Relaties
alle pijlers
Gevoelens voor Ex
dinsdag 21 mei 2019 om 08:09
Hallo allemaal, ik had niet gedacht dat ik hier ooit wat zou posten maar het lezen van andere topics heeft wel al eens geholpen vandaar.
Ik heb nu sinds 1,5 jaar een vriendin, zij heeft hiervoor 13 jaar een relatie gehad en met haar ex 2 kinderen gekregen. Haar ex is abrupt vertrokken zon 2,5 jaar geleden voor een ander. Hij is nog wel in beeld voor de kinderen.
In het begin ging alles goed, we deden rustig aan met de kinderen en het ontmoeten daarvan en dit is langzaam uitgebouwd. Sinds 3 maanden wonen we samen in huis en tussen mij en de kinderen gaat alles prima.
Sinds een tijdje mis ik alleen wat genegenheid en affiniteit vanuit haar kant, ze is nog veel bezig met het accepteren van de hele situatie (het gemis van de kinderen breekt haar op).
Nu steun ik haar hier volledig in, praten er veel over en dat helpt haar dan ook echt.
Als we met zijn 4e zijn is alles goed en leuk, hebben we een super leuke tijd. Maar als de kinderen er niet zijn dan is ze verdrietig en is de tijd samen eerlijk gezegd veel minder leuk.
We hebben hier veel over gepraat en ik heb haar gevraagd wat ze wil met onze relatie en daarin heeft ze aangegeven dat er “iets” is wat haar tegen houdt ok vol voor mij en onze relatie te gaan.
Zelf weet ze niet goed wat dit is, ze denkt de hele situatie en het accepteren hiervan. Maar als ik haar vraag of er nog gevoel is voor haar ex dan is ze hier vaag over. Uiteindelijk geeft ze wel toe dat er nog gevoel is voor hem, maar dat ze niet terug kan en ook niet wil.
Ik wordt hier ontzettend onzeker van, ik ben echt gek op haar maar dit valt me ontzettend zwaar.
Het is een hele lap tekst geworden maar heeft iemand advies?
Ik heb nu sinds 1,5 jaar een vriendin, zij heeft hiervoor 13 jaar een relatie gehad en met haar ex 2 kinderen gekregen. Haar ex is abrupt vertrokken zon 2,5 jaar geleden voor een ander. Hij is nog wel in beeld voor de kinderen.
In het begin ging alles goed, we deden rustig aan met de kinderen en het ontmoeten daarvan en dit is langzaam uitgebouwd. Sinds 3 maanden wonen we samen in huis en tussen mij en de kinderen gaat alles prima.
Sinds een tijdje mis ik alleen wat genegenheid en affiniteit vanuit haar kant, ze is nog veel bezig met het accepteren van de hele situatie (het gemis van de kinderen breekt haar op).
Nu steun ik haar hier volledig in, praten er veel over en dat helpt haar dan ook echt.
Als we met zijn 4e zijn is alles goed en leuk, hebben we een super leuke tijd. Maar als de kinderen er niet zijn dan is ze verdrietig en is de tijd samen eerlijk gezegd veel minder leuk.
We hebben hier veel over gepraat en ik heb haar gevraagd wat ze wil met onze relatie en daarin heeft ze aangegeven dat er “iets” is wat haar tegen houdt ok vol voor mij en onze relatie te gaan.
Zelf weet ze niet goed wat dit is, ze denkt de hele situatie en het accepteren hiervan. Maar als ik haar vraag of er nog gevoel is voor haar ex dan is ze hier vaag over. Uiteindelijk geeft ze wel toe dat er nog gevoel is voor hem, maar dat ze niet terug kan en ook niet wil.
Ik wordt hier ontzettend onzeker van, ik ben echt gek op haar maar dit valt me ontzettend zwaar.
Het is een hele lap tekst geworden maar heeft iemand advies?
dinsdag 21 mei 2019 om 09:21
Ze is eerlijk dat ze niet vol voor jou gaat. Als jullie 1 op 1 tijd hebben geniet ze daar niet van.
Dat is zwaar maar nu weet je waar ze staat. Aan jou de vraag kan je hiermee leven? Is wat er is voldoende voor jou?
Zo ja lekker zo door. Zo nee dan is t einde oefening en zul je alleen een nieuwe start moeten maken. Sterkte
Dat is zwaar maar nu weet je waar ze staat. Aan jou de vraag kan je hiermee leven? Is wat er is voldoende voor jou?
Zo ja lekker zo door. Zo nee dan is t einde oefening en zul je alleen een nieuwe start moeten maken. Sterkte
where ever you go, go with your heart
dinsdag 21 mei 2019 om 09:38
Dit dus, wat is hier rustig aan?
Ik lees iemand die halsoverkop in een andere relatie is gestort met haar kinderen.
Vind je het zelf geen enorme rode vlag dat ze het alleen leuk heeft met je als ze haar kinderen bij zich heeft? Ga terug latten en zie wat er over blijft van deze relatie.
dinsdag 21 mei 2019 om 09:43
Ze zit nog volop in een rouwfase. Als je verlaten wordt, voelt dat heel anders dan een gezamenlijk genomen beslissing om te scheiden.
Ze is vervolgens deze relatie ingevlucht en komt er nu achter dat het niet is wat haar huwelijk was.
En verder ben ik het eens met hierboven, dit is niet rustig aan doen. Vooral naar de kinderen toe vind ik dat best heftig, dat jij al in hetzelfde huis woont.
Ze is vervolgens deze relatie ingevlucht en komt er nu achter dat het niet is wat haar huwelijk was.
En verder ben ik het eens met hierboven, dit is niet rustig aan doen. Vooral naar de kinderen toe vind ik dat best heftig, dat jij al in hetzelfde huis woont.
dinsdag 21 mei 2019 om 09:48
Na 2,5 jaar is ze nog steeds niet over haar ex heen.
Ze is eerst een jaar alleen geweest. En TO heeft nu 1,5 jaar een relatie met haar. Zo snel is dat toch allemaal niet?
We used to be friends...
dinsdag 21 mei 2019 om 10:15
Ik denk dat ze haar kinderen gewoon nog teveel mist als ze er niet zijn en dat ze vooral in dat rouwproces zit. Niet zozeer haar ex.
Ze moet nog leren dat ze ook een zelfstandige vrouw is en niet alleen een moeder en dat is, gek genoeg, lastiger als je kinderen er niet zijn want dan word je daar steeds mee geconfronteerd.
Misschien heeft ze iets aan therapie om alles te verwerken en te leren omgaan met haar nieuwe rollen?
Ze moet nog leren dat ze ook een zelfstandige vrouw is en niet alleen een moeder en dat is, gek genoeg, lastiger als je kinderen er niet zijn want dan word je daar steeds mee geconfronteerd.
Misschien heeft ze iets aan therapie om alles te verwerken en te leren omgaan met haar nieuwe rollen?
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
dinsdag 21 mei 2019 om 10:36
Het is niet zo dat ze het niet fijn heeft als we met zijn 2e zijn. Maar ze kan er minder van genieten dan als we met zijn allen zijn.stellar schreef: ↑21-05-2019 09:38Dit dus, wat is hier rustig aan?
Ik lees iemand die halsoverkop in een andere relatie is gestort met haar kinderen.
Vind je het zelf geen enorme rode vlag dat ze het alleen leuk heeft met je als ze haar kinderen bij zich heeft? Ga terug latten en zie wat er over blijft van deze relatie.
Ik heb haar hetzelfde gevraagd toen we besloten samen te wonen. Of het niet te snel was en of ze niet meer tijd nodig had, zij kwam namelijk met het initiatief. Toen zei ze dat dat niet zo was.
Natuurlijk zit ze nog in het rouwproces en daarbij probeer ik haar te ondersteunen
dinsdag 21 mei 2019 om 10:39
Ja dit is ook een beetje zoals ze het zelf uitlegt als we hier over praten.suzyqfive schreef: ↑21-05-2019 10:15Ik denk dat ze haar kinderen gewoon nog teveel mist als ze er niet zijn en dat ze vooral in dat rouwproces zit. Niet zozeer haar ex.
Ze moet nog leren dat ze ook een zelfstandige vrouw is en niet alleen een moeder en dat is, gek genoeg, lastiger als je kinderen er niet zijn want dan word je daar steeds mee geconfronteerd.
Misschien heeft ze iets aan therapie om alles te verwerken en te leren omgaan met haar nieuwe rollen?
Ze is wel aan het kijken naar therapie inderdaad.
Misschien moet ik zelf maar gewoon geduld hebben en is het grootste deel gewoon de verwerking en is mijn onzekerheid niet helemaal terecht
dinsdag 21 mei 2019 om 13:04
Jawel. Ik was 10 jaar samen met m'n ex. En nu een jaar alleen en nee ik heb dat nog niet afgesloten. En ja 1,5 jaar een relatie en al 3 maanden samenwonen is niet rustig aan doen. Als je met samen bent moet je het zelf weten, maar om je kinderen zo snel alweer in een "gezin"te proppen met een ander is mij veel te snel jaCourtneyTT schreef: ↑21-05-2019 09:48Na 2,5 jaar is ze nog steeds niet over haar ex heen.
Ze is eerst een jaar alleen geweest. En TO heeft nu 1,5 jaar een relatie met haar. Zo snel is dat toch allemaal niet?
dinsdag 21 mei 2019 om 13:04
Heel eerlijk, ik vind na krap een jaar samenwonen erg snel, zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Het klinkt alsof jouw vriendin nog aan het rouwen is om het verlies van haar kerngezin en wie weet speelt haar ego (want verlaten door haar ex) haar ook nog wel parten. Allemaal heel normaal overigens.
je bent vast heel lief en leuk maar je vriendin had meer tijd voor zichzelf moeten nemen. Dit is niet iets wat jij voor haar kunt fixen, dat moet uit haar zelf komen.
Het is gepraat achteraf, maar ik denk dat je beter nog een paar jaar had kunnen latten.
je bent vast heel lief en leuk maar je vriendin had meer tijd voor zichzelf moeten nemen. Dit is niet iets wat jij voor haar kunt fixen, dat moet uit haar zelf komen.
Het is gepraat achteraf, maar ik denk dat je beter nog een paar jaar had kunnen latten.
dinsdag 21 mei 2019 om 13:09
Oh, je moet eerst 10 jaar in de rouw of zo? Het leven is al zo kort...novasky schreef: ↑21-05-2019 13:04Jawel. Ik was 10 jaar samen met m'n ex. En nu een jaar alleen en nee ik heb dat nog niet afgesloten. En ja 1,5 jaar een relatie en al 3 maanden samenwonen is niet rustig aan doen. Als je met samen bent moet je het zelf weten, maar om je kinderen zo snel alweer in een "gezin"te proppen met een ander is mij veel te snel ja
We used to be friends...
dinsdag 21 mei 2019 om 14:30
ja dat was inderdaad precies wat ik zei jaCourtneyTT schreef: ↑21-05-2019 13:09Oh, je moet eerst 10 jaar in de rouw of zo? Het leven is al zo kort...
dinsdag 21 mei 2019 om 18:18
Het ziet ernaar uit dat ze te snel met jou is aangepapt. Dat zal toen heel fijn gevoeld hebben, aandacht en afleiding. En misschien vond ze het lastig of zwaar om het in haar eentje te moeten doen? En dan blijkt nu dat het gevoel er niet helemaal is. Jammer dat het zo snel gegaan is, met samenwonen vooral. Weer opbreken betekent weer een klap. Vooral voor jou denk ik. Balen! Maar ook weer een mooie les
woensdag 22 mei 2019 om 08:10
Als je een relatie hebt gehad van 13 jaar, waarbij ook nog eens kinderen bij zijn, is het heel vrij snel om na een jaar alweer een nieuwe relatie aan te gaan. Dat hoeft helemaal geen probleem te zijn, echter, om vervolgens na een jaar en 3 maanden al te gaan samenwonen is niet "rustig aan doen".
Ik vond gaan samenwonen na 1,5 jaar al vrij snel, en daarvoor had ik niet eens een lange relatie van 13 jaar achter de rug en was ik minstens een jaar vrijgezel.
Ik denk dat jullie overhaast te werk zijn gegaan,
Ik vond gaan samenwonen na 1,5 jaar al vrij snel, en daarvoor had ik niet eens een lange relatie van 13 jaar achter de rug en was ik minstens een jaar vrijgezel.
Ik denk dat jullie overhaast te werk zijn gegaan,
woensdag 22 mei 2019 om 08:21
woensdag 22 mei 2019 om 08:47
woensdag 22 mei 2019 om 21:28
Het was goed bedoeld. Ik ga meestal eerst op zoek naar de oorzaak, om vervolgens een oplossing te zoeken.Gelderland123 schreef: ↑22-05-2019 08:21Het is fijn dat iedereen zijn oordeel klaar heeft over het te snel samenwonen of rustig aan doen..
Dit is nu eenmaal de situatie waar we in zitten en achteraf zeggen het was te snel is inderdaad makkelijk. Het helpt voor nu alleen vrij weinig
Ik denk dat ze niet weet wat ze wil. Daar heb jij helaas geen invloed op.
