ex volledig verbannen?

Ik had een relatie van 8,5 jaar met mijn eerste grote liefde (ervoor nog een aantal relaties gehad maar niet zo serieus). Ik was haar eerste liefde, zij was net geen 16 toen het begon, ik 18. We groeiden samen op en waren heel erg close (veel reizen, bijna dagelijks bij elkaar,…). Hebben samen veel meegemaakt (dood van mijn broer, zij heeft haar vader verbannen uit haar leven,…). Zij was heel extravert en ik minder, maar vulden elkaar telkens goed aan en hadden weinig echte ruzies en gezamenlijke interesses.

We hebben samen een huis gebouwd na 7 jaar relatie en zijn een paar maanden later getrouwd op 20 mei 2017. Toen dit alles erop zat leek alles plots anders en werden we beiden afstandelijker. Op een festival 2 maand na de trouw gaf ze aan ‘alleen’ te willen uitgaan en gaf ik haar de ruimte. Ze leerde er iemand kennen waar ze de maand erop van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat constant mee zat te smsn, en zelf met hem wegging. Ze gaf aan verliefd te zijn en ik werd uiteindelijk jaloers (waren pas 3 maand getrouwd). Toen zei ze plots dat ze wou scheiden, ze al veel langer signalen gaf en er iets in haar was geknapt. Haar meme stierf de dag nadat ze zei dat ze wou scheiden, ik was in de war en kon haar niet goed ondersteunen. Nu, later, geeft ze aan dat de reden van de scheiding was dat ik haar niet ondersteunde tijdens dit sterfgeval. Uiteindelijk is het niets geworden met die andere jongen, zijn we effectief gescheiden en was ik mijn grote liefde, beste maatje en ons nieuw huis kwijt (zij kocht het huis).

Toen ik het huis verliet in oktober 2017 bleven we van beide kanten contact houden. Bij elke gebeurtenis (kerstmis,…) stuurde ze iets. Ze belde mij wenend op dat ik niets liet weten op haar verjaardag, maar had een kaartje gestuurd en ze had nog niet in de brievenbus gekeken. Contact bleef zo een paar maanden aanwakkeren. Eind maart 2018 wou ze plots afspreken om samen nog eens alles op een rijtje te zetten van wat er was gebeurd. Ze gaf toen aan me als ‘vriend met een verleden’ niet te willen verliezen en dat ze ontgoocheld was dat ze niet meer kon. Ik zag dit niet zitten en gaf dit aan. Ik wou verder met mijn leven en had haar van sociale media verwijderd. Ze begon toen te wenen en zei dat ik haar altijd kon bellen.

Ik ben in april 2018 met mijn fiets van de noordzee naar de middellandse zee getrokken om alles op een rijtje te zetten. Ook hier bleef ze dagelijks contact zoeken per sms. Periode mei - juni - juli 2018 was ook de periode dat alles voor dat rechtbank kwam, onze trouwdatum passeerde,… Ze gaf telkens aan hoe jammer ze het vond dat alles zo liep. Ze bleef zeggen dat ze het liever anders had gehad en dan liet ze ook weten dat ze ondertussen een aantal maand een nieuwe vriend had. Waar ze heel gelukkig mee lijkt.

Ik wou ook verder en probeerde alle contact te vermijden. Schreef haar een brief dat ik haar uit liefde los liet en ze mij ook moesten laten verder gaan. Contact bleef een aantal weken uit. Nu vorig weekend was ik op dit festival en kreeg ik opnieuw berichten of ik er ook was. Ze had mij de laatste dag gezien en kwam naar mij gelopen en vroeg waarom ik zo raar deed en of ze niet gewoon eens ‘goeiedag’ mocht zeggen. Ondertussen had ik ook te weten gekomen dat ze op fb veel rare dingen postte (bv champagne op een nieuwe start, een uur na de laatste tekening van de akte,…). Terwijl ze naar mij toe heel andere signalen uitstraalt...

Ondanks ik ook verder wil blijft ze mij contacteren (als ze in het ziekenhuis ligt,…), ik heb haar uit respect nogmaals gevraagd het niet meer te doen. Ik heb moeite met loslaten en blijf sterke gevoelens houden ondanks de hectische periode, en het nieuws van haar nieuwe vriend. 8 jaar een goede relatie is niet niets.

Verban ik haar nu beter volledig uit mijn leven ondanks de mooie tijd samen en zal dat helpen met volledig loslaten?

Dank voor alle reacties. Ik begrijp ook dat mensen evolueren en het gevoel krijgen dingen te hebben gemist. Had ze dit voor de trouw laten weten dan had ik veel makkelijker kunnen afsluiten. Ze geeft ook telkens redenen op die aan mij liggen voor het einde van de relatie, terwijl we met 2 zijn. Laat zien op sociale media dat alles verwerkt is en ze heel gelukkig is. Liet ook weten aan een vriendin dat ze eigenlijk helemaal niet wou trouwen. Dit maakt het voor mij wel makkelijker om af te sluiten. Denk ook dat ze in de war is en helemaal niet weet wat ze wil. Terwijl ze vroeger erg standvastig was. Maar daar heb ik geen boodschap aan.

Zal een ander nummer nemen en verder gaan met mijn leven. Ik ben blij voor wat geweest is, neem alles en haar mee in mijn hart, maar ben ook benieuwd naar wat de toekomst zal brengen. Al blijft ze nog dagelijks in mijn hoofd spoken.

We zijn een paar maanden geleden nog eens iets gaan eten om het uit te spreken wat er precies is verkeerd gegaan, op haar verzoek. Toen gaven we beide aan te willen dat het goed kwam, zeker na wat we opgebouwd hadden. Ik ben toen op fietsvakantie vertrokken en en erna hadden we nog eens afgesproken. Toen gaf ze aan dat ze mij absoluut niet wil verliezen maar ze ook geen relatie meer kon aangaan en ze hierdoor ontgoocheld was in zichzelf. Ze ging mij volgen in al of niet vriendschap. Aangezien ik nog niets verwerkt heb had ik zeker geen zin in vriendschap. Ze gaf toen ook aan even alleen te willen zijn en geen zin te hebben in een nieuwe relatie. 5 dagen erna had ze een nieuwe vriend. Ze vertelde mij dit een maand erna en gaf aan dat alles nog heel pril was, maar ze wel al op vakantie waren geweest.

Heb haar een 'afscheidsbrief' gestuurd deze morgen waarin ik aangaf verder te willen gaan met mijn leven en vraag om het contact te stoppen. Ze belde meteen familieleden op omdat ze vermoedde dat ik iets stom ging doen (waarvan trouwens nergens of geen sprake is) is en stuurde mij nog een bericht dat ze enkel contact nam voor praktische zaken, ik haar nog geld moet en hier alles stopt...