Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
vrijdag 27 maart 2009 om 23:01
Val weer eff binnen.
Nou of we niet allemaal het zelfde meegemaakt hebben!!!
Ook ikheb een HIV test laten doen, eigenlijk kan je je al afvragen, als je iemand vertrouwd doe je zoiets niet.
Maar oke heb het geloof ik een jaar geleden laten doen, wou het gewoon weten, maar gelukkig de uitslag was positief geen HIV.
Ja en die van mij zei ook altijd van IK HANG HEM MAAR NIET ZO ERGENS IN.
oke het bewijs heb ik nooit glas hard gekregen in al die jaren, maar mijn gevoel gaf dingen anders aan.
En dat was de reden waarom ik het heb laten doen.
Ben nu een aantal weken van hem af, ja ook ik droom vaak over momenten met hem, zelfs afgelopen nacht nog, het ging in die droom erom dat hij meer aandacht aan een ander gaf dan aan mij en waar ik me vreselijk rot om voelde.
Oke heb vannacht na die droom eff op gezeten kon niet meer slapen.
Heb het soms nog moeilijk ook al geloof ik van mijzelf dat ikhet staps gewijs heb gedaan het loslaten, iedere keer weer meer een stukje.
Elke keer merkte ik ook dat ik steeds harder op mijn bek ging, de klappen werden steeds harder, je negeren, IK bleef maar hopen op dat stukje goede in hem, wat het ook zo moeilijk maakte om los te laten.
Dus Valec ik begrijp jou ook ik heb dat meerdere keren gedaan, je vast blijven houden aan iets wat IK zo graag wou een droom, die nooit de werkelijkheid zou worden.
Ik geloof dat ik nu in de zelfde fase zit als MM, ik kende hem ook al 7 jaren dus lang.
Hij heeft nog geen andere zover ik weet, maar ik weet dat dat moment er voor mij ook gaat komen.
En ook ik weet dat ik me dan kloten zal voelen, meer omdat ik weet wat ik er voor over heb gehad om het te doen slagen.
Nu momenten ik heb het toch nog moeilijk, maar denk dan dat hoort erbij, 7 jaren kan je maar niet ineens vergeten, dat heeft zijn tijd nodig.
Ja vanavond nog het horen van een bepaald nummer, biggelen de tranen nog over mijn wangen, het besef het is OVER.
Nou of we niet allemaal het zelfde meegemaakt hebben!!!
Ook ikheb een HIV test laten doen, eigenlijk kan je je al afvragen, als je iemand vertrouwd doe je zoiets niet.
Maar oke heb het geloof ik een jaar geleden laten doen, wou het gewoon weten, maar gelukkig de uitslag was positief geen HIV.
Ja en die van mij zei ook altijd van IK HANG HEM MAAR NIET ZO ERGENS IN.
oke het bewijs heb ik nooit glas hard gekregen in al die jaren, maar mijn gevoel gaf dingen anders aan.
En dat was de reden waarom ik het heb laten doen.
Ben nu een aantal weken van hem af, ja ook ik droom vaak over momenten met hem, zelfs afgelopen nacht nog, het ging in die droom erom dat hij meer aandacht aan een ander gaf dan aan mij en waar ik me vreselijk rot om voelde.
Oke heb vannacht na die droom eff op gezeten kon niet meer slapen.
Heb het soms nog moeilijk ook al geloof ik van mijzelf dat ikhet staps gewijs heb gedaan het loslaten, iedere keer weer meer een stukje.
Elke keer merkte ik ook dat ik steeds harder op mijn bek ging, de klappen werden steeds harder, je negeren, IK bleef maar hopen op dat stukje goede in hem, wat het ook zo moeilijk maakte om los te laten.
Dus Valec ik begrijp jou ook ik heb dat meerdere keren gedaan, je vast blijven houden aan iets wat IK zo graag wou een droom, die nooit de werkelijkheid zou worden.
Ik geloof dat ik nu in de zelfde fase zit als MM, ik kende hem ook al 7 jaren dus lang.
Hij heeft nog geen andere zover ik weet, maar ik weet dat dat moment er voor mij ook gaat komen.
En ook ik weet dat ik me dan kloten zal voelen, meer omdat ik weet wat ik er voor over heb gehad om het te doen slagen.
Nu momenten ik heb het toch nog moeilijk, maar denk dan dat hoort erbij, 7 jaren kan je maar niet ineens vergeten, dat heeft zijn tijd nodig.
Ja vanavond nog het horen van een bepaald nummer, biggelen de tranen nog over mijn wangen, het besef het is OVER.
zaterdag 28 maart 2009 om 10:27
Dat rouwen moet je jezelf ook toestaan. Al is het een knurft, al roept iedereen hier en in je priveleven dat het een zak is en dat je beter af bent zonder hem. En dat je dat ook zelf dondersgoed weet. Maar je mag rouwen. Je MOET rouwen. Anders kun je het niet afsluiten en blijf je hangen.
Ook ik heb gerouwd, eigenlijk bij N1 al tijdens mijn huwelijk, daarom deed de scheiding (na 11 jaar!) minder pijn dan de 'scheiding' van N2 - een relatie van nog geen 11 maanden. Want toen begon ik pas met rouwen. Maar ik heb het gedaan, in gezelschap van vele 'witte Chilenen' en ben er nu echt mee klaar.
Al grijpt dan de open brief, hier ook op het relatieforum, van een 'bedrogen vrouw' aan de 'minnares' mij heel erg aan.
Ook ik heb gerouwd, eigenlijk bij N1 al tijdens mijn huwelijk, daarom deed de scheiding (na 11 jaar!) minder pijn dan de 'scheiding' van N2 - een relatie van nog geen 11 maanden. Want toen begon ik pas met rouwen. Maar ik heb het gedaan, in gezelschap van vele 'witte Chilenen' en ben er nu echt mee klaar.
Al grijpt dan de open brief, hier ook op het relatieforum, van een 'bedrogen vrouw' aan de 'minnares' mij heel erg aan.
zaterdag 28 maart 2009 om 10:36
quote:Muis66 schreef op 28 maart 2009 @ 10:27:
Dat rouwen moet je jezelf ook toestaan. Al is het een knurft, al roept iedereen hier en in je priveleven dat het een zak is en dat je beter af bent zonder hem. En dat je dat ook zelf dondersgoed weet. Maar je mag rouwen. Je MOET rouwen. Anders kun je het niet afsluiten en blijf je hangen.
Helemaal mee eens!
Ik ben nu zo'n 5 maanden van hem af, geen contact meer (nee, niet helemaal waar, in januari belde hij nog dat hij niet zonder me kon), maar rouwen doe ik ook nog zo nu en dan. En dan neem ik er op zo'n moment ook echt de tijd voor.
Dan kan ik op de andere momenten gewoon vrolijk mijn eigen leven leiden
Dat rouwen moet je jezelf ook toestaan. Al is het een knurft, al roept iedereen hier en in je priveleven dat het een zak is en dat je beter af bent zonder hem. En dat je dat ook zelf dondersgoed weet. Maar je mag rouwen. Je MOET rouwen. Anders kun je het niet afsluiten en blijf je hangen.
Helemaal mee eens!
Ik ben nu zo'n 5 maanden van hem af, geen contact meer (nee, niet helemaal waar, in januari belde hij nog dat hij niet zonder me kon), maar rouwen doe ik ook nog zo nu en dan. En dan neem ik er op zo'n moment ook echt de tijd voor.
Dan kan ik op de andere momenten gewoon vrolijk mijn eigen leven leiden
zaterdag 28 maart 2009 om 19:45
Ja toch luchten die tranen op, ik hou me dan voor ogen van kijk toch eens hoe je afgelopen jaren waren, nooit leuk ja in het begin, maar hij ging steeds meer zijn eigen weg, en hield voor geen meter rekening meer met mij.
Ik blik terug, maar kijk gelijk vooruit, en dat ik het zo op die manier nooit meer wil.
En geef mijzelf dan gewoon een schouder klopje van meid, ga lekker zo door in je uppie, ga leven,en vergeet hem, die verdiend jouw niet.
En dat ik zo nu en dan nog eens ROUW om alles wat er gebeurd is mag.
Al zegt iedereen dat je daar nog een traan om kan laten.
Maar helaas IK ben IK, en heb al die dingen doorstaan, die IK soms nog een plek moet geven.
Ik blik terug, maar kijk gelijk vooruit, en dat ik het zo op die manier nooit meer wil.
En geef mijzelf dan gewoon een schouder klopje van meid, ga lekker zo door in je uppie, ga leven,en vergeet hem, die verdiend jouw niet.
En dat ik zo nu en dan nog eens ROUW om alles wat er gebeurd is mag.
Al zegt iedereen dat je daar nog een traan om kan laten.
Maar helaas IK ben IK, en heb al die dingen doorstaan, die IK soms nog een plek moet geven.
zaterdag 28 maart 2009 om 22:44
Ik heb het er vandaag ook ff moeilijk mee. Had vannacht gedroomd dat ML met chickie rondliep in m'n buurt/huis/kantoor etc en ik moest er iets aan doen, anders zou het uit de hand lopen, maar... ik was verlamd. En ik kon m'n ogen niet openhouden (viel een soort in slaap zeg maar, in m'n dróóm, bizar hè)
Qua droomduiding zou ik onderhand zeggen dat 't een duidelijke waarschuwing is: ik weet het, maar ik kan/wil het niet onder ogen zien en ben te verlamd om uit de situatie te stappen...
Weet ook waarom ik er vandaag zo gevoelig voor ben: ik had helemaal geen contact meer opgenomen met ML (goed hè) maar toen kreeg ik gisteren een sms: "Ik kom terug, ik mis je nu al, dikke kus."
Even later kwam 'ie met het bericht dat die sms 'per ongeluk' aan mij verstuurd was, sms was voor chickie maar hij had 'm naar het verkeerde 06-nummer gestuurd... Ja hoor, ik geloof je (NOT) Toevallig weet ik dat ik niet eens in z'n telefoon sta, omdat hij m'n nummer uit z'n hoofd weet, en het nummer van chickie lijkt in de verste verte niet op het mijne, dus het is ook geen typo.
Volgens m'n broer kon ML het gewoon niet uitstaan dat ik geen contact meer met 'm zocht en wilde 'ie me ff over de zeik helpen. Lekker dan
Qua droomduiding zou ik onderhand zeggen dat 't een duidelijke waarschuwing is: ik weet het, maar ik kan/wil het niet onder ogen zien en ben te verlamd om uit de situatie te stappen...
Weet ook waarom ik er vandaag zo gevoelig voor ben: ik had helemaal geen contact meer opgenomen met ML (goed hè) maar toen kreeg ik gisteren een sms: "Ik kom terug, ik mis je nu al, dikke kus."
Even later kwam 'ie met het bericht dat die sms 'per ongeluk' aan mij verstuurd was, sms was voor chickie maar hij had 'm naar het verkeerde 06-nummer gestuurd... Ja hoor, ik geloof je (NOT) Toevallig weet ik dat ik niet eens in z'n telefoon sta, omdat hij m'n nummer uit z'n hoofd weet, en het nummer van chickie lijkt in de verste verte niet op het mijne, dus het is ook geen typo.
Volgens m'n broer kon ML het gewoon niet uitstaan dat ik geen contact meer met 'm zocht en wilde 'ie me ff over de zeik helpen. Lekker dan
zaterdag 28 maart 2009 om 23:21
zondag 29 maart 2009 om 00:14
quote:mastermind schreef op 28 maart 2009 @ 22:44:
maar toen kreeg ik gisteren een sms: "Ik kom terug, ik mis je nu al, dikke kus."
Even later kwam 'ie met het bericht dat die sms 'per ongeluk' aan mij verstuurd was, sms was voor chickie maar hij had 'm naar het verkeerde 06-nummer gestuurd... Ik kom terug? dus daar ook al problemen?
maar toen kreeg ik gisteren een sms: "Ik kom terug, ik mis je nu al, dikke kus."
Even later kwam 'ie met het bericht dat die sms 'per ongeluk' aan mij verstuurd was, sms was voor chickie maar hij had 'm naar het verkeerde 06-nummer gestuurd... Ik kom terug? dus daar ook al problemen?
zondag 29 maart 2009 om 00:29
ik kreeg een brief van mijn man, over wat zaken die hij wilde regelen, o.a. in verband met een open dag voor ons huis dat te koop staat.
Hij begon met: ik hoop dat het goed met jullie gaat. Maar verder terzake.
Hij haalde daarna een paar dingen aan die ik moest doen
Ik heb hem o.a. het volgende geantwoord:
Vandaag ontving ik je brief d.d. ........
Als antwoord hierop het volgende:
Fijn dat je hoopt dat het met de kinderen en mij goed gaat, jammer dat je er niet naar informeert. Maar ik kan je er over meedelen, dat het aan de ene kant goed gaat, dat we tot rust komen en geen bedreigingen meer kennen, terwijl het aan de andere kant helemaal niet goed gaat. Het verwerken van de angsten, vernederingen en beledigingen van de afgelopen jaren heeft emotioneel heel veel teweeg gebracht en daar hebben we veel moeite mee. (naam jongste) en ik hebben er inmiddels hulp voor, (naam oudste) lijkt het beter te redden, maar ook zij heeft haar moeilijke periodes. We werken er aan om er bovenop te komen.
en ook:
Verder heb je het over de open dag, dat je niet weet of ik mee wil werken. Jammer dat je niet hebt geluisterd naar wat ik zei. Ik heb je verteld dat ik het zou regelen en ervoor zou zorgen er te zijn, maar dat ik het niet prettig vond dat jij achter mij om met de makelaar besproken had dat ik thuis moest zijn. Zoiets kun je met mij doen, jullie beslissen niet wat ik moet. Ik heb je gezegd dat ik eigenlijk een afspraak had, maar er aan mee zou werken en dat ik het al met de makelaar overlegd had, nadat jij toestemming had gegeven aan de open dag mee te willen doen. Bovendien weet je inmiddels ook al wel, dat we hier druk waren met schilderen en snoeien, ook dat had ik je verteld. Ik werk dus inderdaad voor de volle 100% mee, waarschijnlijk nog wel meer, want ook ik wil dat dit huis zo snel mogelijk verkocht wordt.
De negatieve herinneringen die hier aan dit huis kleven willen we gewoon kwijt, zodat we aan ons eigen leven kunnen beginnen. Ik zal er dan ook alles aan doen hier zo gauw mogelijk weg te komen. Alles wat ik aan onderhoud kon doen deed ik. En we hebben er samen voor gezorgd dat het er altijd zo goed mogelijk uitzag, mocht er onverwachts een kijker komen. Ik doe dus echt wel veel met mijn inspanningsverplichting. Wij willen ook hier weg!
Verder zeg je, dat jij hier wel wilt zijn tijdens de open dag. Nou, daar bedank ik voor. Zolang wij hier wonen en ik het voor het zeggen heb, is de drempel voor jou de grens, en zelfs daar zie ik je liever niet. Toen je vorige keer belde dat je het modem wilde komen halen, 19 februari, wou ik dat niet, omdat ik meteen weer een enorme angst voelde, vanwege de bedreigingen die ik hier zo lang van je kreeg. Dat laat ik in mijn leven niet meer toe, dus je komt niet meer binnen in het huis waar ik woon. Dat was de reden waarom ik je het modem kwam brengen. Ik kan het emotioneel nog echt niet aan je hier in huis te hebben. Dat is ook de reden, waarom ik hier echt niet zou willen blijven wonen. En de meiden ook niet.
Wat betreft de kosten van de open dag, je had allang toegezegd daar de helft van te betalen.
zo, dat moest ik even kwijt
Hij begon met: ik hoop dat het goed met jullie gaat. Maar verder terzake.
Hij haalde daarna een paar dingen aan die ik moest doen
Ik heb hem o.a. het volgende geantwoord:
Vandaag ontving ik je brief d.d. ........
Als antwoord hierop het volgende:
Fijn dat je hoopt dat het met de kinderen en mij goed gaat, jammer dat je er niet naar informeert. Maar ik kan je er over meedelen, dat het aan de ene kant goed gaat, dat we tot rust komen en geen bedreigingen meer kennen, terwijl het aan de andere kant helemaal niet goed gaat. Het verwerken van de angsten, vernederingen en beledigingen van de afgelopen jaren heeft emotioneel heel veel teweeg gebracht en daar hebben we veel moeite mee. (naam jongste) en ik hebben er inmiddels hulp voor, (naam oudste) lijkt het beter te redden, maar ook zij heeft haar moeilijke periodes. We werken er aan om er bovenop te komen.
en ook:
Verder heb je het over de open dag, dat je niet weet of ik mee wil werken. Jammer dat je niet hebt geluisterd naar wat ik zei. Ik heb je verteld dat ik het zou regelen en ervoor zou zorgen er te zijn, maar dat ik het niet prettig vond dat jij achter mij om met de makelaar besproken had dat ik thuis moest zijn. Zoiets kun je met mij doen, jullie beslissen niet wat ik moet. Ik heb je gezegd dat ik eigenlijk een afspraak had, maar er aan mee zou werken en dat ik het al met de makelaar overlegd had, nadat jij toestemming had gegeven aan de open dag mee te willen doen. Bovendien weet je inmiddels ook al wel, dat we hier druk waren met schilderen en snoeien, ook dat had ik je verteld. Ik werk dus inderdaad voor de volle 100% mee, waarschijnlijk nog wel meer, want ook ik wil dat dit huis zo snel mogelijk verkocht wordt.
De negatieve herinneringen die hier aan dit huis kleven willen we gewoon kwijt, zodat we aan ons eigen leven kunnen beginnen. Ik zal er dan ook alles aan doen hier zo gauw mogelijk weg te komen. Alles wat ik aan onderhoud kon doen deed ik. En we hebben er samen voor gezorgd dat het er altijd zo goed mogelijk uitzag, mocht er onverwachts een kijker komen. Ik doe dus echt wel veel met mijn inspanningsverplichting. Wij willen ook hier weg!
Verder zeg je, dat jij hier wel wilt zijn tijdens de open dag. Nou, daar bedank ik voor. Zolang wij hier wonen en ik het voor het zeggen heb, is de drempel voor jou de grens, en zelfs daar zie ik je liever niet. Toen je vorige keer belde dat je het modem wilde komen halen, 19 februari, wou ik dat niet, omdat ik meteen weer een enorme angst voelde, vanwege de bedreigingen die ik hier zo lang van je kreeg. Dat laat ik in mijn leven niet meer toe, dus je komt niet meer binnen in het huis waar ik woon. Dat was de reden waarom ik je het modem kwam brengen. Ik kan het emotioneel nog echt niet aan je hier in huis te hebben. Dat is ook de reden, waarom ik hier echt niet zou willen blijven wonen. En de meiden ook niet.
Wat betreft de kosten van de open dag, je had allang toegezegd daar de helft van te betalen.
zo, dat moest ik even kwijt
zondag 29 maart 2009 om 12:47
Lieve MM,
beide berichtjes zijn héél bewust naar je verstuurd om je op de kast te krijgen. Aan jou nu de keuze om je op de kast te laten jagen, of om deze debiele berichtjes gewoon te negeren en er verder een relaxte zondag van te maken. Na alles wat je zoal over hem schrijft hier op dit forum, is dit iemand die helemaal niet lief kàn hebben. Houden van en liefhebben zijn functies die allang uitgevallen zijn bij deze nutteloze eikel.Die vent veracht jou, zijn hele scheepslading exen, vrouwen in het algemeen en ook z'n nieuwe chickie (of liever z'n 'verse toekomstige ex'
. Je moet vooral niet denken dat dit chickie het leuk gaat krijgen met hem. In het begin zal dat misschien zo lijken, omdat zo'n chickie eerst binnengehaald moet worden. Maar zodra de buit binnen is, zal hij haar ook gaan kleineren, bedriegen, etc. En dan kun jij alleen maar blij zijn dat die vent hààr probleem is en niet langer jouw probleem. Tenzij jij ervoor kiest om je weer met hem te bemoeien en ja, dan wordt hij weer jouw probleem en dan ben je weer terug bij af.
Probeer je eens voor te stellen hoe je er over 6 maanden aan toe zou zijn, als je helemaal geen contact meer met hem (of één van z'n chickies) zou hebben. Is dat geen bevrijdende gedachte ? Erkenning voor jouw jarenlange vechtrelatie met hem zul je toch nooit krijgen. Niet van hem en ook niet van iemand anders. Met jezelf krijg alleen maar ruzie, omdat je wéét dat je hem uit je leven moet bannen, maar het niet doet. Probeer nou eens your own best friend te worden, door niet meer met hem bezig te zijn. En trouwens, wat let je om iemand anders te leren kennen en open te staan voor een nieuwe relatie ?
Oei, dit is een behoorlijke lap tekst geworden voor een zondag ochtend (of middag). En dan heb ik nog een kater ook
Veel sterkte in ieder geval,
Marilia
beide berichtjes zijn héél bewust naar je verstuurd om je op de kast te krijgen. Aan jou nu de keuze om je op de kast te laten jagen, of om deze debiele berichtjes gewoon te negeren en er verder een relaxte zondag van te maken. Na alles wat je zoal over hem schrijft hier op dit forum, is dit iemand die helemaal niet lief kàn hebben. Houden van en liefhebben zijn functies die allang uitgevallen zijn bij deze nutteloze eikel.Die vent veracht jou, zijn hele scheepslading exen, vrouwen in het algemeen en ook z'n nieuwe chickie (of liever z'n 'verse toekomstige ex'
. Je moet vooral niet denken dat dit chickie het leuk gaat krijgen met hem. In het begin zal dat misschien zo lijken, omdat zo'n chickie eerst binnengehaald moet worden. Maar zodra de buit binnen is, zal hij haar ook gaan kleineren, bedriegen, etc. En dan kun jij alleen maar blij zijn dat die vent hààr probleem is en niet langer jouw probleem. Tenzij jij ervoor kiest om je weer met hem te bemoeien en ja, dan wordt hij weer jouw probleem en dan ben je weer terug bij af. Probeer je eens voor te stellen hoe je er over 6 maanden aan toe zou zijn, als je helemaal geen contact meer met hem (of één van z'n chickies) zou hebben. Is dat geen bevrijdende gedachte ? Erkenning voor jouw jarenlange vechtrelatie met hem zul je toch nooit krijgen. Niet van hem en ook niet van iemand anders. Met jezelf krijg alleen maar ruzie, omdat je wéét dat je hem uit je leven moet bannen, maar het niet doet. Probeer nou eens your own best friend te worden, door niet meer met hem bezig te zijn. En trouwens, wat let je om iemand anders te leren kennen en open te staan voor een nieuwe relatie ?
Oei, dit is een behoorlijke lap tekst geworden voor een zondag ochtend (of middag). En dan heb ik nog een kater ook
Veel sterkte in ieder geval,
Marilia
zondag 29 maart 2009 om 14:36
Dank jullie wel, ik denk eigenlijk ook meer en meer dat die smssen expres aan mij verstuurd zijn. Ik snap niet waarom hij dat doet, want gister was een wederzijdse kennis me zo aardig te vertellen dat chickie op een huwelijk aanstuurt. Euh.... Ze kennen elkaar net?? Nou ja, ik probeer me maar voor te houden wat Marilia zegt: chickie is slechts z'n toekomstige ex. Hij veracht vrouwen idd, dat klopt. En waarom ik niemand leer kennen en open ga staan voor een nieuwe relatie? Ik durf nu niet. Echt niet. De dingen die ML gezegd heeft over mijn persoontje, m'n huis, m'n leven etc klinken toch wel heel erg door. Ik zou pas iemand in m'n leven durven laten als ik eerst een paar dingen op orde heb gemaakt, dingen waar ik me soms voor schaam (terwijl ze me tegelijkertijd niets kunnen schelen, dubbel he) Overweeg onderhand om met m'n verjaardag iedereen uit te nodigen die maar wil, op voorwaarde dat iedereen bevestigd dat mijn huis best leefbaar is en ikzelf ook niet een of ander gruwelijk misbaksel ben...
(Sorry, blijkbaar staat de Calimero modus aan vandaag ofzo, ben net wakker)
(Sorry, blijkbaar staat de Calimero modus aan vandaag ofzo, ben net wakker)
zondag 29 maart 2009 om 14:58
Ja hoor, een huwelijk willen met zo'n meissie dat hij pas heeft leren kennen, terwijl hij jou nog lastigvalt tussen de bedrijven door ?? Dat is op zich al foute boel.
Ik krijg hier een déjà vu gevoel van. Mijn ex heeft ook één van z'n bijwipmeisjes ten huwelijk gevraagd, na pak 'm beet, elkaar 5 weken te kennen. Dit meisje trapte erin en kocht alvast een mooie jurk, liet uitnodigingen printen, etc. Intussen bleef ex mij nog lastig vallen en wilde er alles aan doen om mij weer terug te krijgen (zonder succes uiteraard). Tenslotte nam ex een paar weken voor de huwelijksdatum het vliegtuig richting heelverweggistan, terwijl zij geen flauw benul had van zijn plannen. Daar zat ze dan met haar bruidsjurk en uitnodigingen en ex was voorlopig niet van plan terug te komen, want hij had nogal wat schuldeisers achter zich aan. Bovendien had hij nog kans gezien om haar bankrekening te plunderen voordat hij vertrok. Toen ik dat allemaal te weten kwam was ik zoooo blij dat die vent mijn probleem niet meer was, maar het hare. En zo zou jij eigenlijk blij moeten zijn dat ML niet meer jouw probleem is, maar chickie's probleem. En helemaal als ze eenmaal met zo'n vent getrouwd is, want dan krijgt ze ook haar portie gedonder met hem. Zeker weten.
Ik krijg hier een déjà vu gevoel van. Mijn ex heeft ook één van z'n bijwipmeisjes ten huwelijk gevraagd, na pak 'm beet, elkaar 5 weken te kennen. Dit meisje trapte erin en kocht alvast een mooie jurk, liet uitnodigingen printen, etc. Intussen bleef ex mij nog lastig vallen en wilde er alles aan doen om mij weer terug te krijgen (zonder succes uiteraard). Tenslotte nam ex een paar weken voor de huwelijksdatum het vliegtuig richting heelverweggistan, terwijl zij geen flauw benul had van zijn plannen. Daar zat ze dan met haar bruidsjurk en uitnodigingen en ex was voorlopig niet van plan terug te komen, want hij had nogal wat schuldeisers achter zich aan. Bovendien had hij nog kans gezien om haar bankrekening te plunderen voordat hij vertrok. Toen ik dat allemaal te weten kwam was ik zoooo blij dat die vent mijn probleem niet meer was, maar het hare. En zo zou jij eigenlijk blij moeten zijn dat ML niet meer jouw probleem is, maar chickie's probleem. En helemaal als ze eenmaal met zo'n vent getrouwd is, want dan krijgt ze ook haar portie gedonder met hem. Zeker weten.
dinsdag 31 maart 2009 om 17:48
Ben een paar dagen de hort op geweest. Heerlijk er even tussenuit.
Eindelijk... dat heb je goed gezegd. Top!
MM: zonder twijfel heeeeeeeeeeel perongeluk expres gestuurd van die lapzwans. En knap van je dat je niets hebt laten horen.
Ik heb het boek Monsterverbond uit. Voor degenen die nog neit overtuigd zijn: lezen! En degenen die nog worstelen met zichzelf: lezen!
Ik ben maar gelijk begonnen met: 'als liefde pijn doet en je weet niet waarom'. Ook heeeeeeeeel goed boek!
Waarom ik deze boeken lees terwijl ik durf te zeggen dat ik het goed verwerkt heb en sinds een paar weken heerlijk in mijn vel zit? Juist daarom denk ik. Of ik met het sluiten van deze boeken ook dit hoofdstuk in mijn leven af kan sluiten. En mijn valkuil herkennen zal.
Ik kom steeds beter voor mijn mening uit, op een respectvolle manier overigens, geef mijn grenzen aan en merk dat ik telkens weer een stukje groter word. Bijna letterlijk, want ik ga steeds meer rechtop lopen!
Wat heb ik veel aan jullie gehad op dit forum en daarvoor, uit de grond van mijn hart: dank je wel!
Het lijkt wel een afscheidsbrief, maar dat is het niet hoor, haha! Het is met het begin van de lente wel het einde van een hele zware periode.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik mijn tijdelijke contract afloopt over een paar weken. Ik ben niet in paniek. Weet dat het tijd is voor een nieuwe fase, een nieuw avontuur. Ze laten me niet graag gaan. Zijn zo blij met het werk wat ik doe. Maar ja.... overal wordt bezuinigd. We weten er alles van.
Dames, ik voel me positief. Hoop dat er iets van mijn energie overkomt. Houd vol voor degenen die het niet geloven: De zon is niet verdwenen. De duisternis is niet voor eeuwig. Je hoeft alleen uit de schaduw te stappen en je op te richten naar het zonlicht!
Eindelijk... dat heb je goed gezegd. Top!
MM: zonder twijfel heeeeeeeeeeel perongeluk expres gestuurd van die lapzwans. En knap van je dat je niets hebt laten horen.
Ik heb het boek Monsterverbond uit. Voor degenen die nog neit overtuigd zijn: lezen! En degenen die nog worstelen met zichzelf: lezen!
Ik ben maar gelijk begonnen met: 'als liefde pijn doet en je weet niet waarom'. Ook heeeeeeeeel goed boek!
Waarom ik deze boeken lees terwijl ik durf te zeggen dat ik het goed verwerkt heb en sinds een paar weken heerlijk in mijn vel zit? Juist daarom denk ik. Of ik met het sluiten van deze boeken ook dit hoofdstuk in mijn leven af kan sluiten. En mijn valkuil herkennen zal.
Ik kom steeds beter voor mijn mening uit, op een respectvolle manier overigens, geef mijn grenzen aan en merk dat ik telkens weer een stukje groter word. Bijna letterlijk, want ik ga steeds meer rechtop lopen!
Wat heb ik veel aan jullie gehad op dit forum en daarvoor, uit de grond van mijn hart: dank je wel!
Het lijkt wel een afscheidsbrief, maar dat is het niet hoor, haha! Het is met het begin van de lente wel het einde van een hele zware periode.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik mijn tijdelijke contract afloopt over een paar weken. Ik ben niet in paniek. Weet dat het tijd is voor een nieuwe fase, een nieuw avontuur. Ze laten me niet graag gaan. Zijn zo blij met het werk wat ik doe. Maar ja.... overal wordt bezuinigd. We weten er alles van.
Dames, ik voel me positief. Hoop dat er iets van mijn energie overkomt. Houd vol voor degenen die het niet geloven: De zon is niet verdwenen. De duisternis is niet voor eeuwig. Je hoeft alleen uit de schaduw te stappen en je op te richten naar het zonlicht!
woensdag 1 april 2009 om 22:41
quote:LilacTree schreef op 31 maart 2009 @ 17:48:
Ben een paar dagen de hort op geweest. Heerlijk er even tussenuit.
Eindelijk... dat heb je goed gezegd. Top!
MM: zonder twijfel heeeeeeeeeeel perongeluk expres gestuurd van die lapzwans. En knap van je dat je niets hebt laten horen.
Ik heb het boek Monsterverbond uit. Voor degenen die nog neit overtuigd zijn: lezen! En degenen die nog worstelen met zichzelf: lezen!
Ik ben maar gelijk begonnen met: 'als liefde pijn doet en je weet niet waarom'. Ook heeeeeeeeel goed boek!
Waarom ik deze boeken lees terwijl ik durf te zeggen dat ik het goed verwerkt heb en sinds een paar weken heerlijk in mijn vel zit? Juist daarom denk ik. Of ik met het sluiten van deze boeken ook dit hoofdstuk in mijn leven af kan sluiten. En mijn valkuil herkennen zal.
Ik kom steeds beter voor mijn mening uit, op een respectvolle manier overigens, geef mijn grenzen aan en merk dat ik telkens weer een stukje groter word. Bijna letterlijk, want ik ga steeds meer rechtop lopen!
Wat heb ik veel aan jullie gehad op dit forum en daarvoor, uit de grond van mijn hart: dank je wel!
Het lijkt wel een afscheidsbrief, maar dat is het niet hoor, haha! Het is met het begin van de lente wel het einde van een hele zware periode.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik mijn tijdelijke contract afloopt over een paar weken. Ik ben niet in paniek. Weet dat het tijd is voor een nieuwe fase, een nieuw avontuur. Ze laten me niet graag gaan. Zijn zo blij met het werk wat ik doe. Maar ja.... overal wordt bezuinigd. We weten er alles van.
Dames, ik voel me positief. Hoop dat er iets van mijn energie overkomt. Houd vol voor degenen die het niet geloven: De zon is niet verdwenen. De duisternis is niet voor eeuwig. Je hoeft alleen uit de schaduw te stappen en je op te richten naar het zonlicht!Jazeker komt je energie over !! Mooi geschreven, vooral je laatste stukje. Thanks.
Ben een paar dagen de hort op geweest. Heerlijk er even tussenuit.
Eindelijk... dat heb je goed gezegd. Top!
MM: zonder twijfel heeeeeeeeeeel perongeluk expres gestuurd van die lapzwans. En knap van je dat je niets hebt laten horen.
Ik heb het boek Monsterverbond uit. Voor degenen die nog neit overtuigd zijn: lezen! En degenen die nog worstelen met zichzelf: lezen!
Ik ben maar gelijk begonnen met: 'als liefde pijn doet en je weet niet waarom'. Ook heeeeeeeeel goed boek!
Waarom ik deze boeken lees terwijl ik durf te zeggen dat ik het goed verwerkt heb en sinds een paar weken heerlijk in mijn vel zit? Juist daarom denk ik. Of ik met het sluiten van deze boeken ook dit hoofdstuk in mijn leven af kan sluiten. En mijn valkuil herkennen zal.
Ik kom steeds beter voor mijn mening uit, op een respectvolle manier overigens, geef mijn grenzen aan en merk dat ik telkens weer een stukje groter word. Bijna letterlijk, want ik ga steeds meer rechtop lopen!
Wat heb ik veel aan jullie gehad op dit forum en daarvoor, uit de grond van mijn hart: dank je wel!
Het lijkt wel een afscheidsbrief, maar dat is het niet hoor, haha! Het is met het begin van de lente wel het einde van een hele zware periode.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik mijn tijdelijke contract afloopt over een paar weken. Ik ben niet in paniek. Weet dat het tijd is voor een nieuwe fase, een nieuw avontuur. Ze laten me niet graag gaan. Zijn zo blij met het werk wat ik doe. Maar ja.... overal wordt bezuinigd. We weten er alles van.
Dames, ik voel me positief. Hoop dat er iets van mijn energie overkomt. Houd vol voor degenen die het niet geloven: De zon is niet verdwenen. De duisternis is niet voor eeuwig. Je hoeft alleen uit de schaduw te stappen en je op te richten naar het zonlicht!Jazeker komt je energie over !! Mooi geschreven, vooral je laatste stukje. Thanks.
donderdag 2 april 2009 om 21:45
Hey Lilac, Goed dat je Monsterverbond ook gelezen hebt en er zoveel in herkent. Ik kan het ook iedereen aanraden (en heb dat hier ook meermalen gedaan ) Ik lees sommige passages echt regelmatig, om mezelf 'wakker' te houden... zou dat misschien nu ook weer moeten doen...
Ik had ook een heerlijk weekend, heerlijk weer, heel inspirerend ook en voelde weer energie! Gek dat ik sinds er weer contact is met mijn ex, ik me eigenlijk pas op mezelf kan richten en me zoveel lichter voel en meer energie heb. Tegelijkertijd had ik dus ook het idee dat ik dat best kon hebben zonder hem.
Maar... daar lijkt nu alweer verandering in te zijn gekomen. We hadden eigenlijk morgen-avond afgesproken om samen te eten. De afgelopen drie dagen heeft mijn ex me elke dag gebeld... de eerste dag dronken, de tweede dag wel nuchter, maar wel vervelend. We raakten in een gesprek verwikkeld waarin hij me in een bepaalde hoek duwt waar ik dan niet in wil zitten en maar blijft herhalen en me ook nog eens continue in de rede valt. Ik was moe en werd daar dus erg geïrriteerd van. Dus ik werd kwaad. Uiteindelijk gesprek wel goed afgesloten, maar ik had al een stuk minder zin in vrijdag. Nu belde hij weer... duidelijk weer wat gedronken. Hij miste me (ik zei nog: je ziet me morgen nb!) en voelde zich blijkbaar klote. Ja, zou me ook klote voelen als ik zonder baan, zonder geld en zonder vrienden zat... Ik weet dat hij niemand anders heeft om 'tegen aan te lullen' en vind het dan ook lullig om zo'n gesprek te weigeren, maar ik had er eigenlijk niet zo'n zin in en voelde alweer dat dit dezelfde kant op ging als in de relatie... ik voelde me geclaimed.
Ik maakte een opmerking dat hij me maar moest bellen als hij nuchter was... toen werd hij kwaad. Dat ik altijd met een 'vooroordeel' zit over hem en drank, dat ik nooit eens met hem mee kan gaan in zijn gevoel, dat ik me niet in hem inleef, dat ik hem altijd uit zijn droom haal. Toen hij me voor de zoveelste keer in de rede viel, heb ik de hoorn erop gegooid.
Vervolgens begon hij me te sms-en en daarna een stuk of vier keer te bellen. Heb niet opgenomen. Toen smsje dat hij 'ondanks mijn gezeik nog steeds van me houdt'. En zo weet hij me elke keer weer zo te bespelen dat ik nog ga twijfelen aan mezelf ook, dat ik me lullig ga voelen. Heb gezegd dat ik al geen zin meer had in morgen en dat hij zaterdag zijn geld kan komen halen, dat ik van hem had geleend een week geleden.
Hij heeft zelf zo hard geroepen dat hij het vooral leuk wilde houden en geen gezeik wilde... Hij zorgt nu zelf voor gezeik. Ik zit toch te janken na zo'n kutgesprek en ben eigenlijk heel erg teleurgesteld. Had me toch wel verheugd op die avond en meneer verziekt het gewoon en geeft vervolgens mij nog de schuld ook.
Hij wil totaal geen bemoeienis met zijn leven, prima. Dan doe ik dat dus ook niet meer. Maar hij verleidt me er wel toe wat te gaan zeggen van zijn drankgebruik. Ik geef eigenlijk alleen mijn grens aan en zeg geen last te willen van hem als hij gedronken heeft. Dat is dan alweer teveel en dan zitten we weer in een 'oude discussie'. Hij respecteert die grens gewoon niet, daar komt het denk ik op neer.
Kut, ben gelijk alle energie weer kwijt en voelde me net zo goed. Ik snap hem soms ook gewoon niet... Hij vervalt nogal in zijn oude rol... gaat toch weer op me leunen en als ik hem niet genoeg 'begrijp' en me inleef in hem, dan ligt het dus weer allemaal aan mij.
Nou... ik ben er nog lang niet. Ik ka die passages uit Monsterverbond en andere boeken wel 10 keer lezen, maar dit is erg hardnekkig. Misschien ergens maar goed ook dat hij zo laat zien waarom het dus niet gaat met hem. Dit soort dingen hebben me altijd razend gemaakt. Hij haalt soms echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik kan niet eens uitleggen wat er precies gebeurt in zo'n gesprek... ik zou het eigenlijk eens op moeten nemen en achteraf terug luisteren, ben ik nog steeds van plan. Op de een of andere manier zoekt hij steeds zijn gelijk en drukt mij daarbij in een bepaalde rol, zonder dat hij het echt door heeft denk ik.
Ik had ook een heerlijk weekend, heerlijk weer, heel inspirerend ook en voelde weer energie! Gek dat ik sinds er weer contact is met mijn ex, ik me eigenlijk pas op mezelf kan richten en me zoveel lichter voel en meer energie heb. Tegelijkertijd had ik dus ook het idee dat ik dat best kon hebben zonder hem.
Maar... daar lijkt nu alweer verandering in te zijn gekomen. We hadden eigenlijk morgen-avond afgesproken om samen te eten. De afgelopen drie dagen heeft mijn ex me elke dag gebeld... de eerste dag dronken, de tweede dag wel nuchter, maar wel vervelend. We raakten in een gesprek verwikkeld waarin hij me in een bepaalde hoek duwt waar ik dan niet in wil zitten en maar blijft herhalen en me ook nog eens continue in de rede valt. Ik was moe en werd daar dus erg geïrriteerd van. Dus ik werd kwaad. Uiteindelijk gesprek wel goed afgesloten, maar ik had al een stuk minder zin in vrijdag. Nu belde hij weer... duidelijk weer wat gedronken. Hij miste me (ik zei nog: je ziet me morgen nb!) en voelde zich blijkbaar klote. Ja, zou me ook klote voelen als ik zonder baan, zonder geld en zonder vrienden zat... Ik weet dat hij niemand anders heeft om 'tegen aan te lullen' en vind het dan ook lullig om zo'n gesprek te weigeren, maar ik had er eigenlijk niet zo'n zin in en voelde alweer dat dit dezelfde kant op ging als in de relatie... ik voelde me geclaimed.
Ik maakte een opmerking dat hij me maar moest bellen als hij nuchter was... toen werd hij kwaad. Dat ik altijd met een 'vooroordeel' zit over hem en drank, dat ik nooit eens met hem mee kan gaan in zijn gevoel, dat ik me niet in hem inleef, dat ik hem altijd uit zijn droom haal. Toen hij me voor de zoveelste keer in de rede viel, heb ik de hoorn erop gegooid.
Vervolgens begon hij me te sms-en en daarna een stuk of vier keer te bellen. Heb niet opgenomen. Toen smsje dat hij 'ondanks mijn gezeik nog steeds van me houdt'. En zo weet hij me elke keer weer zo te bespelen dat ik nog ga twijfelen aan mezelf ook, dat ik me lullig ga voelen. Heb gezegd dat ik al geen zin meer had in morgen en dat hij zaterdag zijn geld kan komen halen, dat ik van hem had geleend een week geleden.
Hij heeft zelf zo hard geroepen dat hij het vooral leuk wilde houden en geen gezeik wilde... Hij zorgt nu zelf voor gezeik. Ik zit toch te janken na zo'n kutgesprek en ben eigenlijk heel erg teleurgesteld. Had me toch wel verheugd op die avond en meneer verziekt het gewoon en geeft vervolgens mij nog de schuld ook.
Hij wil totaal geen bemoeienis met zijn leven, prima. Dan doe ik dat dus ook niet meer. Maar hij verleidt me er wel toe wat te gaan zeggen van zijn drankgebruik. Ik geef eigenlijk alleen mijn grens aan en zeg geen last te willen van hem als hij gedronken heeft. Dat is dan alweer teveel en dan zitten we weer in een 'oude discussie'. Hij respecteert die grens gewoon niet, daar komt het denk ik op neer.
Kut, ben gelijk alle energie weer kwijt en voelde me net zo goed. Ik snap hem soms ook gewoon niet... Hij vervalt nogal in zijn oude rol... gaat toch weer op me leunen en als ik hem niet genoeg 'begrijp' en me inleef in hem, dan ligt het dus weer allemaal aan mij.
Nou... ik ben er nog lang niet. Ik ka die passages uit Monsterverbond en andere boeken wel 10 keer lezen, maar dit is erg hardnekkig. Misschien ergens maar goed ook dat hij zo laat zien waarom het dus niet gaat met hem. Dit soort dingen hebben me altijd razend gemaakt. Hij haalt soms echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik kan niet eens uitleggen wat er precies gebeurt in zo'n gesprek... ik zou het eigenlijk eens op moeten nemen en achteraf terug luisteren, ben ik nog steeds van plan. Op de een of andere manier zoekt hij steeds zijn gelijk en drukt mij daarbij in een bepaalde rol, zonder dat hij het echt door heeft denk ik.
donderdag 2 april 2009 om 22:31
Meid, wat een gedoe met die ex... kan me zo goed in je verplaatsen. Ik weet hoe het voelt. En het dubbele dat je nu hebt, aan de ene kant blij dat je weer ff wakker geschud wordt uit je illusie en aan de andere kant het kutgevoel dat hij je geeft door de boel weer zo te verdraaien dat jij aan jezelf gaat twijfelen en dat geclaim..... goed van je dat je de hoorn erop hebt gegooid en je grens aangeeft.
Nee, misschien ben je er nog niet. Misschien heb je het nodig om nog 3 keer je neus te stoten en misschien ben je wel al verder dan je dacht. Er komt een moment dat je het echt spuugzat wordt. En dan ook voet bij stuk houdt. Kan me voorstellen dat je snakt naar die therapie. Weet je al wanneer ij start? Ik heb nl het idee dat je het tot die tijd zo draaglijk mogelijk voor jezelf wilt maken. Met één voet in en één voet buiten de relatie. Als je het vergelijken wilt met drank.... niet helemaal nuchter, maar ook niet ladderzat. Net genoeg onder invloed om geen scherpe pijn te voelen. En je weet dat je door het ontnuchteringsproces moet. En dat doet zo ontzettend zeer. En die therapie gaat je daarbij helpen.
Dat ik het monsterverbond ben gaan lezen heb ik aan jou te danken. Ben ook erg blij met je tip.
Sterkte meid! En een dikke knuff
Nee, misschien ben je er nog niet. Misschien heb je het nodig om nog 3 keer je neus te stoten en misschien ben je wel al verder dan je dacht. Er komt een moment dat je het echt spuugzat wordt. En dan ook voet bij stuk houdt. Kan me voorstellen dat je snakt naar die therapie. Weet je al wanneer ij start? Ik heb nl het idee dat je het tot die tijd zo draaglijk mogelijk voor jezelf wilt maken. Met één voet in en één voet buiten de relatie. Als je het vergelijken wilt met drank.... niet helemaal nuchter, maar ook niet ladderzat. Net genoeg onder invloed om geen scherpe pijn te voelen. En je weet dat je door het ontnuchteringsproces moet. En dat doet zo ontzettend zeer. En die therapie gaat je daarbij helpen.
Dat ik het monsterverbond ben gaan lezen heb ik aan jou te danken. Ben ook erg blij met je tip.
Sterkte meid! En een dikke knuff
donderdag 2 april 2009 om 23:27
Dankjewel Lilac, lief van je...
Misschien ben ik hem inderdaad nog steeds niet spuugzat. Ja, net aan de telefoon wel even, maar nu heb ik alweer moeite met voet bij stuk houden, omdat ik weet dat hij me morgen waarschijnlijk weer gaat bellen om zich te excuseren en dan toch wil komen eten. En eigenlijk wil ik hem nog steeds zien morgen, omdat ik me er zo op had verheugd, maar aan de andere kant vind ik dat ik mijn grens moet trekken en duidelijk moet zijn dat ik hem alleen wil zien zonder drank (of drugs). Dus morgen toch niet zien...
Het is waar dat ik het dragelijk wil houden voor mezelf, maar ik werd ook gek van het denken en afwegen de hele tijd, wel/niet...
Die therapie begint aankomende dinsdag... maar dat is pas de eerste sessie en moet nog aan de groep wennen en zal dus niet gelijk mijn verhaal kunnen doen daar. Maar ik hoop dat ik al veel zal hebben aan wat ik daar van anderen hoor.
Ik ga proberen een zo'n leuk mogelijk weekend te hebben, ondanks dit gelazer en dan zie ik wel weer.
Jij ook fijn weekend alvast!
Liefs, Valesca
Misschien ben ik hem inderdaad nog steeds niet spuugzat. Ja, net aan de telefoon wel even, maar nu heb ik alweer moeite met voet bij stuk houden, omdat ik weet dat hij me morgen waarschijnlijk weer gaat bellen om zich te excuseren en dan toch wil komen eten. En eigenlijk wil ik hem nog steeds zien morgen, omdat ik me er zo op had verheugd, maar aan de andere kant vind ik dat ik mijn grens moet trekken en duidelijk moet zijn dat ik hem alleen wil zien zonder drank (of drugs). Dus morgen toch niet zien...
Het is waar dat ik het dragelijk wil houden voor mezelf, maar ik werd ook gek van het denken en afwegen de hele tijd, wel/niet...
Die therapie begint aankomende dinsdag... maar dat is pas de eerste sessie en moet nog aan de groep wennen en zal dus niet gelijk mijn verhaal kunnen doen daar. Maar ik hoop dat ik al veel zal hebben aan wat ik daar van anderen hoor.
Ik ga proberen een zo'n leuk mogelijk weekend te hebben, ondanks dit gelazer en dan zie ik wel weer.
Jij ook fijn weekend alvast!
Liefs, Valesca
vrijdag 3 april 2009 om 01:01
ik kan me voorstellen dat je een jojo-gevoel hebt. Ik heb ervoor gekozen hem niet meer in huis tegen te komen, wat hier gebeurd is, moet ik kwijt, of het nu goed is of slecht. Ik wil alleen nog iets met hem bespreken op neutraal, openbaar terrein. Dan ben ik er het meest zeker van, dat er geen toestanden zullen komen, Het geeft mij ook meer de mogelijkheid om na te denken over wat ik doe of zeg. Hij is dan meer buitenstaander van mijn leven, ik kan afstand houden en gaan wanneer ik zelf wil. Mischien ook een optie voor jou?
vrijdag 3 april 2009 om 01:09
quote:LilacTree schreef op 02 april 2009 @ 17:40:
Hoi oostvogel.... volgens mij ben ik jou hier nog niet eerder tegengekomen?
Hoe gaat het met de rest? Hoop allemaal lekker van het mooie weer aan het genieten?Dat klopt helemaal. Gisteren ook voor het eerst beetje meegelezen. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, omdat ik het woord 'narcist' al een paar keer tegengekomen ben hier op het forum vandaar.
Hoi oostvogel.... volgens mij ben ik jou hier nog niet eerder tegengekomen?
Hoe gaat het met de rest? Hoop allemaal lekker van het mooie weer aan het genieten?Dat klopt helemaal. Gisteren ook voor het eerst beetje meegelezen. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, omdat ik het woord 'narcist' al een paar keer tegengekomen ben hier op het forum vandaar.
vrijdag 3 april 2009 om 01:14
