toch hoopt de andere kant van mij dat mijn buurman zijn relatie alsnog stukloopt en hij beseft dat hij met mij een toekomst wil."
Speciaal voor jou. Nogmaals een beschrijving hoe jullie gezamenlijke toekomst er uit zou zien.
Over een jaar zijn jullie twee samen. Jullie hebben samen een appartementje gevonden.
Je stiefzoon vindt jou een trut, omdat je het huwelijk van zijn ouders kapot hebt gemaakt.
Je kinderen kunnen niet overweg met hun stiefbroer. Vakanties met zijn vijven zijn uitgesloten. Dus moet je één week op vakantie met je vriend en zijn chagrijnige zoon. En één week met je vriend en je eigen kinderen, die hun vader missen.
Je kinderen moeten heen en weer van pappa’s huis naar mamma’s huis.
Het echtscheidingsconvenant en de omgangsregeling staan nog regelmatig ter discussie.
Je moet rondkomen van een veel kleiner budget.
Je nieuwe schoonouders vinden jou onbetrouwbaar.
De moeders op het schoolplein waarschuwen elkaar voor jou: “Zorg ervoor dat Daisy niet met je man appt. Want ze gaat pikante appjes sturen.”
Je komt erachter dat je droomman de w.c. smerig achterlaat. Elke dag.
Tja, dat had je niet in de gaten tijdens jullie romantische wandelingetjes in het steegje.
En hij heeft nog veel meer nare eigenschappen en gewoontes.
Is dit je droomleven?
Word wakker!
Denk je dat ik dat leuk vind? Dat ik daar geen verdriet van zou hebben?
Mijn kinderen en zijn dochter kunnen heel goed met elkaar en zijn nog veel te klein om ‘chagerijnig’ te zijn omdat hun stiefvader of stiefmoeder hun ouders uit elkaar heeft gehaald.
Financieel gezien weet jij niet wat ik verdien en wat hij verdiend en ik kan je vertellen dat ik me daar geen zorgen om maak, we zouden ons prima kunnen redden.
Natuurlijk zullen zijn ouders maar ook mijn ouders niet gelijk staan te springen om hun nieuwe schoonzoon of dochter. Maar die zullen dan uiteindelijk ook accepteren dat hun zoon/dochter gelukkiger is met de nieuwe partner.
En dat hij vervelende eigenschappen heeft ben ik me ook van bewust. Ik ken hem inmiddels erg goed en heb al een paar dingen gezien die niet ideaal zijn maar niemand is perfect. Ik weet dat het geen perfecte droomwereld zal zijn mochten wij samen eindigen.
Maar daar gaat het ook niet om, het gaat erom dat diegene je gelukkig maakt. Dat je bij diegene wilt zijn en er samen wat moois van maakt.
Dus wat dat betreft ben ik niet zo bang dat het tegen gaat vallen met hem, en ben ik me bewust dat het alles behalve makkelijk zal worden.
Maargoed dit alles is ALS wij samen zouden eindigen.
Ik sta gewoon in oorlog met mezelf. Hou van 2 mannen. En dat wil ik niet meer. Maar hem vergeten lukt me nog niet, dat heeft denk ik tijd nodig. Ik hoop dat het over een poosje makkelijker wordt en ik door kan met mijn leven samen met mijn gezin zonder al die gedachtes en herinneringen aan die andere man.
zaterdag 31 maart 2018 om 22:04
Al dat ge"we" maakt wel duidelijk dat je hem dus nog als een serieuze, en voor jou misschien de beste, optie ziet. Je denkt dus echt serieus over dergelijke toekomstplannen na? Zolang jij de deur voor die ander nog openhoudt en hem nog als een serieuze optie ziet zit jouw man als veilige, maar niet spannende, optie op de reservebank. En dat verdient niemand.DaisyDaisy schreef: ↑31-03-2018 21:57Natuurlijk ben ik me bewust dat het alles behalve makkelijk zou worden. Dat de kinderen van papa’s huis naar mama’s huis worden gesleept.
Denk je dat ik dat leuk vind? Dat ik daar geen verdriet van zou hebben?
Mijn kinderen en zijn dochter kunnen heel goed met elkaar en zijn nog veel te klein om ‘chagerijnig’ te zijn omdat hun stiefvader of stiefmoeder hun ouders uit elkaar heeft gehaald.
Financieel gezien weet jij niet wat ik verdien en wat hij verdiend en ik kan je vertellen dat ik me daar geen zorgen om maak, we zouden ons prima kunnen redden.
Natuurlijk zullen zijn ouders maar ook mijn ouders niet gelijk staan te springen om hun nieuwe schoonzoon of dochter. Maar die zullen dan uiteindelijk ook accepteren dat hun zoon/dochter gelukkiger is met de nieuwe partner.
En dat hij vervelende eigenschappen heeft ben ik me ook van bewust. Ik ken hem inmiddels erg goed en heb al een paar dingen gezien die niet ideaal zijn maar niemand is perfect. Ik weet dat het geen perfecte droomwereld zal zijn mochten wij samen eindigen.
Maar daar gaat het ook niet om, het gaat erom dat diegene je gelukkig maakt. Dat je bij diegene wilt zijn en er samen wat moois van maakt.
Dus wat dat betreft ben ik niet zo bang dat het tegen gaat vallen met hem, en ben ik me bewust dat het alles behalve makkelijk zal worden.
Maargoed dit alles is ALS wij samen zouden eindigen.
Ik sta gewoon in oorlog met mezelf. Hou van 2 mannen. En dat wil ik niet meer. Maar hem vergeten lukt me nog niet, dat heeft denk ik tijd nodig. Ik hoop dat het over een poosje makkelijker wordt en ik door kan met mijn leven samen met mijn gezin zonder al die gedachtes en herinneringen aan die andere man.
zaterdag 31 maart 2018 om 22:06
Wat fijn dat je erop vertrouwt dat je op termijn weer samen zult kunnen leven met je gezin.
Je weet toch hopelijk wel dat ‘je gezin’ uitsluitend de samenlevingsvorm met je kinderen en een optionele partner behelst?
Ik kan alleen maar hopen dat je weer geil wordt van je man. En dat je anders maar een oogje dichtknijpt wanneer hij een tijdje zijn zak wil legen in een andre vrouw. Voor het gezin hè. Alles voor het gezin.
Je weet toch hopelijk wel dat ‘je gezin’ uitsluitend de samenlevingsvorm met je kinderen en een optionele partner behelst?
Ik kan alleen maar hopen dat je weer geil wordt van je man. En dat je anders maar een oogje dichtknijpt wanneer hij een tijdje zijn zak wil legen in een andre vrouw. Voor het gezin hè. Alles voor het gezin.
zaterdag 31 maart 2018 om 22:15
Zij is ook niet de bad guy, zij kan hier niks aandoen dat hij ervoor heeft gekozen haar te bedriegen. Zij heeft dit ook niet verdiend, net als mijn man.Abigail* schreef: ↑31-03-2018 21:10Uit je topic van gisteren:
"Deze week stonden we voor het eerst na een maand weer oog in oog met elkaar toen hij de hond uitliet. Ik schrok, maar zei hoi en hij zei ook hoi en liep gauw verder. Sinds die dag heb ik het idee dat zijn vriendin hem ‘gevangen’ houd. Ze staat ineens achter de heg te kijken als hij naar zn werk gaat. Want stel je voor dat ik net de deur uit kom lopen en hoi zeg. Dan vraag ik me af, zou ze dat doen omdat ze voelt dat hij toch niet over me heen is? "
Zijn vriendin houdt hem niet 'gevangen'.
Hij heeft gekozen om met zijn vriendin verder te gaan.
Hij kiest voor haar, niet voor jou.
Accepteer het.
Houd op met haar af te schilderen als een 'stom mens'.
Zij is niet de bad guy hoor.
Maar los van dat heb ik haar nooit echt gemogen en meerdere mensen met mij. Ook behandeld zij hem niet goed. Daarom zei ik ‘stom mens’, uit emotie. Maar nogmaals zij is niet de bad guy, dat ben ik en dat is hij. Wij zijn er samen schuldig aan.
En dat zij hem gevangen houd doel ik op het feit dat hij letterlijk het huis niet meer uit mag. En als hij dan toch weg moet om naar zn werk te gaan staat ze achter de heg te kijken. En dat is niet vanaf het moment dat ze van onze affaire wist, maar pas een maand later. Nadat wij elkaar weer voor het eerst tegen waren gekomen. Dat vind ik zo vreemd. Dan denk ik waarom nu pas?
zaterdag 31 maart 2018 om 22:19
Als je goed leest zie je dat dat een reactie is op een toekomstbeeld die Abigail heeft geschetst.Timetraveler schreef: ↑31-03-2018 22:04Al dat ge"we" maakt wel duidelijk dat je hem dus nog als een serieuze, en voor jou misschien de beste, optie ziet. Je denkt dus echt serieus over dergelijke toekomstplannen na? Zolang jij de deur voor die ander nog openhoudt en hem nog als een serieuze optie ziet zit jouw man als veilige, maar niet spannende, optie op de reservebank. En dat verdient niemand.
zaterdag 31 maart 2018 om 22:25
Misschien moet ze eens een boekje over jou opendoen. Kijken hoeveel mensen jou dan nog mogen.DaisyDaisy schreef: ↑31-03-2018 22:15Zij is ook niet de bad guy, zij kan hier niks aandoen dat hij ervoor heeft gekozen haar te bedriegen. Zij heeft dit ook niet verdiend, net als mijn man.
Maar los van dat heb ik haar nooit echt gemogen en meerdere mensen met mij. Ook behandeld zij hem niet goed. Daarom zei ik ‘stom mens’, uit emotie. Maar nogmaals zij is niet de bad guy, dat ben ik en dat is hij. Wij zijn er samen schuldig aan.
En dat zij hem gevangen houd doel ik op het feit dat hij letterlijk het huis niet meer uit mag. En als hij dan toch weg moet om naar zn werk te gaan staat ze achter de heg te kijken. En dat is niet vanaf het moment dat ze van onze affaire wist, maar pas een maand later. Nadat wij elkaar weer voor het eerst tegen waren gekomen. Dat vind ik zo vreemd. Dan denk ik waarom nu pas?
En waarom maak je je zo druk om die overbuurman? Als je echt voor je man had gekozen, zou je je enkel bezighouden met hoe je het goed kan maken.
Ik vind het echt zielig voor je man. Maar die stopt nog wel een keer met je, want te vertrouwen ben je blijkbaar niet.
En dan heb je straks niks meer, en respect al helemaal niet.
