Verschrikkelijk dat daten!

24-08-2018 22:11 35 berichten
Hallo allemaal,

Ik zit met een dingetje en ik word helemaal moe van mezelf.

Ik ben een moeder van een kindje van 3, co ouderschap met de vader, zijn al 2,5 jaar uit elkaar. Alles gaat goed.

Nu heb ik iemand ontmoet en alles is ineens helemaal anders. Ik had het rustig en alles staat op zijn kop.

Ik heb een zwaar verleden gehad, mijn ouders hebben me in de steek gelaten, mijn ex liet me op een heel zwaar moment in de steek, mijn vertrouwen is nogal beschadigd en ik kan daardoor best onzeker zijn.

Nu ben ik dus verliefd... we hebben het super samen, alles klikt, gaat vanzelf, brengen de afgelopen paar weken heel veel tijd samen door, en het klopt gewoon.

Nu hebben we uitgesproken exclusief te zijn, hij houdt rekening met mijn verleden en wil laten zien dat ik hem kan vertrouwen, hij praat over toekomst in we, hoe ik met zijn ouders overweg zou kunnen, wat we allemaal gaan doen nog etc.
Ik heb gezegd dat ik verliefd begin te worden, en dat moeilijk vind.. omdat ik dus gekwetst kan worden.

Hij zei; dat verliefdheid iets moeilijks is, en dat hij moeilijk verliefd wordt, hij zeker iets voor mij voelt, maar nog niet weet of dat AL verliefdheid is.

Nu mijn probleem, ik over analyseer... Ik wordt gek van mezelf, bang meer te voelen kmdat dat meer pijn kan doen, maar wil het ook niet kwijt, want het kan wel wat moois worden...

Blegh, wat zeggen jullie ervan?
Misschien loopt het uit op iets serieus misschien niet, betekend dat het einde van de wereld? Ik denk dat hij je niet voor een relatie wilt, maar misschien zit ik er wel naast en is deze man totaal anders dan andere mannen.
Alle reacties Link kopieren
Wat goed dat je alles eerst lekker met zijn tweetjes doet zonder dat je kind er van af weet, dat scheelt voor jou ook want je zal ook wel van vroeger overgehouden hebben dan je nooit wil dat je kind zoiets meemaakt, ik ben ook in de steek gelaten door mijn ouders en ben zelf gescheiden, dus ik weer hoe het voelt, ik probeer het wel bij mezelf te houden en het niet van invloed te laten zijn in relaties, misschien ben ik juist wel meer van de bindingsangst dan van de verlatingsangst.

Hij klinkt gelukkig wel ok, hij blijft bij zichzelf en belooft geen mooie sprookjes maar zegt duidelijk hoe hij er in staat, ik zou er wel voor waken om je niet aan deze relatie vast te klampen..
Je zegt hij gaat iets met zijn vrienden doen en dat laat ik vrij, dan denk ik oei laat je vrij? Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn en vervolgens hij is de komende dagen wel bij mij.
Af en toe ook een beetje onbereikbaar zijn he? Ook wat met je vriendinnen ondernemen en het druk hebben.
Ja met vrij bedoel ik ook meer dat ik hem niet heel de tijd ga appen, maar dat ik hem gewoon een leuke tijd laat hebben, en ben zelf lekker vroeg gaan slapen aangezien ik er ook weer vroeg uit moest :).

Vanavond zijn we toevallig bij dezelfde gelegenheid, hij heeft nog wel een feestje erna, en ik ga lekker de stad in met vriendinnen.. dan zien we vanzelf wel waar we slapen allebei, zondag hadden we al gepland staan :).

Op dagen dat ik mijn zoontje heb, spreken we ook eigenlijk niet af, dus houden we ook lekker wat tijd voor onszelf, hij sport ook veel, ik ook en ga veel op pad met de kleine en vrienden.

Het is meer dat ik echt bang ben weer mijn hart te breken, en het is niet het einde van de wereld, maar nu 2,5 jaar verder na veel drama, en focus op mezelf ben ik ook wel weer toe aan een gelukkig relatie. Maar inderdaad, als ik het nu afkap dan breek ik mijn eigen hart..

Doe nu ook even ietsje afstandelijker via app, ik doe wel leuk en vraag hoe alles geweest is etc, maar even geen zware dingen, daarnaast ben ik nu ook even druk haha
Het is helaas allemaal nog lastiger geworden, en ik heb besloten wat afstand te nemen, hoe moeilijk ik het ook vind.

In het weekend zijn er dingen voorgevallen waardoor ik nogal overstuur ben geraakt, en huilend bij hem ben belandt, en ik vandaag bij de politie zat.

Dit was best heftig, en natuurlijk totaal niet gepland, we hebben de zondag nog samen doorgebracht, en aangezien ik mijn zoontje nu weer heb, zien we elkaar pas volgend weekend.

Tenminste dat was het plan, hij wil het rustig aan doen, en het gaat voor hem allemaal wat te snel enz. Hij wil het voor zichzelf op een rijtje zetten, maar laat wel merken mij toch erg leuk te vinden.

Hierop heb ik wat afstand genomen, om zijn rust dus nu te geven, de gesprekken per app zijn anders, en laat ik nu dus vannuit hem komen.

Ik vind het echt rot, maar ik kan niks anders op het moment, baal er echt van. Maar niks aan te doen:(
Wat bedoel je met dat je bij hem bent beland, TO? Als in, letterlijk ineens voor zijn deur staan bijvoorbeeld?

Ik weet niet wat er gebeurd is, maar vanuit gaande dat je daar niet om hebt gevraagd klinkt het een beetje suf dat hij juist nu begint over het "op een rijtje zetten". Was dat al aan de gang of komt dat doordat hij moeite heeft met wat jou is voorgevallen, jouw emoties daarbij, of dergelijke?

Kun je niet beter even helemaal afstand nemen tot hij weet wat hij in godsnaam wil met jou? En wacht dan niet te lang zou ik zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Dit wordt niks.
beetjegek schreef:
28-08-2018 07:12
Dit wordt niks.
Dat vrees ik ook. Als je na zo'n korte tijd al zoveel gedoe heb zou ik zeggen: next.
Nou, er was dus drama met allemaal vriendinnen, en ik kon dus niet thuis komen, en ik had wel redelijk wat gedronken.

Dit heb ik tegen hem verteld, en hij gaf aan dat ik dan wel naar hem toe kon komen.

Vervolgens, is er iets gebeurd op straat.. (wil niet teveel details geven), waardoor ik dus naar de politie heb moeten gaan.

Hij was die zondag nog steeds wel heel aanhalig, ik zatvgewoon op bed, en dan knuffelde hij me ineens..

Nu hebben we wel gewone gesprekken via de app, het is gezellig, maar heb bij mezelf wel afstand genomen, alleen hij zoekt ook wel steeds zelf weer contact..
Ben je bij de politie beland door een voorval met hem? Het klinkt wat vaag allemaal.

Als ik hem was zou ik er eerlijk gezegd wel een beetje klaar mee zijn. Je neemt al behoorlijk wat bagage met je mee en lijkt nogal snel in drama te verzanden.
Het is nog al een detail als ik het uitleg, maar nee niet met hem, en deze drama had ik niet kunnen voorspellen.

Ik ben in mijn eentje naar een taxi gegaan, daar ben ik gedwongen om iemand zijn gang te laten gaan, gelukkig niet volledig, maar hij zat helemaal onder mijn kleren.

Ik heb het hier lastiger mee dan ik dacht, maar voor dit soort dingen kies ik niet. Daarom heb ik net een afspraak gehad met zedenrecherse.

Ik heb er verder zelf ook geen goed gevoel over, en ik vind het erg vervelend dat ik continu moet nadenken of ik teveel of te weinig app, of alles wel goed overkomt etc..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven