Relaties
alle pijlers
Onzekerheid
vrijdag 21 september 2018 om 14:59
Hoi, hopelijk hebben jullie wat adviezen voor mij.... Het probleem is dat mijn onzekerheid me zo in de weg staat en ik manieren zoek om hier beter mee om te gaan. Ik vind een man leuk op mijn werk. Het begon eigenlijk met interesse van hem uit, maar gaande weg raakte ik ook geïnteresseerd. en inmiddels zou ik het misschien zelfs wel verliefdheid noemen. Het probleem is dat ik daar verschrikkelijk onzeker van word. Dat is natuurlijk wel normaal, maar het neemt bij mij wel erge vormen aan zodat ik haast niet meer kan functioneren. Waar ik eerst gewoon leuk met hem kon praten, niks aan de hand, ben ik nu doodnerveus als ik naar de werkvloer moet en kan ik eigenlijk niet meer normaal/leuk tegen hem doen van de zenuwen. Ook kan ik me niet meer voorstellen dat hij mij leuk vindt, denk ik de hele tijd dat hij vast anderen leuker/mooier vindt en ben ik een soort van jaloers als hij met anderen praat. Ik vind dit stom van mezelf, ik jaag hem bij me vandaan zo, terwijl de tekenen eigenlijk gunstig waren/zijn. Waarom kan ik niet normaal doen, ben ik zo nerveus en sta ik een goede afloop zo in de weg? Niet dat ik er van overtuigd ben dat hij mij echt wil, maar ik geef het ook niet echt een kans zo. Mijn werk lijdt er ook onder, ik zit vaak met het gevoel van een steen in mijn maag, durf nauwelijks naar de wc te lopen en doe ook nerveuzig tegen andere collega's hierdoor.
Ik wil hier vanaf, ik wil op een relaxte manier tegen de situatie aankijken. En misschien wordt het wat, misschien ook niet, maar doe er in ieder geval niet zo debiel over. Ik gooi mijn eigen glazen in zo, want op deze manier ben ik natuurlijk niet meer zo leuk
Ik ben trouwens altijd zo geweest, en ben daardoor denk ik vaak geëindigd met mannen die mij heel leuk vonden, waarbij het initiatief van hun kant kan, maar ik mag toch ook wel eens iemand kiezen die ik leuk vind?
Herkent iemand dit, en hoe zorg ik dat ik weer wat relaxter wordt en misschien zo mijn eigen kansen weer wat vergroot?
PS of zou het diep van binnen zijn dat ik weet dat het niet goed zit en dat ik daarvan last heb? er is ook een stemmetje die dat zegt. Maar ook dan vind ik dat ik normaal zou moeten doen
Ik wil hier vanaf, ik wil op een relaxte manier tegen de situatie aankijken. En misschien wordt het wat, misschien ook niet, maar doe er in ieder geval niet zo debiel over. Ik gooi mijn eigen glazen in zo, want op deze manier ben ik natuurlijk niet meer zo leuk
Ik ben trouwens altijd zo geweest, en ben daardoor denk ik vaak geëindigd met mannen die mij heel leuk vonden, waarbij het initiatief van hun kant kan, maar ik mag toch ook wel eens iemand kiezen die ik leuk vind?Herkent iemand dit, en hoe zorg ik dat ik weer wat relaxter wordt en misschien zo mijn eigen kansen weer wat vergroot?
PS of zou het diep van binnen zijn dat ik weet dat het niet goed zit en dat ik daarvan last heb? er is ook een stemmetje die dat zegt. Maar ook dan vind ik dat ik normaal zou moeten doen
vrijdag 21 september 2018 om 18:25
Heel erg herkenbaar! Ik heb een paar maanden geleden ook een mega crush op een man op werk. Ik kon en durfde helemaal niks meer zodra hij in de buurt kwam, raakte echt van slag en versteend. Ik had dan niet naar mijn andere collega’s toe maar ze merkte wel dat er iets aan de hand was.
Het probleem hier is dat je hem gevoelsmatig hem op een voetstuk hebt staan waardoor hij al geweldig is zonder dat je hem eigenlijk kent. Daarnaast is ook het probleem dat je “wilt leuk overkomen” maar dit is eenmaal hoe je bent en accepteer dat, anders wordt je daar alleen maar nerveuzer van omdat je dit niet leuk vind van jezelf. Als hij je daadwerkelijk leuk vind dan vind hij dat leuk aan jou. Bij mijn collega vond hij dat ik heel bot tegen hem deed en ik vertelde hem later dat ik absoluut niet zo heb bedoeld maar dat ik een beetje nerveus was. Dat snapte hij ook goed
Wat bij wel hielp is te denken, als hij mij leuk vind, dan vind hij me leuk om wie ik nu ben, nerveus of niet. En misschien een beetje gek advies, kijk om je heen naar andere mannen, daardoor ga je hem ook op een minder hoogvoetstuk zetten. Dit hielp bij mij heel erg, ik ging tussendoor ook met andere mannen puur voor de afleiding
Het probleem hier is dat je hem gevoelsmatig hem op een voetstuk hebt staan waardoor hij al geweldig is zonder dat je hem eigenlijk kent. Daarnaast is ook het probleem dat je “wilt leuk overkomen” maar dit is eenmaal hoe je bent en accepteer dat, anders wordt je daar alleen maar nerveuzer van omdat je dit niet leuk vind van jezelf. Als hij je daadwerkelijk leuk vind dan vind hij dat leuk aan jou. Bij mijn collega vond hij dat ik heel bot tegen hem deed en ik vertelde hem later dat ik absoluut niet zo heb bedoeld maar dat ik een beetje nerveus was. Dat snapte hij ook goed
Wat bij wel hielp is te denken, als hij mij leuk vind, dan vind hij me leuk om wie ik nu ben, nerveus of niet. En misschien een beetje gek advies, kijk om je heen naar andere mannen, daardoor ga je hem ook op een minder hoogvoetstuk zetten. Dit hielp bij mij heel erg, ik ging tussendoor ook met andere mannen puur voor de afleiding
vrijdag 21 september 2018 om 18:33
Dank je wel voor je advies, @doel_jaar2100halen! En hoe is het afgelopen/ hoe is het nu? Kennelijk hebben jullie er wel over gepraat?
Ik herken het van de andere mannen ook wel een beetje, ik heb een andere collega die altijd heel vrolijk tegen me doet, ik probeer me daar een beetje op te focussen, niet om jaloers te maken ofzo, maar om mezelf een beetje te kalmeren
Ik herken het van de andere mannen ook wel een beetje, ik heb een andere collega die altijd heel vrolijk tegen me doet, ik probeer me daar een beetje op te focussen, niet om jaloers te maken ofzo, maar om mezelf een beetje te kalmeren
vrijdag 21 september 2018 om 20:54
Hij kwam opeens nieuw op mijn werk en we begonnen na een paar maanden te daten. De zenuwen begon toen hij net kwam maar werd veel erger toen we begonnen te daten. We begonnen heel erg leuk maar ik kwam er toch na een paar weken achter dat ik hem toch niet helemaal zo leuk vond dan dat k dacht. Qua karakter was hij toch niet mijn type. We hebben heel lang gedate maar dat ging op een gegeven moment over naar scharrelen en bootycallen en nu is dat klaar. Ik werk daar ook niet meer (niet door hem) en daardoor was de romance echt uitgestorven. Zo snel ik van stapel ging, zo snel ging het ook echt weer over! Hoeft trouwens niet altijd zo te zijn, ik ben nu met iemand bezig waarvan dat echt in de stijgende lijn gaat
Wellicht kan het ook komen doordat je iemand leuk vind sinds tijden bijvoorbeeld? Wanneer is t de laatste keer dat je iemand leuk vond???
Wellicht kan het ook komen doordat je iemand leuk vind sinds tijden bijvoorbeeld? Wanneer is t de laatste keer dat je iemand leuk vond???
zaterdag 22 september 2018 om 10:22
zaterdag 22 september 2018 om 11:17
zaterdag 22 september 2018 om 14:05
Het was jammer dat het niks werd maar heb er veel van geleerd
Hij kwam nieuw op mijn werk en sprak me vrij snel aan (we werkten op complete andere afdelingen). Hij begon op de interne chat tegen me te praten maar daarna was er een hele lange radio stilte. Eenmaal op wintersport hadden we gezoend en begonnen we daarna te daten. Maar dat daten ging ook heel makkelijk omdat we elkaar elke dag zagen en snel naar elkaar konden toetrekken.
Ik werd ook heel nerveus zodra andere collega’s er ook bij waren, heel veel mensen wisten van ons en ik voelde dat ogen naar ons prikten zodra we even samen waren (dus mijn advies, hou dit echt geheim tegenover je collega’s!) en hij had daar begrip voor maar hij vond het wel echt moeilijk omdat ik dus zo bot tegen hem deed haha.
Hij kwam nieuw op mijn werk en sprak me vrij snel aan (we werkten op complete andere afdelingen). Hij begon op de interne chat tegen me te praten maar daarna was er een hele lange radio stilte. Eenmaal op wintersport hadden we gezoend en begonnen we daarna te daten
. Maar dat daten ging ook heel makkelijk omdat we elkaar elke dag zagen en snel naar elkaar konden toetrekken. Ik werd ook heel nerveus zodra andere collega’s er ook bij waren, heel veel mensen wisten van ons en ik voelde dat ogen naar ons prikten zodra we even samen waren (dus mijn advies, hou dit echt geheim tegenover je collega’s!) en hij had daar begrip voor maar hij vond het wel echt moeilijk omdat ik dus zo bot tegen hem deed haha.
zaterdag 22 september 2018 om 14:28
Helemaal mee eens! Ik heb dit ook een keer meegemaakt! Ik kreeg een hoofd als een tomaat wanneer hij alleen al kwam aanlopen, hoe gênant!!doel_jaar2100halen schreef: ↑21-09-2018 18:25Heel erg herkenbaar! Ik heb een paar maanden geleden ook een mega crush op een man op werk. Ik kon en durfde helemaal niks meer zodra hij in de buurt kwam, raakte echt van slag en versteend. Ik had dan niet naar mijn andere collega’s toe maar ze merkte wel dat er iets aan de hand was.
Het probleem hier is dat je hem gevoelsmatig hem op een voetstuk hebt staan waardoor hij al geweldig is zonder dat je hem eigenlijk kent. Daarnaast is ook het probleem dat je “wilt leuk overkomen” maar dit is eenmaal hoe je bent en accepteer dat, anders wordt je daar alleen maar nerveuzer van omdat je dit niet leuk vind van jezelf. Als hij je daadwerkelijk leuk vind dan vind hij dat leuk aan jou. Bij mijn collega vond hij dat ik heel bot tegen hem deed en ik vertelde hem later dat ik absoluut niet zo heb bedoeld maar dat ik een beetje nerveus was. Dat snapte hij ook goed
Wat bij wel hielp is te denken, als hij mij leuk vind, dan vind hij me leuk om wie ik nu ben, nerveus of niet. En misschien een beetje gek advies, kijk om je heen naar andere mannen, daardoor ga je hem ook op een minder hoogvoetstuk zetten. Dit hielp bij mij heel erg, ik ging tussendoor ook met andere mannen puur voor de afleiding
Ik heb dit alleen bij mannen die ik heel leuk een heel aantrekkelijk vind. Het is niet leuk, want je wil overkomen als een sterke vrouw... maar uit betrouwbare bron weet ik dat mannen het leuk vinden als een vrouw een beetje nerveus is, want dat streelt hun ego
zondag 23 september 2018 om 18:42
Daar hopen we dan maar op @Jess33 Bij mij is het overigens heel wisselend, soms kan ik best leuk/normaal doen, vooral als het een beetje rustig is op de vloer kan ik wel normaal met hem praten, maar als er heel veel andere collega's zijn en hij/zij luidruchtig zijn word ik helemaal stil en kruip in mijn schulp en voel me heel stom en onzeker. Moet het dan maar hebben van de goede momenten en proberen mezelf een beetje onder controle te krijgen op de minder goede momenten zodat ik in ieder geval nog mijn werk kan doen :-/
Jij ook bedankt voor je advies @Pineappleberry, en je hebt gelijk, de onzekerheid zit in mijn hoofd, en zelf denk ik dat ik het op de onzekere momenten maar van mezelf moet accepteren, Ik kan gewoon niet de hele tijd op mijn best zijn...
Bij mij is het overigens heel wisselend, soms kan ik best leuk/normaal doen, vooral als het een beetje rustig is op de vloer kan ik wel normaal met hem praten, maar als er heel veel andere collega's zijn en hij/zij luidruchtig zijn word ik helemaal stil en kruip in mijn schulp en voel me heel stom en onzeker. Moet het dan maar hebben van de goede momenten en proberen mezelf een beetje onder controle te krijgen op de minder goede momenten zodat ik in ieder geval nog mijn werk kan doen :-/Jij ook bedankt voor je advies @Pineappleberry, en je hebt gelijk, de onzekerheid zit in mijn hoofd, en zelf denk ik dat ik het op de onzekere momenten maar van mezelf moet accepteren, Ik kan gewoon niet de hele tijd op mijn best zijn...
