Gezondheid
alle pijlers
Schoonmoeder alcoholist
woensdag 13 maart 2019 om 00:42
Wat rot. Voor je vriend, en ook voor jou.
Je vriend is gewend aan deze nare dingen, en is omdat hij niet zelfstandig woont ook afhankelijk van zijn moeder.
Jij bent dat niet. Je hoeft er niet mee te dealen als je dat niet wilt. Je kunt dat ook tegen je vriend zeggen.
Misschien is het goed, maar dat moet je wel durven, om een keer tegen zijn moeder te zeggen (als ze nuchter is) dat je het moeilijk vindt om daar mee om te gaan. En dat je daarom liever niet komt.
Confronteer haar maar met de gevolgen van haar gedrag. Misschien is dat een wake up call.
Je vriend is gewend aan deze nare dingen, en is omdat hij niet zelfstandig woont ook afhankelijk van zijn moeder.
Jij bent dat niet. Je hoeft er niet mee te dealen als je dat niet wilt. Je kunt dat ook tegen je vriend zeggen.
Misschien is het goed, maar dat moet je wel durven, om een keer tegen zijn moeder te zeggen (als ze nuchter is) dat je het moeilijk vindt om daar mee om te gaan. En dat je daarom liever niet komt.
Confronteer haar maar met de gevolgen van haar gedrag. Misschien is dat een wake up call.
woensdag 13 maart 2019 om 00:51
Waarom voel je je verplicht met je vriend mee te gaan, spreek elders af.
En waarom zou jouw vriend zijn moeder uit de wind moeten houden? Ze heeft zelf toch een vriend die haar rotzooi op kan ruimen en pleisters kan plakken?
Ik zou er niet mijn probleem van gaan maken, wel moet je vriend zich losmaken van zijn moeder.
Andersom had zij ook machteloos gestaan. Als haar kind verslaafd was bedoel ik.
Niets doen dus, het is wel lekker makkelijk voor haar zo. Iedereen poetst de sporen voor haar weg. De droom van iedere verslaafde, zo kan ze nog even rustig doorgaan zonder dat haar gedrag consequenties heeft.
Waarom zoekt hij niet z.s.m. woonruimte voor zichzelf?
En waarom zou jouw vriend zijn moeder uit de wind moeten houden? Ze heeft zelf toch een vriend die haar rotzooi op kan ruimen en pleisters kan plakken?
Ik zou er niet mijn probleem van gaan maken, wel moet je vriend zich losmaken van zijn moeder.
Andersom had zij ook machteloos gestaan. Als haar kind verslaafd was bedoel ik.
Niets doen dus, het is wel lekker makkelijk voor haar zo. Iedereen poetst de sporen voor haar weg. De droom van iedere verslaafde, zo kan ze nog even rustig doorgaan zonder dat haar gedrag consequenties heeft.
Waarom zoekt hij niet z.s.m. woonruimte voor zichzelf?
woensdag 13 maart 2019 om 07:01
Ging het maar zo makkelijk.patchouli_ schreef: ↑13-03-2019 00:42Wat rot. Voor je vriend, en ook voor jou.
Je vriend is gewend aan deze nare dingen, en is omdat hij niet zelfstandig woont ook afhankelijk van zijn moeder.
Jij bent dat niet. Je hoeft er niet mee te dealen als je dat niet wilt. Je kunt dat ook tegen je vriend zeggen.
Misschien is het goed, maar dat moet je wel durven, om een keer tegen zijn moeder te zeggen (als ze nuchter is) dat je het moeilijk vindt om daar mee om te gaan. En dat je daarom liever niet komt.
Confronteer haar maar met de gevolgen van haar gedrag. Misschien is dat een wake up call.
Ik zou niet meer langsgaan of anders indien noodzakelijk en heel kort. Omtrent je vriend: hij zou het pas kunnen verwerken wanneer hij het huis uit is, dan zou hij realiseren waar hij al die tijd in zat. Ik denk dat het daarom belangrijk is dat hij eerst eventjes op zichzelf gaat wonen, zonder partner. Het zou namelijk nog best eens heel zwaar kunnen vallen.
Hakuna Matata
woensdag 13 maart 2019 om 07:07
Op een of andere manier is hij het zat en zegt die het inmiddels te hebben geaccepteerd, maar toch ben ik van mening dat hij een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel heeft ten opzichte van zijn moeder.
Ik heb de enerlaatste keer dat het mis ging duidelijk gemaakt dat ik niet meer zou langskomen als het weer eens zou gebeuren. Je raadt het al, toch ging het weer mis en om een of andere reden heb ik een groot schuldgevoel als ik mijn partner zeg dat ik nu écht niet meer wil langskomen.
Ik zou juist blij zijn dat hij dit gedrag zat is, want dit klinkt heel ernstig en zal hem behoorlijk beschadigd hebben. Zijn moeder is blijkbaar niet te helpen, vind jij dat hij altijd maar moet blijven zorgen voor haar?
Juist misschien doordat hij zijn grenzen aangeeft en weggaat komt ze hopelijk tot inzicht dat dit zo niet kan.
Jij hebt duidelijk gemaakt dat je niet meer langskomt, maar op een verslaafde maakt dit totaal geen indruk.
Als je er niet tegen kan dan kom je er niet meer. Maar je hebt op haar gedrag geen invldoed, al denk je van wel.
Gezien wat jij beschrijft zou ik inzetten op zo snel mogelijk samenwonen. Het gedrag is erg beschadigend voor hem en hoe eerder daar weg, hoe beter dat is.
Ik heb de enerlaatste keer dat het mis ging duidelijk gemaakt dat ik niet meer zou langskomen als het weer eens zou gebeuren. Je raadt het al, toch ging het weer mis en om een of andere reden heb ik een groot schuldgevoel als ik mijn partner zeg dat ik nu écht niet meer wil langskomen.
Ik zou juist blij zijn dat hij dit gedrag zat is, want dit klinkt heel ernstig en zal hem behoorlijk beschadigd hebben. Zijn moeder is blijkbaar niet te helpen, vind jij dat hij altijd maar moet blijven zorgen voor haar?
Juist misschien doordat hij zijn grenzen aangeeft en weggaat komt ze hopelijk tot inzicht dat dit zo niet kan.
Jij hebt duidelijk gemaakt dat je niet meer langskomt, maar op een verslaafde maakt dit totaal geen indruk.
Als je er niet tegen kan dan kom je er niet meer. Maar je hebt op haar gedrag geen invldoed, al denk je van wel.
Gezien wat jij beschrijft zou ik inzetten op zo snel mogelijk samenwonen. Het gedrag is erg beschadigend voor hem en hoe eerder daar weg, hoe beter dat is.
woensdag 13 maart 2019 om 07:08
spinnetje_ schreef: ↑13-03-2019 07:01Ging het maar zo makkelijk.
Ik zou niet meer langsgaan of anders indien noodzakelijk en heel kort. Omtrent je vriend: hij zou het pas kunnen verwerken wanneer hij het huis uit is, dan zou hij realiseren waar hij al die tijd in zat. Ik denk dat het daarom belangrijk is dat hij eerst eventjes op zichzelf gaat wonen, zonder partner. Het zou namelijk nog best eens heel zwaar kunnen vallen.
Dit is nog beter advies inderdaad.
woensdag 13 maart 2019 om 07:18
Zorg dat je er bent voor je vriend. Laat die schoonmoeder maar, die redt zichzelf maar.
Laat je vriend hulp voor zichzelf zoeken, hij heeft nu namelijk een hele verkeerde rol in het gezin, hij is nu de verzorger en de verantwoordelijke. Vroeg of laat, breekt hem dit op.
En het heeft ook een wisselwerking, als je vriendin in gaat zien, dat hij niet verantwoordelijk is voor zijn moeder, gaat het met hem beter. En misschien, met haar ook
Laat je vriend hulp voor zichzelf zoeken, hij heeft nu namelijk een hele verkeerde rol in het gezin, hij is nu de verzorger en de verantwoordelijke. Vroeg of laat, breekt hem dit op.
En het heeft ook een wisselwerking, als je vriendin in gaat zien, dat hij niet verantwoordelijk is voor zijn moeder, gaat het met hem beter. En misschien, met haar ook
woensdag 13 maart 2019 om 07:23
Verslaving is een ziekte.
Je kan boos worden en zeggen dat je het niet meer wil maar dat toont vooral aan dat een kinds wereldbeeld hebt. Wanneer je volwassen wil doen dan gaan jullie of jij op jezelf wonen of je gaat er niet meer langs, In ieder geval ga je niet in het huis van een anderen een dicteren hoe de eigenaar van het huis zich moet gedragen.
Je kan boos worden en zeggen dat je het niet meer wil maar dat toont vooral aan dat een kinds wereldbeeld hebt. Wanneer je volwassen wil doen dan gaan jullie of jij op jezelf wonen of je gaat er niet meer langs, In ieder geval ga je niet in het huis van een anderen een dicteren hoe de eigenaar van het huis zich moet gedragen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 13 maart 2019 om 07:34
Je schoonmoeder is in deze toestand als een draaikolk, als je niet oppast zuigt ze iedereen in haar nabijheid mee in de ellende van haar verslaving.
Niet voor niets wordt verslaving ook wel een familieziekte genoemd, je vriend is daar helaas ook deelgenoot van.
Wat andere ook schrijven, probeer hier van los te komen, zoek samen met je vriend naar een exit- scenario waarbij jullie zo weinig mogelijk worden blootgesteld aan haar waanzin.
Haar weg laten komen met haar gebruik door steeds weer de bende op te ruimen, gaat niets oplossen.
De loze beloftes te gaan stoppen zullen loze beloftes blijven zolang jullie blijven doen wat jullie altijd hebben gedaan.
Pas als zij begint te beseffen dat alcohol alles van haar afpakt incl. Het contact met haar (schoon) kinderen zou de pijn groot genoeg kunnen worden dat ze iets zou willen veranderen.
Maar hoop er voorlopig niet teveel op.
Niet voor niets wordt verslaving ook wel een familieziekte genoemd, je vriend is daar helaas ook deelgenoot van.
Wat andere ook schrijven, probeer hier van los te komen, zoek samen met je vriend naar een exit- scenario waarbij jullie zo weinig mogelijk worden blootgesteld aan haar waanzin.
Haar weg laten komen met haar gebruik door steeds weer de bende op te ruimen, gaat niets oplossen.
De loze beloftes te gaan stoppen zullen loze beloftes blijven zolang jullie blijven doen wat jullie altijd hebben gedaan.
Pas als zij begint te beseffen dat alcohol alles van haar afpakt incl. Het contact met haar (schoon) kinderen zou de pijn groot genoeg kunnen worden dat ze iets zou willen veranderen.
Maar hoop er voorlopig niet teveel op.
w203 wijzigde dit bericht op 13-03-2019 08:15
0.28% gewijzigd
Thats about all I got to say bout that.
woensdag 13 maart 2019 om 08:22
Ik heb ook een verslaafde schoonmoeder en kan uit ervaring zeggen: dreigen met niet komen maakt echt nul indruk. Aanbieden om te helpen met hulp zoeken, geen resultaat. Artsen die er iets van vinden worden nog net niet voor gek verklaard. Zij zal zelf moeten gaan bedenken dat als ze niet beter voor zichzelf gaat zorgen, dat ze eerder dood zal gaan en dat ze tot die tijd veel meer ongemakken gaat krijgen door iedere keer te vallen ed.
Mijn man (en zijn broer overigens ook) is inmiddels al jaren het huis uit, en het blijft moeilijk. Wij worden soms pas dagen na een val gebeld, omdat ze zich schaamt als ze nuchter is. Want dat is ze soms wel, want anders mag ze van zichzelf niet autorijden of op haar kleinkind passen. Even voor de duidelijkheid, niet mijn kind!
Maar zodra kleinkind de deur uit is, wordt de wijn ingeschonken.
Hoe jij ermee om wil gaan, is jouw zaak. Besef wel dat, hoe ziek jouw schoonmoeder ook is (want verslaving is een k*tziekte), wat voor rotstreken ze ook uithaalt, hoeveel ze ook liegt en bedriegt, het blijft de moeder van je vriend. Probeer hem geen schuldgevoel aan te praten. Misschien kan hij een keer een familiepraatgroep van bijvoorbeeld een Novadic Kentron of Jelinek proberen. Maar het gaat nooit helemaal weg, dat verantwoordelijkheidsgevoel.
Mijn man gaat liever naar mijn ouders toe, dan naar zijn moeder. Hij is al een stuk verder en vindt mijn bezorgdheid soms erg grappig, maar vooral nutteloos. Ik kom uit een liefdevol nest, natuurlijk niet probleemvrij, maar het is een rustpunt, voor ons alletwee.
Mijn grootste advies is: ga idd samenwonen, houd jouw eigen grenzen in de gaten, en wees niet te hard voor hem als hij niet 1-2-3 zijn draai kan vinden in de nieuwe situatie.
Mijn man (en zijn broer overigens ook) is inmiddels al jaren het huis uit, en het blijft moeilijk. Wij worden soms pas dagen na een val gebeld, omdat ze zich schaamt als ze nuchter is. Want dat is ze soms wel, want anders mag ze van zichzelf niet autorijden of op haar kleinkind passen. Even voor de duidelijkheid, niet mijn kind!
Maar zodra kleinkind de deur uit is, wordt de wijn ingeschonken.
Hoe jij ermee om wil gaan, is jouw zaak. Besef wel dat, hoe ziek jouw schoonmoeder ook is (want verslaving is een k*tziekte), wat voor rotstreken ze ook uithaalt, hoeveel ze ook liegt en bedriegt, het blijft de moeder van je vriend. Probeer hem geen schuldgevoel aan te praten. Misschien kan hij een keer een familiepraatgroep van bijvoorbeeld een Novadic Kentron of Jelinek proberen. Maar het gaat nooit helemaal weg, dat verantwoordelijkheidsgevoel.
Mijn man gaat liever naar mijn ouders toe, dan naar zijn moeder. Hij is al een stuk verder en vindt mijn bezorgdheid soms erg grappig, maar vooral nutteloos. Ik kom uit een liefdevol nest, natuurlijk niet probleemvrij, maar het is een rustpunt, voor ons alletwee.
Mijn grootste advies is: ga idd samenwonen, houd jouw eigen grenzen in de gaten, en wees niet te hard voor hem als hij niet 1-2-3 zijn draai kan vinden in de nieuwe situatie.
Adem in, adem uit, en herhaal indien nodig 
woensdag 13 maart 2019 om 08:28
Jouw schoonmoeder is ernstig ziek. Om beter te worden is alleen inzet en de wens om te veranderen niet genoeg, ze zal - net als elke zieke die wil genezen - professionele hulp nodig hebben. Een griep of een gebroken been geneest ook niet alleen maar omdat iemand zich voorneemt dat het nu maar eens klaar moet zijn.
Omdat jouw vriend in dit gezin is opgegroeid is het heel logisch dat hij een enorm verantwoordelijkheidsgevoel naar zijn moeder toe heeft. Hij houdt van haar en heeft ongetwijfeld ook dierbare herinneringen aan hoe lief ze ook kan zijn. Bovendien zit er voor een inwonend kind van een verslaafde weinig anders op dan al vroeg in het leven de zorgrol op zich te nemen. Als het kind het niet doet, doet namelijk niemand dat.
Loskomen van die zorgrol is ontzettend moeilijk. Je weet dat de persoon waar je van houdt er een zooitje van maakt als je het niet doet, en het van kwaad tot erger zal gaan. Natuurlijk probeer je jouw moeder van die neerwaartse spiraal te redden met alles wat je in je hebt.
Om uit die rol los te komen, is afstand nemen belangrijk. Jouw vriend zal op zichzelf moeten gaan wonen. En dat zal voor hem een grotere stap zijn dan voor een kind van gezonde ouders. Het zou niet gek zijn als hij daar professionele
hulp voor zichzelf bij zoekt, zodat hij alle gevoelens van zorgen voor zijn moeder en verantwoordelijkheid kan leren loslaten.
En als ik dit zo opschrijf, dan wordt denk ik meteen al duidelijk dat jouw probleem - namelijk het daar niet meer willen zijn - eigenlijk maar een heel klein probleem is in het grotere geheel van de problemen waar jouw vriend en zijn moeder mee te kampen hebben.
Ik denk dat het goed is als jij jouw eigen grenzen stelt. Niet meer daarheen gaan dus. Jouw vriend kan ook naar jou komen, en dat kan hem zelfs helpen om meer los te komen van zijn moeder en de ongezonde situatie waar hij in zit.
Omdat jouw vriend in dit gezin is opgegroeid is het heel logisch dat hij een enorm verantwoordelijkheidsgevoel naar zijn moeder toe heeft. Hij houdt van haar en heeft ongetwijfeld ook dierbare herinneringen aan hoe lief ze ook kan zijn. Bovendien zit er voor een inwonend kind van een verslaafde weinig anders op dan al vroeg in het leven de zorgrol op zich te nemen. Als het kind het niet doet, doet namelijk niemand dat.
Loskomen van die zorgrol is ontzettend moeilijk. Je weet dat de persoon waar je van houdt er een zooitje van maakt als je het niet doet, en het van kwaad tot erger zal gaan. Natuurlijk probeer je jouw moeder van die neerwaartse spiraal te redden met alles wat je in je hebt.
Om uit die rol los te komen, is afstand nemen belangrijk. Jouw vriend zal op zichzelf moeten gaan wonen. En dat zal voor hem een grotere stap zijn dan voor een kind van gezonde ouders. Het zou niet gek zijn als hij daar professionele
hulp voor zichzelf bij zoekt, zodat hij alle gevoelens van zorgen voor zijn moeder en verantwoordelijkheid kan leren loslaten.
En als ik dit zo opschrijf, dan wordt denk ik meteen al duidelijk dat jouw probleem - namelijk het daar niet meer willen zijn - eigenlijk maar een heel klein probleem is in het grotere geheel van de problemen waar jouw vriend en zijn moeder mee te kampen hebben.
Ik denk dat het goed is als jij jouw eigen grenzen stelt. Niet meer daarheen gaan dus. Jouw vriend kan ook naar jou komen, en dat kan hem zelfs helpen om meer los te komen van zijn moeder en de ongezonde situatie waar hij in zit.
woensdag 13 maart 2019 om 09:06
dus omdat er 90 staat moet ze in dat jaar geboren zijn?
woensdag 13 maart 2019 om 12:59
Heb je het tegen mij? Ze is niet tegen de 30.
